ଶିଵପୁରାଣମ୍

ଯଜ୍ଞସୂତ୍ରୋତ୍ତରୀଯସ୍ରକ୍କ୍ଷୌମମାଲ୍ଯାଂଗୁଲୀଯକୈଃ ପୁଷ୍ପତାଂବୂଲକର୍ପୂରଚଂଦନାଗୁରୁଲେପନୈଃ

ଯଜ୍ଞସୂତ୍ର, ଉପର ଚାଦର, ମାଳା, ରେଶମ, ଫୁଲ ମାଳା, ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ଫୁଲ, ତାମ୍ବୁଳ, କପୂର, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅଗୁରୁ ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗ ଚୁଆଯାଏ।

ଧୂପଦୀପସିତଚ୍ଛତ୍ରଵ୍ଯଜନଧ୍ଵଜଚାମରୈଃ ଅନ୍ଯୈର୍ଦିଵ୍ଯୋପହାରୈଶ୍ଚ ଵାଙ୍ମନୋତୀତଵୈଭଵୈଃ

ଧୂପ, ଦୀପ, ସ୍ୱେତ ଛତା, ବା ଚମର, ପତାକା, ଚାମର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଉପହାର ଦ୍ୱାରା, ଯାହାର ମହିମା କଥା ଓ ମନ ଦ୍ୱାରା ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଏ।

ପତିଯୋଗ୍ଯୈଃ ପଶ୍ଵଲଭ୍ଯୈସ୍ତୌ ସମର୍ଚଯତାଂ ପତିମ୍ ଯଦ୍ଯଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠତମଂ ଵସ୍ତୁ ପତିଯୋଗ୍ଯଂ ହିତଦ୍ଧ୍ଵଜେ

ପତିଙ୍କ ପାଇଁ ଯାହା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଉପଯୋଗୀ, ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ପଶୁ ଦ୍ୱାରା ମିଳିଥିବା, ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ପତିଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ପୂଜନ କରିବା ଉଚିତ।

ତଦ୍ଵସ୍ତ୍ଵଖିଲମୀଶୋପି ପାରଂ ପର୍ଯଚିକୀର୍ଷଯା ସଭ୍ଯାନାଂ ପ୍ରଦଦୌ ହୃଷ୍ଟଃ ପୃଥକ୍ତତ୍ର ଯଥାକ୍ରମମ୍

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରି, ପ୍ରଭୁ ଖୁସି ହୋଇ ସେଇ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ସଭାସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବରେ ଏବଂ ନିୟମିତ କ୍ରମରେ ବଣ୍ଟନ କଲେ।

କୋଲାହଲୋ ମହାନାସୀତ୍ତତ୍ର ତଦ୍ଵସ୍ତୁ ଗୃହ୍ଣତାମ୍ ତତ୍ରୈଵ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଭ୍ଯାଂ ଚାର୍ଚିତଃ ଶଂକରଃ ପୁରା

ସେଠାରେ ସେଇ ବସ୍ତୁ ନେଉଥିବା ବେଳେ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ଓ ଉତ୍ସାହ ହେଲା; ସେଠାରେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା।

ପ୍ରସନ୍ନଃ ପ୍ରାହ ତୌ ନମ୍ରୌ ସସ୍ମିତଂ ଭକ୍ତିଵର୍ଧନଃ ତୁଷ୍ଟୋ ଽହମଦ୍ଯ ଵାଂ ଵତ୍ସୌ ପୂଜଯା ଽସ୍ମିନ୍ମହାଦିନେ

ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସେ ଦୁଇଜଣ ନମ୍ର ହୋଇଥିବାକୁ ହସି ହସି କହିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କର ଭକ୍ତିକୁ ବଢ଼ାଇଲା: 'ମୁଁ ଏହି ମହାଦିନରେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ପୂଜାରେ ଖୁସି ହେଲି।'

ଦିନମେତତ୍ତତଃ ପୁଣ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ମହତ୍ତରମ୍ ଶିଵରାତ୍ରିରିତି ଖ୍ଯାତା ତିଥିରେଷା ମମ ପ୍ରିଯା

ଏହି ଦିନ ଏବେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟମୟ ହେବ; ଏହି ତିଥି, ଯାହାକୁ ଶିବରାତ୍ରି ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାଏ, ମୋତେ ବହୁତ ପ୍ରିୟ।

