ଶିଵପୁରାଣମ୍

ହରୋମହେଶ୍ଵରଃ ଶଂଭୁଃଶୂଲପାଣିଃ ପିନାକଧୃକ୍ ଶିଵଃ ପଶୁପତିଶ୍ଚୈଵମହାଦେଵ ଇତି କ୍ରମାତ୍

ହର, ମହେଶ୍ୱର, ଶମ୍ଭୁ, ଶୂଳପାଣି, ପିନାକଧୃକ୍, ଶିବ, ପଶୁପତି ଏବଂ ମହାଦେବ — ଏହି ନାମଗୁଡିକୁ ଅନୁକ୍ରମେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।

ମୃଦାହରଣସଂଘଟ୍ଟପ୍ରତିଷ୍ଠାହ୍ଵାନମେଵଚ ସ୍ନପନଂପୂଜନଂଚୈଵକ୍ଷମସ୍ଵେତିଵିସର୍ଜନମ୍

ମାଟି ଉଠାଇବା, ଗଠନ କରିବା, ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ଆହ୍ୱାନ, ସ୍ନାନ, ପୂଜା ଏବଂ ବିସର୍ଜନ — ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।

ଅଂକାରାଦିଚତୁର୍ଥ୍ଯଂତୈର୍ନମୋନ୍ତୈର୍ନାମଭିଃ କ୍ରମାତ୍ କର୍ତଵ୍ଯାଚକ୍ରିଯାସର୍ଵାଭକ୍ତ୍ଯାପରମଯାମୁଦା

ଏହି ସମସ୍ତ କ୍ରିୟାଗୁଡିକୁ 'ଅଂ' ଆରମ୍ଭ ଚତୁର୍ଥୀ ନାମରେ ଅନୁକ୍ରମେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଏବଂ ଭକ୍ତିରେ କରିବା ଉଚିତ।

କୃତ୍ଵା ନ୍ଯାସଵିଧିଂସମ୍ଯକ୍ଷଡଙ୍ଗକରଯୋସ୍ତଥା ଷଡକ୍ଷରେଣମଂତ୍ରେଣତତୋଧ୍ଯାନଂସମାଚରେତ୍

ଉଭୟ ହାତରେ ଛଅ ଅଙ୍ଗ ମନ୍ତ୍ରରେ ନ୍ୟାସ ବିଧି ସଠିକ୍ ଭାବେ କରି, ପରେ ଏହାର ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

କୈଲାସପୀଠାସନମଧ୍ଯସଂସ୍ଥଂ ଭକ୍ତୈଃ ସନଂଦାଦିଭିରର୍ଚ୍ଯମାନମ୍ ଭକ୍ତର୍ତିଦାଵାନଲମପ୍ରମେଯଂଧ୍ଯାଯେଦୁମାଲିଂଗିତଵିଶ୍ଵଭୂଷଣମ୍

କୈଳାସ ପୀଠର ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ, ସନନ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଭକ୍ତମାନେ ପୂଜା କରୁଥିବା, ଭକ୍ତଙ୍କ ଦୁଃଖକୁ ଦହିଦେଇଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳିତ, ବିଶ୍ୱ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଓ ଉମାଙ୍କ ଆଲିଙ୍ଗନରେ ରହିଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଧ୍ଯାଯେନ୍ନିତ୍ଯଂମହେଶଂରଜତଗିରିନିଭଂଚାରୁଚଂଦ୍ରାଵତଂସଂରତ୍ନାକଲ୍ପୋଜ୍ଜ୍ଵଲାଂଗଂପରଶୁମୃଗଵରାଭୀତିହସ୍ତଂପ୍ରସନ୍ନମ୍ ପଦ୍ମାସୀନଂସମଂତାତ୍ସ୍ଥିତମମରଗଣୈର୍ଵ୍ଯାଘ୍ରକୃତ୍ତିଂଵସାନଂଵିଶ୍ଵାଦ୍ଯଂଵିଶ୍ଵବୀଜଂନିଖିଲଭଯହରଂପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରଂତ୍ରିନେତ୍ରମ୍

ମହେଶଙ୍କୁ ସଦା ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ରଜତ ପର୍ବତ ପରି ଚମକୁଛନ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ରକଳାରେ ଶୋଭିତ, ରତ୍ନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଙ୍ଗ, ହାତରେ ପରଶୁ, ମୃଗ, ଵର ଓ ଭୟ ଅଭୟ ଦେଇଥିବା, କୃପାମୟ, ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା, ଦେବମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିବା, ବାଘ ଚମଡ଼ ମେହେନ୍ତି, ବିଶ୍ୱର ଆରମ୍ଭ ଓ ମୂଳ, ସମସ୍ତ ଭୟର ନାଶକ, ପଞ୍ଚମୁଖୀ ଓ ତିନି ଚକ୍ଷୁ।

ଇତିଧ୍ଯାତ୍ଵାଚସଂପୂଜ୍ଯପାର୍ଥିଵଂଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍ ଜପେତ୍ପଞ୍ଚାକ୍ଷରଂମଂତ୍ରଂଗୁରୁଦତ୍ତଂଯଥାଵିଧି

ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି ଉତ୍ତମ ପୃଥିବୀ ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରି, ଗୁରୁ ଦିଆ ପଞ୍ଚାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ରକୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।

ସ୍ତୁତିଭିଶ୍ଚୈଵଦେଵେଶଂସ୍ତୁଵୀତପ୍ରଣମନ୍ସୁଧୀଃ ନାନାଭିଧାଭିର୍ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଃ ପଠେଦ୍ଵୈଶତରୁଦ୍ରିଯମ୍

ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଦେବେଶଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନାନା ନାମ ଓ ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ।

ତତଃ ସାକ୍ଷତପୁଷ୍ପାଣିଗୃହୀତ୍ଵାଂଜଲିନାମୁଦା ପ୍ରାର୍ଥଯେଚ୍ଛଂକରଂଭକ୍ତ୍ଯାମଂତ୍ରୈରେଭିଃସୁଭକ୍ତିତଃ

ତାପରେ ନୂତନ ଫୁଲ ହାତରେ ନେଇ, ହାତ ଜୋଡି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଦ୍ୱାରା ଶଂକରଙ୍କୁ ଗଭୀର ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ।

ତାଵକସ୍ତ୍ଵଦ୍ଗୁଣପ୍ରାଣସ୍ତ୍ଵଚ୍ଚିତ୍ତୋହଂସଦାମୃଡ କୃପାନିଧ ଇତିଜ୍ଞାତ୍ଵାଭୂତନାଥପ୍ରସୀଦମେ

ମୁଁ ତୁମର, ମୋ ଜୀବନ ତୁମ ଗୁଣରେ ନିବିଶିତ, ମୋ ଚିତ୍ତ ସଦା ତୁମେଠାରେ, ମୃଡ଼; ତୁମେ କୃପାର ସାଗର ଭାବି, ଭୂତନାଥ, ଦୟା କର।

ଅଜ୍ଞାନାଦ୍ଯଦିଵାଜ୍ଞାନାଜ୍ଜପ ପୂଜାଦିକଂ ମଯା କୃତଂ ତଦସ୍ତୁସଫଲଂକୃପଯାତଵଶଂକର

ମୁଁ ଅଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନରେ ଯାହା କରିଛି — ଜପ, ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ — ଏହା ତୁମ କୃପାରେ ଫଳଦାୟୀ ହେଉ, ଶଂକର।

ଅହଂପାପୀମହାନଦ୍ଯପାଵନଶ୍ଚଭଵାନ୍ମହାନ୍ ଇତିଵିଜ୍ଞାଯଗୌରୀଶଯଦିଚ୍ଛସିତଥାକୁରୁ

ମୁଁ ବଡ଼ ପାପୀ, ତୁମେ ବଡ଼ ପବିତ୍ର କରିବା; ଏହି ଜାଣି, ଗୌରୀଶ, ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ କର।

ଵେଦୈଃ ପୁରାଣୈଃ ସିଦ୍ଧାନ୍ତୈରୃଷିଭିର୍ଵିଵିଧୈରପି ନଜ୍ଞାତୋସିମହାଦେଵକୁତୋହଂତ୍ଵଂମହାଶିଵ

ବେଦ, ପୁରାଣ, ତତ୍ତ୍ୱ, ଋଷିମାନେ ଅନେକ ଉପାୟରେ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମହାଦେବ, ତୁମେ ଜଣା ଯାଉନାହିଁ; ମହାଶିବ, ମୁଁ କିପରି ଜାଣିପାରିବି?

ଯଥା ତଥା ତ୍ଵଦୀଯୋସ୍ମି ସର୍ଵଭାଵୈର୍ମହେଶ୍ଵର ରକ୍ଷଣୀଯସ୍ତ୍ଵଯାହଂ ଵୈ ପ୍ରସୀଦ ପରମେଶ୍ଵର

ମୁଁ ଯେପରି ହେଉ, ସମସ୍ତ ଭାବରେ ତୁମର; ମହେଶ୍ୱର, ତୁମେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ — ପରମେଶ୍ୱର, ଦୟା କର।

ଇତ୍ଯେଵଂ ଚାକ୍ଷତାନ୍ପୁଷ୍ପାନାରୋପ୍ଯ ଚ ଶିଵୋପରି ପ୍ରଣମେଦ୍ଭକ୍ତିତଶ୍ଶଂଭୁଂ ସାଷ୍ଟାଂଗଂ ଵିଧିଵନ୍ମୁନେ

ଏପରି ନୂତନ ଫୁଲ ଶିବଙ୍କ ଉପରେ ରଖି, ଭକ୍ତିରେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରୀର ଦେଇ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ, ମୁନି।

ତତଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଯଥୋକ୍ତଵିଧିନା ସୁଧୀଃ ପୁନଃ ସ୍ତୁଵୀତ ଦେଵେଶଂ ସ୍ତୁତିଭିଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ

ତାପରେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ପୁନି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଦେବେଶଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ।

ତତୋ ଗଲରଵଂକୃତ୍ଵା ପ୍ରଣମେଚ୍ଛୁଚିନମ୍ରଧୀଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଜ୍ଞପ୍ତିମାଦୃତ୍ଯ ଵିସର୍ଜନମଥାଚରେତ୍

ତାପରେ ଗଳାରେ ଶବ୍ଦ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ନମସ୍କାର କରି, ଆଦରରେ ଅନୁରୋଧ କରି, ବିସର୍ଜନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।

ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ମୁନିଶାର୍ଦୂଲାଃ ପାର୍ଥିଵାର୍ଚା ଵିଧାନତଃ ଭୁକ୍ତିଦାମୁକ୍ତିଦାଚୈଵଶିଵଭକ୍ତିଵିଵର୍ଧିନୀ

ଏପରି ଭାବରେ କହିଲେ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମାଟିର ମୂର୍ତ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ ଏହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ବଢାଇଥାଏ।

ଇତ୍ଯଧ୍ଯାଯଂସୁଚିତ୍ତେନଯଃପଠେଚ୍ଛୃଣୁଯାଦପି ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମାସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟକୁ ପଢ଼ିବେ, ପଠିବେ କିମ୍ବା ଶୁଣିବେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ପବିତ୍ର ହେବେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବେ।

ଆଯୁରାଯୋଗ୍ଯଦଂଚୈଵଯଶସ୍ଯଂସ୍ଵର୍ଗ୍ଯମେଵଚ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାଦିସୁଖଦମାଖ୍ଯାନମିଦମୁତ୍ତମମ୍

ଏହି ଉତ୍ତମ କଥା ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, କୀର୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୁଅ, ନାତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଂପର୍କରୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।

ସମ୍ଯଗୁକ୍ତଂତ୍ଵଯାତାତପାର୍ଥିଵାର୍ଚାଵିଧାନକମ୍

ତୁମେ ଠିକ୍ ଭାବରେ କହିଛ, ବାପା, ମାଟିର ମୂର୍ତ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କିପରି କରାଯିବ।

କାମନାଭେଦମାଶ୍ରିତ୍ଯସଂଖ୍ଯାଂବ୍ରୂହିଵିଧାନତଃ ଶିଵପାର୍ଥିଵଲିଂଗାନାଂ କୃପଯାଦୀନଵତ୍ସଲ

ଏବେ, ଦୟାରୁ, ଦୟାଳୁ, ଭିନ୍ନ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ମାଟିର ଶିବ ଲିଙ୍ଗର ସଂଖ୍ୟା କିପରି ହେବ ତାହା ଏକେକ ଭାବରେ କହ।

ଶୃଣୁଧ୍ଵମୃଷଯଃ ସର୍ଵେପାର୍ଥିଵାର୍ଚାଵିଧାନକମ୍ ଯସ୍ଯାନୁଷ୍ଠାନମାତ୍ରେଣକୃତକୃତ୍ଯୋଭଵେନ୍ନରଃ

ମୁନିମାନେ, ଏହି ମାଟିର ମୂର୍ତ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୂଜାର ବିଧିକୁ ଶୁଣ, ଯାହା କରିଲେ ମାନବ ଜୀବନର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ ହୋଇଯାଏ।

ଅକୃତ୍ଵା ପାର୍ଥିଵଂ ଲିଂଗଂ ଯୋନ୍ଯଦେଵଂପ୍ରପୂଜଯେତ୍ ଵୃଥାଭଵତିସାପୂଜାଦମଦାନାଦିକଂଵୃଥା

ଯଦି କେହି ମାଟିର ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି ନକରି ଅନ୍ୟ ଦେବତାକୁ ପୂଜା କରେ, ତେବେ ସେହି ପୂଜା ଅଫଳ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ।

ସଂଖ୍ଯାପାର୍ଥିଵଲିଂଗାନାଂଯଥାକାମଂନିଗଦ୍ଯତେ ସଂଖ୍ଯାସଦ୍ଯୋମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠନିଶ୍ଚଯେନଫଲପ୍ରଦା

ମାଟିର ଲିଙ୍ଗର ସଂଖ୍ୟା ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଦିଆଯାଇଛି; ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ଏହି ସଂଖ୍ୟା ଅନୁଯାୟୀ ମିଳେ।

ପ୍ରଥମାଵାହନଂତତ୍ରପ୍ରତିଷ୍ଠାପୂଜନଂପୃଥକ୍ ଲିଂଗାକାରଂସମଂତତ୍ରସର୍ଵଂଜ୍ଞେଯଂପୃଥକ୍ପୃଥକ୍

ପ୍ରଥମେ ଆହ୍ୱାନ, ପରେ ଅଲଗା ଭାବରେ ସ୍ଥାପନା ଓ ପୂଜା; ଲିଙ୍ଗର ଆକୃତି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ।

ଵିଦ୍ଯାର୍ଥୀପୁରୁଷଃପ୍ରୀତ୍ଯାସହସ୍ରମିତପାର୍ଥିଵମ୍ ପୂଜଯେଚ୍ଛିଵଲିଂଗଂହିନିଶ୍ଚଯାତ୍ତତ୍ଫଲପ୍ରଦମ୍

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଜ୍ଞାନ ଚାହେ, ସେ ଭକ୍ତିରେ ଏକ ହଜାର ମାଟିର ଶିବ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଚାହିଦା ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

ନରଃପାର୍ଥିଵଲିଂଗାନାଂଧନାର୍ଥୀଚତଦର୍ଧକମ୍ ପୁତ୍ରାର୍ଥୀସାର୍ଧସାହସ୍ରଂଵସ୍ତ୍ରାର୍ଥୀଶତପଞ୍ଚକ୍ରମ୍

ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଧନ ଚାହେ, ସେ ଏହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ସଂଖ୍ୟା ମାଟିର ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ପୁଅ ପାଇଁ ଏକ ହଜାର ଫାଇଁ ଶହାସ୍ର; ପୋଷାକ ପାଇଁ ଏକ ଶତ ଓ ପାଞ୍ଚ।

ମୋକ୍ଷାର୍ଥୀକୋଟିଗୁଣିତଂଭୂକାମଶ୍ଚସହସ୍ରକମ୍ ଦଯାର୍ଥୀଚତ୍ରିସାହସ୍ରଂତୀର୍ଥାର୍ଥୀଦ୍ଵିସହସ୍ରକମ୍

ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ କୋଟି ଗୁଣା ସଂଖ୍ୟା; ଭୂମି ପାଇଁ ଏକ ହଜାର; ଦୟା ପାଇଁ ତିନି ହଜାର; ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଦୁଇ ହଜାର।