ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਹ ਕਥਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ: ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਹਾਨ ਵਿਧੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਇਹ ਸਦਾ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਲਾਭ ਲਈ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਚਾਹੇ ਲਾਭ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਛੋਟਾ, ਜੇਕਰ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕਿਰਿਆ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਕੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਲਾਭ ਜੋ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਜਾਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਲੁਕਵੇਂ—ਇਹ ਵਿਧੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਵੱਡੀਆਂ ਆਫ਼ਤਾਂ ਵਿੱਚ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭਾਰੀ ਵਾਸਨਾ, ਡਰ, ਅਕਾਲ, ਆਦਿ—ਇਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਲੰਬੀ ਚਰਚਾ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਹੈ ਜੋ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਸ਼ੈਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਪੀੜਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਸਿਖਾਇਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਇਸ ਕਰਮ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਕੇਵਲ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਾਧੂ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਉਹ ਲਾਭ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂ ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਧਾ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ, ਉਦੇਸ਼ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਪੰਜ ਪਰਦੇਆਂ ਦੇ ਮਾਰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। "ਵਿਜੈ, ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਇਕੌਲੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜੋ ਸਦਾ ਚੇਤਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਰੂਪ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਲੋਕੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਮਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਜੋ ਹਕੀਕਤ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਪਵਿੱਤਰ ਆਨੰਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਸੋਹਣੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਦੀ ਅਤਿ ਸ਼ਕਤੀ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸਮਾਨ ਹੈ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ। ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਨੰਤ ਚਮਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਥਾਹ ਹੈ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਰਵਿਗਨ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਆਧਾਰ ਨਹੀਂ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਕਾਰਣ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਰੰਤਰ ਉੱਚਾ ਆਨੰਦ ਹੈ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ। ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਰਾਜਯੋਗ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਦਇਆ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਪੂਰੀ ਹੈ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਢੱਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਅਦਵਿਤੀਯ ਹੈ। ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਅਦਭੁਤ ਹੈ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਕਦੇ ਛੋਟਾ ਨਹੀਂ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਰੰਤਰ ਹੈ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਅਗਣਤ ਹੈ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਅਭਾਵ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਰਸ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਰਥ ਵਾਲਾ। ਸੁਪਰੀਮ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੁਪਰੀਮ ਕਾਰਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ਼ਾਂਤਿ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਹ ਪੂਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਥਾਪਿਆ ਹੁਕਮ ਕੌਣ ਟਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਹੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ 'ਤੇ ਤੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਅਤੇ ਜੋ ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇ। ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਅਦਵਿਤੀਯ ਹੈ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਬੋਲ ਅਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਜਨਮ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ ਹੈ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਕਰਦੇ ਹਨ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਹਨ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੀ ਜੋਤੀ ਹੈ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਚਰਣ ਸ਼ੁਭ ਹੈ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ! ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੈਨੂੰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਵੀ ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ, ਜੋ ਤੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਇਸ ਭਗਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ: ਪੰਜ-ਮੁਖੀ, ਦਸ-ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਨਿਰਮਲ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ। ਉਹ ਦੇਵ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ—ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਉਹ ਮੇਰੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰੇ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰਦਾਨ ਦੇਵੇ। ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਤਾ ਹੇਰੰਬ ਅਤੇ ਸ਼ਣਮੁਖ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰਪੂਰ, ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਮੇਤ, ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਅਵਤਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਮੈਂ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਾਸੇ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਹੁਕਮ ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ। ਜੋ ਰੂਪ ਈਸ਼ਾਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਨਿਰਮਲ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਯਜਨ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਪੰਜ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੰਤਮ ਬੀਜ, ਪੰਜ-ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ। ਪਹਿਲੀ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਨਿਰਮਲ, ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇ। ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਪੁਰੁਸ਼ ਨਾਮ ਵਾਲਾ, ਸਰਵੋਚ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਗੌਰਵ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ। ਸ਼ਾਂਤ ਸਰੂਪ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਚਾਰ-ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵਿਧੀ, ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਪਾਸਨਾ, ਜੋ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਸਿਖਾਈ, ਸਾਰੇ ਦੁਖਾਂ, ਇੱਛਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਆਫ਼ਤਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਫਲਤਾ, ਸ਼ੁਭਤਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।