ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ ਭਵ (ਸ਼ਿਵ) ਤੁਹਾਡੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਤਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਜਵਾਈ ਵੀ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵੀ ਸਨ, ਤਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ-ਪਿਤਾ ਬਣ ਗਏ, ਹੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਤੀ ਦੇ ਸਭ ਕਰਤੱਬ ਪੂਰੇ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਹੋਰ ਕੀ ਕਹੀਏ? ਜੇ ਇਹ ਮੇਰਾ ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਤ੍ਤਵ ਦੀ ਵ੍ਯਵਸਥਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਗੌਰੀ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਹਨੇ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕਿਉਂ ਕੀਤੀ? ਕੀ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਹੀ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਸੀ? ਇਹ ਖੇਡ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਹੈ। ਹੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਇਹ ਲੀਲਾ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਹੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਇਸ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਕੋਈ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ। ਦੋ ਦੈਤ, ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਸ਼ੁੰਭ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ ਵਰ ਮੰਗੇ, ਹੁਣ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਨਿਧਾਰਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਹੋਰ ਦੇਰੀ ਨਹੀਂ; ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਛਣ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੋ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਬਾਹਰੀ ਚਮੜੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੌਰੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਸ ਉਤਾਰੇ ਹੋਏ ਚਮੜੀ ਤੋਂ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਾਮ ਦੀ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਜਨਮੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਲੀ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਦਾ ਰੂਪ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਨੀਂਦ ਵੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਅੱਠ ਬਲਵਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਕਦੇ ਮਧੁਰ, ਕਦੇ ਭਿਆਨਕ, ਤੇ ਕਦੇ ਮਿਲੀ-ਝੁਲੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਲੋਂ ਅਸਪ੍ਰਸ਼ਿਆ, ਅਜੈਯ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਸੀ। ਇਹ ਸਦੀਵੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਸ਼ੁੰਭ—ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿੰਘ—ਦੇ ਨਾਸਕਰਤਾ ਸੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਇਕ ਬਲਵਾਨ ਸਿੰਘ ਸਵਾਰੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਬ, ਮਾਸ, ਮੱਛੀ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਆਦਿ ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਗੌਰੀ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਈ। ਆਪਣੇ ਸਮਾਨ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਨ, ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਵਿਂਧਿਆ ਵੱਲ ਦੈਤ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਚਲੀ। ਉਥੇ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦੈਤ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਉਸ ਦੇ ਤੇ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਮਨ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਯੁੱਧ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ; ਉਹ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸਮਝੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੋ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਗੌਰੀ ਨੇ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ, ਪ੍ਰਤਿਉੱਤਰ ਵਜੋਂ, ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਬੋਲੇ: "ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬਾਘ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਇਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਤਪੋਭੂਮੀ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਮਨ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ; ਪ੍ਰੇਮ ਵਸ਼, ਸ਼ੰਕਰ ਇਸਨੂੰ ਗਣਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣਾਉਣਗੇ। ਇਸਨੂੰ ਅਗੇ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੱਸ ਪਏ ਅਤੇ ਮਾਸੂਮ ਵਾਂਗ ਦੇਵੀ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤਾਂ ਨਿਰਦਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੇ ਮੰਗਲਮਈ ਦਇਆ ਦਾ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕੰਮ? ਜਿਹੜਾ ਵਿਸ਼ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਮ੍ਰਿਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ, ਇਕ ਮਾਦ-ਬਾਘਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਾਂਆਂ ਅਤੇ ਤਪੱਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਨਿਸ਼ਚਿਤ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਣੇ ਹੀ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਐਸੇ ਬੁਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਕੰਮ? ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਹੀ ਹੈ; ਉਹ ਵਾਕਈ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ। ਪਰ, ਜਦ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮ ਗਿਣਾ ਦਿੱਤੇ; ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਭਗਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਕੀ? ਭਗਤ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਜੋ ਭੀ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਅਜਨਮਾ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗਿਆਨ, ਸਰਵੋਚ ਦੇਵੀ ਹੋ। ਸਭ ਲਈ ਬੰਧਨ ਤੇ ਮੋਖ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕਰਮ ਵੱਡੀ ਸਿੱਧੀ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋ; ਜੀਵ ਕਰਮ ਕਰਨ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਕਰਤਾ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਵਿਸ਼ਣੂ, ਮੇਰੇ ਲਈ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ—ਦੇਵ, ਦੈਤ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਲਈ—ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਪਣੇ ਅਪਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਤੇ ਹੋਰ ਹੋਣਗੇ, ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ। ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਵੀ ਚਾਰ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਜੜ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਤੁਰੰਤ ਬਦਲਾਅ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪੁੰਨ ਤੇ ਪਾਪ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਦਿ, ਸਦੀਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਮੱਧ, ਨਾ ਅੰਤ। ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਲੀਲਾ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ।