ଶିଵପୁରାଣମ୍

ପଞ୍ଚଵିଂଶତିସଂଖ୍ଯାତୈଃ କୃତା ମୁକ୍ତିଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି ଅକ୍ଷୈସ୍ତୁ ପଞ୍ଚଦଶଭିରଭିଚାରଫଲପ୍ରଦା

ପଚିଶଟି ମଣିକା ଥିବା ମାଳା ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ପନ୍ଦରଟି ମଣିକା ଥିବା ମାଳା ଅଭିଚାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

ଅଂଗୁଷ୍ଠଂ ମୋକ୍ଷଦଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ତର୍ଜନୀଂ ଶତ୍ରୁନାଶିନୀମ୍ ମଧ୍ଯମାଂ ଧନଦାଂ ଶାଂତିଂ କରୋତ୍ଯେଷା ହ୍ଯନାମିକା

ଅଙ୍ଗୁଠି ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ତରଜନୀ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରେ, ମଧ୍ୟମା ଧନ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ଅନାମିକା ଶାନ୍ତି ଆଣେ।

ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତଂ ମାଲା ତତ୍ର ସ୍ଯାଦୁତ୍ତମୋତ୍ତମା ଶତସଂଖ୍ଯୋତ୍ତମା ମାଲା ପଞ୍ଚାଶଦ୍ଭିସ୍ତୁ ମଧ୍ଯମା

ଏକଶଏ ଆଠଟି ମଣିକା ଥିବା ମାଳା ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ, ଶଏ ମଣିକା ଥିବା ମାଳା ଉତ୍ତମ, ପଞ୍ଚାଶି ମଣିକା ଥିବା ମାଳା ମଧ୍ୟମ।

ଚତୁଃ ପଞ୍ଚାଶଦକ୍ଷୈସ୍ତୁ ହୃଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠା ହି ପ୍ରକୀର୍ତିତା ଇତ୍ଯେଵଂ ମାଲଯା କୁର୍ଯାଜ୍ଜପଂ କସ୍ମୈ ନ ଦର୍ଶଯେତ୍

ଚଉଵାନି ମଣିକା ଥିବା ମାଳା ହୃଦୟ ପାଇଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏଭଳି ମାଳାରେ ଜପ କରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ କାହାକୁ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

କନିଷ୍ଠା କ୍ଷରିଣୀ ପ୍ରୋକ୍ତା ଜପକର୍ମଣି ଶୋଭନା ଅଂଗୁଷ୍ଠେନ ଜପେଜ୍ଜପ୍ଯମନ୍ଯୈରଂଗୁଲିଭିସ୍ସହ

କନିଷ୍ଠିକା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଶୁଭ ଜପ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ଅଙ୍ଗୁଠି ସହିତ ଅନ୍ୟ ଆଙ୍ଗୁଳି ମିଶାଇ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଂଗୁଷ୍ଠେନ ଵିନା ଜପ୍ଯଂ କୃତଂ ତଦଫଲଂ ଯତଃ ଗୃହେ ଜପଂ ସମଂ ଵିଦ୍ଯାଦ୍ଗୋଷ୍ଠେ ଶତଗୁଣଂ ଵିଦୁଃ

ଅଙ୍ଗୁଠି ବିନା ଜପ କଲେ କୌଣସି ଫଳ ମିଳେନି। ଘରେ ଜପ କଲେ ସାଧାରଣ ଫଳ ମିଳେ, ଗୋଶାଳାରେ କଲେ ଏହା ଶତଗୁଣା ଅଧିକ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

ପୁଣ୍ଯାରଣ୍ଯେ ତଥାରାମେ ସହସ୍ରଗୁଣମୁଚ୍ଯତେ ଅଯୁତଂ ପର୍ଵତେ ପୁଣ୍ଯେ ନଦ୍ଯାଂ ଲକ୍ଷମୁଦାହୃତମ୍

ପବିତ୍ର ଅରଣ୍ୟ କିମ୍ବା ବାଗିଚାରେ ଜପ କଲେ ଏହା ହଜାରଗୁଣା ଅଧିକ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼ରେ ଦଶହଜାର ଗୁଣା, ନଦୀ କୂଳରେ ଲକ୍ଷ ଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ।

କୋଟିଂ ଦେଵାଲଯେ ପ୍ରାହୁରନନ୍ତଂ ମମ ସନ୍ନିଧୌ ସୂର୍ଯସ୍ଯାଗ୍ନେର୍ଗୁରୋରିଂଦୋର୍ଦୀପସ୍ଯ ଚ ଜଲସ୍ଯ ଚ

ଦେବମନ୍ଦିରରେ ଜପ କଲେ କୋଟି ଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ, ମୋର ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଅସୀମ ଫଳ ମିଳେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ଗୁରୁ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଦୀପ, ଓ ଜଳର ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଫଳ ମିଳେ।

