ଶିଵପୁରାଣମ୍

ଶାଂତିକଂ ପୌଷ୍ଟିକଂ ଵାପି ସପ୍ତଭିଃ ସମିଦାଦିଭିଃ ଦ୍ରଵ୍ଯୈର୍ଵିଶେଷତୋ ହୋମେ ଵଶ୍ଯମାକର୍ଷଣଂ ତଥା

ଶାନ୍ତି କିମ୍ବା ପୌଷ୍ଟିକ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସପ୍ତ ପ୍ରକାର ଜାଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ବିଶେଷ କରି ହୋମରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍, ବଶୀକରଣ ଓ ଆକର୍ଷଣ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।

ଵଶ୍ଯମାକର୍ଷଣଂ ଚୈଵ ଶ୍ରୀପଦଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ ବିଲ୍ଵପତ୍ରୈସ୍ତୁ ହଵନଂ ଶତ୍ରୋର୍ଵିଜଯଦଂ ତଥା

ବିଲ୍ବପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହବନ କଲେ ବିଶେଷକରି ଆକର୍ଷଣ, ବଶୀକରଣ ଓ ଶ୍ରୀପଦ ମିଳେ, ଏହିପରି ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ଜିତିବାରେ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ କରେ।

ସମିଧଃ ଶାଂତିକାର୍ଯେଷୁ ପାଲାଶଖଦିରାଦିକାଃ କରଵୀରାର୍କଜାଃ କ୍ରୌର୍ଯେ କଣ୍ଟକିନ୍ଯଶ୍ଚ ଵିଗ୍ରହେ

ଶାନ୍ତି ପାଇବା ପୂଜାରେ ପାଳାଶ, ଖଦିର ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ କାଠ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। କ୍ରୁର କାମ ପାଇଁ କରବୀର, ଅର୍କ ଓ କାଣ୍ଟା ଥିବା ଗଛର କାଠ ବ୍ୟବହାର କରାଯିବ।

ପ୍ରଶାଂତଃ ଶାଂତିକଂ କୁର୍ଯାତ୍ପୌଷ୍ଟିକଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ ନିର୍ଘୃଣଃ କ୍ରୁଦ୍ଧଚିତ୍ତସ୍ତୁ ପ୍ରକୁର୍ଯାଦାଭିଚାରିକମ୍

ଯିଏ ଶାନ୍ତ ଓ ସମ୍ୟକ୍ ମନରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଶାନ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ନିର୍ଦୟ ଓ କ୍ରୋଧିତ ମନରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଅପକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ।

ଅତୀଵଦୁରଵସ୍ଥାଯାଂ ପ୍ରତୀକାରାଂତରଂ ନ ଚେତ୍ ଆତତାଯିନମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ପ୍ରକୁର୍ଯାଦାଭିଚାରିକମ୍

ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃସ୍ଥିତିରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନଥିଲେ, ଆକ୍ରମଣକାରୀ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ଅପକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ।

ସ୍ଵରାଷ୍ଟ୍ରପତିମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ନ କୁର୍ଯାଦାଭିଚାରିକମ୍ ଯଦ୍ଯାସ୍ତିକସ୍ସୁଧର୍ମିଷ୍ଠୋ ମାନ୍ଯୋ ଵା ଯୋ ଽପି କୋପି ଵା

ନିଜ ଦେଶର ଶାସକ, କିମ୍ବା ଯିଏ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ କିମ୍ବା ମାନ୍ୟ ଯେ କିଏ ହେଉନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅପକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ତମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯାପି ନୋ କୁର୍ଯାଦାତତାଯିନମପ୍ଯୁତ ମନସା କର୍ମଣା ଵାଚା ଯୋ ଽପି କୋପି ଶିଵାଶ୍ରିତଃ

ଯଦି କେହି ଆକ୍ରମଣକାରୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ସେ ମନ, କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା କଥାରେ ଶିବଙ୍କ ଭକ୍ତ, ତେବେ ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ସ୍ଵରାଷ୍ଟ୍ରପତିମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଶିଵା ଶ୍ରିତମଥାପି ଵା କୃତ୍ଵାଭିଚାରିକଂ କର୍ମ ସଦ୍ଯୋ ଵିନିପତେନ୍ନରଃ

ନିଜ ଦେଶର ଶାସକ କିମ୍ବା ଶିବଭକ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଯଦି କେହି ଅପକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ସତ୍ୱରେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।

