ଶିଵପୁରାଣମ୍

ଯଥାଯଥାଲଘୁଃସ୍ଯାଦ୍ଵୈତଥାଧିକଫଲପ୍ରଦମ୍ ଏକୈକତଃଫଲଂପ୍ରୋକ୍ତଂଦଶାଂଶୈରଧିକଂବୁଧୈଃ

ଯେତେ ହଳୁକା ହୁଏ, ସେତେ ଅଧିକ ଫଳ ଦେଉଛି; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦାଣା ଦଶଗୁଣା ଫଳ ଦେଇଥାଏ ବୋଲି ପଣ୍ଡିତମାନେ କହିଛନ୍ତି ।

ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣଂପ୍ରୋକ୍ତଂପାପନାଶନହେତଵେ ତସ୍ମାଚ୍ଚଧାରଣୀଯୋଵୈସର୍ଵାର୍ଥସାଧନୋଧ୍ରୁଵମ୍

ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କରିବା ପାପ ନାଶ କରିବା ପାଇଁ କହାଯାଇଛି; ଏହିପରି, ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏହା ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ ।

ଯଥାଚଦୃଶ୍ଯତେଲୋକେରୁଦ୍ରାକ୍ଷଫଲଦଃ ଶୁଭଃ ନତଥାଦୃଶ୍ଯତେ ଽନ୍ଯାଚମାଲିକାପରମେଶ୍ଵରି

ଯେପରି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳା ଏହି ଜଗତରେ ଶୁଭ ଓ ଫଳଦାୟକ, ହେ ପରମେଶ୍ୱରୀ, ତେମିତି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମାଳା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ ।

ସମାଃସ୍ନିଗ୍ଧାଦୃଢାଃସ୍ଥୂଲାଃକଂଟକୈଃସଂଯୁତାଃଶୁଭାଃ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷାଃକାମଦାଦେଵିଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦାଃ ସଦା

ସ୍ନିଗ୍ଧ, ଦୃଢ଼, ମୋଟା ଓ କାଂଟା ଥିବା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଶୁଭ ହୁଏ, ହେ ଦେବୀ, ଏହା ସଦା ଇଚ୍ଛା, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ ।

କ୍ରିମିଦୁଷ୍ଟଂଛିନ୍ନଭିନ୍ନଂକଂଟକୈର୍ହୀନମେଵଚ ଵ୍ରଣଯୁକ୍ତମଵୃତ୍ତଂଚରୁଦ୍ରାକ୍ଷାନ୍ଷଡ୍ଵିଵର୍ଜଯେତ୍

ଯେଉଁ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ କୀଟ ଖାଇଥିବା, ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା, ଫାଟିଯାଇଥିବା, କାଂଟା ନଥିବା, ଘାଁ ଥିବା କିମ୍ବା ବେକାର ଆକୃତିର, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ ।

ସ୍ଵଯମେଵକୃତଦ୍ଵାରଂରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂସ୍ଯଦିହୋତ୍ତମମ୍ ଯତ୍ତୁପୌରୁଷଯତ୍ନେନକୃତଂତନ୍ମଧ୍ଯମଂଭଵେତ୍

ଯେଉଁ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ଗୁହା ସ୍ୱୟଂ ହୋଇଥାଏ, ସେଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଏ; ମଣିଷ ଚେଷ୍ଟାରେ କରାଯାଇଥିବା ହେଲେ ମଧ୍ୟମ ମନାଯାଏ ।

ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣଂପ୍ରାପ୍ତଂମହାପାତକନାଶନମ୍ ରୁଦ୍ରସଂଖ୍ଯାଶତଂଧୃତ୍ଵରୁଦ୍ରରୂପୋଭଵେନ୍ନରଃ

ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କରିବାରେ ମହାପାପ ନାଶ ହୁଏ; ଯଦି ଶତ ଦାଣା ଧାରଣ କରାଯାଏ, ମଣିଷ ରୁଦ୍ର ଭଳି ଆକୃତି ହୁଏ ।

ଏକାଦଶଶତାନୀହଧୃତ୍ଵାଯତ୍ଫଲମାପ୍ଯତେ ତତ୍ଫଲଂଶକ୍ଯତେନୈଵ ଵକ୍ତୁଂ ଵର୍ଷଶତୈରପି

ଏକ ହଜାର ଏକଶେ ଦାଣା ଧାରଣ କଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେଠାରେ ସେଇ ଫଳ କେବେ ଶତ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନାହିଁ ।

