ଶିଵପୁରାଣମ୍

ମହଦ୍ଵା ଫଲମଲ୍ପଂ ଵା କୃତଂ ଚେତ୍କର୍ମ ସିଧ୍ଯତି ମହାଦେଵଂ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ କୃତଂ କର୍ମ ପ୍ରଯୁଜ୍ଯତାମ୍

ଫଳ ବଡ଼ ହେଉ କି ଛୋଟ, ଯଦି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ, ତେବେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସବୁ ସମୟ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି କରିବା ଉଚିତ।

ତସ୍ମାଦନନ୍ଯଲଭ୍ଯେଷୁ ଶତ୍ରୁମୃତ୍ଯୁଂଜଯାଦିଷୁ ଫଲେଷୁ ଦୃଷ୍ଟାଦୃଷ୍ଟେଷୁ କୁର୍ଯାଦେତଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ

ଏହିଠାରୁ, ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ଲାଭ ହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ—ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିବା କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁକୁ ମାନିବା ପରି ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଫଳ ପାଇଁ—ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।

ମହତ୍ସ୍ଵପି ଚ ପାତେଷୁ ମହାରାଗଭଯାଦିଷୁ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷାଦିଷୁ ଶାଂତ୍ଯର୍ଥଂ ଶାଂତିଂ କୁର୍ଯାଦନେନ ତୁ

ବଡ଼ ବିପଦରେ—ଯେପରିକି ଅତି ରାଗ, ଭୟ, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଓ ଏହାପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସୁବିଧାରେ—ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।

ବହୁନା କିଂ ପ୍ରଲାପେନ ମହାଵ୍ଯାପନ୍ନିଵାରକମ୍ ଆତ୍ମୀଯମସ୍ତ୍ରଂ ଶୈଵାନାମିଦମାହ ମହେଶ୍ଵରଃ

ଅଧିକ କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା କ’ଣ? ମହେଶ୍ୱର ଏହି ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଶୈବମାନେ ବଡ଼ ବିପଦ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଶିଖାଇଛନ୍ତି।

ତସ୍ମାଦିତଃ ପରଂ ନାସ୍ତି ପରିତ୍ରାଣମିହାତ୍ମନଃ ଇତି ମତ୍ଵା ପ୍ରଯୁଂଜାନଃ କର୍ମେଦଂ ଶୁଭମଶ୍ନୁତେ

ଏହିଠାରୁ ଅଧିକ ନିଜ ପାଇଁ ରକ୍ଷା ଆଉ କିଛି ନାହିଁ; ଏହିଭାବରେ ଭାବି, ଯିଏ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଶୁଭ ଫଳ ପାଏ।

ସ୍ତୋତ୍ରମାତ୍ରଂ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ଯଃ ପଠେତ୍ସୁସମାହିତଃ ସୋପ୍ଯଭୀଷ୍ଟତମାଦର୍ଥାଦଷ୍ଟାଂଶଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍

ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଏକାଗ୍ର ମନେ କେବଳ ସ୍ତୋତ୍ର ପଢ଼ିଥାଏ, ସେ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଅଷ୍ଟମାଂଶ ଫଳ ପାଇପାରିବ।

ଅର୍ଥଂ ତସ୍ଯାନୁସନ୍ଧାଯ ପର୍ଵଣ୍ଯନଶନଃ ପଠେତ୍ ଅଷ୍ଟାଭ୍ଯାଂ ଵା ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଫଲମର୍ଧଂ ସମାପ୍ନୁଯାତ୍

ଯଦି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ, ପର୍ବ ଦିନରେ ଉପବାସ କରି, ଅଷ୍ଟମୀ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ପଢ଼ାଯାଏ, ତେବେ ଅର୍ଧ ଫଳ ମିଳେ।

ଯସ୍ତ୍ଵର୍ଥମନୁସଂଧାଯ ପର୍ଵାଦିଷୁ ତଥା ଵ୍ରତୀ ମାସମେକଂ ଜପେତ୍ସ୍ତୋତ୍ରଂ ସ କୃତ୍ସ୍ନଂ ଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍

ଯିଏ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ପର୍ବ ଦିନରେ ବ୍ରତ ରୁହି, ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ତୋତ୍ର ପଢ଼େ, ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ଲାଭ କରେ।

ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତେ କୃଷ୍ଣ ପଞ୍ଚାଵରଣମାର୍ଗତଃ ଯୋଗେଶ୍ଵରମିଦଂ ପୁଣ୍ଯଂ କର୍ମ ଯେନ ସମାପ୍ଯତେ

ହେ କୃଷ୍ଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପଞ୍ଚ ଆବରଣ ମାର୍ଗ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ତୋତ୍ର କହିବି; ଏହି ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗ ସାଧନ ହୁଏ।

ଜଯ ଜଯ ଜଗଦେକନାଥ ଶଂଭୋ ପ୍ରକୃତିମନୋହର ନିତ୍ଯଚିତ୍ସ୍ଵଭାଵ ଅତିଗତକଲୁଷପ୍ରପଞ୍ଚଵାଚାମପି ମନସାଂ ପଦଵୀମତୀତତତ୍ତ୍ଵମ୍

ଜୟ ହେଉ, ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ନାଥ ଶମ୍ଭୁ, ପ୍ରକୃତିକୁ ମନୋହର କରୁଥିବା, ନିତ୍ୟ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପ, ଅପବିତ୍ର ସଂସାର ଭାଷା ଓ ମନର ଗତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା।

ସ୍ଵଭାଵନିର୍ମଲାଭୋଗ ଜଯ ସୁନ୍ଦରଚେଷ୍ଟିତ ସ୍ଵାତ୍ମତୁଲ୍ଯମହାଶକ୍ତେ ଜଯ ଶୁଦ୍ଧଗୁଣାର୍ଣଵ

ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ ନିର୍ମଳ ଆନନ୍ଦର ଧାରୀ, ଚଳନା ଶୁଭ୍ର ଓ ଶୋଭାମୟ, ସ୍ୱୟଂ ସମାନ ମହାଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ଶୁଦ୍ଧ ଗୁଣର ସାଗର, ତୁମକୁ ଜୟ।

ଅନନ୍ତକାଂତିସଂପନ୍ନ ଜଯାସଦୃଶଵିଗ୍ରହ ଅତର୍କ୍ଯମହିମାଧାର ଜଯାନାକୁଲମଂଗଲ

ଅନନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଭରପୂର୍ଣ୍ଣ, ତୁମର ଦେହ ସମାନ କିଛି ନାହିଁ, ଅପରିମାପ୍ୟ ମହିମାର ଧାରୀ, ନିର୍ବିଘ୍ନ ମଙ୍ଗଳର ଉତ୍ସ, ତୁମକୁ ଜୟ।

ନିରଂଜନ ନିରାଧାର ଜଯ ନିଷ୍କାରଣୋଦଯ ନିରନ୍ତରପରାନନ୍ଦ ଜଯ ନିର୍ଵୃତିକାରଣ

ନିରଞ୍ଜନ, ଆଧାର ନଥିବା, କାରଣ ଛଡ଼ି ଉଦିତ, ଅବିରତ ପରମ ଆନନ୍ଦର ଧାରୀ, ମୋକ୍ଷର କାରଣ, ତୁମକୁ ଜୟ।

ଜଯାତିପରମୈଶ୍ଵର୍ଯ ଜଯାତିକରୁଣାସ୍ପଦ ଜଯ ସ୍ଵତଂତ୍ରସର୍ଵସ୍ଵ ଜଯାସଦୃଶଵୈଭଵ

ଅତିପରମ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ଅତିକରୁଣାର ନିବାସ, ସ୍ୱାଧୀନତାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧନୀ, ତୁମର ମହିମା ସମାନ କିଛି ନାହିଁ, ତୁମକୁ ଜୟ।

ଜଯାଵୃତମହାଵିଶ୍ଵ ଜଯାନାଵୃତ କେନଚିତ୍ ଜଯୋତ୍ତର ସମସ୍ତସ୍ଯ ଜଯାତ୍ଯନ୍ତନିରୁତ୍ତର

ମହାବିଶ୍ୱକୁ ଆବୃତ କରୁଥିବା, କେହି ତୁମକୁ ଆବୃତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା, ସର୍ବଦା ଅପରିମିତ, ତୁମକୁ ଜୟ।

ଜଯାଦ୍ଭୁତ ଜଯାକ୍ଷୁଦ୍ର ଜଯାକ୍ଷତ ଜଯାଵ୍ଯଯ ଜଯାମେଯ ଜଯାମାଯ ଜଯାଭାଵ ଜଯାମଲ

ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ଧାରୀ, କେବେ ଛୋଟ ନୁହେଁ, ଅଖଣ୍ଡ ଓ ଅବିନଶୀ, ଅପରିମାପ୍ୟ, ମାୟାରୁ ତୁଳନା ନାହିଁ, ଅଭାବ ଉପରେ, ନିର୍ମଳ, ତୁମକୁ ଜୟ।

ମହାଭୁଜ ମହାସାର ମହାଗୁଣ ମହାକଥ ମହାବଲ ମହାମାଯ ମହାରସ ମହାରଥ

ମହାବାହୁ, ମହାସାର, ମହାଗୁଣ, ମହାକଥା, ମହାବଳ, ମହାମାୟା, ମହାରସ, ମହାରଥ।

ନମଃ ପରମଦେଵାଯ ନମଃ ପରମହେତଵେ ନମଶ୍ଶିଵାଯ ଶାଂତାଯ ନମଶ୍ଶିଵତରାଯ ତେ

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସର୍ବୋଚ୍ଚ କାରଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶାନ୍ତ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ତୁମେ ଅଧିକ ଶୁଭ ଯେଉଁ ଶିବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ତ୍ଵଦଧୀନମିଦଂ କୃତ୍ସ୍ନଂ ଜଗଦ୍ଧି ସସୁରାସୁରମ୍

ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ, ଦେବତା ଓ ଅସୁର ସହିତ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ତୁମର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।

ଅତସ୍ତ୍ଵଦ୍ଵିହିତାମାଜ୍ଞାଂ କ୍ଷମତେ କୋ ଽତିଵର୍ତିତୁମ୍

ଏହିପରି, ତୁମେ ଦେଇଥିବା ଆଜ୍ଞାକୁ କେହି ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିପାରିବେ କି?

ଅଯଂ ପୁନର୍ଜନୋ ନିତ୍ଯଂ ଭଵଦେକସମାଶ୍ରଯଃ ଭଵାନତୋ ଽନୁଗୃହ୍ଯାସ୍ମୈ ପ୍ରାର୍ଥିତଂ ସଂପ୍ରଯଚ୍ଛତୁ

ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ସଦା ତୁମେ ଏକାକି ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛନ୍ତି, ତୁମେ ଦୟା କରି ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁଥିବା ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।

ଜଯାଂବିକେ ଜଗନ୍ମାତର୍ଜଯ ସର୍ଵଜଗନ୍ମଯି ଜଯାନଵଧିକୈଶ୍ଵର୍ଯେ ଜଯାନୁପମଵିଗ୍ରହେ

ବିଶ୍ୱର ମା ଅମ୍ବିକା, ତୁମକୁ ବିଜୟ! ସମସ୍ତ ଜଗତର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ତୁମେ, ତୁମର ଶକ୍ତି ଅପୂର୍ବ, ତୁମର ରୂପ ଅଦ୍ୱିତୀୟ।

ଜଯ ଵାଙ୍ମନସାତୀତେ ଜଯାଚିଦ୍ଧ୍ଵାଂତଭଂଜିକେ ଜଯ ଜନ୍ମଜରାହୀନେ ଜଯ କାଲୋତ୍ତରୋତ୍ତରେ

ବାଣୀ ଓ ମନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ବିଜୟ! ଅଜ୍ଞାନର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରୁଥିବା ତୁମକୁ ବିଜୟ! ଜନ୍ମ ଓ ବୃଦ୍ଧିରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମକୁ ବିଜୟ! ସମୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ବିଜୟ!