ଏତତ୍କାଲେ ତୁ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍ପୂଜାଂ ମଲ୍ଲିଂଗବେରଯୋଃ କୁର୍ଯାତ୍ତୁ ଜଗତଃ କୃତ୍ଯଂ ସ୍ଥିତିସର୍ଗାଦିକଂ ପୁମାନ୍

ଏହି ସମୟରେ ଯିଏ ମାଳା ଲାଗିଥିବା ଲିଙ୍ଗ ଓ ବିଗ୍ରହର ପୂଜା କରେ, ସେ ଜଗତର ରକ୍ଷା, ସୃଷ୍ଟି ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରେ।

ଶିଵରାତ୍ରାଵହୋରାତ୍ରଂ ନିରାହାରୋ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ ଅର୍ଚଯେଦ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଯଥାବଲମଵଂଚକଃ

ଶିବରାତ୍ରି ଦିନ ଓ ରାତି, ଯିଏ ଉପବାସ ରହି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ନିୟମ ଓ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଏବଂ ଭିତରେ କୌଶଳ ନ ରଖି ପୂଜା କରେ—

ଯତ୍ଫଲଂ ମମ ପୂଜାଯାଂ ଵର୍ଷମେକଂ ନିରଂତରମ୍ ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ସଦ୍ଯଃ ଶିଵରାତ୍ରୌ ମଦର୍ଚନାତ୍

ମୋର ପୂଜା ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ଅବିରତ କଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଶିବରାତ୍ରିରେ ମୋର ପୂଜା କଲେ ସେଠାରେ ସେଇ ଫଳ ତୁରନ୍ତ ମିଳିଯାଏ।

ମଦ୍ଧର୍ମଵୃଦ୍ଧିକାଲୋ ଽଯଂ ଚଂଦ୍ରକାଲ ଇଵାଂବୁଧେଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଦ୍ଯୁତ୍ସଵୋ ଯତ୍ର ମାମକୋ ମଂଗଲାଯନଃ

ଏହା ହେଉଛି ମୋର ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧିର ସମୟ, ଜଣେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବୃଦ୍ଧି ପରି; ଏହି ହେଉଛି ମୋର ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ଉତ୍ସବ, ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭ ମାର୍ଗ।

ଯତ୍ପୁନଃ ସ୍ତଂଭରୂପେଣ ସ୍ଵାଵିରାସମହଂ ପୁରା ସ କାଲୋ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷେ ତୁ ସ୍ଯାଦାର୍ଦ୍ରା ଋକ୍ଷମର୍ଭକୌ

ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ଦଣ୍ଡ ଆକାରରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲି, ସେ ସମୟ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସର ଆରମ୍ଭରେ ଆର୍ଦ୍ରା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ପଡ଼େ।

ଆର୍ଦ୍ରାଯାଂ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷେ ତୁ ଯଃ ପଶ୍ଯେନ୍ମାମୁମାସଖମ୍ ମଦ୍ବେରମପି ଵା ଲିଂଗଂ ସ ଗୁହାଦପି ମେ ପ୍ରିଯଃ

ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସର ଆର୍ଦ୍ରା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଯିଏ ମୋତେ ଉମା ସହିତ, କିମ୍ବା ମୋର ବିଗ୍ରହ କିମ୍ବା ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖେ, ସେ ଗୁହାରେ ଲୁଚିଥିବା ଭକ୍ତଠାରୁ ମୋତେ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।

ଅଲଂ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ଫଲଂ ତସ୍ମିନ୍ଦିନେ ଶୁଭେ ଅଭ୍ଯର୍ଚନଂ ଚେଦଧିକଂ ଫଲଂ ଵାଚାମଗୋଚରମ୍

ସେଇ ଶୁଭ ଦିନରେ କେବଳ ଦର୍ଶନ ମାତ୍ରେ ଫଳ ମିଳିଯାଏ; ଯଦି ପୂଜା କରାଯାଏ, ତେବେ ତାହାର ଫଳ କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନାହିଁ।

ରଣରଂଗତଲେ ଽମୁଷ୍ମିନ୍ଯଦହଂ ଲିଂଗଵର୍ଷ୍ମଣା ଜୃଂଭିତୋ ଲିଂଗଵତ୍ତସ୍ମାଲ୍ଲିଂଗସ୍ଥାନମିଦଂ ଭଵେତ୍

ସେଠି ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଲିଙ୍ଗ ଆକାରରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲି, ସେଇ ଲିଙ୍ଗରୁ ଏହି ଲିଙ୍ଗସ୍ଥାନ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା।

ଅନାଦ୍ଯଂତମିଦଂ ସ୍ତଂଭମଣୁମାତ୍ରଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ଦର୍ଶନାର୍ଥଂ ହି ଜଗତାଂ ପୂଜନାର୍ଥଂ ହି ପୁତ୍ରକୋ

ଏହି ଦଣ୍ଡ ଆଦି ଓ ଶେଷ ନଥିବା, ଅଣୁ ପରି ଛୋଟ ହେବ, ଜଗତ ଦେଖିବା ଓ ପୂଜା କରିବା ପାଇଁ, ଓ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ଏହିପାଇଁ।

ଭୋଗାଵହମିଦଂ ଲିଂଗଂ ଭୁକ୍ତିଂ ମୁକ୍ତ୍ଯେକସାଧନମ୍ ଦର୍ଶନସ୍ପର୍ଶନଧ୍ଯାନାଜ୍ଜଂତୂନାଂ ଜନ୍ମମୋଚନମ୍

ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଭୋଗ ଦେଇଥାଏ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ; ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ, ଛୁଇଁଲେ କିମ୍ବା ଧ୍ୟାନ କଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଅନଲାଚଲସଂକାଶଂ ଯଦିଦଂ ଲିଂଗମୁତ୍ଥିତମ୍ ଅରୁଣାଚଲମିତ୍ଯେଵ ତଦିଦଂ ଖ୍ଯାତିମେଷ୍ଯତି

ଏହି ଲିଙ୍ଗଟି ଯେଉଁଥିରେ ଅଗ୍ନି ପର୍ବତ ସଦୃଶ ଦେଖାଯାଉଛି, ଏହାକୁ ଅରୁଣାଚଳ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧି ମିଳିବ।

ଅତ୍ର ତୀର୍ଥଂ ଚ ବହୁଧା ଭଵିଷ୍ଯତି ମହତ୍ତରମ୍ ମୁକ୍ତିରପ୍ଯତ୍ର ଜଂତୂନାଂ ଵାସେନ ମରଣେନ ଚ

ଏଠାରେ ବହୁତ ମହାନ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳ ହେବ; ଏଠାରେ ବାସ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।

ସ୍ଥୋତ୍ସଵାଦିକଲ୍ଯାଣଂ ଜନାଵାସଂ ତୁ ସର୍ଵତଃ ଅତ୍ର ଦତ୍ତଂ ହୁତଂ ଜପ୍ତଂ ସର୍ଵଂ କୋଟିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍

ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଉତ୍ସବ ଓ ଲୋକମାନେ ଏକଠି ହେବେ; ଏଠାରେ ଯାହା ଦିଆଯିବ, ଯାହା ହୋମ କିମ୍ବା ଜପ କରାଯିବ, ସେସବୁର ଫଳ କୋଟିଗୁଣ ହେବ।

ମତ୍କ୍ଷେତ୍ରାଦପି ସର୍ଵସ୍ମାତ୍କ୍ଷେତ୍ରମେତନ୍ମହତ୍ତରମ୍ ଅତ୍ର ସଂସ୍ମୃତିମାତ୍ରେଣ ମୁକ୍ତିର୍ଭଵତି ଦେହିନାମ୍

ମୋ ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ଠାରୁ ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଅଧିକ ମହାନ; ଏଠାରେ କେବଳ ସ୍ମରଣ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେହୀମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାନ୍ତି।

ତସ୍ମାନ୍ମହତ୍ତରମିଦଂ କ୍ଷେତ୍ରମତ୍ଯଂତଶୋଭନମ୍ ସର୍ଵକଲ୍ଯାଣସଂପୂର୍ଣଂ ସର୍ଵମୁକ୍ତିକରଂ ଶୁଭମ୍

ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।

ଅର୍ଚଯିତ୍ଵା ଽତ୍ର ମାମେଵ ଲିଂଗେ ଲିଂଗିନମୀଶ୍ଵରମ୍ ସାଲୋକ୍ଯଂ ଚୈଵ ସାମୀପ୍ଯଂ ସାରୂପ୍ଯଂ ସାର୍ଷ୍ଟିରେଵ ଚ

ଏଠାରେ ମୋତେ ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ପୂଜିଲେ, ମୋର ଲୋକରେ ବାସ, ସାନିକଟ୍ୟ, ସାଦୃଶ୍ୟ ଓ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ମିଳିଥାଏ।

ସାଯୁଜ୍ଯମିତି ପଞ୍ଚୈତେ କ୍ରିଯାଦୀନାଂ ଫଲଂ ମତମ୍ ସର୍ଵେପି ଯୂଯଂ ସକଲଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯଥାଶୁ ମନୋରଥମ୍

ଏହି ପାଞ୍ଚଟି—ସାୟୁଜ୍ୟ, ସାଲୋକ୍ୟ, ସାମୀପ୍ୟ, ସାରୂପ୍ୟ ଓ ସାର୍ଷ୍ଟି—କ୍ରିୟାମାନେର ଫଳ ବୋଲି ମନାଯାଏ; ତୁମେମାନେ ସମସ୍ତ ଆଶା ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବ।

ଇତ୍ଯନୁଗୃହ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ଵିନୀତୌ ଵିଧିମାଧଵୌ ଯତ୍ପୂର୍ଵଂ ପ୍ରହତଂ ଯୁଦ୍ଧେ ତଯୋଃ ସୈନ୍ଯଂ ପରସ୍ପରମ୍

ଏପରି ଦୟା କରି, ଭଗବାନ୍ ଭିନୀତ ଓ ବିଧିମାଧବଙ୍କର ଯେଉଁ ସେନା ଯୁଦ୍ଧରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା, ତାହାକୁ ପୁନଃ ଉଦ୍ଧାର କଲେ।

ତଦୁତ୍ଥାପଯଦତ୍ଯର୍ଥଂ ସ୍ଵଶକ୍ତ୍ଯାମୃତଧାରଯା ତଯୋର୍ମାଢ୍ଯଂ ଚ ଵୈରଂ ଚ ଵ୍ଯପନେତୁମୁଵାଚ ତୌ

ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିର ଅମୃତଧାରା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଠାଇଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ କହିଲେ।

ସକଲଂ ନିଷ୍କଲଂ ଚେତି ସ୍ଵରୂପଦ୍ଵଯମସ୍ତି ମେ ନାନ୍ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିତ୍ତସ୍ମାଦନ୍ଯଃ ସର୍ଵୋପ୍ଯନୀଶ୍ଵରଃ

ମୋର ଦୁଇଟି ସ୍ୱରୂପ ଅଛି—ସକଳ ଓ ନିଷ୍କଳ; ଏହା ଅନ୍ୟ କାହାରି ନାହିଁ, ତେଣୁ ଅନ୍ୟେ ସମସ୍ତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନୁହଁନ୍ତି।

ପୁରସ୍ତାତ୍ସ୍ତଂଭରୂପେଣ ପଶ୍ଚାଦ୍ରୂପେଣ ଚାର୍ଭକୌ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵଂ ନିଷ୍କଲଂ ପ୍ରୋକ୍ତମୀଶତ୍ଵଂ ସକଲଂ ତଥା

ପୂର୍ବରୁ ତୁମେମାନେ ଯେଉଁ ଥମ୍ଭ ରୂପ ଦେଖିଲେ ଓ ପରେ ଶିଶୁ ରୂପ ଦେଖିଲେ, ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ହେଉଛି ନିଷ୍କଳ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରତ୍ୱ ହେଉଛି ସକଳ।

ଦ୍ଵଯଂ ମମୈଵ ସଂସିଦ୍ଧଂ ନ ମଦନ୍ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିତ୍ ତସ୍ମାଦୀଶତ୍ଵମନ୍ଯେଷାଂ ଯୁଵଯୋରପି ନ କ୍ଵଚିତ୍

ଏହି ଦୁଇଟି କେବଳ ମୋରେ ସିଦ୍ଧ, ଅନ୍ୟ କାହାରି ନୁହଁ; ତେଣୁ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱରତ୍ୱ ନାହିଁ।