ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਮੰਤਰ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਕਰਮ, ਜੋ ਸਿੱਧ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜੇ ਮੰਤਰ ਸਿੱਧ ਹੋ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਕੋਈ ਅਣਜਾਣਾ ਵੱਡਾ ਵਾਘ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਲਦੀ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਫਲ ਰੁਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਾਘ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਇਲਾਜ ਇਥੇ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਕੁਨ ਆਦਿਕ ਵੇਖ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਦੇ ਉਲਟ, ਸਿਰਫ ਸੰਸਾਰੀ ਫਲ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਾਸੀ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਫਲ ਦੀ ਆਸ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰੇ; ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਅਸਲੀ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਜੇਕਰ ਕਰਮ ਫਲਸ਼ੂਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿਚ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕੋਈ ਤ੍ਰੁੱਟੀ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਥੇ ਹੀ ਉਸਦਾ ਫਲ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸਾਧਕ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਵਾਘ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਆਤਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜਾਂ, ਉਸ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਵਿਚ ਪੱਕਿਆ ਚਾਵਲ, ਜਾਂ ਫਲ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਿਸ਼ਿਧ ਕਰਮ, ਜਿਵੇਂ ਹਿੰਸਾ ਆਦਿ, ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਸਦਾ ਭਸਮ ਲਗਾਈ ਰੱਖਣੀ, ਸਾਫ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣਾ ਆਚਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਤੇ, ਪਿਛਲੇ ਵਰਣਨ ਅਨੁਸਾਰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਥਾਂ ਤੇ, ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਰੂਪ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਮਲ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਰੇਸ਼ਮੀਆਂ ਧਾਗਿਆਂ ਅਤੇ ਮੱਧ ਵਿਚ ਗੋਲੇ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ। ਉਸਦਾ ਡੰਡਾ ਵੀ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਆਧਾਰ ਤੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ, ਧਿਆਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਤਨਾਂ, ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਸਫਟਿਕ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਪੀਠਿਕਾ ਰੱਖੋ। ਉਥੇ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਅਤੇ ਅੰਬਾ ਦੇ ਨਾਲ ਆਮੰਤਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਾਕਾਰ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਵਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਭੈ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਹਿਰਣ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਜਾਂ ਭਗਤ ਦੀ ਇਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਠ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਵੀ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਕੁਹਾੜੀ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਵਜ੍ਰ ਹਨ; ਖੱਬੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫਾਸੀ, ਅੰਕੁਸ਼, ਢਾਲ ਅਤੇ ਸੱਪ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖ ਹਨ; ਪੂਰਬੀ ਚਿਹਰਾ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣੀ ਚਿਹਰਾ ਘਨੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੈ; ਉੱਤਰੀ ਚਿਹਰਾ ਮੂੰਗੇ ਵਰਗਾ ਲਾਲ ਤੇ ਨੀਲੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਹੌਲੀ ਚੰਦ੍ਰਕਲਾ ਹੈ; ਉਸ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਬਣਾਕੇ, ਹਰ ਕਦਮ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੋ। ਉਸ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਪਰਮ ਕਾਰਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਇਸ ਲਈ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਪੀਲਾ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਗਵਯਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰੋ। ਪੰਜ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵੀ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬੀਜ ਸਮੇਤ ਤਿਆਰ ਕਰੋ। ਅੱਗੇ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਚੂਰਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਡਲ ਬਣਾਓ। ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਾਨ ਕਲਸ਼ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ਸਦ੍ਯਾਦਿ ਕਲਸ਼ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਲਗਾਓ। ਫਿਰ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਅੱਠ ਵਿਦ੍ਯੇਸ਼ ਕਲਸ਼ ਲਗਾਓ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ ਭਰੋ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ। ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਪਦਾਰਥ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੇਸ਼ਮ ਆਦਿ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੋ। ਹਰ ਥਾਂ ਮੰਤ੍ਰ ਲਗਾਓ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਜਦ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਧੁਨੀਆਂ ਵਿਚ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਪੰਜ ਗਵਯਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਕੁਸ਼ਾ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਧੋਵੋ। ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰੋ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੋ। ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਦੀਵੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਲੇਪ ਇਕ ਪਲਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਮਲਣ ਲਈ ਹੋਰ ਗਿਆਰਾਂ ਪਲਾ ਹੋਣ। ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸੁਗੰਧਿਤ, ਸ਼ੁਭ ਫੁੱਲ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਤੇ ਹੋਰ ਕਮਲ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤੇ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਕਾਲੀ ਅਗਰ, ਕਪੂਰ, ਘਿਉ ਤੇ ਗੁਗਲ ਦੀ ਧੂਪ ਦਿਓ। ਕਪੀਲਾ ਘਿਉ ਤੇ ਕਪੂਰ ਵਾਲੇ ਦੀਵੇ ਜਲਾਓ; ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾਂ, ਛੇ ਅੰਗ ਤੇ ਆਵਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਗੁੜ ਤੇ ਘਿਉ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰੋ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਹੋਮ ਹੈ; ਪਾਟਲ, ਕਮਲ ਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਜਲ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਪੰਜ ਸੁਗੰਧਾਂ ਵਾਲੀ ਪਾਨ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਣੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਨਵੇਂ, ਸੁੰਦਰ ਕੱਪੜੇ ਭੇਟ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਗੀਤ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰੋ। ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਪ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਇਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ, ਜਾਂ ਇਕ ਵਾਰੀ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹੋਰ, ਇੱਥੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ। ਹੁਮ (ਹੋਮ) ਉਸਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਦਾਰਥ ਲਈ ੧੦੧ ਵਾਰੀ; ਨਾਸ ਤੇ ਉਤਪਾਦਨ ਆਦਿਕ ਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭੈੰਕਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ। ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ, ਸ਼ਿਵ-ਅੱਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਕੋਮਲ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸੀ ਗਈ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਸਿੱਧੀ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੀ ਪਰਮ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।