ଜଯାନେକଵିଧାନସ୍ଥେ ଜଯ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରପ୍ରିଯେ ଜଯ ଵିଶ୍ଵସୁରାରାଧ୍ଯେ ଜଯ ଵିଶ୍ଵଵିଜୃଂଭିଣି

ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ବସିଥିବା ତୁମକୁ ବିଜୟ! ବିଶ୍ୱର ନାଥଙ୍କ ପ୍ରିୟା ତୁମକୁ ବିଜୟ! ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜିତା ତୁମକୁ ବିଜୟ! ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱରେ ବିସ୍ତାର କରୁଥିବା ତୁମକୁ ବିଜୟ!

ଜଯ ମଂଗଲଦିଵ୍ଯାଂଗି ଜଯ ମଂଗଲଦୀପିକେ ଜଯ ମଂଗଲଚାରିତ୍ରେ ଜଯ ମଂଗଲଦାଯିନି

ଶୁଭ ଓ ଦିବ୍ୟ ଅଙ୍ଗ ଥିବା ତୁମକୁ ବିଜୟ! ଶୁଭତାର ଦୀପ ତୁମକୁ ବିଜୟ! ଶୁଭ ଚରିତ୍ର ଥିବା ତୁମକୁ ବିଜୟ! ଶୁଭ ଦେଇଥିବା ତୁମକୁ ବିଜୟ!

ନମଃ ପରମକଲ୍ଯାଣଗୁଣସଂଚଯମୂର୍ତଯେ ତ୍ଵତ୍ତଃ ଖଲୁ ସମୁତ୍ପନ୍ନଂ ଜଗତ୍ତ୍ଵଯ୍ଯେଵ ଲୀଯତେ

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶୁଭ ଗୁଣର ମୂର୍ତ୍ତି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ସତ୍ୟରେ, ବିଶ୍ୱ ତୁମଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ଓ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହାରେ ଲିନ ହୁଅ।

ତ୍ଵଦ୍ଵିନାତଃ ଫଲଂ ଦାତୁମୀଶ୍ଵରୋପି ନ ଶକ୍ନୁଯାତ୍ ଜନ୍ମପ୍ରଭୃତି ଦେଵେଶି ଜନୋଯଂ ତ୍ଵଦୁପାଶ୍ରିତଃ

ତୁମେ ଦେଇନଥିବା ଫଳକୁ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ; ଜନ୍ମରୁ ଦେବତାଙ୍କ ଦେବୀ, ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ତୁମେ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛନ୍ତି।

ଅତୋ ଽସ୍ଯ ତଵ ଭକ୍ତସ୍ଯ ନିର୍ଵର୍ତଯ ମନୋରଥମ୍ ପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରୋ ଦଶଭୁଜଃ ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସନ୍ନିଭଃ

ଏହି ତୁମର ଭକ୍ତଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର; ପଞ୍ଚମୁଖୀ, ଦଶଭୁଜା, ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ପରି ଚମକୁଥିବା।

ଵର୍ଣବ୍ରହ୍ମକଲାଦେହୋ ଦେଵସ୍ସକଲନିଷ୍କଲଃ ଶିଵଭକ୍ତିସମାରୂଢଃ ଶାଂତ୍ଯତୀତସ୍ସଦାଶିଵଃ ଭକ୍ତ୍ଯା ମଯାର୍ଚିତୋ ମହ୍ଯଂ ପ୍ରାର୍ଥିତଂ ଶଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତୁ

ବ୍ରହ୍ମା ଅକ୍ଷର ଦେହ ଥିବା, ସମସ୍ତ ଓ ନିର୍ବିକଳ ଦେବତା, ଶିବ ଭକ୍ତିରେ ନିଶ୍ଚିତ, ଶାନ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ସଦାଶିବ, ମୁଁ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜିଛି, ମୋ ଚାହିଁଥିବା ଶୁଭ ଦେଉ।