ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਸਾਲ ਭਰ ਨਿਰੰਤਰ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਫਲ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮੇਰੀ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ 'ਤੇ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਾਂ ਮੇਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਨ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਕਟ ਹੋਣ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਮਾਰਗ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਇਕ ਸਤੰਭ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਰਦਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਰਦਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮੈਨੂੰ ਉਮਾ ਸਮੇਤ ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਜਾਂ ਲਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਓਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਜੋ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਹੀ ਫਲ ਦੇਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਸ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਓਸ ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਹੀ ਓਸ ਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ। ਇਹ ਸਤੰਭ, ਜਿਸ ਦੀ ਨਾ ਕੋਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਪਰ ਜਗਤ ਨੂੰ ਵੇਖਾਉਣ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਲਈ ਇਹ ਪਰਮਾਣੂ ਜਿੰਨਾ ਛੋਟਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਲਿੰਗ ਭੋਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸੁਖ ਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ, ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਜੀਵ ਜਨਮ ਮਰਨ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲਿੰਗ ਅੱਗ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਅਰੁਣਾਚਲ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ। ਇੱਥੇ ਕਈ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਹੋਣਗੇ; ਇੱਥੇ ਵੱਸਣ ਜਾਂ ਮਰਨ ਨਾਲ ਜੀਵ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਮੇਲੇ ਹੋਣਗੇ; ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਇੱਥੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂ ਉਪਹਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਜੀਵ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਸਭ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਜੇ ਇੱਥੇ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸ, ਮੇਰੀ ਨੇੜਤਾ, ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਣਾ, ਅਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜ—ਸਾਂਝ, ਵਾਸ, ਨੇੜਤਾ, ਸਮਾਨਤਾ, ਤੇ ਰਾਜ—ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪਾ ਲਵੋਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਵਿਨੀਤਾ ਤੇ ਵਿਧਿਮਾਧਵ ਦੀਆਂ ਉਹ ਫੌਜਾਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੈਰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਂ: ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਨਿਰਗੁਣ; ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਰਮ ਨਹੀਂ। ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਤੰਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨਿਰਗੁਣ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ। ਦੋਹਾਂ ਪੂਰਨਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਡਿਆਈ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਉਹ ਅਗਿਆਨ ਕਰਕੇ ਸੀ; ਇਹ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਮੈਂ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਆਪਣਾ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡੋ ਤੇ ਮਨ ਮੈਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ; ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਭ ਉਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗੁਰੂ ਦਾ ਬਚਨ ਹੀ ਸੰਕੇਤ ਅਤੇ ਆਧਿਕਾਰ ਹੈ; ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਗੁਪਤ ਤੱਤ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹੀ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਿਰਭਾਗ, ਦੋਹਾਂ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਤਾ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹਾਂ, ਤੇ ਸਿਰਜਣਾ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਤੇ ਵਾਧਾ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ, ਤੇ ਵਿਆਪਕਤਾ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਹੀ ਆਤਮਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬੱਚਿਓ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਤਮਾ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਜੀਵ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਸਿਰਜਣਾ, ਪਾਲਣਾ ਤੇ ਕੌਮਲੋਟਸ ਜਗਤ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਉਪਜਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਸਦੀਵੀ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਕਰਕੇ ਹੀ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਰਾਕਾਰ ਲਿੰਗ ਉਪਜਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤੀ ਲਈ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਅਣਜਾਣ ਸੀ, ਹੇ ਵਾਮਾ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਸਕਾਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤੁਰੰਤ ਉਪਸਥਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮਝੋ ਕਿ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸਮਝਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਰਾਕਾਰ ਸਤੰਭ ਮੇਰੀ ਬ੍ਰਹਮਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤੀ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲਿੰਗ ਦੇ ਲੱਛਣ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਲਿੰਗ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬੱਚਿਓ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਹੀ ਸ੍ਵਰੂਪਤਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਗਟਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਲਿੰਗ ਤੇ ਲਿੰਗਧਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ, ਜਿਸ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਮੇਰਾ ਐਸਾ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਥੇ ਮੈਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਾ ਹੋਵਾਂ। ਇਕ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਮਾਨਤਾ ਹੈ; ਜਦ ਦੂਜਾ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੱਖੋ, ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਗੌਣ; ਜੇ ਲਿੰਗ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਥਾਂ ਮੂਰਤੀ ਨਾਲ ਵੀ ਅਧੂਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪੰਜ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਸਿਰਜਣਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।” ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਦਾ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। “ਸਿਰਜਣਾ, ਪਾਲਣਾ, ਲੈਣ, ਲੁਕਾਉਣਾ ਤੇ ਕਿਰਪਾ—ਇਹ ਪੰਜ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਪੂਰਨ ਕਰਮ ਹਨ, ਹੇ ਅਜਨਮਾ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀਓ। ਸਿਰਜਣਾ ਜਗਤ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਪਾਲਣਾ ਹੈ; ਵਿਨਾਸ਼ ਉਸ ਦਾ ਲੈਣਾ ਹੈ, ਤੇ ਲੁਕਾਉਣਾ ਉਸ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਹੈ। ਮੁਕਤੀ ਕਿਰਪਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪੰਜ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਹਨ। ਜਦ ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਵਿੱਚ ਪਰਛਾਵਾਂ। ਚਾਰ ਕਰਮ—ਸਿਰਜਣਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਲੈਣ ਤੱਕ—ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ; ਪੰਜਵਾਂ, ਮੁਕਤੀ, ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਜਬੂਤੀ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜ ਕਰਮ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਜਣਾ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਾਲਣਾ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਲੈਣਾ ਵੀ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪ, ਮਹਿਮਾ, ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਗੁੱਥੀ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਸਰੂਪ ਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਮਝਾਈ।