ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਉਪਮਨਯੂ ਨੇ ਅਤਿ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ, ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਰਦਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਿਆਂਗਾ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਰਹੇਗਾ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਵਿਚ ਜੀਵੇਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਉਪਮਨਯੂ ਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਯ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਪਮਨਯੂ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਹੁਣ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਤਸੱਲੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਉੱਚੇ ਵਰਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾ ਦੇ ਉਪਰੰਤ, ਸਾਰੇ ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣਯ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਉਪਮਨਯੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਉੱਚੇ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਠਿਆ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀਆਂ ਕਰਤਬਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਬੈਠ ਗਏ। ਫਿਰ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਬੋਲਿਆ, "ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਅਜੈਯ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇਹ ਜਗਤ ਹੈ—ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚਲ।" ਵਾਯੂ ਦੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਮੁਕ ਗਈਆਂ, ਉੱਚੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। "ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਪਮਨਯੂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਕਰਤਬਾਂ ਅਤੇ Supreme Lord ਤੋਂ ਤਪੱਸਿਆ ਰਾਹੀਂ ਦੁੱਧ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" "ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਕਰਤਬ-ਰਹਿਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਧੌਮਯਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵਰਤ ਲਿਆ।" "ਅਸੀਂ ਸੁਣ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਗਿਆਨ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ?" ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਸਦਾ-ਅਸਥਿਤ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਕੇ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਗਿਆ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਰੇਖਾਵਾਂ, ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਅਤੇ ਜਟਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਪਮਨਯੂ, ਆਪਣੇ ਚੇਲੇ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਦ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਨਾਲ, ਤਿਨਾਂ ਵਾਰੀ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ, ਨਮਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸਾਰੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਕਰਮ-ਮਾਇਆ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ। ਉਪਮਨਯੂ ਨੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, austerity ਰਾਹੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੂਰ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਅਤੇ 'ਅਗਨੀ' ਆਦਿ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਹ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵਰਤ ਲਵਾਇਆ, ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਦਿਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਵਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। austerity ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉੱਚਾ ਭਗਵਾਨ, ਉੱਚੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ, ਸਾਂਬਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੰਗਤੀਆਂ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਵਰਦਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਹਰੀ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਸੰਗਤੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਂਬਾ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; austerity ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਸਾਂਬਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਾਂਬਾ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਜਾਮਬਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅਣੰਤ ਕਰਤਬਾਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਦੱਸੀ ਗਈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਅਨੰਦ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਗਿਆਨ ਕੀ ਹੈ? ਸ਼ਿਵ ਕਿਵੇਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ? ਧੌਮਯਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਤਬ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ?" "ਹੇ ਵਾਯੂ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸੋ—ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਰੂਪ ਬਾਰੇ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੀ ਵਾਂਗ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਅਧਿਅਾਪਕ ਹੈ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭੰਜਨ ਨੇ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਮਹੇਸ਼, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਨੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਖੁਦ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਗਿਆਨ ਸਿੱਧਾ ਸਿਖਾਇਆ।" "ਉਹੀ ਗਿਆਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ—ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜਗਤ ਦਾ ਸਰੋਤ—ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜੀਵਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਵਾਮੀਤਾ ਬਾਰੇ।" "ਜਿਵੇਂ ਉਪਮਨਯੂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।" "ਪਹਿਲਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਪਮਨਯੂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ:" "ਹੇ ਆਦਰਨੀਯ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਗਿਆਨ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਾਂ।" "ਭਗਵਾਨ ਪਾਸ਼ੁਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ? ਕੌਣ ਜੀਵ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਕਿਹੜੀਆਂ ਬੰਧਨਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂ ਮੁਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਿਵੇਂ?" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਪਮਨਯੂ, ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਛੇ ਗਏ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।" ਇਹ ਕਥਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਅਨੰਤ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਸ਼੍ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਅਨੰਦ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ।