ଶିଵପୁରାଣମ୍

ରେ ରେ କେତକ ଦୁଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵଂ ଶଠ ଦୂରମିତୋ ଵ୍ରଜ ମମାପି ପ୍ରେମ ତେ ପୁଷ୍ପେ ମା ଭୂତ୍ପୂଜାସ୍ଵିତଃ ପରମ୍

ଅରେ କେତକୀ, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଚଳାକ—ଏଠାରୁ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଅ! ମୋ ପୂଜାରେ ତୁମ ଫୁଲ କେବେ ଅଂଶ ହେଉନାହିଁ, ଏବଂ ଏହା କେବେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଉନାହିଁ ।

ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ତତ୍ର ଦେଵେନ କେତକଂ ଦେଵଜାତଯଃ ସର୍ଵାନି ଵାରଯାମାସୁସ୍ତତ୍ପାର୍ଶ୍ଵାଦନ୍ଯତସ୍ତଦା

ଏପରି ଦେବତା କହିବା ସହିତ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ କେତକୀକୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରୁ ଦୂରେ ରଖିବାକୁ ନିଷେଧ କଲେ ।

ନମସ୍ତେ ନାଥ ମେ ଜନ୍ମନିଷ୍ଫଲଂ ଭଵଦାଜ୍ଞଯା ସଫଲଂ କ୍ରିଯତାଂ ତାତ କ୍ଷମ୍ଯତାଂ ମମ କିଲ୍ବିଷମ୍

ନମସ୍କାର ଆପଣଙ୍କୁ, ପ୍ରଭୁ! ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ମୋର ଜନ୍ମ ଅର୍ଥହୀନ ହୋଇଥିଲା, ଏବେ ଦୟାକରି ଏହାକୁ ଫଳବତୀ କରନ୍ତୁ, ହେ ବାପା! ମୋର ପାପକୁ ଖ୍ଷମା କରନ୍ତୁ ।

ଜ୍ଞାନାଜ୍ଞାନକୃତଂ ପାପଂ ନାଶଯତ୍ଯେଵ ତେ ସ୍ମୃତିଃ ତାଦୃଶେ ତ୍ଵଯି ଦୃଷ୍ଟେ ମେ ମିଥ୍ଯାଦୋଷଃ କୁତୋ ଭଵେତ୍

ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପ ଆପଣଙ୍କ ସ୍ମରଣରେ ନିଶ୍ଚୟ ନଶ୍ଟ ହୁଏ । ଏପରି ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ମୋ ପାଇଁ ମିଥ୍ୟା ଦୋଷ କିପରି ହେବ?

ତଥା ସ୍ତୁତସ୍ତୁ ଭଗଵାନ୍କେତକେନ ସଭାତଲେ ନ ମେ ତ୍ଵଦ୍ଧାରଣଂ ଯୋଗ୍ଯଂ ସତ୍ଯଵାଗହମୀଶ୍ଵରଃ

ଏପରି କେତକୀ ଦ୍ୱାରା ସଭା ମଝିରେ ସ୍ତୁତି ପାଇ, ପ୍ରଭୁ କହିଲେ: 'ମୁଁ ତୁମକୁ ଧାରଣ କରିବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ମୁଁ ସତ୍ୟବାଦୀ, ହେ ପ୍ରଭୁ ।'

ମଦୀଯାସ୍ତ୍ଵାଂ ଧରିଷ୍ଯଂଇ ଜନ୍ମ ତେ ସଫଲଂ ତତଃ ତ୍ଵଂ ଵୈ ଵିତାନଵ୍ଯାଜେନ ମମୋପରି ଭଵିଷ୍ଯସି

କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ନିଜର ଭାବେ ଧାରଣ କରିବି; ଏଭଳି ତୁମର ଜନ୍ମ ସଫଳ ହେବ । ଛତାର ଉପଲକ୍ଷେ, ତୁମେ ମୋ ଉପରେ ରହିବ ।

ଇତ୍ଯନୁଗୃହ୍ଯ ଭଗଵାନ୍କେତକଂ ଵିଧିମାଧଵୌ ଵିରରାଜ ସଭାମଧ୍ଯେ ସର୍ଵଦେଵୈରଭିଷ୍ଟୁତଃ

ଏଭଳି କେତକୀ ଉପରେ କୃପା କରି, ପ୍ରଭୁ, ବିଧି ଓ ମାଧବ ସହିତ, ସଭା ମଝିରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ ।

