ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਦੀ ਮਾਲਾ ਆਂਵਲੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਜਿੰਨੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਗੂੰਜਾ ਦਾਣੇ ਵਰਗੀ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿੰਨੀ ਹਲਕੀ ਹੋਵੇ, ਉਹੋਨਾ ਹੀ ਵਧੇਰੇ ਲਾਭ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਦਾ ਦਾਣਾ ਦਸ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਪਹਿਨਣ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤਿ ਆਵਸ਼ਕ ਹੈ। ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਦੀ ਮਾਲਾ ਜਿੰਨੀ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਦੇ ਉਹ ਦਾਣੇ ਜੋ ਚਿੱਕਣ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਕੰਟਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਣ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨੋਰਥ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਦੇ ਦਾਣੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਾਂਦੇ, ਟੁੱਟੇ, ਚੀਰੇ ਹੋਏ, ਕੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਘਾਅ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਬੇਢੰਗੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਪਹਿਨਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਕੁਦਰਤੀ ਛੇਦ ਵਾਲੀ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਥੀਂ ਬਣਾਈ ਛੇਦ ਵਾਲੀ ਮਧਯਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਪਹਿਨ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸੌ ਦਾਣੇ ਪਹਿਨ ਲਵੇ, ਉਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰਾ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗਿਆਰਾਂ ਸੌ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਪਹਿਨ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੋ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਪੰਜ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਰੁਦ੍ਰਾਖਾਂ ਦੀ ਮੁਕੁਟ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਗਤ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਹਿਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਠ ਰੁਦ੍ਰਾਖਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਇੱਕ pavittar ਜਨੇਊ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੋੜੀ 'ਤੇ ਤਿੰਨ, ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਛੇ-ਛੇ ਅਤੇ ਗਲੇ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਇਕ ਸੌ ਇੱਕ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਕੋਹਣੀਆਂ 'ਤੇ ਰਤਨ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਵੀ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਤਿੰਨ pavittar ਜਨੇਊ ਪਹਿਨਣ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਹੋਰ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਕਮਰ 'ਤੇ ਪਹਿਨਣ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਹਿਨੀ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਹੇਸ਼ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਠੀਕ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵਰਣੀ ਗਈ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਤਰੀਕਾ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਜੂੜੀ ਵਿਚ, ਤੀਹ ਸਿਰ 'ਤੇ, ਪੰਜਾਹ ਗਲੇ 'ਤੇ, ਸੋਲਾਂ-ਸੋਲਾਂ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਕਲਾਈ 'ਤੇ ਬਾਰਾਂ, ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਦੋ-ਦੋ, ਪੰਜ ਸੌ ਪਹਿਨਣੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ pavittar ਜਨੇਊ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਰੁਦ੍ਰਾ ਵਾਂਗ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਜੂੜੀ ਵਿੱਚ, ਚਾਲੀ ਸਿਰ 'ਤੇ, ਬੱਤੀ ਗਲੇ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਛਾਤੀ 'ਤੇ, ਕੰਨਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ, ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਛੇ-ਛੇ, ਬਾਂਹੀਆਂ 'ਤੇ ਸੋਲਾਂ-ਸੋਲਾਂ, ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਦੁੱਗਣੀ ਗਿਣਤੀ ਪਹਿਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗਿਣਤੀ ਕਰਕੇ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ ਪੂਜਾ ਜੋਗ ਅਤੇ ਸਭ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ। ਸਿਰ 'ਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਕੰਨਾਂ 'ਤੇ ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਗਲੇ 'ਤੇ ਅਘੋਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਦਿਲ 'ਤੇ ਵੀ, ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਅਘੋਰ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਪੇਟ 'ਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਵਾਮਦੇਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਤੀਹ ਮਾਲਾਵਾਂ ਜਾਂ ਪੰਜ ਜਾਂ ਸੱਤ, ਜਾਂ ਵਾਮ ਦੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਪਹਿਨ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਰਾਬ, ਮਾਸ, ਲਸਣ, ਪਿਆਜ਼, ਕੁਲਥ, ਬਲਗਮ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ, ਗੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਆਦਿਕ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਇਕ ਲੱਖ ਰੁਦ੍ਰਾਖ, ਖੱਤਰੀਆਂ ਲਈ ਲਾਲ, ਸੰਨਿਆਸੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਵੈਸ਼ ਲਈ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਭਿੱਜੀਆਂ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਕਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਵਰਗੀਆਂ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹਨ। ਚਾਰੋ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਘਰਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਪਹਿਨਣ, ਇਹ ਪਰਮ ਰਾਜ ਹੈ, ਜਨਮ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੀਏ। ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਧਨਵਾਨ ਹਨ, ਨਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਨਰਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ, ਆਂਵਲੇ ਨਾਲ ਹਲਕੇ, ਫਿਰ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਾਂਦੇ, ਕੰਟਿਆਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ, ਜਾਂ ਛੇਦ ਵਾਲੇ ਦਾਣੇ ਪਹਿਨਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਚਣੇ ਵਰਗੀਆਂ ਰੁਦ੍ਰਾਖਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜੋ ਦੋਸ਼ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ, ਜਾਤੀਆਂ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਓੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਪਹਿਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਦਿਨ ਦੀ ਰਸਮ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਂ ਰਾਤ ਦੀ ਦਿਨ ਨੂੰ ਕਰਕੇ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵੇਰ, ਦੁਪਹਿਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਟਾ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਇਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਖ, ਮੱਥੇ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੀ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ। ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਨਹੀਂ, ਮੱਥੇ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡਰ ਨਹੀਂ, ਹੋਠਾਂ ਤੇ ਪੰਜ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਵੋ। ਜੋ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਅਤੇ ਭਸਮ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣਦੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ, ਉਹ ਸਦਾ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਕਾਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਗੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ। ਜੋ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਹੱਥ, ਬਾਂਹ ਜਾਂ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਟੱਲ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਨਾਲ।