ମାନସ୍ତୋକେନମଂତ୍ରେଣମଂତ୍ରିତଂଭସ୍ମଧାରଯେତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣଃକ୍ଷତ୍ରିଯଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରୋକ୍ତେଷ୍ଵଂଗେଷୁଭକ୍ତିମାନ୍
ଏକ ଭକ୍ତିଶୀଳ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା କ୍ଷତ୍ରିୟ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଙ୍ଗରେ 'ମାନସ୍ତୋକେନ' ମନ୍ତ୍ରରେ ସଂସ୍କୃତ ଭସ୍ମ ଲାଗାଇବା ଉଚିତ।
ଵୈଶ୍ଯସ୍ତ୍ରିଯଂବକେନୈଵଶୂଦ୍ରଃପଞ୍ଚାକ୍ଷରେଣତୁ ଅନ୍ଯେଷାଂ ଵିଧଵାସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଵିଧିଃ ପ୍ରୋକ୍ତଶ୍ଚଶୂଦ୍ରଵତ୍
ଏକ ବୈଶ୍ୟ 'ତ୍ରିୟମ୍ବକ' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଶୂଦ୍ର 'ପଞ୍ଚାକ୍ଷର' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭସ୍ମ ଲାଗାଇବେ। ଅନ୍ୟମାନେ, ବିଧବା ଓ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପରି ନିୟମ ଅନୁସରିବେ।
ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମାଦିମନୁଭିର୍ଗୃହସ୍ଥସ୍ଯଵିଧୀଯତେ ତ୍ରିଯଂବକେନମନୁନାଵିଧିର୍ଵୈବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ
ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ ପାଇଁ ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭସ୍ମ ଲାଗାଇବା ନିୟମ ଅଛି। ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କ ପାଇଁ 'ତ୍ରିୟମ୍ବକ' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା।
ଅଘୋରେଣାଥମନୁନାଵିପିନସ୍ଥଵିଧିଃସ୍ମୃତଃ ଯତିସ୍ତୁପ୍ରଣଵେନୈଵ ତ୍ରିପୁଂଡ୍ରାଦୀନିକାରଯେତ୍
ଯିଏ ଅରଣ୍ୟରେ ବସିଥାଏ, ସେ 'ଅଘୋର' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିୟମ କରିବା ଉଚିତ। ଯତି ମାନେ କେବଳ ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିନିଟି ଭୂତି ଓ ଅନ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଲାଗାଇବେ।
ଅତିଵର୍ଣାଶ୍ରମୀନିତ୍ଯଂଶିଵୋହଂଭାଵନାତ୍ପରାତ୍ ଶିଵଯୋଗୀ ଚ ନିଯତମୀଶାନେନାପି ଧାରଯେତ୍
ଯିଏ ସବୁବେଳେ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଅଛନ୍ତି, 'ମୁଁ ଶିବ' ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବନା ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ଶିବଯୋଗୀ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ନିୟମିତ ଭାବେ 'ଈଶାନ' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭସ୍ମ ଲାଗାଇବେ।
ନ ତ୍ଯାଜ୍ଯଂ ସର୍ଵଵର୍ଣୈଶ୍ଚ ଭସ୍ମଧାରଣମୁତ୍ତମମ୍ ଅନ୍ଯୈରପି ଯଥାଜୀଵୈସ୍ସଦେତି ଶିଵଶାସନମ୍
ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭସ୍ମ ପିନ୍ଧିବା କେବେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନ ଅଛି, ଏହି ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା।
ଭସ୍ମସ୍ନାନେନଯାଵଂତଃ କଣାଃ ସ୍ଵାଙ୍ଗେପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ ତାଵଂତି ଶିଵଲିଂଗାନି ତନୌଧତ୍ତେହିଧାରକଃ
ଯେତେ ଭସ୍ମର କଣା ନିଜ ଦେହରେ ଭସ୍ମସ୍ନାନ ପରେ ରହିଯାଏ, ସେତେ ଶିବଲିଙ୍ଗ ଧାରଣକାରୀ ନିଜ ଦେହରେ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାଵୈଶ୍ଯାଃ ଶୂଦ୍ରାଶ୍ଚାପି ଚ ସଂକରାଃ ସ୍ତ୍ରିଯୋଥଵିଧଵାବାଲାଃ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ପାଖଂଡିକାସ୍ତଥା
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର, ମିଶ୍ର ବର୍ଣ୍ଣ, ନାରୀ, ବିଧବା, ଶିଶୁ ଏବଂ ମତଭ୍ରଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ—
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଗୃହୀଵନ୍ଯଃସଂନ୍ଯାସୀଵାଵ୍ରତୀତଥା ନାର୍ଯୋଭସ୍ମତ୍ରିପୁଂଡ୍ରାଂକାମୁକ୍ତା ଏଵନସଂଶଯଃ
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଗୃହସ୍ଥ, ଅରଣ୍ୟବାସୀ, ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କିମ୍ବା ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଯେ କେହି ହେଉନ୍ତୁ, ଏହିପରି ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ—ଯେମାନେ ଦେହରେ ଭସ୍ମ ଓ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଚିହ୍ନ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଜ୍ଞାନଧୃଜ୍ଞାନତୋଵାପିଵହ୍ନିଦାହସମୋଯଥା ଜ୍ଞାନାଜ୍ଞାନଧୃତଂଭସ୍ମପାଵଯେତ୍ସକଲଂନରମ୍
ଯେପରି ଅଗ୍ନି ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନ ଯେଉଁଠୁ ହେଉ, ସମାନ ଭାବରେ ସବୁକିଛି ଦହିଦେଇଥାଏ, ସେପରି ଭସ୍ମ ମଧ୍ୟ, ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନ ସହିତ ପିନ୍ଧାଯାଉଥିବା, ଏହା ମାନବକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପବିତ୍ର କରେ।
ନାଶ୍ନୀଯାଜ୍ଜଲମନ୍ନମଲ୍ପମପିଵା ଭସ୍ମାକ୍ଷଧୃତ୍ଯାଵିନା ଭୁକ୍ତ୍ଵାଵାଥଗୃହୀଵନୀପତିଯତିର୍ଵର୍ଣୀତଥାସଂକରଃ ଏନୋଭୁଙ୍ନରକଂପ୍ରଯାତିସତଦାଗାଯତ୍ରିଜାପେନତଦ୍ଵର୍ଣାନାଂ ତୁ ଯତେସ୍ତୁ ମୁଖ୍ଯପ୍ରଣଵାଜପେନ ମୁକ୍ତଂଭଵେତ୍
ଭସ୍ମ କିମ୍ବା ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଛାଡ଼ି ଜଳ କିମ୍ବା ଅନ୍ନ ଅତି କମ ମାତ୍ରାରେ ମଧ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯଦି କେହି ଏହା କରନ୍ତି—ଗୃହସ୍ଥ, ଅରଣ୍ୟବାସୀ, ରାଜା, ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କିମ୍ବା ମିଶ୍ର ଜାତିର ହେଉନ୍ତୁ—ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଜାତିମାନେ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ଓ ଯତିମାନେ ପ୍ରଧାନ ପ୍ରଣବ ଜପ କଲେ, ସେମାନେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ତ୍ରିପୁଂଡ୍ରଂ ଯେ ଵିନିଂଦଂତି ନିନ୍ଦନ୍ତିଶିଵମେଵତେ ଧାରଯଂତିଚଯେଭକ୍ତ୍ଯା ଧାରଯନ୍ତି ତମେଵତେ
ଯେମାନେ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି; ଯେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହା ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜେ ଶିବଙ୍କୁ ପିନ୍ଧନ୍ତି।
ଧିଗ୍ଭସ୍ମରହିତଂ ଭାଲଂଧିଗ୍ଗ୍ରାମମଶିଵାଲଯମ୍ ଧିଗନୀଶାର୍ଚନଂ ଜନ୍ମଧିଗ୍ଵିଦ୍ଯାମଶିଵାଶ୍ରଯାମ୍
ଯେ ଲଳାଟରେ ଭସ୍ମ ନାହିଁ, ସେଠି ଲଜ୍ଜା; ଯେ ଗାଁ ଶିବଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନୁହେଁ, ସେଠି ଲଜ୍ଜା; ଯେ ଭକ୍ତି ନଥିବା ପୂଜା, ସେଠି ଲଜ୍ଜା; ଓ ଯେ ଶିବ ନୁହେଁ ଏମିତି ଜ୍ଞାନ, ସେଠି ମଧ୍ୟ ଲଜ୍ଜା।
ଯେନିଂଦଂତିମହେଶ୍ଵରଂତ୍ରିଜଗତାମାଧାରଭୂତଂହରଂ ଯେ ନିନ୍ଦଂତିତ୍ରିପୁଂଡ୍ରଧାରଣକରଂ ଦୋଷସ୍ତୁ ତଦ୍ଦର୍ଶନେ ତେଵୈସଂକରସୂକରାସୁରଖରଶ୍ଵକ୍ରୋଷ୍ଟୁକୀଟୋପମାଜାତା ଏଵ ଭଵଂତିପାପପରମାସ୍ତେନାରକାଃ କେଵଲମ୍
ଯେମାନେ ମହାଦେବ, ତିନି ଜଗତର ଆଧାର ଓ ସଂହାରକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ଓ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ପିନ୍ଧିବାକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି—ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଦୋଷ ହୁଏ। ସେମାନେ ଚଣ୍ଡାଳ, ଶୂକର, ଦାନବ, ଗଧା, କୁକୁର, ଶିଆଳ, କୀଟ ପରି ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାପୀ ହୋଇ, କେବଳ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତେଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶଶିଭାସ୍କରୌନିଶି ଦିନେସ୍ଵପ୍ନେପିନୋକେଵଲଂପଶ୍ଯଂତୁଶ୍ରୁତିରୁଦ୍ରସୂକ୍ତଜପତୋମୁଚ୍ଯେତତେନାଦୃତାଃ ସତ୍ସଂଭାଷଣତୋଭଵେଦ୍ଧିନରକଂନିସ୍ତାରଵାନାସ୍ଥିତଂଯେଭସ୍ମାଦିଵିଧାରଣଂହିପୁରୁଷଂନିଂଦଂତିମଂଦାହିତେ
ଏମିତି ଲୋକମାନେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ରାତି, ଦିନ କିମ୍ବା ସ୍ଵପ୍ନରେ ଦେଖାଯାଇଲେ, ସହସା ବେଦରୁ ରୁଦ୍ରସୂକ୍ତ ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍; ଏହା କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ସହ ଆଦର ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା କଲେ ମଧ୍ୟ ନରକରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ ଭସ୍ମ ଓ ଏହାଦିକ ପିନ୍ଧିବାକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ବାନ୍ଧା ରହନ୍ତି।
ନତାଂତ୍ରିକସ୍ତ୍ଵଧିକୃତୋନୋର୍ଧ୍ଵପୁଂଡ୍ରଧରୋମୁନେ ସଂତପ୍ତଚକ୍ରଚିହ୍ନୋତ୍ରଶିଵଯଜ୍ଞେବହିଷ୍କୃତଃ
ହେ ମୁନି, ଯେଉଁମାନେ ତାନ୍ତ୍ରିକ ନୁହନ୍ତି, ଅଧିକାରୀ ନୁହନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱପୁଣ୍ଡ୍ର କିମ୍ବା ତାପା ଚକ୍ର ଚିହ୍ନ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବଙ୍କ ଯଜ୍ଞରୁ ବାହାର ହୋଇଯାଆନ୍ତି।
ତତ୍ରୈତେବହଵୋଲୋକାବୃହଜ୍ଜାବାଲଚୋଦିତାଃ ତେଵିଚାର୍ଯାଃପ୍ରଯତ୍ନେନତତୋଭସ୍ମରତୋଭଵେତ୍
ଏଠାରେ ବୃହଦ୍ଜାବାଳ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେପରି ଶିଖ୍ୟା ଦିଆଯାଇଛି, ବହୁତ ଲୋକଙ୍କୁ ସାବଧାନ ଭାବରେ ଯାଞ୍ଚ କରିବା ଉଚିତ୍; ତେବେ ଯେମାନେ ଭସ୍ମରେ ଭକ୍ତି ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଗ୍ରହଣୀୟ।
ଯଚ୍ଚଂଦନୈଶ୍ଚଂଦନକେପିମିଶ୍ରଂଧାର୍ଯଂହିଭସ୍ମୈଵତ୍ରିପୁଂଡ୍ରଭସ୍ମନା ଵିଭୂତିଭାଲୋପରିକିଂଚନାପିଧାର୍ଯଂସଦାନୋଯଦିସଂତିବୁଦ୍ଧଯଃ
ଯଦି ଭସ୍ମକୁ ଚନ୍ଦନ କିମ୍ବା ଚନ୍ଦନ ଲେପ ସହିତ ମିଶାଇ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଭାବେ ପିନ୍ଧାଯାଏ, ତେବେ ଯଦି ବୁଦ୍ଧି ଥାଏ, ଲଳାଟରେ ଭସ୍ମ ଉପରେ ଅନ୍ୟ କିଛି କେବେ ଲଗାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସ୍ତ୍ରୀଭିସ୍ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରମଲକାଵଧି ଧାରଣୀଯଂ ଭସ୍ମଦ୍ଵିଜାଦିଭିରଥୋ ଵିଧଵାଭିରେଵମ୍ ତଦ୍ଵତ୍ସଦାଶ୍ରମଵତାଂ ଵିଶଦାଵିଭୂତିର୍ଧାର୍ଯାପଵର୍ଗଫଲଦାସକଲାଘହନ୍ତ୍ରୀ
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକୁ କେଶର ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍; ଭସ୍ମକୁ ଦ୍ୱିଜ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଏବଂ ବିଧବାମାନେ ମଧ୍ୟ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି, ଚାରି ଆଶ୍ରମର ଲୋକମାନେ ସଦା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭିଭୂତି ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍, ଯାହା ମୁକ୍ତି ଦେଉଛି ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ କରେ।
ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଂକୁରୁତେଯସ୍ତୁ ଭସ୍ମନା ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍ ମହାପାତକସଂଘାତୈର୍ମୁଚ୍ଯତେ ଚୋପପାତକୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଠିକ୍ ଭାବରେ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାପାପ ଓ ଛୋଟ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଗୃହସ୍ଥୋଵାଵାନପ୍ରସ୍ଥୋଥଵାଯତିଃ ବ୍ରହ୍ମକ୍ଷତ୍ତ୍ରାଶ୍ଚଵିଟ୍ଶୂଦ୍ରାସ୍ତଥାନ୍ଯେ ପତିତାଧମାଃ
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଗୃହସ୍ଥ, ଭାନ୍ୟବାସୀ କିମ୍ବା ସନ୍ନ୍ୟାସୀ; ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର, କିମ୍ବା ପତିତ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିମ୍ନ—
ଉଦ୍ଧୂଲନଂତ୍ରିପୁଂଡ୍ରଂ ଚ ଧୃତ୍ଵାଶୁଦ୍ଧାଭଵଂତିଚ ଭସ୍ମନୋଵିଧିନା ସମ୍ଯକ୍ପାପରାଶିଂଵିହାଯ ଚ
ଯଦି ସେମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧୂଳନ ଓ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପର ଭାର ଛାଡ଼ି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଭସ୍ମଧାରୀ ଵିଶେଷେଣ ସ୍ତ୍ରୀଗୋହତ୍ଯାଦିପାତକୈଃ ଵୀରହତ୍ଯାଶ୍ଵହତ୍ଯାଭ୍ଯାଂ ମୁଚ୍ଯତେନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ବିଶେଷ କରି, ଯେଉଁମାନେ ଭସ୍ମ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ନାରୀ ହତ୍ୟା, ଗୋହତ୍ୟା, ବୀର ହତ୍ୟା ଓ ଘୋଡ଼ା ହତ୍ୟା ଭଳି ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ପରଦ୍ରଵ୍ଯାପହରଣଂ ପରଦାରାଭିମର୍ଶନମ୍ ପରନିନ୍ଦା ପରକ୍ଷେତ୍ରହରଣଂ ପରପୀଡନମ୍
ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରି କରିବା, ଅନ୍ୟର ଜନାନୀକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା, ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବା, ଅନ୍ୟର ଜମି ନେଇବା, ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବା—
ସସ୍ଯାରାମାଦିହରଣଂ ଗୃହଦାହାଦିକର୍ମ ଚ ଗୋହିରଣ୍ଯମହିଷ୍ଯାଦିତିଲକମ୍ବଲଵାସସାମ୍
ଧାନ, ବଗିଚା ଓ ଏହାଦିକ ଚୋରି କରିବା, ଘରକୁ ଜଳାଇବା, ଗୋ, ସୁନା, ମହିଷ, ତିଳ, କମ୍ବଳ, ବସ୍ତ୍ର ଇତ୍ୟାଦି ଚୋରି କରିବା—
ଅନ୍ନଧାନ୍ଯଜଲାଦୀନାଂ ନୀଚେଭ୍ଯଶ୍ଚପରିଗ୍ରହଃ ଦଶଵେଶ୍ଯାମତଂଗୀଷୁ ଵୃଷଲୀଷୁ ନଟୀଷୁ ଚ
ଅପମାନିତ ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ଅନ୍ନ, ଧାନ୍ୟ, ଜଳ ଓ ଏହାଦିକ ଗ୍ରହଣ କରିବା, ଦଶବେଶ୍ୟା, ହାତୀଚାଳିଆ ମହିଳା, ଚଣ୍ଡାଳୀ, ଓ ନଟୀମାନେ ସହ ସଂଗ କରିବା—
ରଜସ୍ଵଲାସୁ କନ୍ଯାସୁ ଵିଧଵାସୁ ଚ ମୈଥୁନମ୍ ମାଂସଚର୍ମରସାଦୀନାଂ ଲଵଣସ୍ଯ ଚ ଵିକ୍ରଯଃ
ରଜସ୍ୱଳା ମହିଳା, କୁମାରୀ କିମ୍ବା ବିଧବା ସହ ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ, ଏବଂ ମାଂସ, ଚର୍ମ, ମଜ୍ଜା କିମ୍ବା ଲୁଣ ବିକ୍ରୟ କରିବା—
ପୈଶୁନ୍ଯଂ କୂଟଵାଦଶ୍ଚ ସାକ୍ଷିମିଥ୍ଯାଭିଲାଷିଣାମ୍ ଏଵମାଦୀନ୍ଯସଂଖ୍ଯାନି ପାପାନି ଵିଧାନି ଚ ସଦ୍ଯ ଏଵ ଵିନଶ୍ଯଂତି ତ୍ରିପୁଂଡ୍ରସ୍ଯ ଚ ଧାରଣାତ୍
ପ୍ରତାରଣା, ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ, ଏବଂ ଭୁଲ୍ ସାକ୍ଷୀ ଦେବା—ଏପରି ଅନେକ ଅପରାଧ ଏବଂ ପାପ, ଲଳାଟରେ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କଲେ ସତ୍ୱରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଶିଵଦ୍ରଵ୍ଯାପହରଣଂଶିଵନିଂଦାଚକୁତ୍ରଚିତ୍ ନିଂଦାଚଶିଵଭକ୍ତାନାଂପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତୈର୍ନଶୁଦ୍ଧ୍ଯତି
ଶିବଙ୍କ ପୂଜା ସାମଗ୍ରୀ ଚୋରି, କେଉଁଠି ଶିବଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବା, କିମ୍ବା ଶିବଭକ୍ତଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବା—ଏହି ପାପଗୁଡ଼ିକୁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଏ ନାହିଁ।
ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଯସ୍ଯ ଗାତ୍ରେଷୁ ଲଲାଟେ ତୁ ତ୍ରିପଂଡ୍ରକମ୍ ସଚାଂଡାଲୋପିସଂପୂଜ୍ଯସ୍ସର୍ଵଵର୍ଣୋତ୍ତମୋତ୍ତମଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଜଣେ ନିଜ ଶରୀରରେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଏବଂ ଲଳାଟରେ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେ ଚାଣ୍ଡାଳ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜନଗୋଷ୍ଠୀ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।