ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤੀ ਦੇ ਮਰਮ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਚਾਵਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਪੂਜਾ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਨਿਆਸੀ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਹੀ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ ਲਿੰਗ ਹੀ ਉਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਭੂਤੀ (ਰਾਖ) ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵਿਭੂਤੀ ਹੀ ਭੇਟ ਕਰਨ। ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ੌਣਕ ਨੇ ਸੁਤ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਸੁਤ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਆਸ ਦੇ ਪਰਮ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਵਿਭੂਤੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਨਾਮ ਦੀ ਉੱਚਤਾ ਬਿਆਨ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਧਰਮਾਤਮਾ ਹੋ, ਇਹ ਪੁੱਛਣਾ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਹੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਮ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਖੁਦ ਸ਼ਿਵ ਹਨ, ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਤਿ ਪਿਆਰੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧੰਨ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖ ਉੱਤੇ ਸਦਾ 'ਸ਼ਿਵ', 'ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ', 'ਸ਼ੰਭੂ' ਦੇ ਨਾਮ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ—ਜਿਵੇਂ ਕੋਇਲਾ ਖਦੀਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਕਾਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਹੇ ਸ਼ਿਵ-ਆਯਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮੂੰਹ ਇਹ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂੰਹ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗਮ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ। ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ—ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨਾਮ, ਵਿਭੂਤੀ, ਅਤੇ ਰੁਦਰਾਖਸ਼—ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਥਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਦੇ ਸਨਾਨ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" "ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨਾਮ, ਵਿਭੂਤੀ ਅਤੇ ਰੁਦਰਾਖਸ਼—ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਦਾ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਤਿੰਨ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤ੍ਰੈਣੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਨਾਹ ਸਮਝੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਹੈ।" "ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਵਿਭੂਤੀ ਜਾਂ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਉਹ ਸ਼ਿਵ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਅਧਮ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਸ਼ੈਵ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਯਮੁਨਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਤਿੰਨ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕਠਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਵਹਿੰਦੀ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਾਨਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਇਸ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਫਲ ਸਦਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਤ੍ਰੈਣੀ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਈ; ਇਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤ੍ਰੈਣੀ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਫਲ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ; ਹੇ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।" "ਸ਼ਿਵ-ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਇਸ ਤ੍ਰੈਣੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਅਸੱਤ ਅਤੇ ਨਾਸਵੰਤ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ-ਨਾਮ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਸੰਖੇਪ ਅਤੇ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਉਤਮ ਨਾਸਕ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਕੇ ਸੁਆਹ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ। ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਕਲਾਂ, ਹੇ ਸ਼ੌਣਕ, ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ-ਨਾਮ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਸ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।" "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ-ਨਾਮ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੇਦ-ਵਿਦਵਾਨ, ਧਰਮਾਤਮਾ, ਧੰਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਸ਼ਿਵ-ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ-ਕਰਮ ਤੁਰੰਤ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਸ਼ਿਵ-ਨਾਮ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਾਪ ਘਟਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਾ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ, ਸ਼ਿਵ-ਨਾਮ ਦੇ ਜਲਦੀ ਜਾਪ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ-ਨਾਮ ਦੀ ਨੌਕਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੂਲ ਪਾਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੰਸਾਰਿਕ ਪਾਪ, ਜੋ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ-ਨਾਮ ਦੀ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਜਿਹੜੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਿਵ-ਨਾਮ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਪੀਣ। ਜਿਹੜੇ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਵੀ ਕਦੇ ਸੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ-ਨਾਮ ਪ੍ਰਤੀ ਪਰਮ ਭਕਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਲਈ, ਮੋਖਸ਼ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ।" "ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਸ਼ਿਵ-ਨਾਮ ਪ੍ਰਤੀ ਇਹ ਭਕਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" "ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੰਭੂ-ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਅਟੁੱਟ ਤੇ ਸਧਾਰਣ ਭਕਤੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹੀ ਮੋਖਸ਼ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ।" "ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਈ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਪਰ ਸ਼ਿਵ-ਨਾਮ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਜਾਪ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤ ਸੁਆਹ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਿਵ-ਨਾਮ ਨਾਲ ਪਾਪ ਭਸਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ-ਨਾਮ, ਵਿਭੂਤੀ ਅਤੇ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਈ ਗਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਕੋਈ ਇਸ ਅਮੋਲਕ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕੇ ਅਤੇ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕੇ।