ଶିଵପୁରାଣମ୍

ଜଯାମୋଘମହାମାଯ ଜଯାମୋଘ ମନୋରଥ ଜଯାମୋଘମହାଲୀଲ ଜଯାମୋଘମହାବଲ

ଜୟ ଅବିଫଳ ମହାମାୟା! ଜୟ ଅବିଫଳ ମନୋରଥ! ଜୟ ଅବିଫଳ ମହାଲୀଳା! ଜୟ ଅବିଫଳ ମହାବଳ!

ଜଯ ଵିଶ୍ଵଜଗନ୍ମାତର୍ଜଯ ଵିଶ୍ଵଜଗନ୍ମଯେ ଜଯ ଵିଶ୍ଵଜଗଦ୍ଧାତ୍ରି ଜଯ ଵିଶ୍ଵଜଗତ୍ସଖି

ଜୟ ବିଶ୍ୱଜଗତର ମାତା! ଜୟ ବିଶ୍ୱଜଗତର ଅଂଶ! ଜୟ ବିଶ୍ୱଜଗତର ପୋଷକ! ଜୟ ବିଶ୍ୱଜଗତର ସଖୀ!

ଜଯ ଶାଶ୍ଵତିକୈଶ୍ଵର୍ଯେ ଜଯ ଶାଶ୍ଵତିକାଲଯ ଜଯ ଶାଶ୍ଵତିକାକାର ଜଯ ଶାଶ୍ଵତିକାନୁଗ

ଜୟ ଚିରନ୍ତନ ଶାସନର ମାଲିକା! ଜୟ ଚିରନ୍ତନ କାଳ! ଜୟ ଚିରନ୍ତନ ଆକାର! ଜୟ ଚିରନ୍ତନ ଅନୁଗାମୀ!

ଜଯାତ୍ମତ୍ରଯନିର୍ମାତ୍ରି ଜଯାତ୍ମତ୍ରଯପାଲିନି ଜଯାତ୍ମତ୍ରଯସଂହର୍ତ୍ରି ଜଯାତ୍ମତ୍ରଯନାଯିକେ

ଜୟ ଆତ୍ମତ୍ରୟର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା! ଜୟ ଆତ୍ମତ୍ରୟର ରକ୍ଷକା! ଜୟ ଆତ୍ମତ୍ରୟର ସଂହାରକା! ଜୟ ଆତ୍ମତ୍ରୟର ନାୟିକା!

ଜଯାଵଲୋକନାଯତ୍ତଜଗତ୍କାରଣବୃଂହଣ ଜଯୋପେକ୍ଷାକଟାକ୍ଷୋତ୍ଥହୁତଭୁଗ୍ଭୁକ୍ତଭୌତିକ

ଜୟ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଜଗତର କାରଣ ବିସ୍ତାର ହୁଏ! ଜୟ ତୁମର ଉପେକ୍ଷା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଭୂତତତ୍ତ୍ୱ ଭସ୍ମ କରିଥିବା ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ!

ଜଯ ଦେଵାଦ୍ଯଵିଜ୍ଞେଯେ ସ୍ଵାତ୍ମସୂକ୍ଷ୍ମଦୃଶୋଜ୍ଜ୍ଵଲେ ଜଯ ସ୍ଥୂଲାତ୍ମଶକ୍ତ୍ଯେଶେଜଯ ଵ୍ଯାପ୍ତଚରାଚରେ

ଓ ଦେବ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହାକୁ ଜାଣିପାରନାହାନ୍ତି, ନିଜ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆତ୍ମାର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ। ତୁମେ ଥୁଳ ଆତ୍ମାର ଶକ୍ତିର ନାୟକ, ସମସ୍ତ ଚଳିତ ଓ ଅଚଳ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ।

ଜଯ ନାମୈକଵିନ୍ଯସ୍ତଵିଶ୍ଵତତ୍ତ୍ଵସମୁଚ୍ଚଯ ଜଯାସୁରଶିରୋନିଷ୍ଠଶ୍ରେଷ୍ଠାନୁଗକଦଂବକ

ଏକ ନାମରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱତତ୍ତ୍ୱ ଏକତ୍ର ହୋଇଛି, ଏହି ତୁମେ ଜୟ ହେଉ। ତୁମେ ଦେମନମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ବିରାଜିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ତାଙ୍କର ଅନୁୟାୟୀମାନଙ୍କର ନାୟକ, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ।

