ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇਆਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ (ਬੇਰਾ) ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਲਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਿੰਗ ਦੀ ਹੀ ਪੂਜਾ ਵਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕਰਨ। ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਓਮ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ। ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸਹੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ, ਖੁਦ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਾਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪੂਜਾ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਅਵਸਥਾ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਖਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੇਲੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ? ਥਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਕੀ ਹਨ? ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ, ਕਿੱਥੇ, ਕਦੋਂ ਅਤੇ ਕਿਸ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਉੱਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਅਨੁਕੂਲ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਜਾਂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਨਿਯਮਤ ਪੂਜਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਿੱਟੀ, ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਧਾਤੂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਲਿੰਗ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਰਖ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਲੱਛਣ ਹੋਣ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਚਲਣਯੋਗ (ਪੋਰਟੇਬਲ) ਲਿੰਗ ਲਈ ਸੁਖਸ਼ਮ ਰੂਪ ਦੀ ਵਧੀਕ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਥਿਰ ਲਿੰਗ ਲਈ ਸਥੂਲ ਰੂਪ। ਇਹ ਲਿੰਗ ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਪੀਠਿਕਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੀਠਿਕਾ ਚੌਰਸ, ਤਿਕੋਣ ਜਾਂ ਗਦਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਕੇਂਦਰ ਸੁਖਸ਼ਮ ਹੋਵੇ। ਐਸਾ ਲਿੰਗ-ਪੀਠਿਕਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਲਿੰਗ ਮਿੱਟੀ, ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਵਸਤੂਆਂ ਜਾਂ ਧਾਤੂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਪੀਠਿਕਾ ਵੀ ਉਸੇ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਲਿੰਗ ਥਿਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।" "ਇੱਕ ਹੀ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਪੀਠਿਕਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਜੋ ਬਾਣਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਚਿਤ ਮਾਪ 12 ਅੰਗੁਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਫਲ ਵੀ ਘੱਟ ਮਿਲੇਗਾ, ਜੇ ਵੱਧ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ।" "ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹੋਣ। ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗਰਭਗ੍ਰਿਹ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਦਰਪਣ ਵਾਂਗ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਨੌ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ: ਨੀਲਮ, ਮਾਣਕ, ਮੂੰਗਾ, ਸਫੈਦ ਪੱਥਰ, ਪੰਨਾ, ਮੋਤੀ, ਮੁੰਗਾ, ਗੋਮੇਦ, ਹੀਰਾ—ਇਹ ਨੌ ਰਤਨ। ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਵੈਦਿਕ ਰੀਤੀਆਂ ਸਮੇਤ ਵੱਡੀ ਚੀਜ਼ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ।" "ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੰਜ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕਈ ਭੇਟਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਗੁਰੂ ਤੇ ਅਚਾਰਯ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਤ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਕੇ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੋਣ ਜਾਂ ਗਿਆਨੀ।" "ਸਭ ਜੀਵਾਂ—ਅਚਲ, ਚਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣੀ—ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਨੌ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਖੱਡ ਭਰ ਕੇ, ਸਦਯਾਦਿ-ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਓੰਕਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਪੀਠਿਕਾ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਪੱਕੀ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਥੇ ਮੂਰਤੀ (ਬੇਰਾ) ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੂਰਤੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਲਈ, ਬਾਹਰ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੂਰਤੀ ਗੁਰੂਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਜਾਂ ਸਤਕਰਮੀ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ—ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ—ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਇਹ ਦੋ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਅਚਲ ਅਤੇ ਚਲ। ਅਚਲ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ, ਬੂਟੇ ਆਦਿ। ਚਲ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿੰਗ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ ਆਦਿ। ਅਚਲ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚਲ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੀਠਿਕਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਇਆ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਸ਼ੁੱਧ ਚੇਤਨ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਉਮਾ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿੰਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੀਠਿਕਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਝੰਡਾ ਚੁੱਕਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਜੇ ਚਲਣਯੋਗ ਲਿੰਗ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੋਲਾਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ। ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ—ਆਵਾਹਨ, ਆਸਨ, ਅਰਘ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ—ਇਹ ਸਭ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਆਚਮਨ, ਅਭਿਅੰਗਨ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨਾਨ, ਵਸਤ੍ਰ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ—ਇਹ ਸਭ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਰਤੀ, ਪਾਨ, ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਵਿਦਾਈ ਵੀ। ਜਾਂ ਅਰਘ ਆਦਿ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਫਿਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ, ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ, ਭੋਜਨ ਭੇਟ, ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਜਲਾਰਪਣ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਵ ਅਵਸਥਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਚਾਹੇ ਲਿੰਗ ਮਨੁੱਖ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਵੈਦਿਕ, ਦੈਵੀ, ਸਵੈ-ਭਾਵ, ਸਥਾਪਿਤ ਜਾਂ ਨਵਾਂ ਹੋਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਯਥਾ-ਉਚਿਤ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪੂਜਾ ਸਮੱਗਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਫਲ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" "ਕੇਵਲ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਜੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਮਿੱਟੀ, ਗੋਬਰ, ਫੁੱਲ, ਕਰਵੀਰ ਜਾਂ ਫਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।" "ਗੁੜ, ਤਾਜ਼ਾ ਮੱਖਣ, ਭਸਮ ਜਾਂ ਪੱਕੇ ਚਾਵਲ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਕਰੇ, ਲਿੰਗ ਬਣਾਕੇ, ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਕੁਝ ਲੋਕ ਤਾਂ ਅੰਗੂਠੇ ਤੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਮਨਾਹੀ ਨਹੀਂ।" "ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਿਵ ਹਰ ਥਾਂ, ਯਥਾ-ਪ੍ਰਯਾਸ, ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦਾਨ ਕਰਨ ਜਾਂ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਮੁਕੁਟ ਪਹਿਨਾਉਣ ਨਾਲ ਵੀ।" "ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਲਿੰਗ, ਸ਼ਿਵ ਅਵਸਥਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਣਵ (ਓਮ) ਜਾਪ ਕਰਨਾ।" "ਜਾਂ ਹਰ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਾਪ—ਇਹ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਅਵਸਥਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਾਪ ਸਮੇਂ, 'ਮ' ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਣਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਭ ਰਸਮ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ।