ଯ ଇଦଂ କୀର୍ତଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଵା ସମାହିତଃ ସ ଵିଧୂଯାଶୁ ପାପାନି ଶିଵସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯିଏ ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ କିମ୍ବା ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଶୁଣେ, ସେ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ପାପ ଛାଡ଼ି ଶିବସାୟୁଜ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଗୋଘ୍ନଶ୍ଚୈଵ କୃତଘ୍ନଶ୍ଚ ଵୀରହା ଭ୍ରୂଣହାପି ଵା ଶରଣାଗତଘାତୀ ଚ ମିତ୍ରଵିଶ୍ରଂଭଘାତକଃ
ଯେଉଁମାନେ ଗାଈ ହତ୍ୟା କରିଛନ୍ତି, କୃତଘ୍ନ, ବୀର ହତ୍ୟାକାରୀ, ଗର୍ଭ ହତ୍ୟାକାରୀ, ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ମାରିଥିବା, ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥିବା—
ଦୁଷ୍ଟପାପସମାଚାରୋ ମାତୃହା ପିତୃହାପି ଵା ସ୍ତଵେନାନେନ ଜପ୍ତେନ ତତ୍ତତ୍ପାପାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଯେଉଁମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ପାପମୟ ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ମାତା କିମ୍ବା ପିତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି—ସେମାନେ ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଜପ କଲେ ସେହି ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନାଦିମହାନର୍ଥସୂଚକେଷୁ ଭଯେଷୁ ଚ ଯଦି ସଂକୀର୍ତଯେଦେତନ୍ନ ତତୋ ନାର୍ଥଭାଗ୍ଭଵେତ୍
ଯଦି କେହି ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ, ବଡ଼ ଅପଶୁକ, କିମ୍ବା ଭୟର ସମୟରେ ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ତେବେ ସେ କୌଣସି କ୍ଷତିରେ ପଡ଼ିବେ ନାହିଁ।
ଆଯୁରାରୋଗ୍ଯମୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ଯଚ୍ଚାନ୍ଯଦପି ଵାଞ୍ଛିତମ୍ ସ୍ତୋତ୍ରସ୍ଯାସ୍ଯ ଜପେ ତିଷ୍ଠଂସ୍ତତ୍ସର୍ଵଂ ଲଭତେ ନରଃ
ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଧନ-ସମ୍ପଦ ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟ କିଛି ଆଶା କରାଯାଏ—ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଜପ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସେସବୁ ପାଇଥାଏ।
ଅସଂପୂଜ୍ଯ ଶିଵସ୍ତୋତ୍ରଂ ଜପାତ୍ଫଲମୁଦାହୃତମ୍ ସଂପୂଜ୍ଯ ଚ ଜପେ ତସ୍ଯ ଫଲଂ ଵକ୍ତୁଂ ନ ଶକ୍ଯତେ
ଶିବସ୍ତୁତିକୁ ପୂଜା ବିନା ଜପ କଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେଥିରେ କୁହାଯାଇଛି; କିନ୍ତୁ ପୂଜା ସହିତ ଏହା ଜପ କଲେ ତାହାର ଫଳ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନାହିଁ।
ଆସ୍ତାମିଯଂ ଫଲାଵାପ୍ତିରସ୍ମିନ୍ସଂକୀର୍ତିତେ ସତି ସାର୍ଧମଂବିକଯା ଦେଵଃ ଶ୍ରୁତ୍ଯୈଵଂ ଦିଵି ତିଷ୍ଠତି
ଏହି ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତି ରହୁ, ଏହି ସ୍ତୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଦେବତା ଓ ଅମ୍ବିକା ସହ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅନୁସାରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ତସ୍ମାନ୍ନଭସି ସଂପୂଜ୍ଯ ଦେଵଂ ଦେଵଂ ସହୋମଯା କୃତାଂଜଲିପୁଟସ୍ତିଷ୍ଠଂସ୍ତୋତ୍ରମେତଦୁଦୀରଯେତ୍
ସେହିପାଇଁ ଆକାଶରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅମ୍ବିକା ସହିତ ପୂଜା କରି, ହାତ ଜୋଡ଼ି ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ କୃଷ୍ଣ କର୍ମେହାମୁତ୍ର ସିଦ୍ଧିଦମ୍ କ୍ରିଯାତପୋଜପଧ୍ଯାନସମୁଚ୍ଚଯମଯଂ ପରମ୍
ଏ କୃଷ୍ଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ପରମ ପଥ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି, ଯାହା କ୍ରିୟା, ତପ, ଜପ ଏବଂ ଧ୍ୟାନର ଏକତାରେ ଗଠିତ, ଏହି ଜଗତ ଓ ପରଲୋକରେ ସଫଳତା ଦେଇଥାଏ।
ଅଥ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୈଵାନାମିହୈଵ ଫଲଦଂ ନୃଣାମ୍ ପୂଜାହୋମଜପଧ୍ଯାନତପୋଦାନମଯଂ ମହତ୍
ଏବେ ମୁଁ ଶୈବମାନଙ୍କର ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ପୂଜା, ହୋମ, ଜପ, ଧ୍ୟାନ, ତପ ଏବଂ ଦାନରେ ଗଠିତ, ଏହି ଜଗତରେ ଲୋକମାନେ ଫଳ ପାଇଥାନ୍ତି।
ତତ୍ର ସଂସାଧଯେତ୍ପୂର୍ଵଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ମନ୍ତ୍ରାର୍ଥଵିତ୍ତମଃ ଦୃଷ୍ଟସିଦ୍ଧିକରଂ କର୍ମ ନାନ୍ଯଥା ଫଲଦଂ ଯତଃ
ସେଠି, ମନ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ ଜଣା ଜଣେ ପ୍ରଥମେ ମନ୍ତ୍ରକୁ ସଫଳ କରିବା ଉଚିତ; କାରଣ, ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ମନ୍ତ୍ର ସହ କରାଯାଏ, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ।
ସିଦ୍ଧମନ୍ତ୍ରୋ ଽପ୍ଯଦୃଷ୍ଟେନ ପ୍ରବଲେନ ତୁ କେନଚିତ୍ ପ୍ରତିବନ୍ଧଫଲଂ କର୍ମ ନ କୁର୍ଯାତ୍ସହସା ବୁଧଃ
ମନ୍ତ୍ର ସଫଳ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି କିଛି ଦୃଶ୍ୟ ନହୋଇଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାଧା ରହିଥାଏ, ତେବେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଅତି ଶୀଘ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏହା ଅବରୋଧିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ତସ୍ଯ ତୁ ପ୍ରତିବନ୍ଧସ୍ଯ କର୍ତୁଂ ଶକ୍ଯେହ ନିଷ୍କୃତିଃ ପରୀକ୍ଷ୍ଯ ଶକୁନାଦ୍ଯୈସ୍ତଦାଦୌ ନିଷ୍କୃତିମାଚରେତ୍
ଏପରି ବାଧା ଥିଲେ, ଏଠାରେ ତାହାର ଉପାୟ କରିଯାଇପାରିବ; ଶକୁନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଦେଖି ଜାଞ୍ଚ କରି, ପ୍ରଥମେ ଉପାୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଯୋ ଽନ୍ଯଥା କୁରୁତେ ମୋହାତ୍କର୍ମୈହିକଫଲଂ ନରଃ ନ ତେନ ଫଲଭାକ୍ସ ସ୍ଯାତ୍ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଚ୍ଚୋପହାସ୍ଯତାମ୍
ଯଦି କୌଣସି ଜଣେ ଭ୍ରମରେ ପଡି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ କରେ, ଏହି ଜଗତର ଫଳ ଆଶା କରି, ସେ ଫଳର ଭାଗୀ ହେଉନାହିଁ, ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କ ହସ୍ୟର ଅବସ୍ଥାରେ ପଡିଯାଏ।
ଅବିସ୍ରବ୍ଧୋ ନ କୁର୍ଵୀତ କର୍ମ ଦୃଷ୍ଟଫଲଂ କ୍ଵଚିତ୍ ସ ଖଲ୍ଵଶ୍ରଦ୍ଧଧାନଃ ସ୍ଯାନ୍ନାଶ୍ରଦ୍ଧଃ ଫଲମୃଚ୍ଛତି
କୌଣସି ଦୃଶ୍ୟ ଫଳରେ ଆସ୍ଥା ନଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏପରି ଲୋକ ନିଜେ ଅନାସ୍ଥାଶୀଳ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଅନାସ୍ଥାଶୀଳ ଲୋକ ଫଳ ପାଇନଥାନ୍ତି।
ନାପରାଧୋସ୍ତି ଦେଵସ୍ଯ କର୍ମଣ୍ଯପି ତୁ ନିଷ୍ଫଲେ ଯଥୋକ୍ତକାରିଣାଂ ପୁଂସାମିହୈଵ ଫଲଦର୍ଶନାତ୍
ଦେବତାଙ୍କର କୌଣସି ଅପରାଧ ନାହିଁ, କାର୍ଯ୍ୟ ନିଷ୍ଫଳ ହେଲେ ମଧ୍ୟ; ଯେଉଁମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଫଳ ଦେଖନ୍ତି।
ସାଧକଃ ସିଦ୍ଧମଂତ୍ରଶ୍ଚ ନିରସ୍ତପ୍ରତିବଂଧକଃ ଵିଶ୍ଵସ୍ତଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଧାନଶ୍ଚ କୁର୍ଵନ୍ନାପ୍ନୋତି ତତ୍ଫଲମ୍
ଯେଉଁ ସାଧକ ମନ୍ତ୍ରକୁ ସଫଳ କରିଛନ୍ତି, ବାଧା ଦୂର କରିଛନ୍ତି, ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଓ ଆସ୍ଥାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେ ଏହି ଫଳ ଅବଶ୍ୟ ପାଇଥାଏ।
ଅଥଵା ତତ୍ଫଲାଵାପ୍ତ୍ଯୈ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯରତୋ ଭଵେତ୍ ରାତ୍ରୌ ହଵିଷ୍ଯମଶ୍ନୀଯାତ୍ପାଯସଂ ଵା ଫଲାନି ଵା
ଅଥବା, ଏହି ଫଳ ପାଇବା ପାଇଁ, ଜଣେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ହେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ରାତିରେ ହବିଷ୍ୟ ଖାଇବା, କିମ୍ବା ଦୁଧରେ ରାନ୍ଧା ଚାଉଳ କିମ୍ବା ଫଳ ଭୋଜନ କରିବା।
ହିଂସାଦି ଯନ୍ନିଷିଦ୍ଧଂ ସ୍ଯାନ୍ନ କୁର୍ଯାନ୍ମନସାପି ତତ୍ ସଦା ଭସ୍ମାନୁଲିପ୍ତାଂ ଗସ୍ସୁଵେଷଶ୍ଚ ଶୁଚିର୍ଭଵେତ୍
ହିଂସା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନିଷିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କେବେ ମନରେ ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ସଦା ଭସ୍ମ ଲେପନ କରି, ପରିସ୍କାର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଶୁଚିତ୍ୱ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଇତ୍ଥମାଚାରଵାନ୍ଭୂତ୍ଵା ସ୍ଵାନୁକୂଲେ ଶୁଭେ ଽହନି ପୂର୍ଵୋକ୍ତଲକ୍ଷଣେ ଦେଶେ ପୁଷ୍ପଦାମାଦ୍ଯଲଂକୃତେ
ଏଭଳି ଆଚରଣ କରି, ନିଜ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଶୁଭ ଦିନରେ, ପୂର୍ବରୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଥିବା ଗୁଣ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ, ଫୁଲ ମାଳା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୋଭାରେ ସଜାଇ।
ଵିଲିଖେତ୍କମଲେ ଭଦ୍ରେ ଦୀପ୍ଯମାନଂ ସ୍ଵତେଜସା
ଏକ ସୁନ୍ଦର ପଦ୍ମରେ, ନିଜ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଆକୃତି ଅଙ୍କନ କରିବା ଉଚିତ।
ତପ୍ତଜାଂବୂନଦମଯମଷ୍ଟପତ୍ରଂ ସକେସରମ୍ ମଧ୍ଯେ କର୍ଣିକଯା ଯୁକ୍ତଂ ସର୍ଵରତ୍ନୈରଲଂକୃତମ୍
ଗଳା ହୋଇଥିବା ସୁନାର ଅଷ୍ଟପତ୍ରୀ ପଦ୍ମ, କେସର ସହିତ, ମଧ୍ୟରେ କର୍ଣିକା ଥିବା, ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ।
ସ୍ଵାକାରସଦୃଶେନୈଵ ନାଲେନ ଚ ସମନ୍ଵିତମ୍ ତାଦୃଶେ ସ୍ଵର୍ଣନିର୍ମାଣେ କଂଦେ ସମ୍ଯଗ୍ଵିଧାନତଃ
ନିଜ ଆକୃତି ସହିତ ମେଳିଥିବା ଡ଼ଣ୍ଡ ସହିତ, ସୁନାରେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ତିଆରି, ଏପରି ଭିତିରେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ସଜାଇ।
ତତ୍ରାଣିମାଦିକଂ ସର୍ଵଂ ସଂକଲ୍ପ୍ଯ ମନସା ପୁନଃ ରତ୍ନଜଂ ଵାଥ ସୌଵର୍ଣଂ ସ୍ଫଟିକଂ ଵା ସଲକ୍ଷଣମ୍ ଲିଙ୍ଗଂ ସଵେଦିକଂ ଚୈଵ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ
ସେଠି, ମନରେ ଅଣିମା ଆଦି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ରତ୍ନ, ସୁନା କିମ୍ବା ସ୍ଫଟିକରେ ତିଆରି ନିଜ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଦେବୀଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ଓ ବେଦିକା ସଠିକ୍ ଭାବରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା।
ତତ୍ରାଵାହ୍ଯ ଯଜେଦ୍ଦେଵଂ ସାଂବଂ ସଗଣମଵ୍ଯଯମ୍ ତତ୍ର ମାହେଶ୍ଵରୀ କଲ୍ପ୍ଯା ମୂର୍ତିର୍ମୂର୍ତିମତଃ ପ୍ରଭୋଃ
ସେଠି, ଅବିନାଶୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସହଚର ଓ ଅମ୍ବା ସହ ଆହ୍ୱାନ କରି, ମୂର୍ତିମାନ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ରୂପ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଚତୁର୍ଭୁଜା ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରା ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତା ଶାର୍ଦୂଲଚର୍ମଵସନା କିଂଚିଦ୍ଵିହସିତାନନା
ସେ ଚାରିଟି ହାତ, ଚାରିଟି ମୁହଁ, ସମସ୍ତ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ବାଘ ଚର୍ମ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଅଳ୍ପ ହସିଥିବା ମୁହଁ।
ଵରଦାଭଯହସ୍ତା ଚ ମୃଗଟଂକଧରା ତଥା ଅଥ ଵାଷ୍ଟଭୁଜା ଚିଂତ୍ଯା ଚିଂତକସ୍ଯ ଯଥାରୁଚି
ସେ, ଭକ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ, କେବେ ବରଦାନ ଓ ଭୟ ଦୂର କରୁଥିବା ହାତରେ, କେବେ ହରିଣ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରି, କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟବାହୁରେ ଭାବନା କରାଯାଇପାରିବେ।
ତଦା ତ୍ରିଶୂଲପରଶୁଖଡ୍ଗଵଜ୍ରାଣି ଦକ୍ଷିଣେ ଵାମେ ପାଶାଂକୁଶୌ ତଦ୍ଵତ୍ଖେଟଂ ନାଗଂ ଚ ବିଭ୍ରତୀ
ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତରେ ତ୍ରିଶୂଳ, ପରଶୁ, ତଳୱାର ଓ ବଜ୍ର ରହିଥାଏ; ବାମ ହାତରେ ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ତାଲଚେଉଳି ଓ ସାପ ଧରିଥାନ୍ତି।
ବାଲାର୍କସଦୃଶପ୍ରଖ୍ଯା ପ୍ରତିଵକ୍ତ୍ରଂ ତ୍ରିଲୋଚନା ତସ୍ଯାଃ ପୂର୍ଵମୁଖଂ ସୌମ୍ଯଂ ସ୍ଵାକାରସଦୃଶପ୍ରଭମ୍
ତାଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହଁ ଉଦୟାତ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ତିନି ଆଖି ବିଶିଷ୍ଟ; ପୂର୍ବ ମୁହଁ ମୃଦୁ ଓ ନିଜ ରୂପର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଚମକୁଛି।
ଦକ୍ଷିଣଂ ନୀଲଜୀମୂତସଦୃଶଂ ଘୋରଦର୍ଶନମ୍ ଉତ୍ତରଂ ଵିଦ୍ରୁମପ୍ରଖ୍ଯଂ ନୀଲାଲକଵିଭୂଷିତମ୍
ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ମୁହଁ ଘନ ମେଘ ପରି କଳା ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଏ; ଉତ୍ତର ମୁହଁ ପାଗ ରଙ୍ଗର ଓ ନୀଳ କେଶରେ ଶୋଭିତ।