ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਇਆ ਕਿ ਭੈਰਵ ਨੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਸਿਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਫੜ ਕੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਤ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁਮਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਘੜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ, ਕੱਪੜੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਉੱਤਰੀ ਚਾਦਰ ਅਤੇ ਜਟਾਵਾਂ ਸਭ ਛੱਡ ਗਏ ਸਨ—ਤੂਫ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਲਤ ਲਤਾ ਵਾਂਗ ਹਿਲਦੇ ਹੋਏ, ਭੈਰਵ ਦੇ ਕੰਵਲ ਵਰਗੇ ਚਰਨਾਂ 'ਚ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਦਇਆਲੁ ਅਚ੍ਯੁਤ ਨੇ, ਆਗਿਆ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖੀ। ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ 'ਚੋਂ ਹੰਜੂ ਵਗਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਬੋਲਿਆ। "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਪੰਜ-ਚਿਹਰਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਹਕੂਮਤ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ; ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਨਿਯਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ।" ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਭੈਰਵ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਹੁਣ ਸਿਰ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਵਿਧੀ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਪਖੰਡੀ, ਤੂੰ ਖੁਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਮੰਨ ਲਿਆ ਹੈ।" "ਤੈਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਕਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ—ਕੋਈ ਤਿਉਹਾਰ ਜਾਂ ਆਦਰ ਦਾ ਅਸਥਾਨ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ, ਹੁਣ ਮਿਹਰ ਕਰ; ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਛੁਟੇ, ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਇਕਲੌਤੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।" "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਭੂ, ਪਹਾੜੀ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲੇ!" "ਬਿਨਾ ਰਾਜਾ ਦੇ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਡਰ ਕਰਕੇ ਕਦੇ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਦੰਡ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਦੰਡ ਦੇ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਭਾਰ ਉਠਾ, ਹੇ ਪੁੱਤ।" "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਇਹ ਵਿਰਲੇ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਵਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ: ਸਾਰੇ ਵੈਤਾਨਿਕ ਤੇ ਘਰੇਲੂ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਆਚਾਰਯ ਹੋਵੇਂਗਾ।" "ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਯਜਨ—even ਜੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਤੇ ਹਵਨ ਹੋਣ—ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।" ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਝੂਠੇ ਕੇਤਕਾ (ਫੁੱਲ) ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, "ਹੇ ਕੇਤਕਾ, ਤੂੰ ਦੁਸਟ ਤੇ ਝੂਠਾ ਹੈਂ—ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾ! ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਫੁੱਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।" ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕੇਤਕਾ ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਿਆ। ਫਿਰ ਕੇਤਕਾ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਬੇਅਰਥ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਇਸਨੂੰ ਫਲਦਾਇਕ ਕਰ ਦੇ, ਹੇ ਪਿਤਾ। ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਮਾਫ ਕਰ।" "ਜਾਣ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਹੋਇਆ ਪਾਪ, ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਕਿਵੇਂ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕੇਤਕਾ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਢੋ ਸਕਦਾ; ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾਵਾਂਗਾ; ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਲ ਪਾਏਗਾ। ਛਤਰ ਦੇ ਭਾਣੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੇਤਕਾ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਮਾਧਵ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਧੀ ਤੇ ਮਾਧਵ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੱਜੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਉਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੀ ਸੀਟ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਉੱਚਤ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਪੁਰਸ਼ ਰੂਪ ਧਾਤੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਲੰਬੇ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪੈਜਾਂ, ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਕੜੇ, ਮੁਕੁਟ, ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਕੰਨਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਅਲੰਕਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਊ, ਉੱਤਰੀ ਚਾਦਰ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਅੰਗੂਠੀਆਂ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਪਾਨ, ਕਪੂਰ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀਆਂ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਚਿੱਟੇ ਛਤ੍ਰ, ਪੱਖੇ, ਝੰਡੇ, ਯਕ-ਪੁਛ ਦੇ ਚਮਚੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਸਮਾਨੀ ਪਦਾਰਥ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੋਈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਯੋਗ ਦਿਸਦਾ ਸੀ, ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵੰਡ ਦਿੱਤੇ। ਜਦ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੰਡੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਲੋਂ ਪੂਜਾ ਹੋਈ। ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਿਆਰੇਵੋ, ਇਸ ਮਹਾਨ ਦਿਨ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਦਿਨ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਤਾਰੀਖ, ਜਿਸਨੂੰ ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਵੇਲੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਕਰਤਵ—ਰਖਿਆ, ਰਚਨਾ ਆਦਿ—ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰੀ ਨੂੰ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਜੋ ਕੋਈ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਿਨਾ ਝੂਠ ਦੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—" "ਜੋ ਫਲ ਸਾਲ ਭਰ ਲਗਾਤਾਰ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਵਾਰੀ ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਮੇਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਵਧਦੀ ਕਲਾ ਵਾਂਗ; ਇਹ ਮੇਰੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਮਾਰਗ ਹੈ।" "ਜਦ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਸਤੰਭ (ਪਿਲਰ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਆਰਦ੍ਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ, ਉਮਾ ਸਮੇਤ, ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਜਾਂ ਲਿੰਗ ਨੂੰ, ਆਰਦ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਜੋ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਉਸ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ, ਕੇਵਲ ਦਰਸ਼ਨ ਹੀ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਫਲ ਬਿਆਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।" "ਉਸ ਯੁੱਧ ਭੂਮੀ ਤੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਲਿੰਗ ਅਸਥਾਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ।" "ਇਹ ਸਤੰਭ, ਜਿਸਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੇ ਪੂਜਾ ਲਈ ਪਰਮਾਣੂ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਇਹ ਲਿੰਗ ਭੋਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਇਕ ਮੋਖਸ਼ ਤੇ ਸੰਸਾਰੀ ਸੁਖ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ; ਵੇਖਣ, ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਜੋ ਲਿੰਗ ਜਾਗਿਆ ਹੈ, ਅੱਗ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਅਰੁਣਾਚਲ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਇਥੇ ਕਈ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਹੋਣਗੇ; ਇਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਜਾਂ ਇਥੇ ਮਰ ਕੇ, ਜੀਵ ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।