ସ୍ଵରାଷ୍ଟ୍ରପାଲକଂ ତସ୍ମାଚ୍ଛିଵଭକ୍ତଂ ଚ କଞ୍ଚନ ନ ହିଂସ୍ଯାଦଭିଚାରାଦ୍ଯୈର୍ଯଦୀଚ୍ଛେତ୍ସୁଖମାତ୍ମନଃ

ଏହିକାରଣରୁ, ଯଦି ନିଜ ସୁଖ ଚାହାଁନ୍ତି, ତେବେ ନିଜ ଦେଶର ଶାସକ କିମ୍ବା ଯେକୌଣସି ଶିବଭକ୍ତଙ୍କୁ ଅପକାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଅନ୍ଯଂ କମପି ଚୋଦ୍ଦିଶ୍ଯ କୃତ୍ଵା ଵୈ ମାରଣାଦିକମ୍ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପେନ ସଂଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ସମାଚରେତ୍

ଯଦି କେହି ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ମାରିବା କିମ୍ବା ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଅନୁତାପରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।

ବାଣଲିଂଗେ ଽପି ଵା କୁର୍ଯାନ୍ନିର୍ଧନୋ ଧନଵାନପି ସ୍ଵଯଂଭୂତେ ଽଥ ଵା ଲିଂଗେ ଆର୍ଷକେ ଵୈଦିକେ ଽପି ଵା

ପଥରର ଲିଙ୍ଗ ଉପରେ, ଧନୀ କିମ୍ବା ଦରିଦ୍ର ଯେଉଁଠି ହେଉନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ସ୍ୱୟଂଭୂ ଲିଙ୍ଗ, ଋଷିମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିଥିବା କିମ୍ବା ବେଦମୂଳକ ଲିଙ୍ଗ ଉପରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ।

ଅଭାଵେ ହେମରତ୍ନାନାମଶକ୍ତୌ ଚ ତଦର୍ଜନେ ମନସୈଵାଚରେଦେତଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯୈର୍ଵା ପ୍ରତିରୂପକୈଃ

ସୁନା କିମ୍ବା ମଣି ନଥିଲେ କିମ୍ବା ଆଣିପାରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ତେବେ ମନରେ କିମ୍ବା ପ୍ରତିକାରୀ ଉପକରଣ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।

କ୍ଵଚିଦଂଶେ ତୁ ଯଃ ଶକ୍ତସ୍ତ୍ଵଶକ୍ତଃ କ୍ଵଚିଦଂଶକେ ସୋ ଽପି ଶକ୍ତ୍ଯନୁସାରେଣ କୁର୍ଵଂଶ୍ଚେତ୍ଫଲମୃଚ୍ଛତି

କେହି ଯଦି କିଛି ଅଂଶ କରିପାରନ୍ତି, କିଛି ଅଂଶ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ତଥାପି ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ମିଳିବ।

କର୍ମଣ୍ଯନୁଷ୍ଠିତେ ଽପ୍ଯସ୍ମିନ୍ଫଲଂ ଯତ୍ର ନ ଦୃଶ୍ଯତେ ଦ୍ଵିସ୍ତ୍ରିର୍ଵାଵର୍ତଯେତ୍ତତ୍ର ସର୍ଵଥା ଦୃଶ୍ଯତେ ଫଲମ୍

କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲା ପରେ ଯଦି ଫଳ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ, ତେବେ ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନିଥର ପୁନରାବୃତ୍ତି କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଫଳ ମିଳିବ।

ପୂଜୋପଯୁକ୍ତଂ ଯଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ହେମରତ୍ନାଦ୍ଯନୁତ୍ତମମ୍ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଗୁରଵେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦକ୍ଷିଣାଂ ଚ ତତଃ ପୃଥକ୍

ପୂଜାରେ ବ୍ୟବହୃତ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସାମଗ୍ରୀ, ଯେପରିକି ସୁନା ଓ ମଣି, ସବୁ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଏହାଠାରୁ ଅଲଗା ଭାବେ ଦକ୍ଷିଣା ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।

ସ ଚେନ୍ନେଚ୍ଛତି ତତ୍ସର୍ଵଂ ଶିଵାଯ ଵିନିଵେଦଯେତ୍ ଅଥଵା ଶିଵଭକ୍ତେଭ୍ଯୋ ନାନ୍ଯେଭ୍ଯସ୍ତୁ ପ୍ରଦୀଯତେ

