ଶିଵପୁରାଣମ୍

ଇହାମୁତ୍ର ମହାଭୋଗାନଂତେ ଯୋଗଂ ଚ ଶାଶ୍ଵତମ୍ ଵେଦାଂତଜ୍ଞାନସିଦ୍ଧିଂ ଚ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷାନ୍ନଦୋ ଲଭେତ୍

ଏଠାରେ ଓ ପରଲୋକରେ ବଡ଼ ସୁଖ, ଚିରକାଳୀନ ଯୋଗ, ବେଦର ଶେଷରେ ଜ୍ଞାନର ପ୍ରାପ୍ତି — ଏହା ସବୁ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ ଚାଉଳ ଦାନ କଲେ ମିଳେ।

ମାର୍ଗଶୀର୍ଷେ ହ୍ଯୁଷଃକାଲେ ଦିନତ୍ରଯମଥାପି ଵା ଯଜେଦ୍ଦେଵାନ୍ଭୋଗକାମୋ ନାଧନୁର୍ମାସିକୋ ଭଵେତ୍

ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ ପ୍ରଭାତବେଳେ ତିନି ଦିନ କିମ୍ବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେଉଁମାନେ ଭୋଗ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ମାସକୁ ମାତ୍ର ଏକଥର ପୂଜା କରି ବିଳମ୍ବ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଯାଵତ୍ସଂଗଵକାଲଂ ତୁ ଧନୁର୍ମାସୋ ଵିଧୀଯତେ ଧନୁର୍ମାସେ ନିରାହାରୋ ମାସମାତ୍ରଂ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଂଗମ କାଳ ରହିଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧନୁର୍ ମାସ ମନାଯାଏ। ଏହି ମାସରେ ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପବାସ ରହି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିବା ଉଚିତ।

ଆମଧ୍ଯାହ୍ନଜପେଦ୍ଵିପ୍ରୋ ଗାଯତ୍ରୀଂ ଵେଦମାତରମ୍ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରାଦିକାନ୍ମଂତ୍ରାନ୍ପଶ୍ଚାଦାସପ୍ତିକଂ ଜପେତ୍

ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟାହ୍ନବେଳେ ବେଦମାତା ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ ପଞ୍ଚାକ୍ଷର ଓ ସାତ ଅକ୍ଷର ଯାଏଁ ଥିବା ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଜପ କରିବା ଦରକାର।

ଜ୍ଞାନଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଚ ଦେହାଂତେ ଵିପ୍ରୋ ମୁକ୍ତିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ଅନ୍ଯେଷାଂ ନରନାରୀଣାଂ ତ୍ରିଃସ୍ନାନେନ ଜପେନ ଚ

ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରି, ଶରୀର ଛାଡ଼ିଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ଦିନକୁ ତିନିଥର ସ୍ନାନ ଓ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।

ସଦା ପଞ୍ଚାକ୍ଷରସ୍ଯୈଵ ଵିଶୁଦ୍ଧଂ ଜ୍ଞାନମାପ୍ଯତେ ଇଷ୍ଟମନ୍ତ୍ରାନ୍ସଦାଜପ୍ତ୍ଵା ମହାପାପକ୍ଷଯଂ ଲଭେତ୍

ସଦା ପଞ୍ଚାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ମିଳେ। ନିଜ ଇଚ୍ଛାର ମନ୍ତ୍ର ସଦା ଜପ କଲେ ବଡ଼ ପାପର ନାଶ ହୁଏ।

ଧନୁର୍ମାସେ ଵିଶେଷେଣ ମହାନୈଵେଦ୍ଯମାଚରେତ୍ ଶାଲିତଂଡୁଲଭାରେଣ ମରୀଚପ୍ରସ୍ଥକେନ ଚ

ଧନୁର୍ ମାସରେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ବଡ଼ ନୈବେଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ, ଯାହାରେ ଚାଉଳ ଓ ମରିଚର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ମାପ ଦରକାର।

