ଶିଵପୁରାଣମ୍

ଦଶାଂଗମନ୍ନଂ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଭାନୁଵାରେ ଦଦନ୍ନରଃ ପରଜନ୍ମନି ଚାରୋଗ୍ଯଂ ଦଶଵର୍ଷଂ ସମଶ୍ନୁତେ

ଯିଏ ରବିବାରରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦଶ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଦିଏ, ସେ ଆଗାମୀ ଜନ୍ମରେ ଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆରୋଗ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରେ।

ବହୁମାନମଥାହ୍ଵାନମଭ୍ଯଂଗଂ ପାଦସେଵନମ୍ ଵାସୋ ଗଂଧାଦ୍ଯର୍ଚନଂ ଚ ଘୃତାପୂପରସୋତ୍ତରମ୍

ବଡ଼ ସମ୍ମାନ, ଆମନ୍ତ୍ରଣ, ଦେହ ମାସାଜ, ପାଦ ସେବା, ବସ୍ତ୍ର, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୂଜା, ଘିଅ, ପିଠା ଓ ମିଠା ଦିଆଯିବା—

ଷଡ୍ରସଂ ଵ୍ଯଂଜନଂ ଚୈଵ ତାଂବୂଲଂ ଦକ୍ଷିଣୋତ୍ତରମ୍ ନମଶ୍ଚାନୁଗମଶ୍ଚୈଵ ସ୍ଵନ୍ନଦାନଂ ଦଶାଂଗକମ୍

ଛଅ ରସର ଖାଦ୍ୟ, ତରକାରି, ପାନ, ଛୋଟ ବଡ଼ ଦାନ, ନମସ୍କାର, ସାଥି ଦେବା ଏବଂ ଦଶ ପ୍ରକାର ପକା ଖାଦ୍ୟ ଦାନ—

ଦଶାଂଗମନ୍ନଂ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଦଶଭ୍ଯୋ ଵୈ ଦଦନ୍ନରଃ ଅର୍କଵାରେ ତଥା ଽ ଽରୋଗ୍ଯଂ ଶତଵର୍ଷଂ ସମଶ୍ନୁତେ

ଯିଏ ରବିବାରରେ ଦଶଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦଶ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଦିଏ, ସେ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆରୋଗ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରେ।

ସୋମଵାରାଦିଵାରେଷୁ ତତ୍ତଦ୍ଵାରଗୁଣଂ ଫଲମ୍ ଅନ୍ନଦାନସ୍ଯ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ଭୂର୍ଲୋକେ ପରଜନ୍ମନି

ସୋମବାର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିନରେ ଖାଦ୍ୟ ଦାନର ଫଳ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନର ଗୁଣ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ମିଳେ ବୋଲି ବୁଝିବା ଉଚିତ।

ସପ୍ତସ୍ଵପି ଚ ଵାରେଷୁ ଦଶଭ୍ଯଶ୍ଚ ଦଶାଂଗକମ୍ ଅନ୍ନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଶତଂ ଵର୍ଷମାରୋଗ୍ଯାଦିକମଶ୍ନୁତେ

ସପ୍ତାହର ସମସ୍ତ ଦିନରେ ଦଶଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦଶ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଦେଲେ, ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପକାର ମିଳେ।

ଏଵଂ ଶତେଭ୍ଯୋ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଭାନୁଵାରେ ଦଦନ୍ନରଃ ସହସ୍ରଵର୍ଷମାରୋଗ୍ଯଂ ଶର୍ଵଲୋକେ ସମଶ୍ନୁତେ

ଏଭଳି ଯିଏ ରବିବାରରେ ଶତଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରେ, ସେ ଶର୍ବଙ୍କ ଲୋକରେ ହଜାର ବର୍ଷ ଆରୋଗ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରେ।

ସହସ୍ରେଭ୍ଯସ୍ତଥା ଦତ୍ତ୍ଵା ଽଯୁତଵର୍ଷଂ ସମଶ୍ନୁତେ ଏଵଂ ସୋମାଦିଵାରେଷୁ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ହି ଵିପଶ୍ଚିତା

ଏହିପରି ହଜାରଜଣଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ, ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଫଳ ମିଳେ। ଏଭଳି, ସୋମବାର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିନରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ବୁଝିବା ଉଚିତ।

