ଯୁଯୁଧାତେ ଽମରୌ ଵୀରୌ ହଂସପକ୍ଷୀଂଦ୍ରଵାହନୌ ଵୈରଂଚ୍ଯା ଵୈଷ୍ଣଵାଶ୍ଚୈଵଂ ମିଥୋ ଯୁଯୁଧିରେ ତଦା
ସେଇ ଦୁଇ ଅମର ବୀର, ହଂସ ଓ ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ଏହିପରି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଅନୁୟାୟୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପରସ୍ପରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ତାଵଦ୍ଵିମାନଗତଯଃ ସର୍ଵା ଵୈ ଦେଵଜାତଯଃ ଦିଦୃକ୍ଷଵଃ ସମାଜଗ୍ମୁଃ ସମରଂ ତଂ ମହାଦ୍ଭୁତମ୍
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ବିମାନରେ ବସି, ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଗଲେ।
କ୍ଷିପଂତଃ ପୁଷ୍ପଵର୍ଷାଣି ପଶ୍ଯଂତଃ ସ୍ଵୈରମଂବରେ ସୁପର୍ଣଵାହନସ୍ତତ୍ର କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଵକ୍ଷସି
ସେମାନେ ଆକାଶରେ ମନମୁକ୍ତ ଭାବେ ଦେଖୁଥିଲେ ଏବଂ ପୁଷ୍ପର ବୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲେ; ସେଠାରେ, ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ବସିଥିବା ବିଷ୍ଣୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ରୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ମୁମୋଚ ବାଣାନସହାନସ୍ତ୍ରାଂଶ୍ଚ ଵିଵିଧାନ୍ବହୂନ୍ ମୁମୋଚା ଽଥ ଵିଧିଃ କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଵିଷ୍ଣୋରୁରସି ଦୁଃସହାନ୍
ତେବେ କ୍ରୋଧିତ ବ୍ରହ୍ମା ଅସଂଖ୍ୟ ବାଣ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ଛାଡ଼ିଲେ।
ବାଣାନନଲସଂକାଶାନସ୍ତ୍ରାଂଶ୍ଚ ବହୁଶସ୍ତଦା ତଦାଶ୍ଚର୍ଯମିତି ସ୍ପଷ୍ଟଂ ତଯୋଃ ସମରଗୋଚରମ୍
ସେ ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ବହୁ ବାଣ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ; ତାଙ୍କ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।