ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਵਿਦੀਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪੂਜਕ ਨੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ, ਪੂਰਬ, ਦੱਖਣ, ਉੱਤਰ, ਪੱਛਮ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ, ਮੁੜ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ, ਅਤੇ ਚਾਰਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਘੇਰਾ ਜਾਂ ਮੰਤਰ-ਸੰਕਲਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਹਿਰਦੇ ਮੰਤਰ ਤੋਂ ਹਥਿਆਰ ਮੰਤਰ ਤੱਕ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਯਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਰੁਣ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਕੁਬੇਰ, ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਬੁਧ, ਆਗਨਿ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ‘ਤੇ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਾਯੂ, ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਮਲ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਵਜ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਮਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦਿਆਂ, ਘੇਰੇ ਦੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਥੋੜਾ ਝੁਕ ਕੇ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਘੇਰੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਘੇਰੇ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਯੋਗ, ਧਿਆਨ, ਜਪ, ਹਵਨ, ਚਾਹੇ ਬਾਹਰੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅੰਦਰੂਨੀ, ਛੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮੂੰਗ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚਾਵਲ, ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ, ਗੁੜ, ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਬਣੇ ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ, ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜਾਂ ਕਈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਭੋਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਚੰਗਾ ਦਹੀਂ, ਗੁੜ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿੱਠਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਪੂਪ, ਅਤੇ ਸੁਆਦਲੇ ਫਲ ਭੀ ਭੋਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨੇ। ਪਾਣੀ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਬਹੁਤ ਠੰਢਾ, ਨਰਮ, ਇਲਾਇਚੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਅਤੇ ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪੂਜਾ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਪਾਨ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਖਦੀਰਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸੁੰਦਰ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਾਲੇ; ਪਹਾੜੀ ਚਿੱਟਾ ਪਾਊਡਰ, ਨਾ ਕਰੜਾ, ਨਾ ਅਸ਼ੁੱਧ, ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਕਪੂਰ, ਪੀਪਲ, ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਜਾਇਫਲ ਆਦਿ; ਉਬਟਨ ਚੰਦਨ ਦੇ ਰੂਟ, ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਪਾਊਡਰ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ। ਕਸਤੂਰੀ, ਕੇਸਰ, ਹਿਰਣ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲਾ ਰਸ, ਸੁਗੰਧਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਫੁੱਲ। ਜੋ ਫੁੱਲ ਗੰਦੇ, ਬਦਬੂਦਾਰ, ਸੜੇ-ਗਲੇ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਡਿੱਗ ਗਏ ਹੋਣ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ। ਕਪੜੇ ਨਰਮ, ਕੁਝ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ, ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਵਿਦਿਊਤ ਦੀਆਂ ਘੇੜੀਆਂ ਵਾਂਗ। ਇਹ ਸਭ ਕਪੂਰ, ਰੇਜਿਨ, ਅਗਰ, ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਗੰਧਿਤ, ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਮਹਕਦੇ ਹੋਏ। ਧੂਪ, ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਪੂਰ, ਲੱਕੜ, ਗੁਗਗਲ ਪਾਊਡਰ, ਘੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਬਣੀ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ। ਦੀਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੀਲੇ ਗਾਂ ਦੇ ਘੀ ਨਾਲ ਜਲਦੇ, ਕਪੂਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦ, ਮਿੱਠਾ ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ, ਘੀ, ਸਭ ਪੀਲੇ ਗਾਂ ਤੋਂ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਿਆਰੇ ਹਨ। ਸ਼ੁਭ ਆਸਨ, ਦਾਅਤੋਂ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ, ਸੁੰਦਰ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਬਿਸਤਰੇ, ਨਰਮ ਗੱਦੇ, ਵਧੀਆ ਕਪਾਸ ਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਚਾਈਆਂ ਦੇ, ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਅਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ, ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਨੇ। ਪਾਣੀ, ਨਦੀਆਂ ਤੋਂ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਝੀਲਾਂ ਤੋਂ, ਠੰਢਾ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਛਾਣ ਕੇ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਸੁੰਦਰ ਛਤਰੀ, ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ, ਨੌ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਹਤਥਾ, ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ। ਚਿੱਟੇ, ਨਰਮ ਚਮਰੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਏ, ਰਾਜ-ਹੰਸਾਂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਹਤਥਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ। ਦਰਪਣ, ਬਹੁਤ ਸਾਫ, ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ, ਅਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ। ਸ਼ੰਖ, ਡੂੰਘੀ ਧੁਨੀ ਵਾਲਾ, ਹੰਸ, ਚੰਬੇਲੀ ਜਾਂ ਚੰਦ ਵਰਗਾ, ਪਿੱਠ ਤੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ। ਸੁੰਦਰ ਨਗਾਰੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੁਨੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ, ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ। ਡੋਲ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਛੋਟੀਆਂ ਝੰਜੀਆਂ, ਅਤੇ ਪਟਾਹਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਧੁਨੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵਿਉਂਤਿਤ। ਸਭ ਬਰਤਨ ਅਤੇ ਥਾਲੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ, ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ। ਮਹੇਸ਼ਾ, ਸ਼ਿਵ, ਸਰਵੋਤਮ ਆਤਮਾ ਦਾ ਨਿਵਾਸ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਾਂਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ। ਉੱਚੀਆਂ ਚਾਰ-ਦਿਵਾਰੀ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਬਹੁਤ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ। ਜੰਬੂ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਸੈਂਕੜੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਤੰਭ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਛਤਾਂ, ਮੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਅਤੇ ਗੋਲਾਕਾਰ ਚਾਪ। ਦਿਵਿਆ ਤਾਜ, ਸੋਨੇ ਦੇ, ਘੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ। ਰਾਜ ਮਹਿਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਯੋਗ, ਰਾਜ ਸੜਕਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਟਾਵਰਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ। ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਅਤੇ ਮੱਧ-ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਆਸਨ ਅਤੇ ਸਥਾਨ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਘੇਰੇ ਵਾਂਗ, ਵਧੀਆ ਸਜਾਏ ਹੋਏ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀਆਂ, ਨ੍ਰਿਤਯ ਅਤੇ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਮਰਦ, ਵਾਂਸਰੀ ਅਤੇ ਤੰਬੂਰੇ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸੰਗਤ। ਸ਼ੂਰ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗ, ਅਤੇ ਕਈ ਝੀਲਾਂ। ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਰੋਵਰ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਵੇਦ, ਵੈਦਾਂਤ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵਣਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਲੀਨ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਆਰਾਧਨਾ, ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ, ਭਗਵਤੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।