ଵିପ୍ରାଣାଂ ଚ ଗଵାଂ ଚୈଵ ସନ୍ନିଧୌ ଶସ୍ଯତେ ଜପଃ ତତ୍ପୂର୍ଵାଭିମୁଖଂ ଵଶ୍ଯଂ ଦକ୍ଷିଣଂ ଚାଭିଚାରିକମ୍

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଗାଈଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଜପ କରିବାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ। ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିଲେ ବଶୀକରଣ, ଦକ୍ଷିଣକୁ ମୁହଁ କରିଲେ ଅଭିଚାର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ହୁଏ।

ପଶ୍ଚିମଂ ଧନଦଂ ଵିଦ୍ଯାଦୌତ୍ତରଂ ଶାତିଦଂ ଭଵେତ୍ ସୂର୍ଯାଗ୍ନିଵିପ୍ରଦେଵାନାଂ ଗୁରୂଣାମପି ସନ୍ନିଧୌ

ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିଲେ ଧନ ମିଳେ, ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିଲେ ଶାନ୍ତି ମିଳେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା ଓ ଗୁରୁଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଫଳ ମିଳେ।

ଅନ୍ଯେଷାଂ ଚ ପ୍ରସକ୍ତାନାଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ନ ଵିମୁଖୋ ଜପେତ୍ ଉଷ୍ଣୀଷୀ କୁଂଚୁକୀ ନମ୍ରୋ ମୁକ୍ତକେଶୋ ଗଲାଵୃତଃ

ଅନ୍ୟମାନେ ଥିବା ସମୟରେ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବାବେଳେ ଅନାଗ୍ରହ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ମୁଣ୍ଡରେ ପଗଡ଼ି, ଉପରେ ଚାଦର, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ଖୋଲା କେଶ କିମ୍ବା ଗଳା ଢାକି ରହିଲେ ମଧ୍ୟ ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଅପଵିତ୍ରକରୋ ଽଶୁଦ୍ଧୋ ଵିଲପନ୍ନ ଜପେତ୍କ୍ଵଚିତ୍ କ୍ରୋଧଂ ମଦଂ କ୍ଷୁତଂ ତ୍ରୀଣି ନିଷ୍ଠୀଵନଵିଜୃଂଭଣେ

ଅପବିତ୍ର ହାତ, ଅଶୁଦ୍ଧ ଦେହ କିମ୍ବା କନ୍ଦିବା ସମୟରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କ୍ରୋଧ, ମଦ, ଛିଁକ, ଥୁ ଫେଙ୍କିବା କିମ୍ବା ହେଉଁଚି କମ୍ବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଦର୍ଶନଂ ଚ ଶ୍ଵନୀଚାନାଂ ଵର୍ଜଯେଜ୍ଜପକର୍ମଣି ଆଚମେତ୍ସଂଭଵେ ତେଷାଂ ସ୍ମରେଦ୍ଵା ମାଂ ତ୍ଵଯା ସହ

ଜପ ସମୟରେ କୁକୁର କିମ୍ବା ଅନ୍ତ୍ୟଜଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ। ଯଦି ସଂସ୍ପର୍ଶ ହୁଏ, ତେବେ ଶୁଦ୍ଧି କରିବା କିମ୍ବା ତୁମ ସହିତ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଜ୍ଯୋତୀଂଷି ଚ ପ୍ରପଶ୍ଯେଦ୍ଵା କୁର୍ଯାଦ୍ଵା ପ୍ରାଣସଂଯମମ୍ ଅନାସନଃ ଶଯାନେ ଵା ଗଚ୍ଛନ୍ନୁତ୍ଥିତ ଏଵ ଵା

ଜ୍ଵାଳାକୁ ଦେଖିବା କିମ୍ବା ପ୍ରାଣାୟାମ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ବସି, ଶୋଇ, ଚାଲିବା କିମ୍ବା ଉଠିଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହା କରିପାରିବେ।