ଶତାର୍ଧେନଯୁତେଃ ପଞ୍ଚଶତୈର୍ଵୈ ମୁକୁଟଂ ମତମ୍ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷୈର୍ଵିରଚେତ୍ସମ୍ଯଗ୍ଭକ୍ତିମାନ୍ପୁରୁଷୋ ଵରଃ

ପାଞ୍ଚଶେ ପଞ୍ଚାଶି ଦାଣା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା ମୁକୁଟ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ ବୋଲି ମନାଯାଏ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତ ଠିକ୍ ଭାବେ ଏହା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ ।

ତ୍ରିଭିଃ ଶତୈଃ ଷଷ୍ଟିଯୁକ୍ତୈସ୍ତ୍ରିରାଵୃତ୍ତ୍ଯା ତଥା ପୁନଃ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷୈରୁପଵୀତଂ ଵ ନିର୍ମୀଯାଦ୍ଭକ୍ତିତତ୍ପରଃ

ତିନିଶେ ଷଷ୍ଟି ଦାଣା ତିନିଥର ଦେଇ, ଭକ୍ତିରେ ଲିନ ଥିବା ଲୋକ ଉପବୀତ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ ।

ଶିଖାଯାଂଚତ୍ରଯଂପ୍ରୋକ୍ତଂରୁଦ୍ରକ୍ଷାଣାଂ ମହେଶ୍ଵରି କର୍ଣଯୋଃ ଷଟ୍ ଚ ଷଟ୍ଚୈଵଵାମଦକ୍ଷିଣଯୋସ୍ତଥା

ଶିଖାରେ ତିନିଟି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କରିବା କହାଯାଇଛି, ହେ ମହେଶ୍ୱରୀ; ବାମ ଓ ଡାହାଣ କାନରେ ଛଅଟି କରି ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ ।

ଶତମେକୋତ୍ତରଂକଂଠେବାହ୍ଵୋର୍ଵୈରୁଦ୍ରସଂଖ୍ଯଯା କୂର୍ପରଦ୍ଵାରଯୋସ୍ତତ୍ରମଣିବଂଧେତଥାପୁନଃ

ଗଳା ଓ ବାହୁରେ ଏକଶେ ଏକ ଦାଣା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ; କୁହୁଡି ଠାରେ ମଣି ବାନ୍ଧିବା ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ।

ଉପଵୀତେତ୍ରଯଂଧାର୍ଯଂଶିଵଭକ୍ତିରତୈର୍ନରୈଃ ଶେଷାନୁର୍ଵରିତାନ୍ପଞ୍ଚସମ୍ମିତାନ୍ଧାରଯେତ୍କଟୌ

ଶିବଭକ୍ତିରେ ଲିନ ଲୋକମାନେ ତିନିଟି ଉପବୀତ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଅବଶିଷ୍ଟ ଦାଣାଗୁଡ଼ିକୁ ପାଞ୍ଚ ଗଣି ନେଇ କଟିରେ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ ।

ଏତତ୍ସଂଖ୍ଯାଧୃତାଯେନରୁଦ୍ରାକ୍ଷାଃ ପରମେଶ୍ଵରି ତଦ୍ରୂପଂ ତୁ ପ୍ରଣମ୍ଯଂହିସ୍ତୁତ୍ଯଂସର୍ଵୈର୍ମହେଶଵତ୍

ଏହି ପ୍ରକାର ଗଣନାରେ ଧାରଣ କରାଯାଇଥିବା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ହେ ପରମେଶ୍ୱରୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମହେଶଙ୍କୁ ଯେପରି ପ୍ରଣାମ ଓ ସ୍ତୁତି କରାଯାଏ, ସେପରି ସମ୍ମାନ ଓ ପ୍ରଶଂସା ଲାଭ କରିବା ଉଚିତ ।

ଏଵଂଭୂତଂସ୍ଥିତଂଧ୍ଯାନେଯଦାକୃତ୍ଵାସନୈର୍ଜନମ୍ ଶିଵେତିଵ୍ଯାହରଂଶ୍ଚୈଵଦୃଷ୍ଟ୍ଵାପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଏଭଳି ରୂପରେ ବସି ଧ୍ୟାନ କଲେ, ଏବଂ ଦେଖିବାବେଳେ 'ଶିବ' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସେ ଲୋକ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ ।

ଶତାଦିକସହସ୍ରସ୍ଯଵିଧିରେଷପ୍ରକୀର୍ତିତଃ ତଦଭାଵେପ୍ରକାରୋନ୍ଯଃ ଶୁଭଃ ସଂପ୍ରୋଚ୍ଯତେମଯା

ହଜାରଟିଠାରୁ ଅଧିକ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଏଭଳି କହାଯାଇଛି; ଏହା ସମ୍ଭବ ନହେଲେ, ଆଉ ଏକ ଶୁଭ ଉପାୟ ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛି।

ଶିଖାଯାମେକରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂଶିରସାତ୍ରିଂଶତଂଵହେତ୍ ପଞ୍ଚାଶଚ୍ଚଗଲେଦଧ୍ଯାଦ୍ବାହ୍ଵୋଃ ଷୋଡଶଷୋଡଶ

ଖୋପରେ ଗୋଟିଏ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ମୁଣ୍ଡରେ ତିରିଶି, ଗଳାରେ ପଞ୍ଚାଶି, ଦୁଇ ବାହୁରେ ଶୋଳେଇ ଶୋଳେଇ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।

ମଣିବଂଧେ ଦ୍ଵାଦଶଦ୍ଵିସ୍କଂଧେ ପଞ୍ଚଶତଂଵହେତ୍ ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତୈର୍ମାଲ୍ଯମୁପଵୀତଂପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍

କଣ୍ଠିରେ ବାରଟି, ଦୁଇ କାନ୍ଧରେ ଦୁଇଟି, ପାଞ୍ଚ ଶତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ; ଏକ ଶତ ଆଠ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା ମାଳା ଓ ଉପବୀତ ବନେଇବା ଉଚିତ।

ଏଵଂସହସ୍ରରୁଦ୍ରାକ୍ଷାନ୍ଧାରଯେଦ୍ଯୋଦୃଢଵ୍ରତଃ ତଂନମଂତିସୁରାଃସର୍ଵେଯଥାରୁଦ୍ରସ୍ତଥୈଵ ସଃ

ଏଭଳି ଯିଏ ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ହଜାର ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପରି ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।

ଏକଂଶିଖାଯାଂରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ତୁମସ୍ତକେ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶତ୍କଣ୍ଠଦେଶେତୁଵକ୍ଷସ୍ଯଷ୍ଟୋତ୍ତରଂଶତମ୍

ଖୋପରେ ଗୋଟିଏ, ମୁଣ୍ଡର ଉପରେ ଚାଳିଶି, ଗଳାରେ ବତିସି, ଛାତିରେ ଏକ ଶତ ଆଠ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।

ଏକୈକଂକର୍ଣଯୋଃ ଷଟ୍ଷଡ୍ବାହ୍ଵୋଃଷୋଡଶଷୋଡଶ କରଯୋରଵିମାନେନଦ୍ଵିଗୁଣେନମୁନୀଶ୍ଵର

ଦୁଇ କାନରେ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ, ବାହୁରେ ଛଅଟି ଛଅଟି, କଣ୍ଠିରେ ଶୋଳେଇ ଶୋଳେଇ, ହାତରେ ଏହାର ଦୁଇଗୁଣି ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ସଂଖ୍ଯାପ୍ରୀତିର୍ଧୃଯାଯେନସୋପିଶୈଵଜନଃପରଃ ଶିଵଵତ୍ପୂଜନୀଯୋହିଵଂଦ୍ଯସ୍ସର୍ଵୈରଭୀକ୍ଷ୍ଣଶଃ

ଯିଏ ନିୟମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଠିକ୍ ସଂଖ୍ୟାରେ ପିନ୍ଧେ, ସେ ଶୈବ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶିବଙ୍କ ପରି ପୂଜ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁନିପୁନି ବନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।

ଶିରସୀଶାନମଂତ୍ରେଣକର୍ଣେତତ୍ପୁରୁଷେଣ ଚ ଅଘୋରେଣଗଲେଧାର୍ଯଂତେନୈଵହୃଦଯେପି ଚ

ମୁଣ୍ଡରେ ଇଶାନ ମନ୍ତ୍ର, କାନରେ ତତ୍ପୁରୁଷ ମନ୍ତ୍ର, ଗଳାରେ ଅଘୋର ମନ୍ତ୍ର, ଏବଂ ହୃଦୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।

ଅଘୋରବୀଜମଂତ୍ରେଣ କରଯୋର୍ଧାରଯେତ୍ସୁଧୀଃ ପଞ୍ଚଦଶାକ୍ଷଗ୍ରଥିତାଂଵାମଦେଵେନଚୋଦରେ

ଅଘୋର ବୀଜ ମନ୍ତ୍ରରେ ହାତରେ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ; ପନ୍ଦର ଅକ୍ଷର ବିଶିଷ୍ଟ ବାମଦେବ ମନ୍ତ୍ରରେ ଉଦରରେ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।

ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମଭିରଂଗଶ୍ଚତ୍ରିମାଲାଂ ପଞ୍ଚସପ୍ତ ଚ ଅଥଵାମୂଲମଂତ୍ରେଣ ସର୍ଵାନକ୍ଷାଂସ୍ତୁଧାରଯେତ୍

ପାଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ ମନ୍ତ୍ରରେ ତିରିଶି ମାଳା ଓ ପାଞ୍ଚ କିମ୍ବା ସାତ ମାଳା; କିମ୍ବା ବାମ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଯୋଗ୍ୟ।

ମଦ୍ଯଂମାଂସଂତୁଲଶୁନଂପଲାଣ୍ଡୁଂଶିଗ୍ରୁମେଵ ଚ ଶ୍ଲେଷ୍ମାଂତକଂ ଵିଡ୍ଵରାହଂଭକ୍ଷଣେ ଵର୍ଜଯେତ୍ତତଃ

ମଦ, ମାଂସ, ରସୁଣ, ପିଆଜ, ଶିଗ୍ରୁ, କଫ ବଢ଼ାଇବା ଖାଦ୍ୟ, ମଳ, ବନ୍ଦର ମାଂସ ଖାଇବା ପରେ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ।

ଵଲକ୍ଷଂରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂଦ୍ଵିଜତନୁଭିରେଵେହଵିହିତଂସୁରକ୍ତଂକ୍ଷତ୍ରାଣାଂପ୍ରମୁଦିତମୁମେପୀତମସକୃତ୍ ତତୋଵୈଶ୍ଯୈର୍ଧାଯପ୍ରତିଦିଵସଭାଵଶ୍ଯକମହୋତଥାକୃଷ୍ଣଂଶୂଦ୍ରୈଃଶ୍ରୁତିଗଦିତମାର୍ଗୋଯମଗଜେ

ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଲକ୍ଷ ଟି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ପାଇଁ ଲାଲ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ତ୍ୟାଗୀମାନେ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଭରା, ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ପାଇଁ ପୁନିପୁନି ମଦ୍ୟପାନ କରାଯାଇଥିବା; ଶୂଦ୍ରମାନେ ପାଇଁ କଳା ଓ ହାତୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କହାଯାଇଛି।

ଵର୍ଣୀଵନୀଗୃହଯତୀର୍ନିଯମେନଦଧ୍ଯାଦେତଦ୍ରହସ୍ଯପରମୋନହିଜାତୁତିଷ୍ଠେତ୍ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣମିଦଂସୁକୃତୈଶ୍ଚଲଭ୍ଯଂତ୍ଯକ୍ତ୍ଵେଦମେତଦଖିଲାନ୍ନରକାନ୍ପ୍ରଯାଂତି

ଚାରି ଵର୍ଣ୍ଣ, ଗୃହସ୍ଥ ଓ ତ୍ୟାଗୀମାନେ ନିୟମରେ ଏହା ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ; ଏହି ଉତ୍ତମ ଗୁପ୍ତ ଧର୍ମ କେବେ ବଂଶ ଦ୍ୱାରା ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଶୁଭ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିବା ଲାଭ ମିଳେ, ଏହା ଛାଡ଼ିଲେ ସମସ୍ତ ନରକକୁ ଯିବେ।

ଆଦାଵାମଲକାତ୍ସ୍ଵତୋ ଲଘୁତରା ରୁଗ୍ଣାସ୍ତତଃକଂଟକୈଃସଂଦଷ୍ଟାଃକ୍ରିମିଭିସ୍ତନୂପକରଣଚ୍ଛିଦ୍ରେଣ ହୀନାସ୍ତଥା ଧାର୍ଯାନୈଵ ଶୁଭେପ୍ସୁଭିଶ୍ଚଣକଵଦ୍ରୁଦ୍ରାକ୍ଷମପ୍ଯଂତତୋରୁଦ୍ରାକ୍ଷୋମମଲିଂଗମଂଗଲମୁମେସୂକ୍ଷ୍ମଂପ୍ରଶସ୍ତଂସଦା

ଆଦିରେ ଆମଳକୀଠାରୁ ହାଲୁକା, ତାପରେ ଅସୁସ୍ଥ, କାଂଟାରେ କଟା, ପୋକା ଖାଇଥିବା, ଦେହର ଛିଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ତ୍ରୁଟି ଥିବା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଶୁଭ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକେ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଚଣା ପରି ଛୋଟ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଶେଷରେ ତ୍ରୁଟିହୀନ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ସଦା ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ଶୁଭ ମନାଯାଏ।