ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪੁਰਸ਼-ਸਵਰੂਪ, ਜਿਸਨੂੰ ਜਾਣਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਗਹਿਣਿਆਂ, ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਪਾਜੇਬਾਂ, ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮੁਕੁਟ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, chahe ਉਹ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਾਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਊ, ਉਪਰਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁਲਦਸਤੇ, ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਪਾਨ, ਕਪੂਰ, ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਲੇਪਾਂ ਨਾਲ ਵਿਭੂਸ਼ਿਤ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੇ, ਪੱਖੇ, ਝੰਡੇ, ਯਕ-ਪੂੰਛ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਮਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਵ੍ਯ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬੋਲਣ ਜਾਂ ਸੋਚਣ ਦੀ ਸੀਮਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਯੋਗ ਹੈ—ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਜਾਨਵਰ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਲਈ ਯੋਗ—ਉਸ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੰਡੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕੋਲਾਹਲ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਉਥੇ, ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਾ ਹੋਈ। ਪ੍ਰਭੂ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵੱਲ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈ, ਕਿਹਾ, "ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਿਆਰਿਆਂ, ਇਸ ਮਹਾਨ ਦਿਨ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇਸ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ।" ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਦਿਨ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਇਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਤਾਰੀਖ, ਜੋ 'ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਵੇਲੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਕਰਤਵਾਂ—ਪਾਲਣਾ, ਸਿਰਜਣਾ ਆਦਿ—ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਜੋ ਕੋਈ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਝੂਠ ਦੇ—ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਸਾਲ ਭਰ ਲਗਾਤਾਰ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਜੋ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਇੱਕ ਹੀ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਾਂ ਮੇਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮੇਰੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ, ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਰਾਹ ਹੈ। ਫੇਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਸਤੰਭ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਆਰਦਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਆਰਦਰਾ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ, ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਜਾਂ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਜੋ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ, ਸਿਰਫ ਦਰਸ਼ਨ ਹੀ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕਰੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਬਿਆਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਸ ਯੁੱਧ-ਭੂਮੀ ਤੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਹੀ ਲਿੰਗ ਦਾ ਸਥਾਨ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਤੰਭ, ਜਿਸਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, atom (ਪ੍ਰਮਾਣੂ) ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਣ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਣ। ਇਹ ਲਿੰਗ ਭੋਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਸੁਖ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਇਕੋ ਇਕ ਸਾਧਨ ਹੈ; ਇਸਨੂੰ ਵੇਖਣ, ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੀਵ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲਿੰਗ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, 'ਅਰੁਣਾਚਲ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ-ਸਥਾਨ ਹੋਣਗੇ; ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਜਾਂ ਇੱਥੇ ਮਰਨ ਨਾਲ, ਜੀਵ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਮਈ ਤਿਉਹਾਰ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਰੀ ਭੀੜਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ; ਇੱਥੇ ਦਿੱਤਾ, ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹਰ ਕੁਝ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦੇਵੇਗਾ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਮੇਰੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਜੀਵ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਮੰਗਲ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਲਿੰਗ-ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ, ਨੇੜਤਾ, ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜ—ਸਾਂਝ, ਵਾਸ, ਨੇੜਤਾ, ਸਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ—ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲ ਜਲਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੋਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਨੀਤ ਅਤੇ ਵਿਧਿਮਾਧਵ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਧਾਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਨਰਜੀਵਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। "ਮੇਰੇ ਦੋ ਰੂਪ ਹਨ: ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਗੁਣ-ਰਹਿਤ; ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਰਵੋਚ ਨਹੀਂ। ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਤੰਭ-ਰੂਪ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਾਲਕ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਗੁਣ-ਰਹਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਵਾਲੀ ਅਵਸਥਾ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ। ਦੋਵੇਂ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੂਰਨ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਵੱਡਾ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਅਗਿਆਨ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਅਗਿਆਨ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਆਪਣਾ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡੋ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲਾਓ; ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਉਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੰਨਣਯੋਗ ਹੈ; ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦਾ ਗੁਪਤ ਤੱਤ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹੀ ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਭਾਗ-ਰਹਿਤ ਵੀ; ਬ੍ਰਹਮਤਾਵਾਂ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹਾਂ, ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਕਰਤਾਵਾਂ ਵੀ ਮੇਰੇ ਹਨ। ਵਿਆਪਕਤਾ ਤੇ ਫੈਲਾਅ ਕਰਣ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ, ਅਤੇ ਵਿਆਪਕਤਾ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਆਤਮਾ ਵੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਪੁੱਤਰੋ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਤਮਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਜੀਵ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਰਚਨਾ, ਪਾਲਣਾ ਅਤੇ ਕਮਲ-ਜਨਮ ਸੰਸਾਰ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਹੀ ਸਰਵੋਚਤਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਦਾ ਲਈ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਰਾਕਾਰ ਲਿੰਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ-ਸਭਾਵ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਅਣਜਾਣੀ ਸੀ, ਹੇ ਵਾਮਾ, ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸੀ ਵੇਲੇ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਭੁਤਾ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸਮਝੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਰਾਕਾਰ ਸਤੰਭ ਮੇਰੀ ਬ੍ਰਹਮ-ਸਭਾਵ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲਿੰਗ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਲਿੰਗ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹਦੀ ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।