ଶିଵପୁରାଣମ୍

ଅତଃ ପରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶିଵାଶ୍ରମନିଷେଵିଣାମ୍ ଶିଵଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତମାର୍ଗେଣ ନୈମିତ୍ତିକଵିଧିକ୍ରମମ୍

ଏହିପରେ ମୁଁ ଶିବାଶ୍ରମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ, ଶିବଶାସ୍ତ୍ରର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ନିମିତ୍ତିକ କ୍ରମବଦ୍ଧ ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି।

ସର୍ଵେଷ୍ଵପି ଚ ମାସେଷୁ ପକ୍ଷଯୋରୁଭଯୋରପି ଅଷ୍ଟାଭ୍ଯାଂ ଚ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ତଥା ପର୍ଵାଣି ଚ କ୍ରମାତ୍

ପ୍ରତି ମାସରେ, ଦୁଇ ପକ୍ଷରେ, ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ, ଏବଂ ପର୍ବ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ କ୍ରମାନୁସାରେ, ଏହି ବିଧି କରିବା ଉଚିତ।

ଅଯନେ ଵିଷୁଵେ ଚୈଵ ଗ୍ରହଣେଷୁ ଵିଶେଷତଃ କର୍ତଵ୍ଯା ମହତୀ ପୂଜା ହ୍ଯଧିକା ଵାପି ଶକ୍ତିତଃ

ଉତ୍ତରାୟଣ, ଦକ୍ଷିଣାୟଣ, ବିଷୁବ ଓ ବିଶେଷ କ୍ରମରେ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ, ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ବଡ଼ ପୂଜା କିମ୍ବା ଅଧିକ ବଡ଼ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ମାସିମାସି ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ବ୍ରହ୍ମକୂର୍ଚଂ ପ୍ରସାଧ୍ଯ ତୁ ସ୍ନାପଯିତ୍ଵା ଶିଵଂ ତେନ ପିବେଚ୍ଛେଷମୁପୋଷିତଃ

ପ୍ରତି ମାସରେ ଯଥାଯଥିକ ବ୍ରହ୍ମକୁର୍ଚ୍ଚ ତୟାରି କରି, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ଉପବାସ କରି ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶ ପିଇବା ଉଚିତ।

ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିଦୋଷାଣାମତୀଵ ମହତାମପି ନିଷ୍କୃତିର୍ବ୍ରହ୍ମକୂର୍ଚସ୍ଯ ପାନାନ୍ନାନ୍ଯା ଵିଶିଷ୍ଯତେ

ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ଓ ଏହିପରି ଭୟଙ୍କର ପାପ ପାଇଁ, ବ୍ରହ୍ମକୁର୍ଚ୍ଚ ପାନ କ୍ରୁତ୍ୟରୁ ଅଧିକ କୌଣସି ପାପ ମୁକ୍ତି ଉପାୟ ନାହିଁ।

ପୌଷେ ପୁଷ୍ଯନକ୍ଷତ୍ରେ କୁର୍ଯାନ୍ନୀରାଜନଂ ଵିଭୋଃ ମାଘେ ମଘାଖ୍ଯେ ନକ୍ଷତ୍ରେ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦ୍ ଘୃତକଂବଲମ୍

ପୌଷ ମାସରେ, ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦୀପ ଦେଖାଇବା କରିବା ଉଚିତ; ମାଘ ମାସରେ, ମଘା ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ଘୀ ଦ୍ୱାରା ଭିଜା ପାଉଁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଫାଲ୍ଗୁନେ ଚୋତ୍ତରାନ୍ତେ ଵୈ ପ୍ରାରଭେତ ମହୋତ୍ସଵମ୍ ଚୈତ୍ରେ ଚିତ୍ରାପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ଦୋଲାଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଯଥାଵିଧି

ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସର ଉତ୍ତରାୟଣ ଶେଷରେ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ; ଚୈତ୍ର ମାସରେ, ଚିତ୍ରା ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ, ଡୋଲ ଉତ୍ସବ ଯଥାବିଧି କରିବା ଉଚିତ।

ଵୈଶାଖ୍ଯାଂ ତୁ ଵିଶାଖାଯାଂ କୁର୍ଯାତ୍ପୁଷ୍ପମହାଲଯମ୍ ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ମୂଲାଖ୍ଯନକ୍ଷତ୍ରେ ଶୀତକୁମ୍ଭଂ ପ୍ରଦାପଯେତ୍

ବୈଶାଖ ମାସରେ, ବିଶାଖା ନକ୍ଷତ୍ର ଦିନରେ ଫୁଲର ଏକ ବଡ଼ ମନ୍ଦିର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ୍। ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ, ମୂଳ ନକ୍ଷତ୍ର ଦିନରେ ଠଣ୍ଡା ପାଣିର ଘଡ଼ା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଆଷାଢେ ଚୋତ୍ତରାଷାଢେ ପଵିତ୍ରାରୋପଣଂ ତଥା ଶ୍ରାଵଣେ ପ୍ରାକୃତାନ୍ଯାପି ମଣ୍ଡଲାନି ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍

ଆଷାଢ଼ ମାସରେ, ଉତ୍ତରାଷାଢ଼ା ଦିନରେ ପବିତ୍ର ସୂତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ୍। ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ, ପ୍ରାକୃତ ମଣ୍ଡଳ ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଶ୍ରଵିଷ୍ଠାଖ୍ଯେ ତୁ ନକ୍ଷତ୍ରେ ପ୍ରୌଷ୍ଠପଦ୍ଯାଂ ତତଃ ପରମ୍ ପ୍ରୋକ୍ଷଯେଚ୍ଚ ଜଲକ୍ରୀଡାଂ ପୂର୍ଵାଷାଢାଶ୍ରଯେ ଦିନେ

ଶ୍ରବିଷ୍ଠା ନକ୍ଷତ୍ର ଦିନରେ ଏବଂ ଭାଦ୍ରପଦ ଅମାବାସ୍ୟାରେ, ପୂର୍ବାଷାଢ଼ା ଦିନରେ ଜଳ ଛିଟା ଓ ଜଳ ଖେଳ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍।

ଆଶ୍ଵଯୁଜ୍ଯାଂ ତତୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ପାଯସଂ ଚ ନଵୋଦନମ୍ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯଂ ଚ ତେନୈଵ କୁର୍ଯାଚ୍ଛତଭିଷଗ୍ଦିନେ

ଆଶ୍ୱିନ ମାସରେ ପାୟସ ଓ ନୂତନ ଚାଉଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଶତଭିଷା ଦିନରେ ଅଗ୍ନି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍।

କାର୍ତିକ୍ଯାଂ କୃତିକାଯୋଗେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦୀପସହସ୍ରକମ୍ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷେ ତଥାର୍ଦ୍ରାଯାଂ ଘୃତେନ ସ୍ନାପଯେଚ୍ଛିଵମ୍

କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ କୃତିକା ଯୋଗ ଦିନରେ ହଜାରଟି ଦୀପ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ ଆର୍ଦ୍ରା ଦିନରେ ଘୃତରେ ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ୍।

ଅଶକ୍ତସ୍ତେଷୁ କାଲେଷୁ କୁର୍ଯାଦୁତ୍ସଵମେଵ ଵା ଆସ୍ଥାନଂ ଵା ମହାପୂଜାମଧିକଂ ଵା ସମର୍ଚନମ୍

ଏହି ସମୟରେ କିଛି କରିପାରିବା ନହେଲେ, ଉତ୍ସବ କରିବା, ଆସନ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା, ବଡ଼ ପୂଜା କିମ୍ବା ବିଶେଷ ଅର୍ଚନା କରିବା ଉଚିତ୍।

ଆଵୃତ୍ତେ ଽପି ଚ କଲ୍ଯାଣେ ପ୍ରଶସ୍ତେଷ୍ଵପି କର୍ମସୁ ଦୌର୍ମନସ୍ଯେ ଦୁରାଚାରେ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନେ ଦୁଷ୍ଟଦର୍ଶନେ

ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାବେଳେ କିମ୍ବା ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ, ଯଦି ଦୁଃଖ, ଅଚ୍ଚାର, ଖରାପ ସ୍ଵପ୍ନ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ,

