ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਲਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੀ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦਾ ਵਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਵ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੀ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕੁਦਰਤ ਵਸ਼ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿਅਰਥ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਪਰ ਜੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪੁੰਨ, ਧਨ-ਸਮਪੱਤੀ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਤ੍ਰਿਪਤੀ, ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਵਿੱਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁਭ ਮੰਡਪ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਥੇ ਹੀ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਦਸ ਜਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਵਾਰੀ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਹੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾਲ ਮਾਨਵ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਸਿਰਫ਼ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਜਾਂ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਵੀ। ਉਹ ਜੀਵਤ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਸਵਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੀ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਬਣਾਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ-ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਲਿੰਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ-ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬੇਅੰਤ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨਿਰਲੋਭ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ-ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਖਿਰਕਾਰ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੂੰ ਬੇਹੱਦ ਦਰਦਨਾਕ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਲਿੰਗ, ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਪੰਜ ਵਿਧੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲਿੰਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਅਖੰਡ ਹੋਵੇ, ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਂ ਵੰਡਿਆ ਹੋਵੇ; ਜੇ ਕੋਈ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ। ਚਾਹੇ ਲਿੰਗ ਰਤਨਾਂ, ਸੋਨੇ, ਪਾਰਦੇ, ਸਫੈਦ ਪੱਥਰ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅਖੰਡ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਲਣਯੋਗ (ਮੂਵਿੰਗ) ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਅਖੰਡ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਅਚਲ (ਅਨਮੂਵਿੰਗ) ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮਾਂ (ਚਲਣਯੋਗ ਤੇ ਅਚਲ) ਲਈ ਯਾਦ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਮੰਡਪ ਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਗਿਆਨ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਅਚਲ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਚਲ ਲਿੰਗ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚਲਣਯੋਗ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸ਼ਿਵ-ਸਿੱਧਾਂਤ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਚਲਣਯੋਗ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂੜਤਾ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਕੋਈ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਹੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਪੰਡਿਤ, ਐਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਅਚਲ ਲਿੰਗ ਪੂਰਾ ਤੇ ਚਲਣਯੋਗ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉਹ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣਯੋਗ ਲਿੰਗ ਪੂਰਾ ਤੇ ਅਚਲ ਲਿੰਗ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੂਰੇ ਚਲਣਯੋਗ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਚਲਣਯੋਗ ਲਿੰਗ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੂਰੇ ਅਚਲ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਇੱਛਤ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ, ਇਹ ਸਦਾ ਵਿਘਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਵੈਦਿਕ ਪੰਥ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਉਪਾਸਨਾ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸੰਧਿਆ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ-ਯਜ੍ਯ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਖ ਤੇ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਧਾਰਣ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਵਿਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੇ ਫਲ ਲਈ, ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਝੀਲ, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਲਿਆਉਣ ਤੇ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਚਿੱਟਾ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਲਈ ਲਾਲ, ਵੈਸ਼ ਲਈ ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪੀਲਾ, ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਲਾ ਜਾਂ ਜੋ ਰੰਗ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖਣ ਤੇ, ਉਸ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਗੰਢ ਕਰਕੇ, ਵੈਦਿਕ ਪੰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁਭ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਭਾਵਨਾ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਲਈ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਹੁਣ ਸੁਣੋ—‘ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸਮੱਗਰੀ ਛਿੜਕਣੀ, ‘ਪृथਵੀ ਅਸੀ’ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨੀ, ‘ਤੁੰ ਅਪੋ ਅਸੀ’ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਨੀ, ‘ਨਮੋ ਰੁਦ੍ਰਾਯ’ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੀ ਬੰਨ੍ਹਣੀ ਕਰਨੀ, ‘ਸ਼ੰਭਵੇ ਨਮਹ’ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਦੀ ਛਿੜਕਾਵਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ‘ਨੀਲਕੰਠ’ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।