ଭାନୁଵାରେ ସହସ୍ରାଣାଂ ଗାଯତ୍ରୀପୂତଚେତସାମ୍ ଅନ୍ନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ସତ୍ଯଲୋକେ ହ୍ଯାରୋଗ୍ଯାଦି ସମଶ୍ନୁତେ

ଯିଏ ରବିବାରରେ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ମନ ଥିବା ହଜାରଜଣଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଉଛି, ସେ ସତ୍ୟ ଲୋକରେ ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପକାର ଉପଭୋଗ କରେ।

ଅଯୁତାନାଂ ତଥା ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ସମଶ୍ନୁତେ ଅନ୍ନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ତୁ ଲକ୍ଷାଣାଂ ରୁଦ୍ରଲୋକେ ସମଶ୍ନୁତେ

ଦଶ ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କଲେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ମିଳେ; କିନ୍ତୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଲୋକଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କଲେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।

ବାଲାନାଂ ବ୍ରହ୍ମବୁଦ୍ଧ୍ଯା ହି ଦେଯଂ ଵିଦ୍ଯାର୍ଥିଭିର୍ନରୈଃ ଯୂନାଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁବୁଦ୍ଧ୍ଯା ହି ପୁତ୍ରକାମାର୍ଥିଭିର୍ନରୈଃ

ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଭାବି ବାଳକମାନେକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁମାନେ ପୁଅ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଭାବି ଯୁବକମାନେକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ଵୃଦ୍ଧାନାଂ ରୁଦ୍ରବୁଦ୍ଧ୍ଯା ହି ଦେଯଂ ଜ୍ଞାନାର୍ଥିଭିର୍ନରୈଃ ବାଲସ୍ତ୍ରୀଭାରତୀବୁଦ୍ଧ୍ଯା ବୁଦ୍ଧିକାମୈର୍ନରୋତ୍ତମୈଃ

ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଭାବି ବୃଦ୍ଧମାନେକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁମାନେ ବୁଦ୍ଧି ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଭାବି ବାଳକ ଓ ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ଲକ୍ଷ୍ମୀବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଯୁଵସ୍ତ୍ରୀଷୁ ଭୋଗକାମୈର୍ନରୋତ୍ତମୈଃ ଵୃଦ୍ଧାସୁ ପାର୍ଵତୀବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଦେଯମାତ୍ମାର୍ଥିଭିର୍ଜନୈଃ

ଯେଉଁମାନେ ଭୋଗ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଭାବି ଯୁବତୀମାନେକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁମାନେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଭାବି ବୃଦ୍ଧାମାନେକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ଶିଲଵୃତ୍ତ୍ଯୋଞ୍ଛଵୃତ୍ତ୍ଯା ଚ ଗୁରୁଦକ୍ଷିଣଯାର୍ଜିତମ୍ ଶୁଦ୍ଧଦ୍ରଵ୍ଯମିତି ପ୍ରାହୁସ୍ତତ୍ପୂର୍ଣଫଲଦଂ ଵିଦୁଃ

ଯେଉଁ ଧନ ସତ୍ୟ ଉପାୟରେ, ତପସ୍ୟା, ଭିକ୍ଷା କିମ୍ବା ଗୁରୁଦକ୍ଷିଣା ଦ୍ୱାରା ଆର୍ଜିତ, ତାହାକୁ ଶୁଦ୍ଧ ଧନ କୁହାଯାଏ। ଏହିପରି ଧନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

ଶୁକ୍ଲପ୍ରତିଗ୍ରହାଦ୍ଦତ୍ତଂ ମଧ୍ଯମଂ ଦ୍ରଵ୍ଯମୁଚ୍ଯତେ କୃଷିଵାଣିଜ୍ଯକୋପେତମଧମଂ ଦ୍ରଵ୍ଯମୁଚ୍ଯତେ

ଯେଉଁ ଧନ ଶୁଦ୍ଧ ଦାନ ଭାବରେ ମିଳେ, ତାହାକୁ ମଧ୍ୟମ ଧନ କୁହାଯାଏ। କୃଷି କିମ୍ବା ବ୍ୟବସାୟ ଦ୍ୱାରା ଆସିଥିବା ଧନ ଅଧମ ଧନ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।

କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାଂ ଵିଶାଂ ଚୈଵ ଶୌର୍ଯଵାଣିଜ୍ଯକାର୍ଜିତମ୍ ଉତ୍ତମଂ ଦ୍ରଵ୍ଯମିତ୍ଯାହୁଃ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଭୃତକାର୍ଜିତମ୍

କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ଶୌର୍ୟ କିମ୍ବା ବ୍ୟବସାୟ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଧନ ଆର୍ଜନ କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ଉତ୍ତମ ଧନ କୁହାଯାଏ। ଶୂଦ୍ରମାନେ ଯେଉଁ ଧନ କାମ କରି ଆର୍ଜନ କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଧନ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।

ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଧର୍ମାର୍ଥିନାଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ପୈତୃକଂ ଭର୍ତୃକଂ ତଥା ଗଵାଦୀନାଂ ଦ୍ଵାଦଶୀନାଂ ଚୈତ୍ରାଦିଷୁ ଯଥାକ୍ରମମ୍

ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ମହିଳାମାନେ ପିତା କିମ୍ବା ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଧନ ଉପରେ ଅଧିକାରୀ। ଗାଈ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନ, ଦ୍ୱାଦଶୀ ଓ ଚୈତ୍ର ଆଦି ମାସରେ ଯଥାକ୍ରମେ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ସଂଭୂଯ ଵା ପୁଣ୍ଯକାଲେ ଦଦ୍ଯାଦିଷ୍ଟସମୃଦ୍ଧଯେ ଗୋଭୂତିଲହିରଣ୍ଯାଜ୍ଯଵାସୋଧାନ୍ଯଗୁଡାନି ଚ

କିମ୍ବା ଶୁଭ ସମୟରେ ସମସ୍ତେ ମିଶି ଇଛିତ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଗାଈ, ଜମି, ସୁନା, ଘିଅ, ବସ୍ତ୍ର, ଧାନ, ଗୁଡ଼ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ରୌପ୍ଯଂ ଲଵଣକୂଷ୍ମାଂଡେ କନ୍ଯାଦ୍ଵାଦଶକଂ ତଥା ଗୋଦାନାଦ୍ଦତ୍ତଗଵ୍ଯେନ ଗୋମଯେନୋପକାରିଣା

ଚାଁଦି, ଲୁଣ, କୁଁଦୁ, ଦ୍ୱାଦଶ କନ୍ୟା ଏବଂ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଗାଈ ଦାନ କଲେ, ତାହାର ଦୁଧ ଓ ଗୋମୟ ମଧ୍ୟ ଉପକାର ପାଇଁ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ଧନଧାନ୍ଯାଦ୍ଯାଶ୍ରିତାନାଂ ଦୁରିତାନାଂ ନିଵାରଣମ୍ ଜଲସ୍ନେହାଦ୍ଯାଶ୍ରିତାନାଂ ଦୁରିତାନାଂ ତୁ ଗୋଜଲୈଃ

ଯେଉଁମାନେ ଧନ କିମ୍ବା ଧାନ ଅଭାବରେ ଦୁଃଖିତ, ସେମାନଙ୍କର ଦୁର୍ଗତି ଦୂର ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ପାଣି କିମ୍ବା ତେଲ ଅଭାବରେ ଦୁଃଖିତ, ସେମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ଗୋଦୁଧ ଓ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ଦୂର ହୁଏ।

କାଯିକାଦିତ୍ରାଣାଂ ତୁ କ୍ଷୀରଦଧ୍ଯାଜ୍ଯକୈସ୍ତଥା ତଥା ତେଷାଂ ଚ ପୁଷ୍ଟିଶ୍ଚ ଵିଜ୍ଞେଯା ହି ଵିପଶ୍ଚିତା

ଶରୀର ରକ୍ଷା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପକାର ପାଇଁ ଦୁଧ, ଦହି ଓ ଘିଅ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ପୋଷଣ ହୁଏ ବୋଲି ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଜାଣନ୍ତି।

ଭୂଦାନଂ ତୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠାର୍ଥମିହ ଚା ଽମୁତ୍ର ଚ ଦ୍ଵିଜାଃ ତିଲଦାନଂ ବଲାର୍ଥଂ ହି ସଦା ମୃତ୍ଯୁଜଯଂ ଵିଦୁଃ

ଏଠାରେ ଓ ପରଲୋକରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ଭୂମି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ସଦା ବଳ ପାଇଁ ତିଳ ଦାନ କରିବା ମୃତ୍ୟୁ ଉପରେ ଜୟ ଦେଇଥାଏ।