ଉତ୍ପାତେ ଵାଶୁଭେନ୍ଯସ୍ମିନ୍ରୋଗେ ଵା ପ୍ରବଲେ ଽଥ ଵା ସ୍ନାନପୂଜାଜପଧ୍ଯାନହୋମଦାନାଦିକାଃ କ୍ରିଯଃ

କିମ୍ବା ଅପଶକୁନ, ଅଶୁଭ ଘଟଣା କିମ୍ବା ଭୟଙ୍କର ରୋଗ ହେଲେ, ସ୍ନାନ, ପୂଜା, ଜପ, ଧ୍ୟାନ, ହୋମ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍।

ନିର୍ମିତାନୁଗୁଣାଃ କାର୍ଯାଃ ପୁରଶ୍ଚରଣପୂର୍ଵିକାଃ ଶିଵାନଲେ ଚ ଵିହତେ ପୁନସ୍ସନ୍ଧାନମାଚରେତ୍

ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରିୟାଗୁଡିକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ପୂର୍ବ ପ୍ରସ୍ତୁତି ସହ କରିବା ଉଚିତ୍। ଶିବ ଅଗ୍ନି କ୍ରିୟା ବିଘ୍ନ ହେଲେ, ପୁନଃ ଏହାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଯ ଏଵଂ ଶର୍ଵଧର୍ମିଷ୍ଠୋ ଵର୍ତତେ ନିତ୍ଯମୁଦ୍ଯତଃ ତସ୍ଯୈକଜନ୍ମନା ମୁକ୍ତିଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ମହେଶ୍ଵରଃ

ଯିଏ ଏଭଳି ଶର୍ବଙ୍କ ଧର୍ମରେ ନିତ୍ୟ ନିଷ୍ଠା ରଖି ଚେଷ୍ଟାଶୀଳ ରହେ, ତାଙ୍କୁ ମହାଦେବ ଏକ ଜନ୍ମରେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଏତଦ୍ଯଥୋତ୍ତରଂ କୁର୍ଯାନ୍ନିତ୍ଯନୈମିତ୍ତିକେଷୁ ଯଃ ଦିଵ୍ଯଂ ଶ୍ରୀକଂଠନାଥସ୍ଯ ସ୍ଥାନମାଦ୍ଯଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଯିଏ ଏହି କ୍ରିୟାଗୁଡିକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ନିତ୍ୟ ଓ ବିଶେଷ ଅବସରରେ କରେ, ସେ ଦିବ୍ୟ ଶ୍ରୀକଣ୍ଠନାଥଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଭୋଗାନ୍କଲ୍ପକୋଟିଶତନ୍ନରଃ କାଲାଂତରେଚ୍ଯୁତସ୍ତସ୍ମାଦୌମଂ କୌମାରମେଵ ଚ

ସେଠାରେ ଅନେକ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମହା ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ସମୟ ଆସିଲେ ସେଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ଉମା କିମ୍ବା କୌମାର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଂ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ଵିଶେଷତଃ ତତ୍ରୋଷିତ୍ଵା ଚିରଂ କାଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ଯଥୋଦିତାନ୍

ବୈଷ୍ଣବ, ବ୍ରାହ୍ମ, ଏବଂ ବିଶେଷ ଭାବେ ରୁଦ୍ର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହି, ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରେ।

ପୁନଶ୍ଚୋର୍ଧ୍ଵଂ ଗତସ୍ତସ୍ମାଦତୀତ୍ଯ ସ୍ଥାନପଞ୍ଚକମ୍ ଶ୍ରୀକଣ୍ଠାଜ୍ଜ୍ଞାନମାସାଦ୍ଯ ତସ୍ମାଚ୍ଛୈଵପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍

ପରେ, ସେଠାରୁ ଉପରକୁ ଯାଇ, ପାଞ୍ଚଟି ସ୍ଥାନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଶିବପୁରକୁ ଯାଏ।

ଅର୍ଧଚର୍ଯାରତଶ୍ଚାପି ଦ୍ଵିରାଵୃତ୍ତ୍ଯୈଵମେଵ ତୁ ପଶ୍ଚାଜ୍ଜ୍ଞାନଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଶିଵସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍

ଯିଏ ଅର୍ଧ କ୍ରିୟାରେ ଲିପ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଦୁଇଥର ଏହିପରି କ୍ରିୟା କରି, ପରେ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଶିବ ସାୟୁଜ୍ୟ ପାଇଥାନ୍ତି।

ଅର୍ଧାର୍ଧଚରିତୋ ଯସ୍ତୁ ଦେହୀ ଦେହକ୍ଷଯାତ୍ପରମ୍ ଅଂଡାଂତଂ ଵୋର୍ଧ୍ଵମଵ୍ଯକ୍ତମତୀତ୍ଯ ଭୁଵନଦ୍ଵଯମ୍

ଯିଏ ଅର୍ଧାର୍ଧ କ୍ରିୟା କରିଛନ୍ତି, ଦେହ ଶେଷ ହେଲେ, ଅଣ୍ଡ ଶେଷ ଓ ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଉପର ଅବ୍ୟକ୍ତକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ପୌରୁଷଂ ରୌଦ୍ରସ୍ଥାନମଦ୍ରୀନ୍ଦ୍ରଜାପତେଃ ଅନେକଯୁଗସାହସ୍ରଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନନେକଧା

ସେଠାରେ ପୌରୁଷ ଓ ରୌଦ୍ର ଲୋକ, ଅଚଳ ରାଜାଙ୍କର ସ୍ଥାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଅନେକ ଯୁଗ ହଜାର ଧାରାରେ ଅନେକ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।

ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯେ କ୍ଷିତିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ କୁଲେ ମହତି ଜାଯତେ ତତ୍ରାପି ପୂର୍ଵସଂସ୍କାରଵଶେନ ସ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ

ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ଏକ ବଡ଼ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବ ସଂସ୍କାରର ପ୍ରଭାବରେ ସେ ମହା ତେଜସ୍ବୀ ହୁଅନ୍ତି।

ପଶୁଧର୍ମାନ୍ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଶିଵଧର୍ମରତୋ ଭଵେତ୍ ତଦ୍ଧର୍ମଗୌରଵାଦେଵ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଶିଵପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍

ବନ୍ଧନରେ ପଡ଼ିଥିବା ପଶୁମାନଙ୍କର ଆଚରଣକୁ ଛାଡ଼ି, ଶିବଙ୍କ ଧର୍ମରେ ଆନନ୍ଦ ଲଗାଇବା ଉଚିତ। ସେଇ ଧର୍ମ ପ୍ରତି ଗଭୀର ଆଦର ରଖି, ଶିବଙ୍କ ପୁରୀକୁ ଧ୍ୟାନ କରି ଯିବା ଉଚିତ।

ଭୋଗାଂଶ୍ଚ ଵିଵିଧାନ୍ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଵିଦ୍ଯେଶ୍ଵରପଦଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ତତ୍ର ଵିଦ୍ଯେଶ୍ଵରୈସ୍ସାର୍ଧଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ବହୂନ୍କ୍ରମାତ୍

ନାନା ପ୍ରକାରର ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ବିଦ୍ୟେଶ୍ୱରଙ୍କ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରାଯାଏ। ସେଠାରେ ବିଦ୍ୟେଶ୍ୱରମାନେ ସହିତ କ୍ରମେ କ୍ରମେ ବହୁତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରାଯାଏ।

ଅଣ୍ଡସ୍ଯାଂତର୍ବହିର୍ଵାଥ ସକୃଦାଵର୍ତତେ ପୁନଃ ତତୋ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଶିଵଜ୍ଞାନଂ ପରାଂ ଭକ୍ତିମଵାପ୍ଯ ଚ

ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଭିତରେ କିମ୍ବା ବାହାରେ, ଏକଥର ପୁନଃ ପୁନଃ ଘୂରିବାକୁ ପଡ଼େ। ତାପରେ ଶିବଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।

ଶିଵସାଧର୍ମ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ନ ଭୂଯୋ ଵିନିଵର୍ତତେ ଯଶ୍ଚାତୀଵ ଶିଵେ ଭକ୍ତୋ ଵିଷଯାସକ୍ତଚିତ୍ତଵତ୍

ଶିବଙ୍କ ସମାନ ଗୁଣ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଲେ, ପୁନଃ ଜନ୍ମ ହୁଏ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ଅତି ଭକ୍ତି ଥାଏ, ଯଦିଓ ମନ ଭୋଗବିଷୟରେ ଆସକ୍ତ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।