ଗଣନାଦ୍ଦ୍ଵାଦଶଂ ସର୍ଵଂ ମଧ୍ଵାଜ୍ଯକୁଡଵେନ ହି ଦ୍ରୋଣଯୁକ୍ତେନ ମୁଦ୍ଗେନ ଦ୍ଵାଦଶଵ୍ଯଂଜନେନ ଚ

ସବୁ ଜିନିଷ ଦ୍ୱାଦଶଟି କରି ଗଣନା କରିବା ଉଚିତ, ମଧୁ ଓ ଘିଅ ଏକ କୁଡ଼ଭ, ମୁଗ ଏକ ଡୋଣା, ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ପ୍ରକାର ଶାକ ଦରକାର।

ଘୃତପକ୍ଵୈରପୂପୈଶ୍ଚ ମୋଦକୈଃ ଶାଲିକାଦିଭିଃ ଦ୍ଵାଦଶୈଶ୍ଚ ଦଧିକ୍ଷୀରୈର୍ଦ୍ଵାଦଶପ୍ରସ୍ଥକେନ ଚ

ଘିଅରେ ପକାଯାଇଥିବା ପିଠା, ମିଠା, ଚାଉଳ ଓ ଏହା ସମାନ ଦ୍ୱାଦଶ ପ୍ରକାର ଜିନିଷ, ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ପ୍ରସ୍ଥ ଦହି ଓ ଦୁଧ ଦେଇ ନୈବେଦ୍ୟ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ନାରିକେଲଫଲାଦୀନାଂ ତଥା ଗଣନଯା ସହ ଦ୍ଵାଦଶକ୍ରମୁକୈର୍ଯୁକ୍ତଂ ଷଟ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ପତ୍ରକୈର୍ଯୁତମ୍

ନାଡ଼ିଆ ଫଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ଦ୍ୱାଦଶଟି, ଦ୍ୱାଦଶଟି କର୍ମୁକ ଏବଂ ଛଅତିରିଶି ପତ୍ର ସହିତ ଦେବା ଦରକାର।

କର୍ପୂରଖୁରଚୂର୍ଣେନ ପଞ୍ଚସୌଗଂଧିକୈର୍ଯୁତମ୍ ତାଂବୂଲଯୁକ୍ତଂ ତୁ ଯଦା ମହାନୈଵେଦ୍ଯଲକ୍ଷଣମ୍

କର୍ପୂର, ଏଳାଚୀ ଗୁଣ୍ଡ, ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଏବଂ ତାମ୍ବୁଳ ସହିତ ଏହି ବଡ଼ ନୈବେଦ୍ୟର ଲକ୍ଷଣ।

ମହାନୈଵେଦ୍ଯମେତଦ୍ଵୈ ଦେଵତାର୍ପଣପୂର୍ଵକମ୍ ଵର୍ଣାନୁକ୍ରମପୂର୍ଵେଣ ତଦ୍ଭକ୍ତେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦାପଯେତ୍

ଏହି ବଡ଼ ନୈବେଦ୍ୟ ପ୍ରଥମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରି, ପରେ ଜାତିକ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଏଵଂ ଚୌଦନନୈଵେଦ୍ଯାଦ୍ଭୂମୌ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିର୍ଭଵେତ୍ ମହାନୈଵେଦ୍ଯଦାନେନ ନରଃ ସ୍ଵର୍ଗମଵାପ୍ନୁଯାତ୍

ଏଭଳି ଅନ୍ନ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇଲେ ମଣିଷ ଭୂମିର ରାଜା ହୁଏ। ବଡ଼ ନୈବେଦ୍ୟ ଦାନ କଲେ ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।

ମହାନୈଵେଦ୍ଯଦାନେନ ସହସ୍ରେଣ ଦ୍ଵିଜର୍ଷଭାଃ ସତ୍ଯଲୋକେ ଚ ତଲ୍ଲୋକେ ପୂର୍ଣମାଯୁରଵାପ୍ନୁଯାତ୍

ହଜାରଟି ବଡ଼ ନୈବେଦ୍ୟ ଦାନ କଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସତ୍ୟଲୋକ ଓ ସେଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁ ଲାଭ କରନ୍ତି।

ସହସ୍ରାଣାଂ ଚ ତ୍ରିଂଶତ୍ଯା ମହାନୈଵେଦ୍ଯଦାନତଃ ତଦୂର୍ଧ୍ଵଲୋକମାପ୍ଯୈଵ ନ ପୁନର୍ଜନ୍ମଭାଗ୍ଭଵେତ୍

ତିରିଶି ହଜାର ବଡ଼ ନୈବେଦ୍ୟ ଦାନ କଲେ, ଉଚ୍ଚ ଲୋକର ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ ଏବଂ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନାହିଁ।

