ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਰਚਿਆ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮਨ-ਚੱਕਰ ਮੈਂ ਰਚਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਜਿਥੇ ਇਸ ਚੱਕਰ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਿਥੇ ਉਸ ਚੱਕਰ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਡਿੱਗਿਆ, ਉਥੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਚੱਕਰ ਸੁੰਦਰ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੀ ਸੀ, ਕੋਲ ਹੀ ਮਿੱਠਾ ਪਾਣੀ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਥਾਂ ਇਕ ਵਣ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਇਹ ਵਣ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨੈਮਿਸ਼ ਅਰਣਯ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਥਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ ਹੋਈ, ਇੱਥੇ ਅਣਗਿਣਤ ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰ ਰਿਹਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਪੁਰੂਰਵਾਸ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਾਗ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੀ ਮੋਹਨੀ ਲੀਲਾਵਾਂ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਠਾਰਾਂ ਸਮੁੰਦਰੀ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਫਿਰਿਆ। ਇਸ ਥਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਯਜਨ-ਵੇਦੀ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਨ ਹਥਿਆ ਲਿਆ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਿ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਥੇ ਹੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਲਈ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਇਥੇ ਹੀ, ਵਚਨ ਅਤੇ ਤਰਕ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼ਕਤੀ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਮੂਹ ਰੀਤਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਹੀ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਹਰਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸਨ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਚਤੁਰਾਈ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਅੰਬਰ ਵਾਂਗ ਸੁੱਚਾ ਪਾਣੀ ਵਗਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਸੁਆਦਲਾ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਫਲਦਾਰ ਦਰੱਖਤ ਬਹੁਤ ਸਨ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਨਹੀਂ ਸਨ—ਨੈਮਿਸ਼ ਅਰਣਯ ਸੱਚਮੁੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਉਤਮ ਥਾਂ ਸੀ। ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਉੱਚ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ। ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਲਈ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਯਜਨ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਵਾਯੂ ਦੇਵਤਾ ਆਪ ਹੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਸਵੈਭੂ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਮਰੁਤਗਣ ਸਤ-ਸਤ ਦੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਠ ਊਤਮ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਣਿਮਾ ਆਦਿਕ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਉੱਚੇ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ, ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ। ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸੋਚਣ ਵਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਹਰੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਛੂਹ ਅਤੇ ਧੁਨੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਸਰੋਤ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਲੰਮੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਆਕਾਸ਼ ਜਨਮੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੁਵਰਨ ਦਾ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਵਾਯੂ ਜੀ ਨੇ ਵੀ, ਉਥੇ ਆਸਨ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਯਥੋਚਿਤ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਇਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਸ਼ਲ ਹੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ? ਕੀ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਇਆ? ਕੀ ਅਸੁਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਪਾਈ? ਕੀ ਕਿਸੇ ਵਿਧੀ ਦੀ ਗਲਤੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੁਖ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੀ ਲੋੜ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਆਈ? ਕੀ ਨਿਯਮਤ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ? ਹੁਣ, ਜਦੋਂ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਕੀ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਵਾਯੂ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲੱਗੇ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਸਭ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਹੈ; ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋ।" "ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਪੁਰਾਤਨ ਘਟਨਾ ਸੁਣੋ: ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਸਾਡੀ ਮੱਤ ਅਗਿਆਨਤਾ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਸਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਆਸਰਾ ਹਨ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ: 'ਰੁਦ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹੀ ਪਰਮ ਕਾਰਣ ਹੈ।'" "ਉਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤਰਕ ਨਾਲ ਸਮਝੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ; ਕੇਵਲ ਭਗਤ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਭਗਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਨੈਮਿਸ਼ ਵਿੱਚ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲੰਮੇ ਯਜਨ ਰਾਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਵਾਯੂ ਇੱਥੇ ਆਉਣਗੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਗਿਆਨ ਮਿਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਲਾਭ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਵਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।" "ਇਸ ਲੰਮੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤਕ ਚੱਲਿਆ, ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਸਿਵਾਏ ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਦੀ।" ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਘਟਨਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਵਾਯੂ ਜੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਬੈਠ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਣ ਲੱਗੇ। ਨੈਮਿਸ਼ ਅਰਣਯ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਜੋ ਧੰਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਵਾਯੂ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਸੰਬੰਧੀ ਇਹ ਗਿਆਨ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ? ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਸ਼ਿਵ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਅਜਨਮਾ ਹਨ?" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਨ੍ਹੀਸਵੀਂ ਕਲਪਾ ਨੂੰ ਸ਼੍ਵੇਤਲੋਹਿਤ ਕਲਪਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਚੌਹਾਂ ਮੁੰਹਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਸ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।" "ਉਹ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨਾਮਕ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣੇ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਾਦੇਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੱਖ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੈਮਿਸ਼ ਅਰਣਯ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਯਜਨ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਕਥਾ ਹੋਈ।