ଜଯୋପାଶ୍ରିତସଂରକ୍ଷାସଂଵିଧାନପଟୀଯସି ଜଯୋନ୍ମୂଲିତସଂସାରଵିଷଵୃକ୍ଷାଂକୁରୋଦ୍ଗମେ

ଯେଉଁମାନେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାରେ ତୁମେ ସବୁଠୁ ଦକ୍ଷ, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ। ସଂସାରର ବିଷ ଗଛର ଅଙ୍କୁର ଯେଉଁଠୁ ଉପଡ଼ାଯାଏ, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ।

ଜଯ ପ୍ରାଦେଶିକୈଶ୍ଵର୍ଯଵୀର୍ଯଶୌର୍ଯଵିଜୃଂଭଣ ଜଯ ଵିଶ୍ଵବହିର୍ଭୂତ ନିରସ୍ତପରଵୈଭଵ

ପ୍ରଦେଶୀୟ ନାୟକମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି, ପ୍ରତାପ ଓ ସୌର୍ଯ୍ୟକୁ ତୁମେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିବା, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ। ବିଶ୍ୱର ବାହାରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ମହିମାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ।

ଜଯ ପ୍ରଣୀତପଞ୍ଚାର୍ଥପ୍ରଯୋଗପରମାମୃତ ଜଯ ପଞ୍ଚାର୍ଥଵିଜ୍ଞାନସୁଧାସ୍ତୋତ୍ରସ୍ଵରୂପିଣି

ପଞ୍ଚାର୍ଥର ଅଭ୍ୟାସର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅମୃତ ତୁମେ, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ। ପଞ୍ଚାର୍ଥ ଜ୍ଞାନର ଅମୃତର ଷ୍ଟୋତ୍ର ରୂପରେ ତୁମେ, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ।

ଜଯତି ଘୋରସଂସାରମହାରୋଗଭିଷଗ୍ଵର ଜଯାନାଦିମଲାଜ୍ଞାନତମଃପଟଲଚଂଦ୍ରିକେ

ଭୟଙ୍କର ସଂସାରର ମହା ରୋଗର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଚିକିତ୍ସକ ତୁମେ, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ। ଆଦି ଅପବିତ୍ରତା ଓ ଅଜ୍ଞାନର ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରୁଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ତୁମେ, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ।

ଜଯ ତ୍ରିପୁରକାଲାଗ୍ନେ ଜଯ ତ୍ରିପୁରଭୈରଵି ଜଯ ତ୍ରିଗୁଣନିର୍ମୁକ୍ତେ ଜଯ ତ୍ରିଗୁଣମର୍ଦିନି

ତିନି ପୁର ଓ ତିନି କାଳର ଅଗ୍ନି ତୁମେ, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ। ତିନି ପୁର ଭୟରବୀ ତୁମେ, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ। ତିନି ଗୁଣରୁ ମୁକ୍ତ ତୁମେ, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ। ତିନି ଗୁଣକୁ ଦଳିଦେଇଥିବା ତୁମେ, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ।

ଜଯ ପ୍ରଥମସର୍ଵଜ୍ଞ ଜଯ ସର୍ଵପ୍ରବୋଧିକ ଜଯ ପ୍ରଚୁରଦିଵ୍ଯାଂଗ ଜଯ ପ୍ରାର୍ଥିତଦାଯିନି

ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ପ୍ରଥମ ଜ୍ଞାତା ତୁମେ, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରୁଥିବା ତୁମେ, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ। ବହୁ ଦିବ୍ୟ ଅଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ ତୁମେ, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ। ଚାହିଥିବା ଦାନ ଦେଇଥିବା ତୁମେ, ତୁମେ ଜୟ ହେଉ।

କ୍ଵ ଦେଵ ତେ ପରଂ ଧାମ କ୍ଵ ଚ ତୁଚ୍ଛଂ ଚ ନୋ ଵଚଃ ତଥାପି ଭଗଵନ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଲପଂତଂ କ୍ଷମସ୍ଵ ମାମ୍

