ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਨੇ ਲਿੰਗ ਪੁਜਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਨੋਰਥਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮਿੱਤਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਸ਼ ਪਾਉਣੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸੋ ਅੱਠ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਨਾਸ਼ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸੱਤ ਸੌ ਲਿੰਗ, ਮੋਹਨ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਸੋ ਅੱਠ ਲਿੰਗ ਪੂਜਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਿਕਾਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਸਥਿਰ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਲਿੰਗ ਪੂਜਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਧੀ ਸੰਖਿਆ, ਅਰਥਾਤ ਪੰਜ ਸੌ ਲਿੰਗ ਪੂਜਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਉਚਿਤ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸੌ ਲਿੰਗ, ਚੋਰਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਦੋ ਸੌ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਲਿੰਗ, ਅਤੇ ਡੈਣੀਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸੌ ਲਿੰਗ ਪੂਜਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦਰਿਦ੍ਰਤਾ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਲਿੰਗ ਪੂਜਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਲਿੰਗ ਪੂਜਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਿਯਮਤ ਪੂਜਾ ਦਾ ਨਿਯਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਲਿੰਗ ਮਨੋਰਥ ਸਿੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਲਿੰਗ ਸਾਰੇ ਇਛਿਤ ਫਲਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਣ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਗਿਣਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਿਤ ਫਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਰ ਗਿਣਤੀਆਂ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਕਰਾਂਗਾ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਜੇਲ੍ਹ ਜਾਂ ਹੋਰ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਲਿੰਗ ਬਣਾਵੇ। ਡੈਣੀਆਂ ਆਦਿ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਪੰਜ ਲੱਖ ਲਿੰਗ ਬਣਾਵੇ, ਧੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਲਈ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਵਿ਷্ণੂ ਆਦਿ ਦੇ ਅਧਿਪਤਿ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਲੱਖ ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਤੁੱਲ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਪૃਥਵੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋੜ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਦਾ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰੀ ਮਨੋਰਥ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਂਝਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਅਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨ, ਵਰਤ, ਤੀਰਥ, ਤਪ ਅਤੇ ਯਜਨ ਹਨ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖੋ। ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ; ਇਹ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਿਰਣੈ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੇ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰੇ। ਲਿੰਗ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਵਿਪਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਇਕਤਾਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲਿੰਗ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਹੀ ਨਾਮ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਲਿੰਗ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਉੱਤਮ, ਮਧ੍ਯਮ ਅਤੇ ਅਧਮ। ਚਾਰ ਅੰਗੁਲ ਉੱਚਾ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਚੌਕੀ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਮਧ੍ਯਮ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਅਧਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਭੇਦ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਘੱਟ-ਘੱਟ ਕਰਕੇ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਹੁਤ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲਿੰਗ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਵਧਕੁ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਿਰਣੈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਜ্ঞানੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉੱਚਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ। ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਚਲਾਇਮਾਨ ਤੇ ਅਚਲ ਹੈ, ਉਹ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਾਰਗ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਲਿੰਗ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਜਹਾਜ਼ ਨਹੀਂ। ਹਰਿ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਗੰਧਰਵ, ਚਰਣ, ਸਿੱਧ, ਦੈਤ, ਦਾਨਵ—ਇਹ ਸਾਰੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੋਰ ਨਾਗ, ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੰਛੀ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਮਨੁ, ਕਿੰਨਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ—ਇਹ ਸਾਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਿਤ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਂ ਮਿਲੇ-ਜੁਲੇ ਜਾਤਿ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਚਿਤ ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਲੰਬਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਇਸਤਰੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਲਈ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਹਰ ਕੋਈ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਦੁਜਾਤੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੈਦਿਕ ਮਾਰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਵੈਦਿਕ ਪੂਜਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ। ਵੈਦਿਕ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਲਈ, ਪੂਜਾ ਸਿਰਫ਼ ਵੈਦਿਕ ਮਾਰਗ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਭਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦਧੀਚ, ਗੌਤਮ ਆਦਿ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਸੜ ਗਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਦਿਕ ਕਰਮਾਂ ‘ਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਿਰਫ਼ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵੈਦਿਕ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਮਾਰਤ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਦੀ ਅਰਪਣਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਥੇ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਇਹ ਅੱਠ ਰੂਪ ਹਨ: ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਵਾਤਾਵਰਨ, ਆਕਾਸ਼, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ। ਫਿਰ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਈਸ਼ਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਚੰਦਨ, ਅੱਖ, ਪੱਤਿਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ। ਉਹ ਸਾਥੀ ਹਨ: ਈਸ਼ਾਨ, ਨੰਦੀ, ਚੰਡ, ਮਹਾਕਾਲ, ਭ੍ਰਿੰਗੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼, ਸਕੰਦ, ਕਪਰਦੀਸ਼, ਸੋਮ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ—ਇਸ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਿੰਗ ਪੂਜਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਹਰ ਜਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਅਪਣਾਵੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵਤੱਤਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।