ଶିଵପୁରାଣମ୍

ତତଃ ସ୍ତୋତ୍ରମୁପାସ୍ଯାନ୍ତେ ତ୍ଵଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତାଵରାମ୍ ଜପେତ୍ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀଂ ଵିଦ୍ଯାଂ ସହସ୍ରୋତ୍ତରମୁତ୍ସୁକଃ

ସ୍ତୋତ୍ର ଶେଷରେ, ଅଠ ହଜାର ଏକ ଥର ଉତ୍ସାହରେ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।

ଵିଦ୍ଯାପୂଜାଂ ଗୁରୋଃ ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵା ପଶ୍ଚାଦ୍ଯଥାକ୍ରମମ୍ ଯଥୋଦଯଂ ଯଥାଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସଦସ୍ଯାନପି ପୂଜଯେତ୍

ମନ୍ତ୍ର ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପରେ କ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ, ନିଜ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ସମ୍ଭାବନା ଅନୁଯାୟୀ ସଭ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ତତଃ ଉଦ୍ଵାସ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ସର୍ଵୈରାଵରଣୈଃ ସହ ମଣ୍ଡଲଂ ଗୁରଵେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଯାଗୋପକରଣୈସ୍ସହ

ତାପରେ ଦେବଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଆବରଣ ସହିତ ବିଦାୟ ଦେଇ, ମଣ୍ଡଳ ଓ ଯାଗ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଶିଵାଶ୍ରିତେଭ୍ଯୋ ଵା ଦଦ୍ଯାତ୍ସର୍ଵମେଵାନୁପୂର୍ଵଶଃ ଅଥଵା ତଚ୍ଛିଵାଯୈଵ ଶିଵକ୍ଷେତ୍ରେ ସମର୍ପଯେତ୍

ନାହିଁ ଶିବ ଭକ୍ତମାନେ ଉପରେ କ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ଦେଇବା ଉଚିତ, କିମ୍ବା ଶିବକ୍ଷେତ୍ରରେ ଶିବଙ୍କୁ ଏକାଠି ସମର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଶିଵାଗ୍ନୌ ଵା ଯଜେଦ୍ଦେଵଂ ହୋମଦ୍ରଵ୍ଯୈଶ୍ଚ ସପ୍ତଭିଃ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ସର୍ଵାଵରଣଦେଵତାଃ

କିମ୍ବା ଶିବାଗ୍ନିରେ ଦେବଙ୍କୁ ସପ୍ତ ଭୋଗ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ଆବରଣ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଏଷ ଯୋଗେଶ୍ଵରୋ ନାମ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତଃ ନ ତସ୍ମାଦଧିକଃ କଶ୍ଚିଦ୍ଯାଗୋ ଽସ୍ତି ଭୁଵନେ କ୍ଵଚିତ୍

ଏହା ଯୋଗେଶ୍ୱର ନାମରେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଏହାଠାରୁ ଉପରେ କୌଣସି ଯାଗ୍ୟ ଭୂମିରେ ନାହିଁ।

ନ ତଦସ୍ତି ଜଗତ୍ଯସ୍ମିନ୍ନସଧ୍ଯଂ ଯଦନେନ ତୁ ଐହିକଂ ଵା ଫଲଂ କିଂଚିଦାମୁଷ୍ମିକଫଲଂ ତୁ ଵା

ଏହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜଗତରେ କୌଣସି କାମ ସାଧ୍ୟ ହେବା ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଲୋକର କିମ୍ବା ପରଲୋକର ଫଳ ମିଳିପାରିବ।

ଇଦମସ୍ଯ ଫଲଂ ନେଦମିତି ନୈଵ ନିଯମ୍ଯତେ ଶ୍ରେଯୋରୂପସ୍ଯ କୃତ୍ସ୍ନସ୍ଯ ତଦିଦଂ ଶ୍ରେଷ୍ଟସାଧନମ୍

ଏହାର ଫଳ ଏହା, ଏହା ନୁହେଁ — ଏଭଳି କିଛି ବନ୍ଧନ ନାହିଁ; ଯାହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳର ରୂପ, ଏହା ସେହି ପାଇଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧନ।

