ଶିଵପୁରାଣମ୍

ଯସ୍ମିନ୍ଦେଶେଵସେନ୍ନିତ୍ଯଂଭୂତିଶାସନସଂଯୁତଃ ସର୍ଵତୀର୍ଥୈଶ୍ଚକ୍ରତୁଭିଃସାଂନିଧ୍ଯଂକ୍ରିଯତେସଦା

ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଭୂତିର ଆଜ୍ଞା ସଦା ପାଳନ କରାଯାଏ, ସେଠି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳ ଓ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସଦା ପବିତ୍ରତା ବ୍ୟାପିଥାଏ।

ତ୍ରିପୁଂଡ୍ରସହିତୋ ଜୀଵଃ ପୂଜ୍ଯଃ ସର୍ଵୈଃ ସୁରାସୁରୈଃ ପାପାନ୍ଵିତୋପି ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା କିଂ ପୁନଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁତଃ

ଯିଏ ତିନିଟି ଭୂତିର ଚିହ୍ନ ପିନ୍ଧିଥାଏ, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଆଦର କରିବା ଉଚିତ। ସେ ପାପୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା, ଯଦି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଥାଏ ତେବେ କେତେ ଅଧିକ।

ଯସ୍ମିନ୍ଦେଶେ ଶିଵଜ୍ଞାନୀ ଭୂତିଶାସନସଂଯୁତଃ ଗତୋ ଯଦୃଚ୍ଛଯାଦ୍ଯାପି ତସ୍ମିସ୍ତୀର୍ଥାଃ ସମାଗତାଃ

ଯେଉଁଠି ଶିବଜ୍ଞାନୀ ଭୂତିର ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରି, ଯେଉଁଠି ଯାହାଁକୁ ଯାଏ, ସେଠି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳ ଏକାତ୍ମ ହୁଏ।

ବହୁନାତ୍ରକିମୁକ୍ତେନଧାର୍ଯଂଭସ୍ମସଦା ବୁଧୈଃ ଲିଂଗାର୍ଚନଂସଦାକାର୍ଯଂଜପ୍ଯୋମଂତ୍ରଃଷଡକ୍ଷରଃ

ଏଠାରେ ଅଧିକ କିଏ କହିବେ? ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଦା ଭସ୍ମ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା ଓ ଷଡଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଜପ ସଦା କରିବା ଦରକାର।

ବ୍ରହ୍ମଣାଵିଷ୍ଣୁନାଵାପି ରୁଦ୍ରେଣମୁନିଭିଃ ସୁରୈଃ ଭସ୍ମଧାରଣମାହାତ୍ମ୍ଯଂନଶକ୍ଯଂପରିଭାଷିତୁମ୍

ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର, ଋଷିମାନେ କିମ୍ବା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଭସ୍ମ ପିନ୍ଧିବାର ମହିମାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ ନାହାନ୍ତି।

ଇତି ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଚାରୋଲୁପ୍ତଵର୍ଣକ୍ରିଯୋପି ଚ ପାପାତ୍ସକୃତ୍ତ୍ରିପୁଂଡ୍ରସ୍ଯଧାରଣାତ୍ସୋପିମୁଚ୍ଯତେ

ଏହିପରି, ଯିଏ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେଇଛି, କିମ୍ବା ଯାହାର ବର୍ଣ୍ଣ କ୍ରିୟା ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକଥର ତିନିଟି ଭୂତି ପିନ୍ଧିଲେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଯେଭସ୍ମଧାରିଣଂତ୍ଯକ୍ତ୍ଵାକର୍ମକୁର୍ଵଂତିମାନଵାଃ ତେଷାଂ ନାସ୍ତିଵିନିର୍ମୋକ୍ଷଃ ସଂସାରାଜ୍ଜନ୍ମକୋଟିଭିଃ

ଯେମାନେ ଭସ୍ମଧାରୀଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ ନାହିଁ।

ତେ ନାଧୀତଂଗୁରୋଃସର୍ଵଂତେନସର୍ଵମନୁଷ୍ଠିତମ୍ ଯେନଵିପ୍ରେଣଶିରସିତ୍ରିପୁଂଡ୍ରଂଭସ୍ମନାକୃତମ୍

ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୁରୁଙ୍କଠାରୁ ଯେତେ ଶିଖିଛନ୍ତି, ଯେତେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି, ସେ ସବୁ ବ୍ୟର୍ଥ, ଯଦି ସେ ମୁଣ୍ଡରେ ଭସ୍ମର ତିନିଟି ଚିହ୍ନ ଲାଗାନ୍ତି ନାହାନ୍ତି।

ଯେ ଭସ୍ମଧାରିଣଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାନରାଃ କୁର୍ଵଂତିତାଡନମ୍ ତେଷାଂଚଂଡାଲତୋଜନ୍ମବ୍ରହ୍ମନ୍ନୂହ୍ଯଂଵିପଶ୍ଚିତା

ଯେମାନେ ଭସ୍ମଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟାୟ କରନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କ ଜନ୍ମ ଚଣ୍ଡାଳଠାରୁ ମଧ୍ୟ ନିମ୍ନ।

ମାନସ୍ତୋକେନମଂତ୍ରେଣମଂତ୍ରିତଂଭସ୍ମଧାରଯେତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣଃକ୍ଷତ୍ରିଯଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରୋକ୍ତେଷ୍ଵଂଗେଷୁଭକ୍ତିମାନ୍

ଏକ ଭକ୍ତିଶୀଳ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା କ୍ଷତ୍ରିୟ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଙ୍ଗରେ 'ମାନସ୍ତୋକେନ' ମନ୍ତ୍ରରେ ସଂସ୍କୃତ ଭସ୍ମ ଲାଗାଇବା ଉଚିତ।

ଵୈଶ୍ଯସ୍ତ୍ରିଯଂବକେନୈଵଶୂଦ୍ରଃପଞ୍ଚାକ୍ଷରେଣତୁ ଅନ୍ଯେଷାଂ ଵିଧଵାସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଵିଧିଃ ପ୍ରୋକ୍ତଶ୍ଚଶୂଦ୍ରଵତ୍

ଏକ ବୈଶ୍ୟ 'ତ୍ରିୟମ୍ବକ' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଶୂଦ୍ର 'ପଞ୍ଚାକ୍ଷର' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭସ୍ମ ଲାଗାଇବେ। ଅନ୍ୟମାନେ, ବିଧବା ଓ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପରି ନିୟମ ଅନୁସରିବେ।

ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମାଦିମନୁଭିର୍ଗୃହସ୍ଥସ୍ଯଵିଧୀଯତେ ତ୍ରିଯଂବକେନମନୁନାଵିଧିର୍ଵୈବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ

ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ ପାଇଁ ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭସ୍ମ ଲାଗାଇବା ନିୟମ ଅଛି। ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କ ପାଇଁ 'ତ୍ରିୟମ୍ବକ' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା।

ଅଘୋରେଣାଥମନୁନାଵିପିନସ୍ଥଵିଧିଃସ୍ମୃତଃ ଯତିସ୍ତୁପ୍ରଣଵେନୈଵ ତ୍ରିପୁଂଡ୍ରାଦୀନିକାରଯେତ୍

ଯିଏ ଅରଣ୍ୟରେ ବସିଥାଏ, ସେ 'ଅଘୋର' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିୟମ କରିବା ଉଚିତ। ଯତି ମାନେ କେବଳ ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିନିଟି ଭୂତି ଓ ଅନ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଲାଗାଇବେ।

ଅତିଵର୍ଣାଶ୍ରମୀନିତ୍ଯଂଶିଵୋହଂଭାଵନାତ୍ପରାତ୍ ଶିଵଯୋଗୀ ଚ ନିଯତମୀଶାନେନାପି ଧାରଯେତ୍

ଯିଏ ସବୁବେଳେ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଅଛନ୍ତି, 'ମୁଁ ଶିବ' ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବନା ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ଶିବଯୋଗୀ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ନିୟମିତ ଭାବେ 'ଈଶାନ' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭସ୍ମ ଲାଗାଇବେ।

ନ ତ୍ଯାଜ୍ଯଂ ସର୍ଵଵର୍ଣୈଶ୍ଚ ଭସ୍ମଧାରଣମୁତ୍ତମମ୍ ଅନ୍ଯୈରପି ଯଥାଜୀଵୈସ୍ସଦେତି ଶିଵଶାସନମ୍

ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭସ୍ମ ପିନ୍ଧିବା କେବେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନ ଅଛି, ଏହି ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା।

ଭସ୍ମସ୍ନାନେନଯାଵଂତଃ କଣାଃ ସ୍ଵାଙ୍ଗେପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ ତାଵଂତି ଶିଵଲିଂଗାନି ତନୌଧତ୍ତେହିଧାରକଃ

ଯେତେ ଭସ୍ମର କଣା ନିଜ ଦେହରେ ଭସ୍ମସ୍ନାନ ପରେ ରହିଯାଏ, ସେତେ ଶିବଲିଙ୍ଗ ଧାରଣକାରୀ ନିଜ ଦେହରେ ଧାରଣ କରନ୍ତି।

ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାଵୈଶ୍ଯାଃ ଶୂଦ୍ରାଶ୍ଚାପି ଚ ସଂକରାଃ ସ୍ତ୍ରିଯୋଥଵିଧଵାବାଲାଃ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ପାଖଂଡିକାସ୍ତଥା

ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର, ମିଶ୍ର ବର୍ଣ୍ଣ, ନାରୀ, ବିଧବା, ଶିଶୁ ଏବଂ ମତଭ୍ରଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ—

ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଗୃହୀଵନ୍ଯଃସଂନ୍ଯାସୀଵାଵ୍ରତୀତଥା ନାର୍ଯୋଭସ୍ମତ୍ରିପୁଂଡ୍ରାଂକାମୁକ୍ତା ଏଵନସଂଶଯଃ

ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଗୃହସ୍ଥ, ଅରଣ୍ୟବାସୀ, ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କିମ୍ବା ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଯେ କେହି ହେଉନ୍ତୁ, ଏହିପରି ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ—ଯେମାନେ ଦେହରେ ଭସ୍ମ ଓ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଚିହ୍ନ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଜ୍ଞାନଧୃଜ୍ଞାନତୋଵାପିଵହ୍ନିଦାହସମୋଯଥା ଜ୍ଞାନାଜ୍ଞାନଧୃତଂଭସ୍ମପାଵଯେତ୍ସକଲଂନରମ୍

ଯେପରି ଅଗ୍ନି ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନ ଯେଉଁଠୁ ହେଉ, ସମାନ ଭାବରେ ସବୁକିଛି ଦହିଦେଇଥାଏ, ସେପରି ଭସ୍ମ ମଧ୍ୟ, ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନ ସହିତ ପିନ୍ଧାଯାଉଥିବା, ଏହା ମାନବକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପବିତ୍ର କରେ।

ନାଶ୍ନୀଯାଜ୍ଜଲମନ୍ନମଲ୍ପମପିଵା ଭସ୍ମାକ୍ଷଧୃତ୍ଯାଵିନା ଭୁକ୍ତ୍ଵାଵାଥଗୃହୀଵନୀପତିଯତିର୍ଵର୍ଣୀତଥାସଂକରଃ ଏନୋଭୁଙ୍ନରକଂପ୍ରଯାତିସତଦାଗାଯତ୍ରିଜାପେନତଦ୍ଵର୍ଣାନାଂ ତୁ ଯତେସ୍ତୁ ମୁଖ୍ଯପ୍ରଣଵାଜପେନ ମୁକ୍ତଂଭଵେତ୍

ଭସ୍ମ କିମ୍ବା ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଛାଡ଼ି ଜଳ କିମ୍ବା ଅନ୍ନ ଅତି କମ ମାତ୍ରାରେ ମଧ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯଦି କେହି ଏହା କରନ୍ତି—ଗୃହସ୍ଥ, ଅରଣ୍ୟବାସୀ, ରାଜା, ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କିମ୍ବା ମିଶ୍ର ଜାତିର ହେଉନ୍ତୁ—ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଜାତିମାନେ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ଓ ଯତିମାନେ ପ୍ରଧାନ ପ୍ରଣବ ଜପ କଲେ, ସେମାନେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।

ତ୍ରିପୁଂଡ୍ରଂ ଯେ ଵିନିଂଦଂତି ନିନ୍ଦନ୍ତିଶିଵମେଵତେ ଧାରଯଂତିଚଯେଭକ୍ତ୍ଯା ଧାରଯନ୍ତି ତମେଵତେ

ଯେମାନେ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି; ଯେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହା ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜେ ଶିବଙ୍କୁ ପିନ୍ଧନ୍ତି।

ଧିଗ୍ଭସ୍ମରହିତଂ ଭାଲଂଧିଗ୍ଗ୍ରାମମଶିଵାଲଯମ୍ ଧିଗନୀଶାର୍ଚନଂ ଜନ୍ମଧିଗ୍ଵିଦ୍ଯାମଶିଵାଶ୍ରଯାମ୍

ଯେ ଲଳାଟରେ ଭସ୍ମ ନାହିଁ, ସେଠି ଲଜ୍ଜା; ଯେ ଗାଁ ଶିବଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନୁହେଁ, ସେଠି ଲଜ୍ଜା; ଯେ ଭକ୍ତି ନଥିବା ପୂଜା, ସେଠି ଲଜ୍ଜା; ଓ ଯେ ଶିବ ନୁହେଁ ଏମିତି ଜ୍ଞାନ, ସେଠି ମଧ୍ୟ ଲଜ୍ଜା।

ଯେନିଂଦଂତିମହେଶ୍ଵରଂତ୍ରିଜଗତାମାଧାରଭୂତଂହରଂ ଯେ ନିନ୍ଦଂତିତ୍ରିପୁଂଡ୍ରଧାରଣକରଂ ଦୋଷସ୍ତୁ ତଦ୍ଦର୍ଶନେ ତେଵୈସଂକରସୂକରାସୁରଖରଶ୍ଵକ୍ରୋଷ୍ଟୁକୀଟୋପମାଜାତା ଏଵ ଭଵଂତିପାପପରମାସ୍ତେନାରକାଃ କେଵଲମ୍

ଯେମାନେ ମହାଦେବ, ତିନି ଜଗତର ଆଧାର ଓ ସଂହାରକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ଓ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ପିନ୍ଧିବାକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି—ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଦୋଷ ହୁଏ। ସେମାନେ ଚଣ୍ଡାଳ, ଶୂକର, ଦାନବ, ଗଧା, କୁକୁର, ଶିଆଳ, କୀଟ ପରି ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାପୀ ହୋଇ, କେବଳ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।

ତେଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶଶିଭାସ୍କରୌନିଶି ଦିନେସ୍ଵପ୍ନେପିନୋକେଵଲଂପଶ୍ଯଂତୁଶ୍ରୁତିରୁଦ୍ରସୂକ୍ତଜପତୋମୁଚ୍ଯେତତେନାଦୃତାଃ ସତ୍ସଂଭାଷଣତୋଭଵେଦ୍ଧିନରକଂନିସ୍ତାରଵାନାସ୍ଥିତଂଯେଭସ୍ମାଦିଵିଧାରଣଂହିପୁରୁଷଂନିଂଦଂତିମଂଦାହିତେ

ଏମିତି ଲୋକମାନେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ରାତି, ଦିନ କିମ୍ବା ସ୍ଵପ୍ନରେ ଦେଖାଯାଇଲେ, ସହସା ବେଦରୁ ରୁଦ୍ରସୂକ୍ତ ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍; ଏହା କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ସହ ଆଦର ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା କଲେ ମଧ୍ୟ ନରକରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ ଭସ୍ମ ଓ ଏହାଦିକ ପିନ୍ଧିବାକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ବାନ୍ଧା ରହନ୍ତି।

ନତାଂତ୍ରିକସ୍ତ୍ଵଧିକୃତୋନୋର୍ଧ୍ଵପୁଂଡ୍ରଧରୋମୁନେ ସଂତପ୍ତଚକ୍ରଚିହ୍ନୋତ୍ରଶିଵଯଜ୍ଞେବହିଷ୍କୃତଃ

ହେ ମୁନି, ଯେଉଁମାନେ ତାନ୍ତ୍ରିକ ନୁହନ୍ତି, ଅଧିକାରୀ ନୁହନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱପୁଣ୍ଡ୍ର କିମ୍ବା ତାପା ଚକ୍ର ଚିହ୍ନ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବଙ୍କ ଯଜ୍ଞରୁ ବାହାର ହୋଇଯାଆନ୍ତି।

ତତ୍ରୈତେବହଵୋଲୋକାବୃହଜ୍ଜାବାଲଚୋଦିତାଃ ତେଵିଚାର୍ଯାଃପ୍ରଯତ୍ନେନତତୋଭସ୍ମରତୋଭଵେତ୍

ଏଠାରେ ବୃହଦ୍ଜାବାଳ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେପରି ଶିଖ୍ୟା ଦିଆଯାଇଛି, ବହୁତ ଲୋକଙ୍କୁ ସାବଧାନ ଭାବରେ ଯାଞ୍ଚ କରିବା ଉଚିତ୍; ତେବେ ଯେମାନେ ଭସ୍ମରେ ଭକ୍ତି ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଗ୍ରହଣୀୟ।

ଯଚ୍ଚଂଦନୈଶ୍ଚଂଦନକେପିମିଶ୍ରଂଧାର୍ଯଂହିଭସ୍ମୈଵତ୍ରିପୁଂଡ୍ରଭସ୍ମନା ଵିଭୂତିଭାଲୋପରିକିଂଚନାପିଧାର୍ଯଂସଦାନୋଯଦିସଂତିବୁଦ୍ଧଯଃ

ଯଦି ଭସ୍ମକୁ ଚନ୍ଦନ କିମ୍ବା ଚନ୍ଦନ ଲେପ ସହିତ ମିଶାଇ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ଭାବେ ପିନ୍ଧାଯାଏ, ତେବେ ଯଦି ବୁଦ୍ଧି ଥାଏ, ଲଳାଟରେ ଭସ୍ମ ଉପରେ ଅନ୍ୟ କିଛି କେବେ ଲଗାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ସ୍ତ୍ରୀଭିସ୍ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରମଲକାଵଧି ଧାରଣୀଯଂ ଭସ୍ମଦ୍ଵିଜାଦିଭିରଥୋ ଵିଧଵାଭିରେଵମ୍ ତଦ୍ଵତ୍ସଦାଶ୍ରମଵତାଂ ଵିଶଦାଵିଭୂତିର୍ଧାର୍ଯାପଵର୍ଗଫଲଦାସକଲାଘହନ୍ତ୍ରୀ

ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରକୁ କେଶର ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍; ଭସ୍ମକୁ ଦ୍ୱିଜ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଏବଂ ବିଧବାମାନେ ମଧ୍ୟ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି, ଚାରି ଆଶ୍ରମର ଲୋକମାନେ ସଦା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭିଭୂତି ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍, ଯାହା ମୁକ୍ତି ଦେଉଛି ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ କରେ।

ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ରଂକୁରୁତେଯସ୍ତୁ ଭସ୍ମନା ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍ ମହାପାତକସଂଘାତୈର୍ମୁଚ୍ଯତେ ଚୋପପାତକୈଃ

ଯେଉଁମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଠିକ୍ ଭାବରେ ତ୍ରିପୁଣ୍ଡ୍ର ପିନ୍ଧନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାପାପ ଓ ଛୋଟ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।