ଓ ଦେବ, ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମ କେଉଁଠି, ଆମର ନିର୍ଥକ କଥା କେଉଁଠି? ତଥାପି, ଭଗବନ୍, ଭକ୍ତିରେ ଏଭଳି କଥା କହୁଛି, ଦୟାକରି ମୋତେ କ୍ଷମା କର।

ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯୈଵଂଵିଧୈଃ ସୂକ୍ତୈର୍ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଚତୁର୍ମୁଖଃ ନମଶ୍ଚକାର ରୁଦ୍ରାଯ ରଦ୍ରାଣ୍ଯୈ ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ

ଏଭଳି ଉତ୍ତମ ଶବ୍ଦରେ ସମ୍ବୋଧିତ ହୋଇ, ଚତୁର୍ମୁଖ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ବାରମ୍ବାର ରୁଦ୍ର ଓ ରୁଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।

ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଵରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ସମୁଦୀରିତମ୍ ଅର୍ଧନାରୀଶ୍ଵରଂ ନାମ ଶିଵଯୋର୍ହର୍ଷଵର୍ଧନମ୍

ଏହି ଉତ୍ତମ ଓ ପୁନ୍ୟ ଷ୍ଟୋତ୍ର, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି, ଅର୍ଧନାରୀଶ୍ୱର ନାମରେ ପରିଚିତ, ଏହା ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।

ଯ ଇଦଂ କୀର୍ତଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଯସ୍ଯ କସ୍ଯାପି ଶିକ୍ଷଯା ସ ତତ୍ଫଲମଵାପ୍ନୋତି ଶିଵଯୋଃ ପ୍ରୀତିକାରଣାତ୍

ଯେଉଁଠି ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ରକୁ ଭକ୍ତିରେ ପଢ଼ିବେ, କିମ୍ବା କାହାକୁ ଶିଖାଇବେ, ସେ ଏହାର ଫଳ ପାଇବେ, କାରଣ ଏହା ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ।

ସକଲଭୁଵନଭୂତଭାଵନାଭ୍ଯାଂ ଜନନଵିନାଶଵିହୀନଵିଗ୍ରହାଭ୍ଯାମ୍ ନରଵରଯୁଵତୀଵପୁର୍ଧରାଭ୍ଯାଂ ସତତମହଂ ପ୍ରଣତୋସ୍ମି ଶଂକରାଭ୍ଯାମ୍

ସମସ୍ତ ଭୁବନ ଓ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି ଓ ପାଳନ କରୁଥିବା, ଜନ୍ମ ଓ ନାଶରୁ ମୁକ୍ତ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଓ ଯୁବତୀ ଦେହରେ ବିରାଜିଥିବା ଦୁଇ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ମୁଁ ସଦା ନମସ୍କାର କରେ।

ଅଥ ଦେଵୋ ମହାଦେଵୋ ମହାଜଲଦନାଦଯା ଵାଚା ମଧୁରଗଂଭୀରଶିଵଦଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଵର୍ଣଯା

ତାପରେ ମହାଦେବ ଦେବ, ବଡ଼ ମେଘର ଗମ୍ଭୀର ଧ୍ୱନି ପରି ଶବ୍ଦରେ, ମଧୁର, ଗମ୍ଭୀର, ଶିବ ଓ ଦୋଷମୁକ୍ତ ଶବ୍ଦରେ କଥା କହିଲେ।

ଅର୍ଥସଂପନ୍ନପଦଯା ରାଜଲକ୍ଷଣଯୁକ୍ତଯା ଅଶେଷଵିଷଯାରଂଭରକ୍ଷାଵିମଲଦକ୍ଷଯା

ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ଶବ୍ଦରେ, ରାଜା ଲକ୍ଷଣ ଥିବା, ସମସ୍ତ ବିଷୟକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ନିର୍ମଳ ଭାବରେ ବ୍ୟକ୍ତ କରିପାରିଥିବା ଶବ୍ଦରେ,

ମନୋହରତରୋଦାରମଧୁରସ୍ମିତପୂର୍ଵଯା ସଂବଭାଷେ ସୁସଂପୀତୋ ଵିଶ୍ଵକର୍ମାଣମୀଶ୍ଵରଃ

ସବୁଠୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ଉଦାର ଓ ମଧୁର ହସରେ ପୂର୍ବରୁ, ଈଶ୍ୱର ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।