ରଥ୍ଯାଯାମଶିଵେ ସ୍ଥାନେ ନ ଜପେତ୍ତିମିରାନ୍ତରେ ପ୍ରସାର୍ଯ ନ ଜପେତ୍ପାଦୌ କୁକ୍କୁଟାସନ ଏଵ ଵା

ରାସ୍ତା, ଅଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ଅନ୍ଧକାରରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପାଦ ଛାଡ଼ି ରଖି କିମ୍ବା କୁକୁଟ ଆସନରେ ମଧ୍ୟ ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଯାନଶଯ୍ଯାଧିରୂଢୋ ଵା ଚିଂତାଵ୍ଯାକୁଲିତୋ ଽଥ ଵା ଶକ୍ତଶ୍ଚେତ୍ସର୍ଵମେଵୈତଦଶକ୍ତଃ ଶକ୍ତିତୋ ଜପେତ୍

ଯାନ ଉପରେ ବସି, ଶୋଇ କିମ୍ବା ଚିନ୍ତା ଭରା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ସମ୍ଭବ ତେବେ ସବୁ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ତେବେ ଯେତେକି ସମ୍ଭବ ତେତେକି ଜପ କରିବା ଉଚିତ।

କିମତ୍ର ବହୁନୋକ୍ତେନ ସମାସେନ ଵଚଃ ଶୃଣୁ ସଦାଚାରୋ ଜପଞ୍ଛୁଦ୍ଧଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ଭଦ୍ରଂ ସମଶ୍ନୁତେ

ଏଠାରେ ବେଶି କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ସାର କଥା ଶୁଣ: ଯେଉଁଠି ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଓ ଭଲ ଆଚରଣ ସହିତ ଧ୍ୟାନ କରି ଜପ କରାଯାଏ, ସେଠି ମଙ୍ଗଳ ମିଳେ।

ଆଚାରଃ ପରମୋ ଧର୍ମ ଆଚାରଃ ପରମଂ ଧନଂ ଆଚାରଃ ପରମା ଵିଦ୍ଯା ଆଚାରଃ ପରମା ଗତିଃ

ଆଚାର ହେଉଛି ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଧର୍ମ, ଆଚାର ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧନ, ଆଚାର ହେଉଛି ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଜ୍ଞାନ, ଆଚାର ହେଉଛି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତି।

ଆଚାରହୀନଃ ପୁରୁଷୋ ଲୋକେ ଭଵତି ନିଂଦିତଃ ପରତ୍ର ଚ ସୁଖୀ ନ ସ୍ଯାତ୍ତସ୍ମାଦାଚାରଵାନ୍ଭଵେତ୍

ଯେଉଁ ଲୋକ ଠିକ୍ ଆଚାର ନଥାଏ, ସେ ଏହି ଜଗତରେ ଅପମାନିତ ହୁଏ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ସୁଖ ପାଏ ନାହିଁ; ତେଣୁ ସବୁବେଳେ ଭଲ ଆଚାର ରଖିବା ଉଚିତ।

ଯସ୍ଯ ଯଦ୍ଵିହିତଂ କର୍ମ ଵେଦେ ଶାସ୍ତ୍ରେ ଚ ଵୈଦିକୈଃ ତସ୍ଯ ତେନ ସମାଚାରଃ ସଦାଚାରୋ ନ ଚେତରଃ

ଯାହା ପାଇଁ ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ସେଇ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ହିଁ ଠିକ୍ ଆଚାର; ଏହା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ଭଲ ଆଚାର ନୁହେଁ।

ସଦ୍ଭିରାଚରିତତ୍ଵାଚ୍ଚ ସଦାଚାରଃ ସ ଉଚ୍ଯତେ ସଦାଚାରସ୍ଯ ତସ୍ଯାହୁରାସ୍ତିକ୍ଯଂ ମୂଲକାରଣମ୍

ଯେଉଁ ଆଚାର ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେଉଁଥିରେ ଭଲ ଆଚାର ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏହି ଭଲ ଆଚାରର ମୂଳ କାରଣ ହେଉଛି ଆସ୍ଥା।

ଆସ୍ତିକଶ୍ଚେତ୍ପ୍ରମାଦାଦ୍ଯୈଃ ସଦାଚାରାଦଵିଚ୍ଯୁତଃ ନ ଦୁଷ୍ଯତି ନରୋ ନିତ୍ଯଂ ତସ୍ମାଦାସ୍ତିକତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍

ଯଦି ଜଣେ ଆସ୍ଥାବାନ୍ ଲୋକ ଅସାବଧାନତା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କାରଣରୁ ଭଲ ଆଚାର ଠାରୁ ଅଟଳ ରହେ, ସେ କେବେ ଦୁଷିତ ହୁଏ ନାହିଁ; ତେଣୁ ଆସ୍ଥାବାନ୍ ହେବା ଉଚିତ।

ଯଥେହାସ୍ତି ସୁଖଂ ଦୁଃଖଂ ସୁକୃତୈର୍ଦୁଷ୍କୃତୈରପି ତଥା ପରତ୍ର ଚାସ୍ତୀତି ମତିରାସ୍ତିକ୍ଯମୁଚ୍ଯତେ

ଯେପରି ଏଠାରେ ଭଲ କାମରୁ ସୁଖ ଓ ଖରାପ କାମରୁ ଦୁଃଖ ମିଳେ, ସେପରି ପରଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଭାବରେ ହୁଏ; ଏହି ବିଶ୍ୱାସକୁ ଆସ୍ଥା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ରହସ୍ଯମନ୍ଯଦ୍ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଗୋପନୀଯମିଦଂ ପ୍ରିଯେ ନ ଵାଚ୍ଯଂ ଯସ୍ଯ କସ୍ଯାପି ନାସ୍ତିକସ୍ଯାଥ ଵା ପଶୋଃ

ପ୍ରିୟେ, ମୁଁ ଆଉ ଏକ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବି; ଏହାକୁ ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଦରକାର, କାହାକୁ ମଧ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ନ ଅନ୍ୟାସ୍ଥିକଙ୍କୁ, ନ କୌଣସି ପଶୁକୁ।

ସଦାଚାରଵିହୀନସ୍ଯ ପତିତସ୍ଯାନ୍ତ୍ଯଜସ୍ଯ ଚ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରାତ୍ପରଂ ନାସ୍ତି ପରିତ୍ରାଣଂ କଲୌ ଯୁଗେ

ଯେଉଁଠାରେ ଭଲ ଆଚାର ନାହିଁ, ପତିତ କିମ୍ବା ଅତି ନିମ୍ନ ଜନ୍ମର ଲୋକ, କଳିଯୁଗରେ ପଞ୍ଚାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଛଡ଼ା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରକ୍ଷା ନାହିଁ।

ଗଚ୍ଛତସ୍ତିଷ୍ଠତୋ ଵାପି ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା କର୍ମ କୁର୍ଵତଃ ଅଶୁଚେର୍ଵା ଶୁଚେର୍ଵାପି ମନ୍ତ୍ରୋ ଽଯନ୍ନ ଚ ନିଷ୍ଫଲଃ

ଚାଲୁଥିବା ବେଳେ, ଦଢ଼ିଥିବା ବେଳେ କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାମତ କାମ କରୁଥିବା ବେଳେ, ଅଶୁଚି କିମ୍ବା ଶୁଚି ଯେହେଉଁଥିବି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର କେବେ ଅଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଅନାଚାରଵତାଂ ପୁଂସାମଵିଶୁଦ୍ଧଷଡଧ୍ଵନାମ୍ ଅନାଦିଷ୍ଟୋ ଽପି ଗୁରୁଣା ମନ୍ତ୍ରୋ ଽଯଂ ନ ଚ ନିଷ୍ଫଲଃ

ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଭଲ ଆଚାର ରହିତ, ଯାହାଙ୍କର ଛଅଟି ମାର୍ଗ ଅଶୁଦ୍ଧ, ଗୁରୁଙ୍କ ନିକଟରୁ ଶିଖିନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର କେବେ ଅଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଅନ୍ତ୍ଯଜସ୍ଯାପି ମୂର୍ଖସ୍ଯ ମୂଢସ୍ଯ ପତିତସ୍ଯ ଚ ନିର୍ମର୍ଯାଦସ୍ଯ ନୀଚସ୍ଯ ମଂତ୍ରୋ ଽଯଂ ନ ଚ ନିଷ୍ଫଲଃ

ଅତି ନିମ୍ନ, ମୂର୍ଖ, ମୂଢ଼, ପତିତ, ନିୟମ ନଥିବା କିମ୍ବା ଅତି ନିଚ ଲୋକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ମନ୍ତ୍ର କେବେ ଅଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ।

ସର୍ଵାଵସ୍ଥାଂ ଗତସ୍ଯାପି ମଯି ଭକ୍ତିମତଃ ପରମ୍ ସିଧ୍ଯତ୍ଯେଵ ନ ସଂଦେହୋ ନାପରସ୍ଯ ତୁ କସ୍ଯଚିତ୍

ଯେଉଁଠି ଯେପରି ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଥିବେ, ଯଦି ମୋତେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତି ରହିଛି, ସେଉଁଠି ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ମିଳେ, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ କାହା ପାଇଁ ଏହା ହୁଏ ନାହିଁ।