ଇଦଂ ନ ଶକ୍ଯତେ ଵକ୍ତୁଂ ପୁରୁଷେଣ ଯଦର୍ଚ୍ଯତେ ଚିଂତାମଣେରିଵୈତସ୍ମାତ୍ତତ୍ତେନ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ଫଲମ୍

ଏଠି କଣ ପୂଜିତ ହୁଏ, ଏହା ଜଣେ ମଣିଷ କହିପାରିବେ ନାହିଁ; ଚିନ୍ତାମଣି ପ୍ରଭାବରେ ଏଠି ଯାହା କରାଯାଏ, ସେହି ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ମିଳେ।

ତଥାପି କ୍ଷୁଦ୍ରମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଫଲଂ ନୈତତ୍ପ୍ରଯୋଜଯେତ୍ ଲଘ୍ଵର୍ଥୀ ମହତୋ ଯସ୍ମାତ୍ସ୍ଵଯଂ ଲଘୁତରୋ ଭଵେତ୍

ତଥାପି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଛୋଟ ଲାଭ ପାଇଁ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କାରଣ, ଯଦି କେହି ନିଜେ ଛୋଟ କାମ ପାଇଁ ଏହା କରେ, ସେ ମହାନ ଥିବା ସ୍ଥାନରୁ ନିଜକୁ ଅଧିକ ଛୋଟ କରି ଦେଇଥାଏ।

ମହଦ୍ଵା ଫଲମଲ୍ପଂ ଵା କୃତଂ ଚେତ୍କର୍ମ ସିଧ୍ଯତି ମହାଦେଵଂ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ କୃତଂ କର୍ମ ପ୍ରଯୁଜ୍ଯତାମ୍

ଫଳ ବଡ଼ ହେଉ କି ଛୋଟ, ଯଦି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ, ତେବେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସବୁ ସମୟ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି କରିବା ଉଚିତ।

ତସ୍ମାଦନନ୍ଯଲଭ୍ଯେଷୁ ଶତ୍ରୁମୃତ୍ଯୁଂଜଯାଦିଷୁ ଫଲେଷୁ ଦୃଷ୍ଟାଦୃଷ୍ଟେଷୁ କୁର୍ଯାଦେତଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ

ଏହିଠାରୁ, ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ଲାଭ ହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ—ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିବା କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁକୁ ମାନିବା ପରି ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଫଳ ପାଇଁ—ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।

ମହତ୍ସ୍ଵପି ଚ ପାତେଷୁ ମହାରାଗଭଯାଦିଷୁ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷାଦିଷୁ ଶାଂତ୍ଯର୍ଥଂ ଶାଂତିଂ କୁର୍ଯାଦନେନ ତୁ

ବଡ଼ ବିପଦରେ—ଯେପରିକି ଅତି ରାଗ, ଭୟ, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଓ ଏହାପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସୁବିଧାରେ—ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।

ବହୁନା କିଂ ପ୍ରଲାପେନ ମହାଵ୍ଯାପନ୍ନିଵାରକମ୍ ଆତ୍ମୀଯମସ୍ତ୍ରଂ ଶୈଵାନାମିଦମାହ ମହେଶ୍ଵରଃ

ଅଧିକ କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା କ’ଣ? ମହେଶ୍ୱର ଏହି ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଶୈବମାନେ ବଡ଼ ବିପଦ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଶିଖାଇଛନ୍ତି।

