ଶିଵପୁରାଣମ୍

ମତ୍କ୍ଷେତ୍ରାଦପି ସର୍ଵସ୍ମାତ୍କ୍ଷେତ୍ରମେତନ୍ମହତ୍ତରମ୍ ଅତ୍ର ସଂସ୍ମୃତିମାତ୍ରେଣ ମୁକ୍ତିର୍ଭଵତି ଦେହିନାମ୍

ମୋ ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ଠାରୁ ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଅଧିକ ମହାନ; ଏଠାରେ କେବଳ ସ୍ମରଣ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେହୀମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାନ୍ତି।

ତସ୍ମାନ୍ମହତ୍ତରମିଦଂ କ୍ଷେତ୍ରମତ୍ଯଂତଶୋଭନମ୍ ସର୍ଵକଲ୍ଯାଣସଂପୂର୍ଣଂ ସର୍ଵମୁକ୍ତିକରଂ ଶୁଭମ୍

ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।

ଅର୍ଚଯିତ୍ଵା ଽତ୍ର ମାମେଵ ଲିଂଗେ ଲିଂଗିନମୀଶ୍ଵରମ୍ ସାଲୋକ୍ଯଂ ଚୈଵ ସାମୀପ୍ଯଂ ସାରୂପ୍ଯଂ ସାର୍ଷ୍ଟିରେଵ ଚ

ଏଠାରେ ମୋତେ ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ପୂଜିଲେ, ମୋର ଲୋକରେ ବାସ, ସାନିକଟ୍ୟ, ସାଦୃଶ୍ୟ ଓ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ମିଳିଥାଏ।

ସାଯୁଜ୍ଯମିତି ପଞ୍ଚୈତେ କ୍ରିଯାଦୀନାଂ ଫଲଂ ମତମ୍ ସର୍ଵେପି ଯୂଯଂ ସକଲଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯଥାଶୁ ମନୋରଥମ୍

ଏହି ପାଞ୍ଚଟି—ସାୟୁଜ୍ୟ, ସାଲୋକ୍ୟ, ସାମୀପ୍ୟ, ସାରୂପ୍ୟ ଓ ସାର୍ଷ୍ଟି—କ୍ରିୟାମାନେର ଫଳ ବୋଲି ମନାଯାଏ; ତୁମେମାନେ ସମସ୍ତ ଆଶା ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବ।

ଇତ୍ଯନୁଗୃହ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ଵିନୀତୌ ଵିଧିମାଧଵୌ ଯତ୍ପୂର୍ଵଂ ପ୍ରହତଂ ଯୁଦ୍ଧେ ତଯୋଃ ସୈନ୍ଯଂ ପରସ୍ପରମ୍

ଏପରି ଦୟା କରି, ଭଗବାନ୍ ଭିନୀତ ଓ ବିଧିମାଧବଙ୍କର ଯେଉଁ ସେନା ଯୁଦ୍ଧରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା, ତାହାକୁ ପୁନଃ ଉଦ୍ଧାର କଲେ।

ତଦୁତ୍ଥାପଯଦତ୍ଯର୍ଥଂ ସ୍ଵଶକ୍ତ୍ଯାମୃତଧାରଯା ତଯୋର୍ମାଢ୍ଯଂ ଚ ଵୈରଂ ଚ ଵ୍ଯପନେତୁମୁଵାଚ ତୌ

ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିର ଅମୃତଧାରା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଠାଇଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ କହିଲେ।

ସକଲଂ ନିଷ୍କଲଂ ଚେତି ସ୍ଵରୂପଦ୍ଵଯମସ୍ତି ମେ ନାନ୍ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିତ୍ତସ୍ମାଦନ୍ଯଃ ସର୍ଵୋପ୍ଯନୀଶ୍ଵରଃ

ମୋର ଦୁଇଟି ସ୍ୱରୂପ ଅଛି—ସକଳ ଓ ନିଷ୍କଳ; ଏହା ଅନ୍ୟ କାହାରି ନାହିଁ, ତେଣୁ ଅନ୍ୟେ ସମସ୍ତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନୁହଁନ୍ତି।

ପୁରସ୍ତାତ୍ସ୍ତଂଭରୂପେଣ ପଶ୍ଚାଦ୍ରୂପେଣ ଚାର୍ଭକୌ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵଂ ନିଷ୍କଲଂ ପ୍ରୋକ୍ତମୀଶତ୍ଵଂ ସକଲଂ ତଥା

ପୂର୍ବରୁ ତୁମେମାନେ ଯେଉଁ ଥମ୍ଭ ରୂପ ଦେଖିଲେ ଓ ପରେ ଶିଶୁ ରୂପ ଦେଖିଲେ, ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ହେଉଛି ନିଷ୍କଳ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରତ୍ୱ ହେଉଛି ସକଳ।

ଦ୍ଵଯଂ ମମୈଵ ସଂସିଦ୍ଧଂ ନ ମଦନ୍ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିତ୍ ତସ୍ମାଦୀଶତ୍ଵମନ୍ଯେଷାଂ ଯୁଵଯୋରପି ନ କ୍ଵଚିତ୍

ଏହି ଦୁଇଟି କେବଳ ମୋରେ ସିଦ୍ଧ, ଅନ୍ୟ କାହାରି ନୁହଁ; ତେଣୁ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱରତ୍ୱ ନାହିଁ।

ତଦଜ୍ଞାନେନ ଵାଂ ଵୃତ୍ତମୀଶମାନଂ ମହାଦ୍ଭୁତମ୍ ତନ୍ନିରାକର୍ତୁମତ୍ରୈଵମୁତ୍ଥିତୋ ଽହଂ ରଣକ୍ଷିତୌ

ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ହୋଇଥିଲା, ସେଟି ଅଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିଲା; ଏହାକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଏଠି ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି।

ତ୍ଯଜତଂ ମାନମାତ୍ମୀଯଂ ମଯୀଶେ କୁରୁତଂ ମତିମ୍ ମତ୍ପ୍ରସାଦେନ ଲୋକେଷୁ ସର୍ଵୋପ୍ଯର୍ଥଃ ପ୍ରକାଶତେ

ତୁମେ ନିଜ ଅହଂକାର ଛାଡ଼, ମୋତେ ଈଶ୍ୱର ଭାବି ମନ ଲଗାଅ; ମୋର କୃପାରେ ସମସ୍ତ କାମ ଜଗତରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।

ଗୁରୂକ୍ତିର୍ଵ୍ଯଂଜକଂ ତତ୍ର ପ୍ରମାଣଂ ଵା ପୁନଃ ପୁନଃ ବ୍ରହ୍ମତତ୍ତ୍ଵମିଦଂ ଗୂଢଂ ଭଵତ୍ପ୍ରୀତ୍ଯା ଭଣାମ୍ଯହମ୍

ଗୁରୁଙ୍କର କଥା ସୂଚକ ଓ ପୁନଃପୁନଃ ପ୍ରମାଣ; ଏହି ଗୁପ୍ତ ବ୍ରହ୍ମତତ୍ତ୍ୱକୁ ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରେମରେ କହୁଛି।

ଅହମେଵ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ମତ୍ସ୍ଵରୂପଂ କଲାକଲମ୍ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵାଦୀଶ୍ଵରଶ୍ଚାହଂ କୃତ୍ଯଂ ମେନୁଗ୍ରହାଦିକମ୍

ମୁଁ ଏକାମ୍ବରେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ମୋର ସ୍ୱରୂପ ସକଳ ଓ ନିଷ୍କଳ ଦୁହିଁ; ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଈଶ୍ୱର, ସୃଷ୍ଟି ଓ କୃପା କାର୍ଯ୍ୟ ମୋର।

ବୃହତ୍ତ୍ଵାଦ୍ବୃଂହଣତ୍ଵାଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାହଂ ବ୍ରହ୍ମକେଶଵୌ ସମତ୍ଵାଦ୍ଵ୍ଯାପକତ୍ଵାଚ୍ଚ ତଥୈଵାତ୍ମାହମର୍ଭକୌ

ବଡ଼ ଓ ବିସ୍ତାର କରିବା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମ; ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ କେଶବ ମୋ ସମାନ, ସମତା ଓ ବ୍ୟାପ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଆତ୍ମା ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ।

ଅନାତ୍ମାନଃ ପରେ ସର୍ଵେ ଜୀଵା ଏଵ ନ ସଂଶଯଃ ଅନୁଗ୍ରହାଦ୍ଯଂ ସର୍ଗାଂଗଂ ଜଗତ୍କୃତ୍ଯଂ ଚ ପଂକଜମ୍

ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତେ ଆତ୍ମା ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନେ କେବଳ ଜୀବ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ପଦ୍ମଯୋଗେ ଜଗତ ମୋର କୃପାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।