ସହସ୍ରାଣାଂ ଚ ଷଟ୍ତ୍ରିଂଶଜ୍ଜନ୍ମ ନୈଵେଦ୍ଯମୀରିତମ୍ ତାଵନ୍ନୈଵେଦ୍ଯଦାନଂ ତୁ ମହାପୂର୍ଣଂ ତଦୁଚ୍ଯତେ

ଛଅତିରିଶି ହଜାର ବଡ଼ ନୈବେଦ୍ୟ ଦାନକୁ ଜନ୍ମ ନୈବେଦ୍ୟ ବୋଲାଯାଏ। ଏହି ଦାନ ହେଉଅଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବଡ଼ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଏମିତି ମନାଯାଏ।

ମହାପୂର୍ଣସ୍ଯ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଜନ୍ମନୈଵେଦ୍ଯମିଷ୍ଯତେ ଜନ୍ମନୈଵେଦ୍ଯଦାନେନ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନ ଵିଦ୍ଯତେ

ବଡ଼ ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ନୈବେଦ୍ୟକୁ ଜନ୍ମ ନୈବେଦ୍ୟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ। ଏହି ଦାନ ଦେଇଲେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନାହିଁ।

ଊର୍ଜେ ମାସି ଦିନେ ପୁଣ୍ଯେ ଜନ୍ମ ନୈଵେଦ୍ଯମାଚରେତ୍ ସଂକ୍ରାଂତିପାତଜନ୍ମର୍କ୍ଷପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଦିସଂଯୁତେ

ଉର୍ଜା ମାସର ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ବିଶେଷକରି ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ପାତ, ଜନ୍ମନକ୍ଷତ୍ର, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଅବସରରେ ଜନ୍ମ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।

ଅବ୍ଦଜନ୍ମଦିନେ କୁର୍ଯାଜ୍ଜନ୍ମନୈଵେଦ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ ମାସାଂତରେଷୁ ଜନ୍ମର୍କ୍ଷପୂର୍ଣଯୋଗଦିନେପି ଚ

ପ୍ରତିବର୍ଷ ନିଜ ଜନ୍ମ ଦିନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ୍ମ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟ ମାସରେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁ ଦିନ ଜନ୍ମନକ୍ଷତ୍ର ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଏକାତ୍ମ ହୁଏ, ସେହି ଦିନ ମଧ୍ୟ ଏହି ନୈବେଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।

ମେଲନେଚଶନେର୍ଵାପିତାଵତ୍ସାହସ୍ରମାଚରେତ୍ ଜନ୍ମନୈଵେଦ୍ଯଦାନେନଜନ୍ମାର୍ପଣଫଲଂଲଭେତ୍

ମିଳନ, ଭୋଜନ କିମ୍ବା ବିଆଁ ବପଣ ସମୟରେ ଜନ୍ମ ନୈବେଦ୍ୟ ହଜାରଥର କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ଅର୍ପଣର ଫଳ ମିଳେ।

ଜନ୍ମାର୍ପଣାଚ୍ଛିଵଃ ପ୍ରୀତିଃସ୍ଵସାଯୁଜ୍ଯଂଦଦାତିହି ଇଦଂତଜ୍ଜନ୍ମନୈଵେଦ୍ଯଂଶିଵସ୍ଯୈଵପ୍ରଦାପଯେତ୍

ଜନ୍ମ ଅର୍ପଣ କଲେ ଶିବଙ୍କର ପ୍ରସନ୍ନତା ମିଳେ ଓ ସ୍ୱସାୟୁଜ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ଜନ୍ମ ନୈବେଦ୍ୟ କେବଳ ଶିବଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଯୋନିଲିଂଗସ୍ଵରୂପେଣଶିଵୋଜନ୍ମାନିରୂପକଃ ତସ୍ମାଜ୍ଜନ୍ମନିଵୃତ୍ତ୍ଯର୍ଥଂଜନ୍ମ ପୂଜା ଶିଵସ୍ଯ ହି