ତସ୍ମାଦିତଃ ପରଂ ନାସ୍ତି ପରିତ୍ରାଣମିହାତ୍ମନଃ ଇତି ମତ୍ଵା ପ୍ରଯୁଂଜାନଃ କର୍ମେଦଂ ଶୁଭମଶ୍ନୁତେ

ଏହିଠାରୁ ଅଧିକ ନିଜ ପାଇଁ ରକ୍ଷା ଆଉ କିଛି ନାହିଁ; ଏହିଭାବରେ ଭାବି, ଯିଏ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଶୁଭ ଫଳ ପାଏ।

ସ୍ତୋତ୍ରମାତ୍ରଂ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ଯଃ ପଠେତ୍ସୁସମାହିତଃ ସୋପ୍ଯଭୀଷ୍ଟତମାଦର୍ଥାଦଷ୍ଟାଂଶଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍

ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଏକାଗ୍ର ମନେ କେବଳ ସ୍ତୋତ୍ର ପଢ଼ିଥାଏ, ସେ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଅଷ୍ଟମାଂଶ ଫଳ ପାଇପାରିବ।

ଅର୍ଥଂ ତସ୍ଯାନୁସନ୍ଧାଯ ପର୍ଵଣ୍ଯନଶନଃ ପଠେତ୍ ଅଷ୍ଟାଭ୍ଯାଂ ଵା ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଫଲମର୍ଧଂ ସମାପ୍ନୁଯାତ୍

ଯଦି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ, ପର୍ବ ଦିନରେ ଉପବାସ କରି, ଅଷ୍ଟମୀ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ପଢ଼ାଯାଏ, ତେବେ ଅର୍ଧ ଫଳ ମିଳେ।

ଯସ୍ତ୍ଵର୍ଥମନୁସଂଧାଯ ପର୍ଵାଦିଷୁ ତଥା ଵ୍ରତୀ ମାସମେକଂ ଜପେତ୍ସ୍ତୋତ୍ରଂ ସ କୃତ୍ସ୍ନଂ ଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍

ଯିଏ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ପର୍ବ ଦିନରେ ବ୍ରତ ରୁହି, ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ତୋତ୍ର ପଢ଼େ, ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ଲାଭ କରେ।

ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତେ କୃଷ୍ଣ ପଞ୍ଚାଵରଣମାର୍ଗତଃ ଯୋଗେଶ୍ଵରମିଦଂ ପୁଣ୍ଯଂ କର୍ମ ଯେନ ସମାପ୍ଯତେ

ହେ କୃଷ୍ଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପଞ୍ଚ ଆବରଣ ମାର୍ଗ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ତୋତ୍ର କହିବି; ଏହି ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗ ସାଧନ ହୁଏ।

ଜଯ ଜଯ ଜଗଦେକନାଥ ଶଂଭୋ ପ୍ରକୃତିମନୋହର ନିତ୍ଯଚିତ୍ସ୍ଵଭାଵ ଅତିଗତକଲୁଷପ୍ରପଞ୍ଚଵାଚାମପି ମନସାଂ ପଦଵୀମତୀତତତ୍ତ୍ଵମ୍

ଜୟ ହେଉ, ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ନାଥ ଶମ୍ଭୁ, ପ୍ରକୃତିକୁ ମନୋହର କରୁଥିବା, ନିତ୍ୟ ଚେତନା ସ୍ୱରୂପ, ଅପବିତ୍ର ସଂସାର ଭାଷା ଓ ମନର ଗତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା।

ସ୍ଵଭାଵନିର୍ମଲାଭୋଗ ଜଯ ସୁନ୍ଦରଚେଷ୍ଟିତ ସ୍ଵାତ୍ମତୁଲ୍ଯମହାଶକ୍ତେ ଜଯ ଶୁଦ୍ଧଗୁଣାର୍ଣଵ

ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ ନିର୍ମଳ ଆନନ୍ଦର ଧାରୀ, ଚଳନା ଶୁଭ୍ର ଓ ଶୋଭାମୟ, ସ୍ୱୟଂ ସମାନ ମହାଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ଶୁଦ୍ଧ ଗୁଣର ସାଗର, ତୁମକୁ ଜୟ।

ଅନନ୍ତକାଂତିସଂପନ୍ନ ଜଯାସଦୃଶଵିଗ୍ରହ ଅତର୍କ୍ଯମହିମାଧାର ଜଯାନାକୁଲମଂଗଲ

ଅନନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଭରପୂର୍ଣ୍ଣ, ତୁମର ଦେହ ସମାନ କିଛି ନାହିଁ, ଅପରିମାପ୍ୟ ମହିମାର ଧାରୀ, ନିର୍ବିଘ୍ନ ମଙ୍ଗଳର ଉତ୍ସ, ତୁମକୁ ଜୟ।

ନିରଂଜନ ନିରାଧାର ଜଯ ନିଷ୍କାରଣୋଦଯ ନିରନ୍ତରପରାନନ୍ଦ ଜଯ ନିର୍ଵୃତିକାରଣ

ନିରଞ୍ଜନ, ଆଧାର ନଥିବା, କାରଣ ଛଡ଼ି ଉଦିତ, ଅବିରତ ପରମ ଆନନ୍ଦର ଧାରୀ, ମୋକ୍ଷର କାରଣ, ତୁମକୁ ଜୟ।

ଜଯାତିପରମୈଶ୍ଵର୍ଯ ଜଯାତିକରୁଣାସ୍ପଦ ଜଯ ସ୍ଵତଂତ୍ରସର୍ଵସ୍ଵ ଜଯାସଦୃଶଵୈଭଵ

ଅତିପରମ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ଅତିକରୁଣାର ନିବାସ, ସ୍ୱାଧୀନତାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧନୀ, ତୁମର ମହିମା ସମାନ କିଛି ନାହିଁ, ତୁମକୁ ଜୟ।

ଜଯାଵୃତମହାଵିଶ୍ଵ ଜଯାନାଵୃତ କେନଚିତ୍ ଜଯୋତ୍ତର ସମସ୍ତସ୍ଯ ଜଯାତ୍ଯନ୍ତନିରୁତ୍ତର

ମହାବିଶ୍ୱକୁ ଆବୃତ କରୁଥିବା, କେହି ତୁମକୁ ଆବୃତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା, ସର୍ବଦା ଅପରିମିତ, ତୁମକୁ ଜୟ।

ଜଯାଦ୍ଭୁତ ଜଯାକ୍ଷୁଦ୍ର ଜଯାକ୍ଷତ ଜଯାଵ୍ଯଯ ଜଯାମେଯ ଜଯାମାଯ ଜଯାଭାଵ ଜଯାମଲ

ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ଧାରୀ, କେବେ ଛୋଟ ନୁହେଁ, ଅଖଣ୍ଡ ଓ ଅବିନଶୀ, ଅପରିମାପ୍ୟ, ମାୟାରୁ ତୁଳନା ନାହିଁ, ଅଭାବ ଉପରେ, ନିର୍ମଳ, ତୁମକୁ ଜୟ।

ମହାଭୁଜ ମହାସାର ମହାଗୁଣ ମହାକଥ ମହାବଲ ମହାମାଯ ମହାରସ ମହାରଥ

ମହାବାହୁ, ମହାସାର, ମହାଗୁଣ, ମହାକଥା, ମହାବଳ, ମହାମାୟା, ମହାରସ, ମହାରଥ।

ନମଃ ପରମଦେଵାଯ ନମଃ ପରମହେତଵେ ନମଶ୍ଶିଵାଯ ଶାଂତାଯ ନମଶ୍ଶିଵତରାଯ ତେ

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସର୍ବୋଚ୍ଚ କାରଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶାନ୍ତ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ତୁମେ ଅଧିକ ଶୁଭ ଯେଉଁ ଶିବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ତ୍ଵଦଧୀନମିଦଂ କୃତ୍ସ୍ନଂ ଜଗଦ୍ଧି ସସୁରାସୁରମ୍

ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ, ଦେବତା ଓ ଅସୁର ସହିତ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ତୁମର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।