ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਕੇ, ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਾ ਕਰਦਿਆਂ ਵੱਸੇ। ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਭੋਜਨ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਤਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਗਰੀਬ ਭਗਤ ਦਾ ਭਿਖਿਆ ਭੋਜਨ ਵੀ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭੋਜਨ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਵਲੋਂ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਭੋਜਨ ਸ਼ਿਵ-ਯੋਗੀ ਵਲੋਂ ਮਿਲੇ, ਉਸਨੂੰ ‘ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਮਾਲਾ’ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਚੁੱਪਚਾਪ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਰਾਜ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਰ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਮਹਿਮਾ ਹੀ ਦੱਸਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਗੁੱਝ ਰਾਜ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ। ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਭਗਤ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਦੇ ਆਸਰੇ ਰਹੇ। ਜੋ ਅਡੋਲ ਲਿੰਗ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਮਝਦਾਰ ਪੱਕੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲਿੰਗ ਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਾਧਨ ਤੇ ਲਕਸ਼ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਤੇ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤੀ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇ। ਜੋ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ-ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤੇ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੂੰ ਅਸੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ—ਤੂੰ ਚਿਰ ਜੀਵੀਂ ਰਹੁ! ਤੂੰ ਬੜਾ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬੜੀ ਖੂਬੀ ਨਾਲ ਦੱਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਫੇਰੋਂ ਵਿਆਸ ਜੀ ਵਲੋਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ। ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ—ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਣੇ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਣਿਆ ਲਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਕਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਹਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਆਦਿਕ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਲਕਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਮਨੁੱਖ, ਗੰਧਰਵ, ਨਾਗ, ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ, ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪਾ ਗਏ। ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਪਾਰਦੇ ਦਾ, ਪਰ ਕਲਿਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਠ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਸ ਦੀ ਅਖੰਡ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦਾ ਬਣਿਆ ਲਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ‘ਓਮ’ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਪੂਜਾ ਤੇ ਆਦਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਸ਼ੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦਾ ਵਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਜਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਨਿਸ਼ਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਪਾਪ, ਧਨ ਤੇ ਉਮਰ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਤੋਖ, ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਰਤਾ ਵਲੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉਪਲਬਧ ਹਨ, ਭਾਵ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਤੇ ਲਕਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਬਣਾਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਚੌਕ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਥੇ ਹੀ ਧਨ-ਧਾਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਕੰਮ ਦੱਸ ਜਾਂ ਗਿਆਰਾਂ ਵਾਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁਣੋ—ਉਸੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਜਾਂ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਵੀ। ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਆਪੇ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਬਣਾਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਵਰ੍ਹੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਹੋ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਹਣਾ ਲਿੰਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਪੰਜ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਲਿੰਗ ਪੂਰਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਟੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਚਾਹੇ ਲਿੰਗ ਰਤਨਾਂ, ਸੋਨੇ, ਪਾਰਦੇ, ਸਫੈਦ ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਲਿੰਗ ਪੂਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਡੋਲ (ਅਚਲ) ਲਿੰਗ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਰੇ ਤੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮਾਂ ਲਈ ਯਾਦ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੀ ਚੌਕ ਦਾ ਲਿੰਗ ਤੇ ਉੱਚੀ ਗਿਆਨ ਦਾ ਰੂਪ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਅਡੋਲ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੋ-ਭਾਗੀ ਲਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।