ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਧੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਕਮਲ ਦੇ ਚੌਫੇਰ ਪਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਬੀ ਪਤਿਆ ਤੇ ਸੂਰਜ, ਦੱਖਣੀ ਪਤਿਆ ਤੇ ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਪਤਿਆ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਢੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ: ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁਕਸ਼ਮ, ਵਿਜੇਤਾ, ਮੰਗਲਮਈ, ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ, ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਵਿਦਿਊਤ ਸਮੇਤ, ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਵਾਢੀ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਤੱਕ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਾਰ ਰੂਪ—ਆਦਿਤਯ, ਭਾਸਕਰ, ਭਾਨੁ ਤੇ ਰਵੀ—ਇਹ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਅਰਕ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ—ਇਹ ਵੀ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸਤਾਰਾ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ, ਸੁਤਰਾ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ, ਬੋਧਨੀ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਆਪਿਆਯਿਨੀ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਭਾ, ਪ੍ਰਾਜ਼ਨਾ ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਵਾਢੀ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੀਜੇ ਵਾਢੀ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਾ, ਮੰਗਲ, ਬੁਧ (ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ), ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ (ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ), ਭਾਰਗਵ (ਤੇਜ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ), ਸ਼ਨੀ, ਰਾਹੂ ਅਤੇ ਕੇਤੂ (ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ)—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਾਂ, ਦੂਜੇ ਵਾਢੀ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਯਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਵਾਢੀ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਾਹਰੀ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ-ਸੱਤ ਦੇ ਗਰੁੱਪ—ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਨਾਗਾਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਯਕਸ਼, ਦੈਤ, ਘੋੜੇ, ਛੰਦਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਗਰੁੱਪ ਅਤੇ ਵਾਲਖਿਲਯ ਰਿਸ਼ੀਆਂ—ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਤੀਜੇ ਵਾਢੀ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਵਾਢੀਆਂ ਸਮੇਤ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਚਾਰ ਰੂਪ—ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ, ਵਿਰਾਜ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ, ਕਾਲ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ। ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਪਹਿਲਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਕਮਲ ਵਰਗਾ, ਕਾਲ ਕਾਜਲ ਵਰਗਾ, ਅਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਸਫੈਦ ਸਫਤਿਕ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਾਰੇ ਰਾਜਸ, ਤਮਸ ਅਤੇ ਸਤ੍ਵ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਢੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਵਾਢੀ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਕਰਕੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਸਨਕ, ਸਨੰਦਨ ਅਤੇ ਸਨਾਤਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤੀਜੇ ਵਾਢੀ ਵਿੱਚ, ਅੱਠ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਤਿੰਨ ਹੋਰ—ਡੱਖ, ਰੁਚਿ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਮਰੀਚੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਸਤਯ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੂ, ਅਤ੍ਰਿ, ਕਸ਼ਿਅਪ ਅਤੇ ਵਸਿਸ਼ਠ—ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਪ੍ਰਸੂਤੀ, ਆਕੂਤੀ, ਖਿਆਤੀ, ਸੰਭੂਤੀ, ਧ੍ਰਿਤੀ, ਸਮ੍ਰਿਤੀ, ਖ਼ਮਾ, ਸਨਨਤੀ, ਅਨਸੂਯਾ, ਦੇਵਮਾਤਾ ਅਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ—ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਉਜਲੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਢੀ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਵਿੱਚ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ, ਵੇਦਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਅਨੁਸਾਰ, ਚਾਹੇ ਅੱਠ ਜਾਂ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੇਦਾਂ ਆਦਿ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਵਾਢੀਆਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦੱਖਣ ਤੇ ਪੱਛਮ ਵਾਢੀ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਢੀ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ, ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਰੂਪ—ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤਮਕ ਸ਼ਿਵ, ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਰਾਜਸ ਗੁਣ ਵਾਲਾ ਭਵ (ਬ੍ਰਹਮਾ), ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਤਮਸ ਗੁਣ ਵਾਲਾ ਹਰਾ (ਅਗਨਿ), ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਸਤ੍ਵ ਗੁਣ ਵਾਲਾ ਮ੍ਰਿਦਾ (ਵਿਸ਼ਨੂ)—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਛਬੀ-ਛੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਵੈਕੁੰਠ (ਵਿਸ਼ਨੂ) ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਢੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ, ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਅਨਿਰੁੱਧ, ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਵਾਢੀ ਵਿੱਚ, ਮਤਸਯ, ਕੂਰਮ, ਵਰਾਹ, ਨਰਸਿੰਹ, ਵਾਮਨ, ਰਾਮ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਰੂਪ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਭਵ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵ-ਮੁਖ ਰੂਪ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤੀਜੇ ਵਾਢੀ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਯਮ-ਅਸਤ੍ਰ ਦੀ, ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਦੀ, ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਵਾਢੀਆਂ ਨਾਲ, ਹਰੀ (ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ) ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਾਵਿਸ਼ਨੂ, ਸਨਾਤਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚਾਰ ਵਿਯੂਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਸਰਸਵਤੀ, ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਗਣਾਂਬਿਕਾ, ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਰੌਦ੍ਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੰਝ, ਭਾਨੁ ਆਦਿ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸੇ ਵਾਢੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਯਮ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਵਰੁਣ, ਵਾਯੂ, ਸੋਮਾ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਾਨ ਦੀ ਵੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਵਿਧੀਬੱਧ ਪੂਜਾ ਕ੍ਰਮ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਰੂਪਾਂ, ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀਕ ਵਿਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟ ਕੇ, ਸਰਬ-ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਰਾਧਨਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।