ଯୋନି ଓ ଲିଙ୍ଗ ରୂପେ ଶିବ ଜନ୍ମର ନିର୍ଣ୍ଣୟକ୍। ତେଣୁ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଶିବଙ୍କ ଜନ୍ମ ପୂଜା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।

ବିଂଦୁନାଦାତ୍ମକଂସର୍ଵଂଜଗତ୍ସ୍ଥାଵରଜଂଗମମ୍ ବିଂଦୁଃଶକ୍ତିଃଶିଵୋନାଦଃଶିଵଶକ୍ତ୍ଯାତ୍ମକଂଜଗତ୍

ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତ ବିନ୍ଦୁ ଓ ନାଦ ରୂପ। ବିନ୍ଦୁ ହେଉଛନ୍ତି ଶକ୍ତି, ଶିବ ହେଉଛନ୍ତି ନାଦ, ଏହି ଦୁଇଁ ମିଶି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଗଠିତ।

ନାଦାଧାରମିଦଂବିଂଦୁର୍ବିଂଦ୍ଵାଧାରମିଦଂ ଜଗତ୍ ଜଗଦାଧାରଭୂତୌହିବିଂଦୁନାଦୌ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତୌ

ଏହି ବିନ୍ଦୁ ହେଉଛି ନାଦର ଆଧାର, ଓ ନାଦ ହେଉଛି ବିନ୍ଦୁର ଆଧାର। ସମସ୍ତ ଜଗତ ବିନ୍ଦୁ ଓ ନାଦ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ।

ଵିନ୍ଦୁନାଦଯୁତଂସର୍ଵଂସକଲୀକରଣଂଭଵେତ୍ ସକଲୀକରଣାଜ୍ଜନ୍ମଜଗତ୍ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯସଂଶଯଃ

ବିନ୍ଦୁ ଓ ନାଦ ଯୁକ୍ତ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ପ୍ରକଟ ହୁଏ। ଏହି ପ୍ରକଟିରୁ ଜଗତର ଜନ୍ମ ହୁଏ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ବିଂଦୁନାଦାତ୍ମକଂଲିଂଗଂଜଗତ୍କାରଣମୁଚ୍ଯତେ ବିଂଦୁର୍ଦେର୍ଵୀଶିଵୋନାଦଃଶିଵଲିଂଗଂତୁକଥ୍ଯତେ

ବିନ୍ଦୁ ଓ ନାଦ ରୂପ ଲିଙ୍ଗକୁ ଜଗତର କାରଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ବିନ୍ଦୁ ହେଉଛନ୍ତି ଦେବୀ, ଶିବ ହେଉଛନ୍ତି ନାଦ, ଏହିପରି ଶିବଲିଙ୍ଗ ବର୍ଣ୍ଣିତ।

ତସ୍ମାଜ୍ଜନ୍ମନିଵୃତ୍ତ୍ଯର୍ଥଂଶିଵଲିଂଗଂପ୍ରପୂଜଯେତ୍ ମାତାଦେଵୀବିଂଦୁରୂପାନାଦରୂପଃ ଶିଵଃ ପିତା

ତେଣୁ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଶିବଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ମା ଦେବୀ ବିନ୍ଦୁ ରୂପେ, ବାପା ଶିବ ନାଦ ରୂପେ।

ପୂଜିତାଭ୍ଯାଂପିତୃଭ୍ଯାଂତୁପରମାନଂଦ ଏଵ ହି ପରମାନଂଦଲାଭାର୍ଥଂଶିଵଲିଂଗଂପ୍ରପୂଜଯେତ୍

ମା ବାପାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ପରମ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ। ଏହି ପରମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଶିବଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ସାଦେଵୀଜଗତାଂମାତାସଶିଵୋଜଗତଃ ପିତା ପିତ୍ରୋଃ ଶୁଶ୍ରୂଷକେନିତ୍ଯଂକୃପାଧିକ୍ଯଂ ହି ଵର୍ଧତେ

ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମା, ଶିବ ସମସ୍ତ ଜଗତର ବାପା। ମା ବାପାଙ୍କୁ ସଦା ସେବା କଲେ କୃପା ବଢ଼ିଯାଏ।