ଗୁରୁ ଏହି ସବୁ ନେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ ହେଲେ, ସବୁ ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ, କିମ୍ବା ଶିବଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଦେବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଯଃ ସ୍ଵଯଂ ସାଧଯେଚ୍ଛକ୍ତ୍ଯା ଗୁର୍ଵାଦିନିରପେକ୍ଷଯା ସୋ ଽପ୍ଯେଵମାଚରେଦତ୍ର ନ ଗୃହ୍ଣୀଯାତ୍ସ୍ଵଯଂ ପୁନଃ

ଯିଏ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ, ଗୁରୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କାହାରି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିନାହିଁ, ସେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ। ଆଉ ନିଜ ପାଇଁ ପୁନର୍ବାର ସାମଗ୍ରୀ ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ସ୍ଵଯଂ ଗୃହ୍ଣାତି ଯୋ ଲୋଭାତ୍ପୂଜାଂଗଦ୍ରଵ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ କାଂକ୍ଷିତଂ ନ ଲଭେନ୍ମୂଢୋ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା

ଯଦି କେହି ଲୋଭରେ ପୂଜାର ସର୍ବୋତ୍ତମ ସାମଗ୍ରୀ ନିଜେ ନେଇନେଇଥାଏ, ସେ ମୂଢ଼ ବ୍ୟକ୍ତି ଆଶା କରିଥିବା ଫଳ କେବେ ମିଳିବ ନାହିଁ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଅର୍ଚିତଂ ଯତ୍ତୁ ତଲ୍ଲିଂଗଂ ଗୃହ୍ଣୀଯାଦ୍ଵା ନଵା ସ୍ଵଯମ୍ ଗୃହ୍ଣୀଯାଦ୍ଯଦି ତନ୍ନିତ୍ଯଂ ସ୍ଵଯଂ ଵାନ୍ଯୋ ଽପି ଵାର୍ଚଯେତ୍

ଯଦି କେହି ପୂଜିତ କିମ୍ବା ନୂତନ ଲିଙ୍ଗ ନେଇଥାଏ ଓ ଏହାକୁ ନିୟମିତ ପୂଜା କରେ, ତେବେ ସେ ନିଜେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ମଧ୍ୟ ଏହି ପୂଜା କରିପାରିବେ।

ଯଥୋକ୍ତମେଵ କର୍ମୈତଦାଚରେଦ୍ଯୋ ଽନପାଯତଃ ଫଲଂ ଵ୍ଯଭିଚରେନ୍ନୈଵମିତ୍ଯତଃ କିଂ ପ୍ରରୋଚକମ୍

ଯେପରି ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଛି, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଟି ନିର୍ବିଘ୍ନରେ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯଦି ଫଳ କେବେ ବି ବିପରୀତ ହୁଏ ନାହିଁ, ତେବେ ପୁନି ପୁନି ଉତ୍ସାହିତ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା କ’ଣ?

ତଥାପ୍ଯୁଦ୍ଦେଶତୋ ଵକ୍ଷ୍ଯେ କର୍ମଣଃ ସିଦ୍ଧିମୁତ୍ତମମ୍ ଅପି ଶତ୍ରୁଭିରାକ୍ରାଂତୋ ଵ୍ଯାଧିଭିର୍ଵାପ୍ଯନେକଶଃ

ତଥାପି, ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ସର୍ବୋତ୍ତମ ସିଦ୍ଧି ବିଷୟରେ କହିବି—ଶତ୍ରୁମାନେ ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ ବା ଅନେକ ରୋଗ ହେଲେ ବି ଏହା ସଫଳ ହୁଏ।

ମୃତ୍ଯୋରାସ୍ଯଗତଶ୍ଚାପି ମୁଚ୍ଯତେ ନିରପାଯତଃ ପୂଜାଯତେ ଽତିକୃପଣୋ ରିକ୍ତୋ ଵୈଶ୍ରଵଣାଯତେ

ମୃତ୍ୟୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ ବି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ବିଘ୍ନରେ କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦରିଦ୍ର ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଲୋକେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଖାଲି ହାତ ଥିଲେ ବି ସେ ବୈଶ୍ରବଣ ସମାନ ଧନୀ ହୁଏ।