ଵତ୍ସ ଵତ୍ସ ମହାଭାଗ ମମ ପୁତ୍ର ପିତାମହ ଜ୍ଞାତମେଵ ମଯା ସର୍ଵଂ ତଵ ଵାକ୍ଯସ୍ଯ ଗୌରଵମ୍

ବତ୍ସ, ବତ୍ସ, ମହାଭାଗ, ମୋ ପୁଅ, ପିତାମହ! ତୋର ସମସ୍ତ କଥାର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ମୁଁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଜାଣିଛି।

ପ୍ରଜାନାମେଵ ବୃଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ତ୍ଵଯାଧୁନା ତପସା ଽନେନ ତୁଷ୍ଟୋସ୍ମି ଦଦାମି ଚ ତଵେପ୍ସିତମ୍

ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ତୁମେ ଏବେ ତପସ୍ୟା କରିଛ। ଏହି ତପସ୍ୟାରେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି, ତୁମେ ଚାହିଥିବା ଦାନ ଦେବି।

ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପରମୋଦାରଂ ସ୍ଵଭାଵମଧୁରଂ ଵଚଃ ସସର୍ଜ ଵପୁଷୋ ଭାଗାଦ୍ଦେଵୀଂ ଦେଵଵରୋ ହରଃ

ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ନିଜ ସ୍ବଭାବରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ମଧୁର ଭାବରେ, ହର ଦେବତା ନିଜ ଦେହର ଏକ ଅଂଶରୁ ଦେବୀଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ଯାମାହୁର୍ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଵାଂସୋ ଦେଵୀଂ ଦିଵ୍ଯଗୁଣାନ୍ଵିତାମ୍ ପରସ୍ଯ ପରମାଂ ଶକ୍ତିଂ ଭଵସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ

ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ କହନ୍ତି ଯେ ଦେବୀ ଦିବ୍ୟ ଗୁଣରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ଭବଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତି।

ଯସ୍ଯାଂ ନ ଖଲୁ ଵିଦ୍ଯଂତେ ଜନ୍ମ ମୃତ୍ଯୁଜରାଦଯଃ ଯା ଭଵାନୀ ଭଵସ୍ଯାଂଗାତ୍ସମାଵିରଭଵତ୍କିଲ

ତାଙ୍କରେ ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ, ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟ ଓ ଏହା ପରି ଦୁଃଖ ନାହିଁ; ସେ ଭବାନୀ, ଭବଙ୍କର ଦେହରୁ ପ୍ରକାଶ ପାଇଲେ।

ଯସ୍ଯା ଵାଚୋ ନିଵର୍ତନ୍ତେ ମନସା ଚେଂଦ୍ରିଯୈଃ ସହ ସା ଭର୍ତୁର୍ଵପୁଷୋ ଭାଗାଜ୍ଜାତେଵ ସମଦୃଶ୍ଯତ

ତାଙ୍କୁ ନେଇ କଥା, ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ ଫେରିଯାନ୍ତି; ସେ ନିଜ ପତିଙ୍କର ଦେହର ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ପରି ଦେଖାଗଲେ।

ଯା ସା ଜଗଦିଦଂ କୃତ୍ସ୍ନଂ ମହିମ୍ନା ଵ୍ଯାପ୍ଯ ତିଷ୍ଠତି ଶରୀରିଣୀଵ ସ ଦେଵୀ ଵିଚିତ୍ରଂ ସମଲକ୍ଷ୍ଯତ

ସେ ଦେବୀ ନିଜ ମହିମାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପି ରହିଛନ୍ତି; ଶରୀର ଧାରଣ କରିଥିବା ପରି, ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପରେ ଦେଖାଗଲା।

ସର୍ଵଂ ଜଗଦିଦଂ ଚୈଷା ସଂମୋହଯତି ମାଯଯା ଈଶ୍ଵରାତ୍ସୈଵ ଜାତାଭୂଦଜାତା ପରମାର୍ଥତଃ

ସେ ଦେବୀ ନିଜ ମାୟାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି; ଈଶ୍ୱରଙ୍କରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସତ୍ୟରେ ସେ ଅଜନ୍ମା।