ଈଶତ୍ଵାଦେଵ ମେ ନିତ୍ଯଂ ନ ମଦନ୍ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିତ୍ ଆଦୌ ବ୍ରହ୍ମତ୍ତ୍ଵବୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ନିଷ୍କଲଂ ଲିଂଗମୁତ୍ଥିତମ୍

ମୋର ନିରନ୍ତର ଶାସନଶକ୍ତି କେବଳ ମୋ ପାଖରେ ଅଛି, ଅନ୍ୟ କାହାରି ନୁହେଁ । ଆରମ୍ଭରେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ନିରାକାର ଲିଙ୍ଗ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ।

ତସ୍ମାଦଜ୍ଞାତମୀଶତ୍ଵଂ ଵ୍ଯକ୍ତଂ ଦ୍ଯୋତଯିତୁଂ ହି ଵାମ୍ ସକଲୋହମତୋ ଜାତଃ ସାକ୍ଷାଦୀଶସ୍ତୁ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍

ତେଣୁ, ମୋର ଶାସନଶକ୍ତି ଅଜଣା ଥିଲାବେଳେ, ହେ ବାମେ, ମୁଁ ଏହାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲି । ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଗୁଣ ସହିତ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ହେଲି ।

ସକଲତ୍ଵମତୋ ଜ୍ଞେଯମୀଶତ୍ଵଂ ମଯି ସତ୍ଵରମ୍ ଯଦିଦଂ ନିଷ୍କଲଂ ସ୍ତଂଭଂ ମମ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵବୋଧକମ୍

ଏହିପରି, ମୋର ଶାସନଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଥିବା ବୋଲି ବୁଝିବା ଉଚିତ । ଏହି ନିରାକାର ଦ୍ୱାରା ମୋର ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ଜ୍ଞାନ ହୁଏ ।

ଲିଂଗଲକ୍ଷଣଯୁକ୍ତତ୍ଵାନ୍ମମ ଲିଂଗଂ ଭଵେଦିଦମ୍ ତଦିଦଂ ନିତ୍ଯମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯଂ ଯୁଵାଭ୍ଯାମତ୍ର ପୁତ୍ରକୌ

ଏହା ଲିଙ୍ଗର ଲକ୍ଷଣ ଥିବାରୁ, ଏହା ମୋର ଲିଙ୍ଗ । ତେଣୁ, ହେ ପୁଅମାନେ, ଏଠାରେ ତୁମେ ଏହାକୁ ସଦା ପୂଜିବା ଉଚିତ ।

ମଦାତ୍ମକମିଦଂ ନିତ୍ଯଂ ମମ ସାନ୍ନିଧ୍ଯକାରଣମ୍ ମହତ୍ପୂଜ୍ଯମିଦଂ ନିତ୍ଯମଭେଦାଲ୍ଲିଂଗସିଂଗିନୋଃ

ଏହି ଲିଙ୍ଗ ସଦା ମୋର ଅଂଶ ଓ ମୋର ସାନ୍ନିଧ୍ୟର କାରଣ । ଏହାକୁ ସଦା ବଡ଼ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଲିଙ୍ଗ ଓ ଲିଙ୍ଗଧାରୀ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ ।

ଯତ୍ରପ୍ରତିଷ୍ଠିତଂ ଯେନ ମଦୀଯଂ ଲିଂଗମୀଦୃଶମ୍ ତତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ ସୋହମପ୍ରତିଷ୍ଠୋପି ଵତ୍ସକୌ

ମୋର ଏପରି ଲିଙ୍ଗ କେଉଁଠି ଏବଂ କିଏ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥାଏ, ସେଠି ମୁଁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୁଏ, ହେ ପ୍ରିୟ ପୁଅମାନେ, ଅନ୍ୟଠାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ।

ମତ୍ସାମ୍ଯମେକଲିଂଗସ୍ଯ ସ୍ଥାପନେ ଫଲମୀରିତମ୍ ଦ୍ଵିତୀଯେ ସ୍ଥାପିତେ ଲିଂଗେ ମଦୈକ୍ଯଂ ଫଲମେଵ ହି

ଏକ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଲେ ମୋ ସମାନତାର ଫଳ ମିଳେ । ଦ୍ୱିତୀୟ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ମୋ ସହିତ ଏକତାର ଫଳ ମିଳେ ।

ଲିଂଗଂ ପ୍ରାଧାନ୍ଯତଃ ସ୍ଥାପ୍ଯଂ ତଥାବେରଂ ତୁ ଗୌଣକମ୍ ଲିଂଗାଭାଵେନ ତତ୍କ୍ଷେତ୍ରଂ ସବେରମପି ସର୍ଵତଃ

ଲିଙ୍ଗକୁ ପ୍ରଧାନ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ, ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାବେ । ଯଦି ଲିଙ୍ଗ ନାହିଁ, ତେବେ ସେଠା, ମୂର୍ତ୍ତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ ।

ସର୍ଗାଦିପଞ୍ଚକୃତ୍ଯସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣଂ ବ୍ରୂହି ନୌ ପ୍ରଭୋ ମତ୍କୃତ୍ଯବୋଧନଂ ଗୁହ୍ଯଂ କୃପଯା ପ୍ରବ୍ରଵୀମି ଵାମ୍

ହେ ପ୍ରଭୁ, ସୃଷ୍ଟି ଆଦି ପାଞ୍ଚ କାର୍ଯ୍ୟର ଲକ୍ଷଣ ଆମକୁ କହ । ମୋର କାର୍ଯ୍ୟର ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଦୟାକରି ତୁମେ ଦେଖାଇବି ।

ସୃଷ୍ଟିଃ ସ୍ଥିତିଶ୍ଚ ସଂହାରସ୍ତିରୋଭାଵୋ ଽପ୍ଯନୁଗ୍ରହଃ ପଞ୍ଚୈଵ ମେ ଜଗତ୍କୃତ୍ଯଂ ନିତ୍ଯସିଦ୍ଧମଜାଚ୍ଯୁତୌ

ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ, ସଂହାର, ଗୁପ୍ତି ଓ କୃପା—ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ମୋର ନିତ୍ୟ ଓ ସିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ, ହେ ଅଜନ୍ମା ଓ ଅଚ୍ୟୁତ ।

ସର୍ଗଃ ସଂସାରସଂରଂଭସ୍ତତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠା ସ୍ଥିତିର୍ମତା ସଂହାରୋ ମର୍ଦନଂ ତସ୍ଯ ତିରୋଭାଵସ୍ତଦୁତ୍କ୍ରମଃ

ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି ସଂସାରର ଆରମ୍ଭ, ତାହାର ପ୍ରତିଷ୍ଠାକୁ ପାଳନ କୁହାଯାଏ । ସଂହାର ହେଉଛି ତାହାର ନାଶ, ଗୁପ୍ତି ହେଉଛି ତାହାର ଅନ୍ତର୍ଧାନ ।

ତନ୍ମୋକ୍ଷୋ ଽନୁଗ୍ରହସ୍ତନ୍ମେ କୃତ୍ଯମେଵଂ ହି ପଞ୍ଚକମ୍ କୃତ୍ଯମେତଦ୍ଵହତ୍ଯନ୍ଯସ୍ତୂଷ୍ଣୀଂ ଗୋପୁରବିଂବଵତ୍

ମୋକ୍ଷ ହେଉଛି କୃପା; ଏହିପରି, ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ । ମୁଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାବେଳେ, ଅନ୍ୟମାନେ ନିରବ ରହନ୍ତି, ଯେପରି ଗୋପୁରର ପ୍ରତିବିମ୍ବ ।

ସର୍ଗାଦି ଯଚ୍ଚତୁଷ୍କୃତ୍ଯଂ ସଂସାରପରିଜୃଂଭଣମ୍ ପଞ୍ଚମଂ ମୁକ୍ତିହେତୁର୍ଵୈ ନିତ୍ଯଂ ମଯି ଚ ସୁସ୍ଥିରମ୍

ସୃଷ୍ଟି ଆଦି ଚାରିଟି କାର୍ଯ୍ୟ ସଂସାରର ବିସ୍ତାର; ପଞ୍ଚମଟି ମୁକ୍ତି ହେଉଛି, ଯାହା ସଦା ମୋ ଭିତରେ ମୁକ୍ତିର କାରଣ ।

ତଦିଦଂ ପଞ୍ଚଭୂତେଷୁ ଦୃଶ୍ଯତେ ମାମକୈର୍ଜନୈଃ ସୃଷ୍ଟିର୍ଭୂମୌ ସ୍ଥିତିସ୍ତୋଯେ ସଂହାରଃ ପାଵକେ ତଥା

ମୋର ଭକ୍ତମାନେ ପାଞ୍ଚ ଭୂତରେ ଏହି ପାଞ୍ଚ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖନ୍ତି: ପୃଥିବୀରେ ସୃଷ୍ଟି, ଜଳରେ ପାଳନ, ଅଗ୍ନିରେ ସଂହାର ।