କାମାଯତେ ଵିରୂପୋ ଽପି ଵୃଦ୍ଧୋ ଽପି ତରୁଣାଯତେ ଶତ୍ରୁର୍ମିତ୍ରାଯତେ ସଦ୍ଯୋ ଵିରୋଧୀ କିଂକରାଯତେ

ଅସୁନ୍ଦର ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଆକର୍ଷଣୀୟ ହୁଏ, ବୃଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତି ଯୁବକ ଭାବେ ପରିଣତି ହୁଏ; ଶତ୍ରୁ ତୁରନ୍ତ ମିତ୍ର ହୁଏ, ବିପକ୍ଷୀ ଦାସ ହୋଇଯାଏ।

ଵିଷାଯତେ ଯଦମୃତଂ ଵିଷମପ୍ଯମୃତାଯତେ ସ୍ଥଲାଯତେ ସମୁଦ୍ରୋ ଽପି ସ୍ଥଲମପ୍ଯର୍ଣଵାଯତେ

ଯାହା ବିଷ ତାହା ଅମୃତ ହୁଏ, ଅମୃତ ବିଷ ହୋଇଯାଏ; ସମୁଦ୍ର ମାଟି ହୁଏ, ମାଟି ସମୁଦ୍ର ହୋଇଯାଏ।

ମହୀଧରାଯତେ ଶ୍ଵଭ୍ରଂ ସ ଚ ଶ୍ଵଭ୍ରାଯତେ ଗିରିଃ ପଦ୍ମାକରାଯତେ ଵହ୍ନିଃ ସରୋ ଵୈଶ୍ଵାନରାଯତେ

ଖାଇଁ ହୋଇଥିବା ଜାଗା ପାହାଡ଼ ହୁଏ, ପାହାଡ଼ ଖାଇଁ ହୋଇଯାଏ; ପଦ୍ମପୁଷ୍କରିଣୀ ଅଗ୍ନି ହୁଏ, ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନର ସରୋବର ହୋଇଯାଏ।

ଵନାଯତେ ଯଦୁଦ୍ଯାନଂ ତଦୁଦ୍ଯାନାଯତେ ଵନମ୍ ସିଂହାଯତେ ମୃଗଃ କ୍ଷୁଦ୍ରଃ ସିଂହଃ କ୍ରୀଡାମୃଗାଯତେ

ବନ ଉଦ୍ୟାନ ହୁଏ, ଉଦ୍ୟାନ ବନ ହୋଇଯାଏ; ଦୁର୍ବଳ ହରିଣ ସିଂହ ହୁଏ, ସିଂହ ହରିଣଙ୍କ ଖେଳନା ହୋଇଯାଏ।

ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଽଭିସାରିକାଯନ୍ତେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସୁଚରିତାଯତେ ସ୍ଵୈରପ୍ରେଷ୍ଯାଯତେ ଵାଣୀ କୀର୍ତିସ୍ତୁ ଗଣିକାଯତେ

ନାରୀମାନେ ଆତୁର ଚେତନାରେ ଆସନ୍ତି, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ହୁଏ, ମଧୁର କଥା ନିଜେ ଚାହିଁ ସେବା କରେ, ଖ୍ୟାତି ଗଣିକା ଭଳି ହୋଇଯାଏ।

ସ୍ଵୈରାଚାରାଯତେ ମେଧା ଵଜ୍ରସୂଚୀଯତେ ମନଃ ମହାଵାତାଯତେ ଶକ୍ତିର୍ବଲଂ ମତ୍ତଗଜାଯତେ

ବୁଦ୍ଧି ନିଜେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଚାଲିଯାଏ, ମନ ଅଟୁଟ ହୁଏ, ଶକ୍ତି ବଡ଼ ବାତ୍ୟା ହୁଏ, ବଳ ମଦୋନ୍ମତ ହାତୀ ସମାନ ହୋଇଯାଏ।

ସ୍ତମ୍ଭାଯତେ ସମୁଦ୍ଯୋଗୈଃ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷେ ସ୍ଥିତା କ୍ରିଯା ଶତ୍ରୁପକ୍ଷାଯତେ ଽରୀଣାଂ ସର୍ଵ ଏଵ ସୁହୃଜ୍ଜନଃ

ଦୃଢ଼ ପ୍ରୟାସରେ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷର କାର୍ଯ୍ୟ ଅଚଳ ହୋଇଯାଏ; ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ମିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି।