ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵਲ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਲੈਣ, ਉਹ ਭਗਤ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਤੀਜੇ ਜਾਂ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਤੇ ਬੇਬਸ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ; ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ, ਹੇ ਉੱਚਤਮ ਨਾਰੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਭਗਤੀ ਉੱਚਤਮ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੇਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਅੱਠ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਹਨ: ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਵਲ ਪਿਆਰ, ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਖੁਦ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਕਰਮ; ਮੇਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ, ਆਵਾਜ਼, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ, ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਯਾਦ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋ ਕੇ ਜੀਉਣਾ। ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਅੱਠ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਲੇਛ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਗਿਆਨੀ, ਯੋਗੀ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਗਤ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਤੇ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਣ ਵਾਂਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੱਤਾ, ਫੁੱਲ, ਫਲ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਮੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ। ਹੁਣ, ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ, ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਨਿਯਮਤ ਪੂਜਾ, ਦਾਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਨਿਮਰਤਾ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਦਇਆ—ਇਹ ਧਰਮ ਹਨ। ਸਚਾਈ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਸ਼ਰਧਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਅਹਿੰਸਾ, ਲਾਜ, ਭਗਤੀ, ਪਾਠ, ਯੋਗ, ਤੇ ਸਦਾ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣਾ—ਇਹ ਵੀ ਧਰਮ ਹਨ। ਵਿਆਖਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਸੁਣਨਾ, ਤਪ, ਮਾਫੀ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਚੋਟੀ ਤੇ ਜਨੇਊ, ਪੱਗ ਤੇ ਉਪਰਲਾ ਚੋਲਾ—ਇਹ ਵੀ ਕਰਤਵ ਹਨ। ਵਰਜਿਤ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ, ਭਸਮ ਤੇ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਪਹਿਨਣਾ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਚੌਦਵੀਂ 'ਤੇ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ—ਇਹ ਵੀ ਕਰਤਵ ਹਨ। ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਕੂਰਚਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ—ਇਹ ਵੀ ਕਰਤਵ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਣਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਨਾ ਲੈਣਾ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਬਾਸੀ ਭੋਜਨ ਤੇ ਯਾਵਕਾ ਅਨ ਤੋਂ ਬਚਣਾ—ਇਹ ਵੀ ਧਰਮ ਹਨ। ਸ਼ਰਾਬ, ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਵਾਸ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਤੋਂ ਬਚਣਾ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਆਮ ਹੈ। ਮਾਫੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਸਚਾਈ, ਚੋਰੀ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਮੇਰਾ ਗਿਆਨ, ਵੈਰਾਗ, ਤੇ ਭਸਮ ਦਾ ਉਪਯੋਗ—ਇਹ ਧਰਮ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਲਗਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਟ ਜਾਣਾ—ਇਹ ਦਸ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਯੋਗੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗਣ ਸਮੇਤ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ: ਕੋਈ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਾ ਕਰੇ। ਸ਼ਿਕਸ਼ਾ ਦੇਣਾ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੋਣਾ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਲਈ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ, ਪਰ ਦਾਨ ਲੈਣਾ ਨਹੀਂ; ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਇੱਥੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ। ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ, ਤੇ ਮੰਦ ਪੰਛੀਆਂ, ਜਾਨਵਰਾਂ, ਤੇ ਬੁਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨਾ—ਇਹ ਕਰਤਵ ਹਨ। ਹਰ ਥਾਂ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਸਿਰਫ ਯੋਗੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ, ਤੇ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ—ਇਹ ਵੀ ਕਰਤਵ ਹਨ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਸੂਸਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਜਾਣਨਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੇ ਰੱਖਣਾ, ਤੇ ਭਸਮ ਵਾਲਾ ਚੋਲਾ ਪਹਿਨਣਾ—ਇਹ ਵੀ ਧਰਮ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਧਰਮ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਹੈ; ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਲਈ ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਵਪਾਰ, ਤੇ ਖੇਤੀ ਧਰਮ ਹਨ। ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਬਾਗ ਬਣਾਉਣਾ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਾ ਧਰਮ ਹੈ। ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ, ਜੰਗਲਵਾਸੀਆਂ, ਤਪਸਵੀਆਂ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀਆਂ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਧਰਮ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੀ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਤੇ, ਹੇ ਸ਼ੁਭਾ, ਪਤੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਔਰਤ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਮੋੜ ਕੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ, ਜਿਸ ਔਰਤ ਦਾ ਪਤੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਲਈ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਇਹ ਹੈ: ਵ੍ਰਤ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੋਣਾ, ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਾ ਕਰਨਾ। ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਰੋਜ਼ ਭਸਮ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਚੁੱਪ, ਸਦਾ ਮਾਫੀ, ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਂਝ ਕਰਨਾ—ਇਹ ਕਰਤਵ ਹਨ। ਅਠਵੀਂ, ਚੌਦਵੀਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ, ਤੇ ਠੀਕ ਥੀਕ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਤਪਸਵੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ—ਦੇ ਧਰਮ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਜੰਗਲਵਾਸੀਆਂ, ਗ੍ਰਿਹਸਤਾਂ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਧਿਆਨ ਕਰ, ਛੇ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਧਰਮ ਪਾਲ—ਇਹ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਹੈ। ਹੁਣ, ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਗਹਿਰੀ ਭਾਵਨਾ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਚਾਹੇ ਵੈਰਾਗੀ ਹੋਣ ਜਾਂ ਲਗਨ ਵਾਲੇ, ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਲ ਭੀ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੰਤਰਾਤਮਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਸਵਭਾਵ ਦੀ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਣ, ਉਹ ਸੰਸਾਰੀ ਕਰਤਵਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਾ ਕਰਤਵ ਹੈ, ਨਾ ਅਕਰਤਵ, ਨਾ ਲੀਨਤਾ, ਨਾ ਉੱਚਤਮ ਲਕਸ਼; ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੁਕਮ ਹੈ, ਨਾ ਵਿਰੋਧ—as it is for me.