ਇਹ ਸਭ ਕਹਾਣੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਪਿਤਾ ਵੀ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿਆੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਸਦਾ ਹੀ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ। ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰੀਤ ਹੈ, ਉਹ ਹਿਰਣਮਯ ਅੰਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਚਨਾ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਅੱਠ ਅੰਤ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਨ। ਚਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਹਨ—ਸ਼ਿਵ, ਭਵ, ਹਰ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਦਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲ ਕਰਣ। ਹੁਣ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜੋ ਮਹੇਸ਼ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਲ ਤੱਤ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਵ੍ਯਕਤ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਵੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਤਤ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਉਹ ਅਵਿਕਾਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਤਿੰਨ ਵੱਡੀਆਂ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕਿਰਿਆ-ਕਲਾਪ ਅਨੋਖੇ ਹਨ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਆਦਿ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਪੱਖ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਸਿੱਧਾ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਉਹ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਹਿਰਣਮਯ ਅੰਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੈਤੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚਕਰਧਾਰੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰ (ਇੰਦਰ) ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਥੇ ਦਸ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਘਟਨਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਅਵਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਤੁਟ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਮਾਇਆਧਾਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤ੍ਰੈਰੂਪੀ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਵਾਸੁਦੇਵ, ਅਨਿਰੁੱਧ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਅਤੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ—ਹਰੀ ਦੇ ਇਹ ਚਾਰ ਰੂਪ ਹਨ। ਮਤਸਯ, ਕੂਰਮ, ਵਰਾਹ, ਨਰਸਿੰਹ ਅਤੇ ਵਾਮਨ; ਤਿੰਨ ਰਾਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅਤੇ ਹਯਗ੍ਰੀਵ—ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਹਨ। ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਚਕਰ, ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲ ਕਰਣ। ਪ੍ਰਭਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੌਰੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲ ਕਰਣ। ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਯਮ, ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ, ਵਰੁਣ, ਵਾਯੂ, ਸੋਮ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਈਸ਼ਾਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲ ਕਰਣ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਵਜਰ, ਪਰਸ਼ੂ, ਬਾਣ, ਤਲਵਾਰ, ਪਾਸ, ਅੰਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਪਿਨਾਕ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਦੇਵ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਅਸਤਰ-ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਹਨ। ਇਹ ਸਦਾ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਜੋ ਬਲਦ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਰਭੀ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਤੀਬਰ ਹੈ, ਪੰਜ ਗੋਮਾਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਉਹ, ਮਹਾਦੇਵ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇ। ਨੰਦਾ, ਸੁਨੰਦਾ, ਸੁਰਭੀ, ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਅਤੇ ਸੁਮਨਾ—ਇਹ ਪੰਜ ਗੋਮਾਤਾਵਾਂ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ। ਕਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ, ਡਰਾਉਣਾ ਚਿਹਰਾ, ਲਾਲ ਕੰਨ੍ਹ, ਲਾਲ ਹੋਠ, ਖੜੇ ਵਾਲ, ਤੀਨ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਨੰਗਾ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਪਾਸ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਖੋਪੜੀ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਭੈਰਵ ਅਤੇ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ—ਉਹ ਹਰ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਤੇ ਬੈਠਾ, ਉਥੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ। ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲ ਕਰੇ। ਤਾਲਜੰਘ ਆਦਿਕ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਵਿੱਚ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ। ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਭੈਰਵ ਆਦਿ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਸੰਮਾਨ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਨ। ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਧਯ, ਮਾਗ, ਅਤੇ ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਮਹਰਲੋਕ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਆਦਿ, ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗੁਣਾਂ ਸਮੇਤ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗੰਧਰਵ ਆਦਿ, ਪਿਸਾਚ ਤੱਕ, ਇਹ ਚਾਰ ਦਿਵ੍ਯ ਵੰਸ਼; ਸਿੱਧ, ਵਿਦ੍ਯਾਧਰ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਜਿਹੜੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਤਿਸ਼ੀਲ ਹਨ; ਅਸੁਰ, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਅਨੰਤ ਆਦਿ ਨਾਗ, ਗਰੁੜ ਆਦਿ ਪੰਛੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਜੀਵ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਹਨ। ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ, ਪ੍ਰੇਤ, ਵੇਤਾਲ, ਗ੍ਰਹ, ਭੂਤਗਣ ਅਤੇ ਹੋਰ; ਡਾਕਿਨੀਆਂ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ, ਸ਼ਾਕਿਨੀਆਂ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੀ; ਖੇਤਰ, ਉਪਵਨ, ਘਰ, ਤੀਰਥ, ਮੰਦਰ, ਟਾਪੂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਦਰਿਆ, ਹੋਰ ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ; ਸੁਮੇਰੁ ਆਦਿ ਪਹਾੜ, ਸਾਰੇ ਜੰਗਲ, ਜਾਨਵਰ, ਪੰਛੀ, ਦਰੱਖਤ, ਕੀੜੇ, ਕੀਟ, ਹੋਰ ਜੀਵ—ਇਹ ਸਾਰੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਡ, ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਾਥੀ—ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ। ਇਹੀ ਹੈ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਕਥਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਾਣੀ, ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਹਰੇਕ ਤੱਤ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਹੇਠ, ਸਭ ਕੁਝ ਮੰਗਲ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਸਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।