ହିରଣ୍ଯଂ ଜାଠରାଗ୍ନେସ୍ତୁ ଵୃଦ୍ଧିଦଂ ଵୀର୍ଯଦଂ ତଥା ଆଜ୍ଯଂ ପୁଷ୍ଟିକରଂ ଵିଦ୍ଯାଦ୍ଵସ୍ତ୍ରମାଯୁଷ୍କରଂ ଵିଦୁଃ

ସୁନା ଜଠର ଅଗ୍ନି ବଢ଼ାଏ ଓ ଶକ୍ତି ଦେଉଛି। ଘିଅ ପୋଷଣ ଦେଉଛି, ବସ୍ତ୍ର ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦେଉଛି ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।

ଧାନ୍ଯମନ୍ନଂ ସମୃଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ମଧୁରାହାରଦଂ ଗୁଡମ୍ ରୌପ୍ଯଂ ରେତୋଭିଵୃଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଷଡ୍ରସାର୍ଥଂ ତୁ ଲାଵଣମ୍

ଧାନ ଓ ଅନ୍ନ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ, ଗୁଡ଼ ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ, ଚାଁଦି ବୀର୍ୟ ବଢ଼ାଇବାକୁ, ଲୁଣ ଛଅ ରସ ପାଇଁ ଦିଆଯାଏ।

ସର୍ଵଂ ସର୍ଵସମୃଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ କୂଷ୍ମାଂଡଂ ପୁଷ୍ଟିଦଂ ଵିଦୁଃ ପ୍ରାପ୍ତିଦଂ ସର୍ଵଭୋଗାନାମିହ ଚା ଽମୁତ୍ର ଚ ଦ୍ଵିଜାଃ

ଏହି ସମସ୍ତ ଦାନ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ। କୁଁଦୁ ପୋଷଣ ଦେଉଛି, ଏହା ଏଠାରେ ଓ ପରଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ପ୍ରଦାନ କରେ।

ଯାଵଜ୍ଜୀଵନମୁକ୍ତଂ ହି କନ୍ଯାଦାନଂ ତୁ ଭୋଗଦମ୍ ପନସାମ୍ରକପିତ୍ଥାନାଂ ଵୃକ୍ଷାଣାଂ ଫଲମେଵ ଚ

ଏକଥର କନ୍ୟା ଦାନ କଲେ ସାରା ଜୀବନ ଭୋଗ ମିଳେ। ଏହିପରି ପନସ, ଆମ୍ବ, କପିଥ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗଛର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଏପରି ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

କଦଲ୍ଯାଦ୍ଯୌଷଧୀନାଂ ଚ ଫଲଂ ଗୁଲ୍ମୋଦ୍ଭଵଂ ତଥା ମାଷାଦୀନାଂ ଚ ମୁଦ୍ଗାନାଂ ଫଲଂ ଶାକାଦିକଂ ତଥା

କଦଳୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଔଷଧି ଗଛର ଫଳ, ଗୁଲ୍ମ ଜାତ ଫଳ, ମାଷ ଓ ମୁଗ ଓ ଶାକ ଆଦିର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

ମରୀଚିସର୍ଷପାଦ୍ଯାନାଂ ଶାକୋପକରଣଂ ତଥା ଯଦୃତୌ ଯତ୍ଫଲଂ ସିଦ୍ଧଂ ତଦ୍ଦେଯଂ ହି ଵିପଶ୍ଚିତା

ଋତୁ ଅନୁଯାୟୀ, କଳାମରିଚ, ସରସପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶାକସବ୍ଜି, ଏବଂ ସେ ସମୟରେ ମିଳୁଥିବା ଫଳ ଯେଉଁଠି ଉପଲବ୍ଧ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ଦେବା ଉଚିତ।

ଶ୍ରୋତ୍ରାଦୀଂଦ୍ରିଯତୃପ୍ତିଶ୍ଚ ସଦା ଦେଯା ଵିପଶ୍ଚିତା ଶବ୍ଦାଦିଦଶଭୋଗାର୍ଥଂ ଦିଗାଦୀନାଂ ଚ ତୁଷ୍ଟିଦା

ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ସଦା ଶ୍ରବଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଭୋଗ ପାଇଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଦିଗ୍ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଦେବା ଉଚିତ।