ଶିଵପୁରାଣମ୍

କରପୂଜାନିଵୃତ୍ତାନାଂ ସ୍ଵଭୋଜ୍ଯଂ ତୁ ନିଵେଦଯେତ୍ ନିଵୃତ୍ତାନାଂ ପରଂସୂକ୍ଷ୍ମଂ ଲିଂଗମେଵ ଵିଶିଷ୍ଯତେ

ଯେଉଁମାନେ ସଂସାର ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ହାତରେ ପୂଜା କରି ନିଜ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ; ତ୍ୟାଗୀମାନେ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଲିଙ୍ଗ ଉପଯୁକ୍ତ।

ଵିଭୂତ୍ଯଭ୍ଯର୍ଚନଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଭୂତିଂ ଚ ନିଵେଦଯେତ୍ ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵା ତଥା ଲିଂଗଂଶିରସାଧାରଯେତ୍ସଦା

ବିଭୂତି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଓ ବିଭୂତି ଦେଇ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ; ପୂଜା ପରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ସଦା ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିବା ଉଚିତ।

ସୂତସୂତମହାଭାଗଵ୍ଯାସଶିଷ୍ଯନମୋସ୍ତୁତେ ତଦେଵଵ୍ଯାସତୋବ୍ରୂହିଭସ୍ମମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍

ଓ ସୂତ, ଶ୍ରୀବ୍ୟାସଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ ଏବଂ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଏହିପରି, ବ୍ୟାସଙ୍କର କଥା ଅନୁସାରେ ବିଭୂତିର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା କହ।

ତଥା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମ ମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ ତ୍ରିତଯଂ ବ୍ରୂହିସୁପ୍ରୀତ୍ଯାମମାନଂଦଯଚେତସମ୍

ଏହିପରି ରୁଦ୍ରାକ୍ଷର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା ଯାହା ମହିମା ନାମରେ ପରିଚିତ, ଏହି ତିନିଟି ମହିମା ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିବା ମନେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କହ।

ସାଧୁପୃଷ୍ଟଂଭଵଦ୍ଭିଶ୍ଚଲୋକାନାଂହିତକାରକମ୍ ଭଵଂତୋଵୈମହାଧନ୍ଯାଃ ପଵିତ୍ରାଃ କୁଲଭୂଷଣାଃ

ସାଧୁମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି; ଏହା ଜଗତର ଉପକାର କରେ। ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ପବିତ୍ର ଓ ଗୋତ୍ରର ଗର୍ବ।

ଯେଷାଂଚୈଵଶିଵଃସାକ୍ଷାଦ୍ଦୈଵତଂପରମଂଶୁଭମ୍ ସଦାଶିଵକଥାଲୋକେଵଲ୍ଲଭାଭଵତାଂ ସଦା

ଯେଉଁମାନେ ପାଇଁ ଶିବ ନିଜେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା ଓ ଶୁଭ, ସେମାନେ ସଦାଶିବଙ୍କର କଥା ସଦା ପ୍ରିୟ।

ତେଧନ୍ଯାଶ୍ଚକୃତାର୍ଥାଶ୍ଚସଫଲଂଦେହଧାରଣମ୍ ଉଦ୍ଧୃତଞ୍ଚକୁଲଂତେଷାଂଯେଶିଵଂସମୁପାସତେ

ଏମାନେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ସଫଳ; ତାଙ୍କର ଦେହ ଫଳଦାୟକ। ତାଙ୍କର ଗୋତ୍ର ଉନ୍ନତ—ଯେଉଁମାନେ ଏଭଳି ଶିବଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି।

ମୁଖେଯସ୍ଯଶିଵନାମସଦାଶିଵଶିଵେତିଚ ପାପାନିନସ୍ପୃଶଂତ୍ଯେଵଖଦିରାଂଗାରଂକଯଥା

ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମୁଁହରେ ସଦା 'ଶିବ', 'ସଦାଶିବ', 'ଶିବେତି' ନାମ ରହିଥାଏ, ତାଙ୍କୁ ପାପ ଛୁଇଁପାରେନି, ଯେପରି ଖଦିର ଗଛକୁ କଳା କଉଡ଼ି ଲାଗେନି।

ଶ୍ରୀଶିଵାଯନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂମୁଖଂଵ୍ଯାହରତେଯଦା ତନ୍ମୁଖଂପାଵନଂତୀର୍ଥଂସର୍ଵପାପଵିନାଶନମ୍

ଶ୍ରୀଶିବାୟନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଯେତେବେଳେ ତୁମର ମୁଁହ ଏହି ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ସେ ମୁଁହ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ହୋଇଯାଏ, ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ କରେ।

ତନ୍ମୁଖଞ୍ଚତଥାଯୋଵୈପଶ୍ଯତିପ୍ରୀତିମାନ୍ନରଃ ତୀର୍ଥଜନ୍ଯଂଫଲଂତସ୍ଯଭଵତୀତିସୁନିଶ୍ଚିତମ୍

ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ସେ ମୁଁହକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ତୀର୍ଥସ୍ନାନର ଫଳ ପାନ୍ତି।

ଯତ୍ରତ୍ରଯଂସଦାତିଷ୍ଠେଦେତଚ୍ଛୁଭତରଂଦ୍ଵିଜା ତସ୍ଯଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣଵେଣୀସ୍ନାନଫଲଂଲଭେତ୍

ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ତିନିଟି ସଦା ରହିଥାଏ, ସେଠା ଅତି ଶୁଭ; ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଏହିଠାରେ ଦେଖିଲେ ମାତ୍ର ତିନି ନଦୀ ମିଳନ ସ୍ନାନର ଫଳ ମିଳେ।

ଶିଵନାମଵିଭୂତିଶ୍ଚତଥାରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଏଵ ଚ ଏତତ୍ତ୍ରଯଂମହାପୁଣ୍ଯଂତ୍ରିଵେଣୀସଦୃଶଂସ୍ମୃତମ୍

ଶିବନାମ, ବିଭୂତି ଓ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ—ଏହି ତିନିଟି ମହାପୁଣ୍ୟ, ତିନି ନଦୀ ମିଳନ ସମାନ ମନାଯାଏ।

ଏତତ୍ତ୍ରଯଂଶରୀରେଚଯସ୍ଯତିଷ୍ଠତିନିତ୍ଯଶଃ ତସ୍ଯୈଵଦର୍ଶନଂଲୋକେଦୁର୍ଲଭଂପାପହାରକମ୍

ଯଦି ଏହି ତିନିଟି ସଦା କାହାର ଶରୀରରେ ରହିଥାଏ, ତାଙ୍କୁ ଜଗତରେ ଦେଖିବା ଦୁର୍ଲଭ ଓ ପାପ ଦୂର କରେ।

ତଦ୍ଦର୍ଶନଂଯଥାଵେଣୀନୋଭଯୋରଂତରଂମନାକ୍ ଏଵଂଯୋନଵିଜାନାତିସପାପିଷ୍ଠୋନସଂଶଯଃ

ଏହି ଦେଖିବା ତିନି ନଦୀ ମିଳନ ଦେଖିବା ସମାନ; ଯେଉଁମାନେ ଏହାକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଅତି ପାପୀ।

ଵିଭୂତିର୍ଯସ୍ଯନୋଭାଲେନାଂଗେରୁଦ୍ରାକ୍ଷଧାରଣମ୍ ନାସ୍ଯେ ଶିଵମଯୀଵାଣୀତଂତ୍ଯଜେଦଧମଂଯଥା

ଯଦି କେହି ନିଜ ଶରୀରରେ ବିଭୂତି କିମ୍ବା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଧାରଣ କରନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଶିବମୟ ଭାବରେ କଥା କହନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଧମ ଭଳି ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।

ଶୈଵଂନାମଯଥାଗଂଗାଵିଭୂତିର୍ଯମୁନାମତା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ ଵିଧିଜାପ୍ରୋକ୍ତାସର୍ଵପାପାଵିନାଶିନୀ

ଯେପରି ଗଙ୍ଗାକୁ ଶୈବ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ ଏବଂ ଯମୁନାକୁ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦିଆଯାଏ, ସେହିପରି ବିଧିଜାମାନେ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷକୁ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।

ଶରୀରେଚତ୍ରଯଂଯସ୍ଯତତ୍ଫଲଂଚୈକତଃସ୍ଥିତମ୍ ଏକତୋଵେଣିକାଯାଶ୍ଚସ୍ନାନଜଂତୁଫଲଂବୁଧୈଃ

ଯାହାର ଶରୀରରେ ଏହି ତିନିଟି ଥାଏ, ସେ ଏକାତ୍ମ ଫଳ ପାଏ; ଏକ ତାରରେ ନାହା ଦେଇ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଏହାକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି।

ତଦେଵଂତୁଲିତଂପୂର୍ଵଂବ୍ରହ୍ମଣାହିତକାରିଣା ସମାନଂ ଚୈଵତଜ୍ଜାତଂତସ୍ମାଦ୍ଧାର୍ଯଂସଦାବୁଧୈଃ

ଏହି ସମତା ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଥିଲା; ଯାହାଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେହି ସମାନ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ, ତେଣୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଏହାକୁ ସଦା ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ତଦ୍ଦିନଂହିସମାରଭ୍ଯବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣ୍ଵାଦିଭିଃସରୈଃ ଧାର୍ଯତେ ତ୍ରିତଯଂତଚ୍ଚଦର୍ଶନାତ୍ପାପହାରକମ୍

ସେହି ଦିନଠୁ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଏହି ତିନିଟିକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।

ଈଦୃଶଂହିଫଲଂପ୍ରୋକ୍ତଂନାମାଦିତ୍ରିତଯୋଦ୍ଭଵମ୍ ତନ୍ମାହାତ୍ମ୍ଯଂଵିଶେଷେଣଵକ୍ତୁମର୍ହସିସୁଵ୍ରତ

ଏହିପରି ଫଳ ତିନିଟି ନାମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି ବୋଲି କହାଯାଇଛି; ହେ ସୁବ୍ରତ, ତୁମେ ଏହାର ମହିମାକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କହିବା ଉଚିତ।

ଋଷଯୋହିମହାପ୍ରାଜ୍ଞାଃ ସଚ୍ଛୈଵାଜ୍ଞାନିନାଂମରାଃ ତନ୍ମାହାତ୍ମ୍ଯଂହିସଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯାଶୃଣୁତାଦରତୋଦ୍ଵିଜାଃ

ଋଷିମାନେ, ଶୈବ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ଦେବମାନେ, ଏହି ମହିମାକୁ ସତ୍ଭକ୍ତି ଓ ଆଦର ସହିତ ଶୁଣନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜ।

ସୁଗୂଢମପି ଶାସ୍ତ୍ରେଷୁପୁରାଣେଶ୍ରୁତିଷ୍ଵପି ଭଵତ୍ସ୍ନେହାନ୍ମଯା ଵିପ୍ରାଃପ୍ରକାଶଃ କ୍ରିଯତେ ଽଧୁନା

ଏହା ଶାସ୍ତ୍ର, ପୁରାଣ ଓ ଶ୍ରୁତିରେ ଗୁପ୍ତ ରହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ତୁମେ ପ୍ରତି ମୋର ସ୍ନେହରୁ ଏବେ ମୁଁ ଏହାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରୁଛି।

କସ୍ତତ୍ତ୍ରିତଯମାହାତ୍ମ୍ଯଂସଂଜାନାତିଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ମହେଶ୍ଵରଂଵିନାସର୍ଵଂବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେସଦସତ୍ପରମ୍

ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ, କିଏ ଏହି ତିନିଟିର ମହିମାକୁ ତତ୍ତ୍ୱରେ ବୁଝିପାରିବ? ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିନା, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସମସ୍ତ କିଛି ଅସତ୍ୟ ଓ ଅସ୍ଥାୟୀ।

ଵଚ୍ମ୍ଯହଂନାମମାହାତ୍ମ୍ଯଂଯଥାଭକ୍ତିସମାସତଃ ଶୃଣୁତପ୍ରୀତିତୋଵିପ୍ରାଃ ସର୍ଵପାପହରଂପରମ୍

ମୁଁ ନାମର ମହିମାକୁ ଭକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଏବଂ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବି; ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପ୍ରମୋଦରେ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଏହା ସମସ୍ତ ପାପର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଶକ।

ଶିଵେତିନାମଦାଵାଗ୍ନେର୍ମହାପାତକପର୍ଵତାଃ ଭସ୍ମୀଭଵଂତ୍ଯନାଯାସାତ୍ସତ୍ଯଂସତ୍ଯଂନସଂଶଯଃ

‘ଶିବ’ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ସମୟରେ, ବଡ଼ ପାପର ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ନିରେ ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଏ; ଏହା ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ, କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ପାପମୂଲାନି ଦୁଃଖାନିଵିଵିଧାନ୍ଯପିଶୌନକ ଶିଵନାମୈକନଶ୍ଯାନିନାନ୍ଯନଶ୍ଯାନିସର୍ଵଥା

ପାପର ମୂଳ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଦୁଃଖ, ହେ ଶୌନକ, କେବଳ ଶିବ ନାମରେ ନାଶ ହୋଇଯାଏ; ଅନ୍ୟ କିଛି ଏହାକୁ କେବେ ନାଶ କରିପାରେନି।

ସଵୈଦିକଃ ସପୁଣ୍ଯାତ୍ମାସଧନ୍ଯସ୍ସବୁଧୋମତଃ ଶିଵନାମଜପାସକ୍ତୋଯୋନିତ୍ଯଂଭୁଵିମାନଵ

ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ଭୂମିରେ ସଦା ଶିବ ନାମ ଜପରେ ଲଗିଥାଏ, ସେ ବେଦୀୟ, ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା, ଧନ୍ୟ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।

ଭଵଂତିଵିଵିଧାଧର୍ମାସ୍ତେଷାଂସଦ୍ଯଃଫଲୋନ୍ମୁଖାଃ ଯେଷାଂଭଵତିଵିଶ୍ଵାସଃଶିଵନାମଜପେମୁନେ

ଯେମାନେ ଶିବ ନାମ ଜପରେ ଦୃଢ଼ ଭରସା ରଖନ୍ତି, ମୁନି, ସେମାନଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ଫଳଦାୟୀ ହୋଇଯାଏ।

ପାତକାନିଵିନଶ୍ଯଂତିଯାଵଂତିଶିଵନାମତଃ ଭୁଵିତାଵଂତିପାପାନିକ୍ରିଯଂତେନନରୈର୍ମୁନେ

ଶିବ ନାମ ଦ୍ୱାରା ପାପ ନାଶ ଓ କମିଯାଏ; ଭୂମିରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାପ କମିଯାଏ, ମୁନି।