ତତ୍ରାଂତରେ ତୌ ଚ ନାଥଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵିଧିମାଧଵୌ ବଦ୍ଧାଂଜଲିପୁଟୌ ତୂଷ୍ଣୀଂ ତସ୍ଥତୁର୍ଦକ୍ଷଵାମଗୌ

ସେଠାରେ ବିଧି ଓ ମାଧବ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ହାତ ଜୋଡି ଡାହାଣ ଓ ବାମ ପାଖରେ ଶାନ୍ତ ଭାବେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ ।

ତତ୍ର ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ତୌ ଦେଵଂ ସକୁଟୁଂବଂ ଵରାସନେ ପୂଜଯାମାସତୁଃ ପୂଜ୍ଯଂ ପୁଣ୍ଯୈଃ ପୁରୁଷଵସ୍ତୁଭିଃ

ସେଠାରେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପରିବାର ସହିତ ଗରିମାସ୍ଥାନରେ ବସାଇ, ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ର ଉପହାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ ।

ପୌରୁଷଂ ପ୍ରାକୃତଂ ଵସ୍ତୁଜ୍ଞେଯଂ ଦୀର୍ଘାଲ୍ପକାଲିକମ୍ ହାରନୂପୁରକେଯୂରକିରୀଟମଣିକୁଂଡଲୈଃ

ପୁରୁଷ ସ୍ୱଭାବିକ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଯାହାକୁ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ, ସେଠି ହାର, ନୂପୁର, ବାହୁଡ଼ି, ମୁକୁଟ, ମଣି ଓ କଣବାଲା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୁଏ, ଏହା କେତେ ଦୀର୍ଘ କିମ୍ବା କ୍ଷଣିକ ହେଉଥିବାରେ ମତ୍ତ୍ୱ ନାହିଁ।

ଯଜ୍ଞସୂତ୍ରୋତ୍ତରୀଯସ୍ରକ୍କ୍ଷୌମମାଲ୍ଯାଂଗୁଲୀଯକୈଃ ପୁଷ୍ପତାଂବୂଲକର୍ପୂରଚଂଦନାଗୁରୁଲେପନୈଃ

ଯଜ୍ଞସୂତ୍ର, ଉପର ଚାଦର, ମାଳା, ରେଶମ, ଫୁଲ ମାଳା, ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ଫୁଲ, ତାମ୍ବୁଳ, କପୂର, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅଗୁରୁ ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗ ଚୁଆଯାଏ।

ଧୂପଦୀପସିତଚ୍ଛତ୍ରଵ୍ଯଜନଧ୍ଵଜଚାମରୈଃ ଅନ୍ଯୈର୍ଦିଵ୍ଯୋପହାରୈଶ୍ଚ ଵାଙ୍ମନୋତୀତଵୈଭଵୈଃ

ଧୂପ, ଦୀପ, ସ୍ୱେତ ଛତା, ବା ଚମର, ପତାକା, ଚାମର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଉପହାର ଦ୍ୱାରା, ଯାହାର ମହିମା କଥା ଓ ମନ ଦ୍ୱାରା ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଏ।

ପତିଯୋଗ୍ଯୈଃ ପଶ୍ଵଲଭ୍ଯୈସ୍ତୌ ସମର୍ଚଯତାଂ ପତିମ୍ ଯଦ୍ଯଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠତମଂ ଵସ୍ତୁ ପତିଯୋଗ୍ଯଂ ହିତଦ୍ଧ୍ଵଜେ

ପତିଙ୍କ ପାଇଁ ଯାହା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଉପଯୋଗୀ, ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ପଶୁ ଦ୍ୱାରା ମିଳିଥିବା, ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ପତିଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ପୂଜନ କରିବା ଉଚିତ।

ତଦ୍ଵସ୍ତ୍ଵଖିଲମୀଶୋପି ପାରଂ ପର୍ଯଚିକୀର୍ଷଯା ସଭ୍ଯାନାଂ ପ୍ରଦଦୌ ହୃଷ୍ଟଃ ପୃଥକ୍ତତ୍ର ଯଥାକ୍ରମମ୍

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରି, ପ୍ରଭୁ ଖୁସି ହୋଇ ସେଇ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ସଭାସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବରେ ଏବଂ ନିୟମିତ କ୍ରମରେ ବଣ୍ଟନ କଲେ।

କୋଲାହଲୋ ମହାନାସୀତ୍ତତ୍ର ତଦ୍ଵସ୍ତୁ ଗୃହ୍ଣତାମ୍ ତତ୍ରୈଵ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଭ୍ଯାଂ ଚାର୍ଚିତଃ ଶଂକରଃ ପୁରା

ସେଠାରେ ସେଇ ବସ୍ତୁ ନେଉଥିବା ବେଳେ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ଓ ଉତ୍ସାହ ହେଲା; ସେଠାରେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା।

ପ୍ରସନ୍ନଃ ପ୍ରାହ ତୌ ନମ୍ରୌ ସସ୍ମିତଂ ଭକ୍ତିଵର୍ଧନଃ ତୁଷ୍ଟୋ ଽହମଦ୍ଯ ଵାଂ ଵତ୍ସୌ ପୂଜଯା ଽସ୍ମିନ୍ମହାଦିନେ

ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସେ ଦୁଇଜଣ ନମ୍ର ହୋଇଥିବାକୁ ହସି ହସି କହିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କର ଭକ୍ତିକୁ ବଢ଼ାଇଲା: 'ମୁଁ ଏହି ମହାଦିନରେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ପୂଜାରେ ଖୁସି ହେଲି।'

ଦିନମେତତ୍ତତଃ ପୁଣ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ମହତ୍ତରମ୍ ଶିଵରାତ୍ରିରିତି ଖ୍ଯାତା ତିଥିରେଷା ମମ ପ୍ରିଯା

ଏହି ଦିନ ଏବେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟମୟ ହେବ; ଏହି ତିଥି, ଯାହାକୁ ଶିବରାତ୍ରି ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାଏ, ମୋତେ ବହୁତ ପ୍ରିୟ।

ଏତତ୍କାଲେ ତୁ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍ପୂଜାଂ ମଲ୍ଲିଂଗବେରଯୋଃ କୁର୍ଯାତ୍ତୁ ଜଗତଃ କୃତ୍ଯଂ ସ୍ଥିତିସର୍ଗାଦିକଂ ପୁମାନ୍

ଏହି ସମୟରେ ଯିଏ ମାଳା ଲାଗିଥିବା ଲିଙ୍ଗ ଓ ବିଗ୍ରହର ପୂଜା କରେ, ସେ ଜଗତର ରକ୍ଷା, ସୃଷ୍ଟି ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରେ।

ଶିଵରାତ୍ରାଵହୋରାତ୍ରଂ ନିରାହାରୋ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ ଅର୍ଚଯେଦ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଯଥାବଲମଵଂଚକଃ

ଶିବରାତ୍ରି ଦିନ ଓ ରାତି, ଯିଏ ଉପବାସ ରହି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ନିୟମ ଓ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଏବଂ ଭିତରେ କୌଶଳ ନ ରଖି ପୂଜା କରେ—

ଯତ୍ଫଲଂ ମମ ପୂଜାଯାଂ ଵର୍ଷମେକଂ ନିରଂତରମ୍ ତତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ସଦ୍ଯଃ ଶିଵରାତ୍ରୌ ମଦର୍ଚନାତ୍

ମୋର ପୂଜା ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ଅବିରତ କଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଶିବରାତ୍ରିରେ ମୋର ପୂଜା କଲେ ସେଠାରେ ସେଇ ଫଳ ତୁରନ୍ତ ମିଳିଯାଏ।

ମଦ୍ଧର୍ମଵୃଦ୍ଧିକାଲୋ ଽଯଂ ଚଂଦ୍ରକାଲ ଇଵାଂବୁଧେଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଦ୍ଯୁତ୍ସଵୋ ଯତ୍ର ମାମକୋ ମଂଗଲାଯନଃ

ଏହା ହେଉଛି ମୋର ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧିର ସମୟ, ଜଣେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବୃଦ୍ଧି ପରି; ଏହି ହେଉଛି ମୋର ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ଉତ୍ସବ, ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭ ମାର୍ଗ।

ଯତ୍ପୁନଃ ସ୍ତଂଭରୂପେଣ ସ୍ଵାଵିରାସମହଂ ପୁରା ସ କାଲୋ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷେ ତୁ ସ୍ଯାଦାର୍ଦ୍ରା ଋକ୍ଷମର୍ଭକୌ

ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ଦଣ୍ଡ ଆକାରରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲି, ସେ ସମୟ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସର ଆରମ୍ଭରେ ଆର୍ଦ୍ରା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ପଡ଼େ।

ଆର୍ଦ୍ରାଯାଂ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷେ ତୁ ଯଃ ପଶ୍ଯେନ୍ମାମୁମାସଖମ୍ ମଦ୍ବେରମପି ଵା ଲିଂଗଂ ସ ଗୁହାଦପି ମେ ପ୍ରିଯଃ

ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସର ଆର୍ଦ୍ରା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଯିଏ ମୋତେ ଉମା ସହିତ, କିମ୍ବା ମୋର ବିଗ୍ରହ କିମ୍ବା ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖେ, ସେ ଗୁହାରେ ଲୁଚିଥିବା ଭକ୍ତଠାରୁ ମୋତେ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।

ଅଲଂ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ଫଲଂ ତସ୍ମିନ୍ଦିନେ ଶୁଭେ ଅଭ୍ଯର୍ଚନଂ ଚେଦଧିକଂ ଫଲଂ ଵାଚାମଗୋଚରମ୍

ସେଇ ଶୁଭ ଦିନରେ କେବଳ ଦର୍ଶନ ମାତ୍ରେ ଫଳ ମିଳିଯାଏ; ଯଦି ପୂଜା କରାଯାଏ, ତେବେ ତାହାର ଫଳ କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନାହିଁ।

ରଣରଂଗତଲେ ଽମୁଷ୍ମିନ୍ଯଦହଂ ଲିଂଗଵର୍ଷ୍ମଣା ଜୃଂଭିତୋ ଲିଂଗଵତ୍ତସ୍ମାଲ୍ଲିଂଗସ୍ଥାନମିଦଂ ଭଵେତ୍

ସେଠି ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଲିଙ୍ଗ ଆକାରରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲି, ସେଇ ଲିଙ୍ଗରୁ ଏହି ଲିଙ୍ଗସ୍ଥାନ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା।

ଅନାଦ୍ଯଂତମିଦଂ ସ୍ତଂଭମଣୁମାତ୍ରଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ଦର୍ଶନାର୍ଥଂ ହି ଜଗତାଂ ପୂଜନାର୍ଥଂ ହି ପୁତ୍ରକୋ

ଏହି ଦଣ୍ଡ ଆଦି ଓ ଶେଷ ନଥିବା, ଅଣୁ ପରି ଛୋଟ ହେବ, ଜଗତ ଦେଖିବା ଓ ପୂଜା କରିବା ପାଇଁ, ଓ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ଏହିପାଇଁ।

ଭୋଗାଵହମିଦଂ ଲିଂଗଂ ଭୁକ୍ତିଂ ମୁକ୍ତ୍ଯେକସାଧନମ୍ ଦର୍ଶନସ୍ପର୍ଶନଧ୍ଯାନାଜ୍ଜଂତୂନାଂ ଜନ୍ମମୋଚନମ୍

ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଭୋଗ ଦେଇଥାଏ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ; ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ, ଛୁଇଁଲେ କିମ୍ବା ଧ୍ୟାନ କଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଅନଲାଚଲସଂକାଶଂ ଯଦିଦଂ ଲିଂଗମୁତ୍ଥିତମ୍ ଅରୁଣାଚଲମିତ୍ଯେଵ ତଦିଦଂ ଖ୍ଯାତିମେଷ୍ଯତି

ଏହି ଲିଙ୍ଗଟି ଯେଉଁଥିରେ ଅଗ୍ନି ପର୍ବତ ସଦୃଶ ଦେଖାଯାଉଛି, ଏହାକୁ ଅରୁଣାଚଳ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧି ମିଳିବ।

ଅତ୍ର ତୀର୍ଥଂ ଚ ବହୁଧା ଭଵିଷ୍ଯତି ମହତ୍ତରମ୍ ମୁକ୍ତିରପ୍ଯତ୍ର ଜଂତୂନାଂ ଵାସେନ ମରଣେନ ଚ

ଏଠାରେ ବହୁତ ମହାନ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳ ହେବ; ଏଠାରେ ବାସ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।