ଶିଵପୁରାଣମ୍

ମଦ୍ଧର୍ମଵୃଦ୍ଧିକାଲୋ ଽଯଂ ଚଂଦ୍ରକାଲ ଇଵାଂବୁଧେଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଦ୍ଯୁତ୍ସଵୋ ଯତ୍ର ମାମକୋ ମଂଗଲାଯନଃ

ଏହା ହେଉଛି ମୋର ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧିର ସମୟ, ଜଣେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବୃଦ୍ଧି ପରି; ଏହି ହେଉଛି ମୋର ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ଉତ୍ସବ, ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭ ମାର୍ଗ।

ଯତ୍ପୁନଃ ସ୍ତଂଭରୂପେଣ ସ୍ଵାଵିରାସମହଂ ପୁରା ସ କାଲୋ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷେ ତୁ ସ୍ଯାଦାର୍ଦ୍ରା ଋକ୍ଷମର୍ଭକୌ

ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ଦଣ୍ଡ ଆକାରରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲି, ସେ ସମୟ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସର ଆରମ୍ଭରେ ଆର୍ଦ୍ରା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ପଡ଼େ।

ଆର୍ଦ୍ରାଯାଂ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷେ ତୁ ଯଃ ପଶ୍ଯେନ୍ମାମୁମାସଖମ୍ ମଦ୍ବେରମପି ଵା ଲିଂଗଂ ସ ଗୁହାଦପି ମେ ପ୍ରିଯଃ

ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସର ଆର୍ଦ୍ରା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଯିଏ ମୋତେ ଉମା ସହିତ, କିମ୍ବା ମୋର ବିଗ୍ରହ କିମ୍ବା ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖେ, ସେ ଗୁହାରେ ଲୁଚିଥିବା ଭକ୍ତଠାରୁ ମୋତେ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।

ଅଲଂ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ଫଲଂ ତସ୍ମିନ୍ଦିନେ ଶୁଭେ ଅଭ୍ଯର୍ଚନଂ ଚେଦଧିକଂ ଫଲଂ ଵାଚାମଗୋଚରମ୍

ସେଇ ଶୁଭ ଦିନରେ କେବଳ ଦର୍ଶନ ମାତ୍ରେ ଫଳ ମିଳିଯାଏ; ଯଦି ପୂଜା କରାଯାଏ, ତେବେ ତାହାର ଫଳ କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନାହିଁ।

ରଣରଂଗତଲେ ଽମୁଷ୍ମିନ୍ଯଦହଂ ଲିଂଗଵର୍ଷ୍ମଣା ଜୃଂଭିତୋ ଲିଂଗଵତ୍ତସ୍ମାଲ୍ଲିଂଗସ୍ଥାନମିଦଂ ଭଵେତ୍

ସେଠି ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଲିଙ୍ଗ ଆକାରରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲି, ସେଇ ଲିଙ୍ଗରୁ ଏହି ଲିଙ୍ଗସ୍ଥାନ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା।

ଅନାଦ୍ଯଂତମିଦଂ ସ୍ତଂଭମଣୁମାତ୍ରଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ଦର୍ଶନାର୍ଥଂ ହି ଜଗତାଂ ପୂଜନାର୍ଥଂ ହି ପୁତ୍ରକୋ

ଏହି ଦଣ୍ଡ ଆଦି ଓ ଶେଷ ନଥିବା, ଅଣୁ ପରି ଛୋଟ ହେବ, ଜଗତ ଦେଖିବା ଓ ପୂଜା କରିବା ପାଇଁ, ଓ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ଏହିପାଇଁ।

ଭୋଗାଵହମିଦଂ ଲିଂଗଂ ଭୁକ୍ତିଂ ମୁକ୍ତ୍ଯେକସାଧନମ୍ ଦର୍ଶନସ୍ପର୍ଶନଧ୍ଯାନାଜ୍ଜଂତୂନାଂ ଜନ୍ମମୋଚନମ୍

ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଭୋଗ ଦେଇଥାଏ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ; ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ, ଛୁଇଁଲେ କିମ୍ବା ଧ୍ୟାନ କଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଅନଲାଚଲସଂକାଶଂ ଯଦିଦଂ ଲିଂଗମୁତ୍ଥିତମ୍ ଅରୁଣାଚଲମିତ୍ଯେଵ ତଦିଦଂ ଖ୍ଯାତିମେଷ୍ଯତି

ଏହି ଲିଙ୍ଗଟି ଯେଉଁଥିରେ ଅଗ୍ନି ପର୍ବତ ସଦୃଶ ଦେଖାଯାଉଛି, ଏହାକୁ ଅରୁଣାଚଳ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧି ମିଳିବ।

ଅତ୍ର ତୀର୍ଥଂ ଚ ବହୁଧା ଭଵିଷ୍ଯତି ମହତ୍ତରମ୍ ମୁକ୍ତିରପ୍ଯତ୍ର ଜଂତୂନାଂ ଵାସେନ ମରଣେନ ଚ

ଏଠାରେ ବହୁତ ମହାନ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳ ହେବ; ଏଠାରେ ବାସ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।

ସ୍ଥୋତ୍ସଵାଦିକଲ୍ଯାଣଂ ଜନାଵାସଂ ତୁ ସର୍ଵତଃ ଅତ୍ର ଦତ୍ତଂ ହୁତଂ ଜପ୍ତଂ ସର୍ଵଂ କୋଟିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍

ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଉତ୍ସବ ଓ ଲୋକମାନେ ଏକଠି ହେବେ; ଏଠାରେ ଯାହା ଦିଆଯିବ, ଯାହା ହୋମ କିମ୍ବା ଜପ କରାଯିବ, ସେସବୁର ଫଳ କୋଟିଗୁଣ ହେବ।

ମତ୍କ୍ଷେତ୍ରାଦପି ସର୍ଵସ୍ମାତ୍କ୍ଷେତ୍ରମେତନ୍ମହତ୍ତରମ୍ ଅତ୍ର ସଂସ୍ମୃତିମାତ୍ରେଣ ମୁକ୍ତିର୍ଭଵତି ଦେହିନାମ୍

ମୋ ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ଠାରୁ ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଅଧିକ ମହାନ; ଏଠାରେ କେବଳ ସ୍ମରଣ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେହୀମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାନ୍ତି।

ତସ୍ମାନ୍ମହତ୍ତରମିଦଂ କ୍ଷେତ୍ରମତ୍ଯଂତଶୋଭନମ୍ ସର୍ଵକଲ୍ଯାଣସଂପୂର୍ଣଂ ସର୍ଵମୁକ୍ତିକରଂ ଶୁଭମ୍

ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।

ଅର୍ଚଯିତ୍ଵା ଽତ୍ର ମାମେଵ ଲିଂଗେ ଲିଂଗିନମୀଶ୍ଵରମ୍ ସାଲୋକ୍ଯଂ ଚୈଵ ସାମୀପ୍ଯଂ ସାରୂପ୍ଯଂ ସାର୍ଷ୍ଟିରେଵ ଚ

ଏଠାରେ ମୋତେ ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ପୂଜିଲେ, ମୋର ଲୋକରେ ବାସ, ସାନିକଟ୍ୟ, ସାଦୃଶ୍ୟ ଓ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ମିଳିଥାଏ।

ସାଯୁଜ୍ଯମିତି ପଞ୍ଚୈତେ କ୍ରିଯାଦୀନାଂ ଫଲଂ ମତମ୍ ସର୍ଵେପି ଯୂଯଂ ସକଲଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯଥାଶୁ ମନୋରଥମ୍

ଏହି ପାଞ୍ଚଟି—ସାୟୁଜ୍ୟ, ସାଲୋକ୍ୟ, ସାମୀପ୍ୟ, ସାରୂପ୍ୟ ଓ ସାର୍ଷ୍ଟି—କ୍ରିୟାମାନେର ଫଳ ବୋଲି ମନାଯାଏ; ତୁମେମାନେ ସମସ୍ତ ଆଶା ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବ।

ଇତ୍ଯନୁଗୃହ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ଵିନୀତୌ ଵିଧିମାଧଵୌ ଯତ୍ପୂର୍ଵଂ ପ୍ରହତଂ ଯୁଦ୍ଧେ ତଯୋଃ ସୈନ୍ଯଂ ପରସ୍ପରମ୍

ଏପରି ଦୟା କରି, ଭଗବାନ୍ ଭିନୀତ ଓ ବିଧିମାଧବଙ୍କର ଯେଉଁ ସେନା ଯୁଦ୍ଧରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା, ତାହାକୁ ପୁନଃ ଉଦ୍ଧାର କଲେ।

ତଦୁତ୍ଥାପଯଦତ୍ଯର୍ଥଂ ସ୍ଵଶକ୍ତ୍ଯାମୃତଧାରଯା ତଯୋର୍ମାଢ୍ଯଂ ଚ ଵୈରଂ ଚ ଵ୍ଯପନେତୁମୁଵାଚ ତୌ

ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିର ଅମୃତଧାରା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଠାଇଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ କହିଲେ।

ସକଲଂ ନିଷ୍କଲଂ ଚେତି ସ୍ଵରୂପଦ୍ଵଯମସ୍ତି ମେ ନାନ୍ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିତ୍ତସ୍ମାଦନ୍ଯଃ ସର୍ଵୋପ୍ଯନୀଶ୍ଵରଃ

ମୋର ଦୁଇଟି ସ୍ୱରୂପ ଅଛି—ସକଳ ଓ ନିଷ୍କଳ; ଏହା ଅନ୍ୟ କାହାରି ନାହିଁ, ତେଣୁ ଅନ୍ୟେ ସମସ୍ତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନୁହଁନ୍ତି।

ପୁରସ୍ତାତ୍ସ୍ତଂଭରୂପେଣ ପଶ୍ଚାଦ୍ରୂପେଣ ଚାର୍ଭକୌ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵଂ ନିଷ୍କଲଂ ପ୍ରୋକ୍ତମୀଶତ୍ଵଂ ସକଲଂ ତଥା

ପୂର୍ବରୁ ତୁମେମାନେ ଯେଉଁ ଥମ୍ଭ ରୂପ ଦେଖିଲେ ଓ ପରେ ଶିଶୁ ରୂପ ଦେଖିଲେ, ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ହେଉଛି ନିଷ୍କଳ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରତ୍ୱ ହେଉଛି ସକଳ।

ଦ୍ଵଯଂ ମମୈଵ ସଂସିଦ୍ଧଂ ନ ମଦନ୍ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିତ୍ ତସ୍ମାଦୀଶତ୍ଵମନ୍ଯେଷାଂ ଯୁଵଯୋରପି ନ କ୍ଵଚିତ୍

ଏହି ଦୁଇଟି କେବଳ ମୋରେ ସିଦ୍ଧ, ଅନ୍ୟ କାହାରି ନୁହଁ; ତେଣୁ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱରତ୍ୱ ନାହିଁ।

ତଦଜ୍ଞାନେନ ଵାଂ ଵୃତ୍ତମୀଶମାନଂ ମହାଦ୍ଭୁତମ୍ ତନ୍ନିରାକର୍ତୁମତ୍ରୈଵମୁତ୍ଥିତୋ ଽହଂ ରଣକ୍ଷିତୌ

ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ହୋଇଥିଲା, ସେଟି ଅଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିଲା; ଏହାକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଏଠି ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି।

ତ୍ଯଜତଂ ମାନମାତ୍ମୀଯଂ ମଯୀଶେ କୁରୁତଂ ମତିମ୍ ମତ୍ପ୍ରସାଦେନ ଲୋକେଷୁ ସର୍ଵୋପ୍ଯର୍ଥଃ ପ୍ରକାଶତେ

ତୁମେ ନିଜ ଅହଂକାର ଛାଡ଼, ମୋତେ ଈଶ୍ୱର ଭାବି ମନ ଲଗାଅ; ମୋର କୃପାରେ ସମସ୍ତ କାମ ଜଗତରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।

ଗୁରୂକ୍ତିର୍ଵ୍ଯଂଜକଂ ତତ୍ର ପ୍ରମାଣଂ ଵା ପୁନଃ ପୁନଃ ବ୍ରହ୍ମତତ୍ତ୍ଵମିଦଂ ଗୂଢଂ ଭଵତ୍ପ୍ରୀତ୍ଯା ଭଣାମ୍ଯହମ୍

ଗୁରୁଙ୍କର କଥା ସୂଚକ ଓ ପୁନଃପୁନଃ ପ୍ରମାଣ; ଏହି ଗୁପ୍ତ ବ୍ରହ୍ମତତ୍ତ୍ୱକୁ ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରେମରେ କହୁଛି।

ଅହମେଵ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ମତ୍ସ୍ଵରୂପଂ କଲାକଲମ୍ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵାଦୀଶ୍ଵରଶ୍ଚାହଂ କୃତ୍ଯଂ ମେନୁଗ୍ରହାଦିକମ୍

ମୁଁ ଏକାମ୍ବରେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ମୋର ସ୍ୱରୂପ ସକଳ ଓ ନିଷ୍କଳ ଦୁହିଁ; ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଈଶ୍ୱର, ସୃଷ୍ଟି ଓ କୃପା କାର୍ଯ୍ୟ ମୋର।

ବୃହତ୍ତ୍ଵାଦ୍ବୃଂହଣତ୍ଵାଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାହଂ ବ୍ରହ୍ମକେଶଵୌ ସମତ୍ଵାଦ୍ଵ୍ଯାପକତ୍ଵାଚ୍ଚ ତଥୈଵାତ୍ମାହମର୍ଭକୌ

ବଡ଼ ଓ ବିସ୍ତାର କରିବା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମ; ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ କେଶବ ମୋ ସମାନ, ସମତା ଓ ବ୍ୟାପ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଆତ୍ମା ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ।

ଅନାତ୍ମାନଃ ପରେ ସର୍ଵେ ଜୀଵା ଏଵ ନ ସଂଶଯଃ ଅନୁଗ୍ରହାଦ୍ଯଂ ସର୍ଗାଂଗଂ ଜଗତ୍କୃତ୍ଯଂ ଚ ପଂକଜମ୍

ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତେ ଆତ୍ମା ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନେ କେବଳ ଜୀବ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ପଦ୍ମଯୋଗେ ଜଗତ ମୋର କୃପାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।

ଈଶତ୍ଵାଦେଵ ମେ ନିତ୍ଯଂ ନ ମଦନ୍ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିତ୍ ଆଦୌ ବ୍ରହ୍ମତ୍ତ୍ଵବୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ନିଷ୍କଲଂ ଲିଂଗମୁତ୍ଥିତମ୍

ମୋର ନିରନ୍ତର ଶାସନଶକ୍ତି କେବଳ ମୋ ପାଖରେ ଅଛି, ଅନ୍ୟ କାହାରି ନୁହେଁ । ଆରମ୍ଭରେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ନିରାକାର ଲିଙ୍ଗ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ।

ତସ୍ମାଦଜ୍ଞାତମୀଶତ୍ଵଂ ଵ୍ଯକ୍ତଂ ଦ୍ଯୋତଯିତୁଂ ହି ଵାମ୍ ସକଲୋହମତୋ ଜାତଃ ସାକ୍ଷାଦୀଶସ୍ତୁ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍

ତେଣୁ, ମୋର ଶାସନଶକ୍ତି ଅଜଣା ଥିଲାବେଳେ, ହେ ବାମେ, ମୁଁ ଏହାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲି । ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଗୁଣ ସହିତ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ହେଲି ।

ସକଲତ୍ଵମତୋ ଜ୍ଞେଯମୀଶତ୍ଵଂ ମଯି ସତ୍ଵରମ୍ ଯଦିଦଂ ନିଷ୍କଲଂ ସ୍ତଂଭଂ ମମ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵବୋଧକମ୍

ଏହିପରି, ମୋର ଶାସନଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଥିବା ବୋଲି ବୁଝିବା ଉଚିତ । ଏହି ନିରାକାର ଦ୍ୱାରା ମୋର ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ଜ୍ଞାନ ହୁଏ ।

ଲିଂଗଲକ୍ଷଣଯୁକ୍ତତ୍ଵାନ୍ମମ ଲିଂଗଂ ଭଵେଦିଦମ୍ ତଦିଦଂ ନିତ୍ଯମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯଂ ଯୁଵାଭ୍ଯାମତ୍ର ପୁତ୍ରକୌ

ଏହା ଲିଙ୍ଗର ଲକ୍ଷଣ ଥିବାରୁ, ଏହା ମୋର ଲିଙ୍ଗ । ତେଣୁ, ହେ ପୁଅମାନେ, ଏଠାରେ ତୁମେ ଏହାକୁ ସଦା ପୂଜିବା ଉଚିତ ।