ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੈਨਕ ਨੇ ਬੁਧੀਮਾਨਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ-ਸਰੂਪ ਮਹਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਛੂਹ, ਜਾਂ ਜਪ—even ਇੱਕ ਵਾਰੀ—ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੰਤ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੁਣਾਈ ਸੀ। ਮਹੇਸ਼ਾਨੀ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸੁਖ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।" ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿਵਿਆ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਅਤਿ ਸੰਯਮਤ ਅਤੇ ਕੰਪਦਾ ਹੋਇਆ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਟਪਕੀਆਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਰੁੱਖ ਬਣ ਗਈਆਂ। ਇਹ ਰੁੱਖ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰੋ ਵਰਣਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਗੌੜ ਦੇਸ਼, ਮਥੁਰਾ, ਅਯੋਧਿਆ, ਲੰਕਾ, ਅਤੇ ਮਲਯਾ ਵਿੱਚ ਉਪਜਾਏ; ਸਹਯਾ ਪਹਾੜਾਂ, ਕਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦਸ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵੀ—ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ—ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਨਮੇ ਹਨ—ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਰਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੰਗਾਂ (ਸਫੈਦ, ਲਾਲ, ਪੀਲਾ, ਕਾਲਾ) ਦੇ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨਣ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੁਖ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨਣ, ਪਰ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤਾਂ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਸੁਖ ਲਈ। ਅੰਮਲਾ ਫਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਬੇਰੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਮੱਧਮ ਹੈ; ਗੁੰਜਾ ਦਾਣੇ ਵਰਗਾ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਹਲਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਤਨਾ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਹਰ ਦਾਣਾ ਦਸ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨਣ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਮਾਲਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਮਾਲਾ ਇਸ ਦੇ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਮੋਤੀ ਚਿੱਟੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਵੱਡੇ, ਅਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਹਨ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨੋਰਥ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਕੀੜੇ, ਟੁੱਟੇ, ਫਟੇ, ਕੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਜਖਮੀ ਜਾਂ ਵਿਅਕ੍ਰਿਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਛੇਦ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਮੱਧਮ ਹੈ। ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਮਹਾਂ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਕੋਈ 100 ਮੋਤੀ ਪਹਿਨੇ, ਉਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰਾ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 1100 ਮੋਤੀ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ 100 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। 550 ਮੋਤੀ ਦੀ ਪੱਗ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਗਤ ਇਹ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਣਾਏ। 360 ਮੋਤੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਲੈ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਊ ਬਣਾਉਣ; ਜੂੜੇ ਲਈ 3, ਦੋਨਾਂ ਕੰਨਾਂ ਲਈ 6-6; ਗਲ ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ 101 ਮੋਤੀ, ਕੋਹਣੀਆਂ 'ਤੇ ਰਤਨ। ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਜਨਊ ਪਹਿਨਣ; ਬਾਕੀ ਪੰਜ ਮੋਤੀ ਕਮਰ 'ਤੇ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਹਿਨੇ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਮੋਤੀ, ਸਭ ਨੂੰ ਆਦਰ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਰੂਪ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ, ਠੀਕ ਆਸਨ ਲੈ ਕੇ "ਸ਼ਿਵ" ਨਾਮ ਉਚਾਰਦਾ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 1000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੋਤੀ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ; ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਣਹੁਣੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਤਰੀਕਾ ਹੈ—ਜੂੜੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ, ਸਿਰ 'ਤੇ 30, ਗਲ 'ਤੇ 50, ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ 16-16, ਕਲਾਈ 'ਤੇ 12, ਮੋੜਿਆਂ 'ਤੇ 2-2, 500 ਮੋਤੀ ਪਹਿਨਣ, 108 ਨਾਲ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਜਨਊ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ 1000 ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਮੋਤੀ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰਾ ਹੋ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਚਿਨ੍ਹਾ (ਤ੍ਰਿਪੁੰਡ੍ਰ ਆਦਿ) ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ—ਜੋ ਜਿੱਥੇ, ਕਦ, ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ; ਜੇ ਲਗਾਉਣ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚਿਨ੍ਹਾ ਬਣਾਏ। ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਰੂਤ, "ਨਮਸ਼ ਸ਼ਿਵਾਏ" ਉਚਾਰ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਪੁੰਡ੍ਰ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਲਗਾਏ। "ਨਮਹ" ਦੇ ਦੋ ਅੱਖਰ "ਈਸ਼ਾ" ਦੋਨਾਂ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ, ਤ੍ਰਿਪੁੰਡ੍ਰ ਲਗਾਏ; "ਨਮਹ" ਦੇ ਦੋ ਬੀਜ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੋਨਾਂ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਏ। ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਦੋ ਅੱਖਰ ਹੇਠਾਂ, ਉਮਾ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾ ਲਈ ਉਪਰ, ਪਿੱਠ ਤੇ ਅਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਤ੍ਰਿਪੁੰਡ੍ਰ ਲਗਾਏ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ, ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੰਨ੍ਹਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਸੈਨਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ, ਮਹਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੱਚੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਈ।