ଯତ୍ରପାର୍ଥିଵମାହେଶଲିଂଗସ୍ଯମହିମାଧୁନା ସର୍ଵୋତ୍କୃଷ୍ଟଶ୍ଚକଥିତୋଵ୍ଯାସତୋବ୍ରୂହିତଂପୁନଃ
ଏବେ, ବ୍ୟାସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିବା ମହେଶଙ୍କ ପୃଥିବୀ ଲିଙ୍ଗର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମହିମାକୁ ପୁଣିଥରେ କହ।
ଶୃଣୁଧ୍ଵମୃଷଯଃ ସର୍ଵେ ସଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ହରତୋ ଖିଲାଃ ଶିଵପାର୍ଥିଵଲିଂଗସ୍ଯମହିମାପ୍ରୋଚ୍ଯତେମଯା
ହେ ଋଷିମାନେ, ସମସ୍ତେ ଏହି ଶିବ ପୃଥିବୀ ଲିଙ୍ଗର ମହିମାକୁ ସତ୍ଭକ୍ତିରେ ଶୁଣ, ମୁଁ ଏବେ କହୁଛି।
ଉକ୍ତେଷ୍ଵେତେଷୁ ଲିଂଗେଷୁ ପାର୍ଥିଵଂ ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍ ତସ୍ଯପୂଜନତୋଵିପ୍ରାବହଵଃ ସିଦ୍ଧିମାଗତାଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୃଥିବୀ ଲିଙ୍ଗ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ଏହାର ପୂଜା କରି ଅନେକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି।
ହରିର୍ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଋଷଯଃ ସପ୍ରଜାପତଯସ୍ତଥା ସଂପୂଜ୍ଯ ପାର୍ଥିଵଂଲିଂଗଂପ୍ରାପୁଃସର୍ଵେପ୍ସିତଂଦ୍ଵିଜାଃ
ହରି, ବ୍ରହ୍ମା, ଋଷିମାନେ ଓ ପ୍ରଜାପତିମାନେ ମଧ୍ୟ ପୃଥିବୀ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜି, ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇଛନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ଦେଵାସୁରମନୁଷ୍ଯାଶ୍ଚଗଂଧର୍ଵୋରଗରାକ୍ଷସାଃ ଅନ୍ଯେପିବହଵସ୍ତଂସଂପୂଜ୍ଯସିଦ୍ଧିଂଗତାଃପରମ୍
ଦେବ, ଅସୁର, ମାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାଗ, ରାକ୍ଷସ ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ପୂଜି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି।
କୃତେରତ୍ନମଯଂଲିଂଗଂତ୍ରେତାଯାଂହେମସଂଭଵମ୍ ଦ୍ଵାପରେପାରଦଂଶ୍ରେଷ୍ଠଂପାର୍ଥିଵଂତୁକଲୌଯୁଗେ
କୃତଯୁଗରେ ରତ୍ନର ଲିଙ୍ଗ, ତ୍ରେତାରେ ସୁନାର, ଦ୍ୱାପରରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପାରଦର ଲିଙ୍ଗ, କିନ୍ତୁ କଳିଯୁଗରେ ପୃଥିବୀର ଲିଙ୍ଗ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଅଷ୍ଟମୂର୍ତିଷୁସର୍ଵାସୁମୂର୍ତିର୍ଵୈପାର୍ଥିଵୀଵରାଃ ଅନନ୍ଯପୂଜିତାଵିପ୍ରାସ୍ତପସ୍ତସ୍ମାନ୍ମହତ୍ଫଲମ୍
ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୃଥିବୀ ମୂର୍ତ୍ତି ସର୍ବୋଚ୍ଚ; ଏହାକୁ ଅନନ୍ୟ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜିଲେ, ତପସ୍ଵିମାନେ ବଡ଼ ଫଳ ପାନ୍ତି।
ଯଥାସର୍ଵେଷୁଦେଵେଷୁଜ୍ଯେଷ୍ଠଃଶ୍ରେଷ୍ଠୋମହେଶ୍ଵରଃ ଏଵଂସର୍ଵେଷୁ ଲିଂଗେଷୁପାର୍ଥିଵଂଶ୍ରେଷ୍ଟମୁଚ୍ଯତେ
ଯେପରି ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମହେଶ୍ୱର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ବଡ଼, ସେପରି ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପୃଥିବୀ ଲିଙ୍ଗ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯଥାନଦୀଷୁସର୍ଵାସୁଜ୍ଯେଷ୍ଠାଶ୍ରେଷ୍ଠାସୁରାପଗା ତଥାସର୍ଵେଷୁଲିଂଗେଷୁପାର୍ଥିଵଂଶ୍ରେଷ୍ଠମୁଚ୍ଯତେ
ଯେପରି ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଙ୍ଗା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି ମନାଯାଏ, ସେପରି ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୃଥିବୀର ଲିଙ୍ଗକୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯଥାସର୍ଵେଷୁମଂତ୍ରେଷୁପ୍ରଣଵୋ ହି ମହାନ୍ସ୍ମୃତଃ ତଥେଦଂପାର୍ଥିଵଂଶ୍ରେଷ୍ଠମାରାଧ୍ଯଂପୂଜ୍ଯମେଵହି
ଯେପରି ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ 'ଓଁ' ସବୁଠାରୁ ମହାନ ବୋଲି ମନାଯାଏ, ସେପରି ପୃଥିବୀର ଲିଙ୍ଗ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୂଜା ଓ ଉପାସନା ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଯଥାସର୍ଵେଷୁଵର୍ଣେଷୁବ୍ରାହ୍ମଣଃଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଚ୍ଯତେ ତଥାସର୍ଵେଷୁଲିଂଗେଷୁପାର୍ଥିଵଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠମୁଚ୍ଯତେ
ଯେପରି ସମସ୍ତ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେପରି ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୃଥିବୀର ଲିଙ୍ଗକୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯଥାପୁରୀଷୁସର୍ଵାସୁକାଶୀଶ୍ରେଷ୍ଠତମାସ୍ମୃତା ତଥାସର୍ଵେଷୁଲିଂଗେଷୁପାର୍ଥିଵଂଶ୍ରେଷ୍ଠମୁଚ୍ଯତେ
ଯେପରି ସମସ୍ତ ସହରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାଶୀ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ମନାଯାଏ, ସେପରି ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୃଥିବୀର ଲିଙ୍ଗ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯଥାଵ୍ରତେଷୁସର୍ଵେଷୁଶିଵରାତ୍ରିଵ୍ରତଂପରମ୍ ତଥାସର୍ଵେଷୁଲିଂଗେଷୁପାର୍ଥିଵଂଶ୍ରେଷ୍ଥମୁଚ୍ଯତେ
ଯେପରି ସମସ୍ତ ବ୍ରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶିବରାତ୍ରି ବ୍ରତ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ସେପରି ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୃଥିବୀର ଲିଙ୍ଗ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯଥାଦେଵୀଷୁସର୍ଵାସୁଶୈଵୀଶକ୍ତିଃ ପରାସ୍ମୃତା ତଥା ସର୍ଵେଷୁ ଲିଂଗେଷୁ ପାର୍ଥିଵଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠମୁଚ୍ଯତେ
ଯେପରି ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୈବୀ ଶକ୍ତି ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି ମନାଯାଏ, ସେପରି ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୃଥିବୀର ଲିଙ୍ଗ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପ୍ରକୃତ୍ଯପାର୍ଥିଵଂଲିଂଗଂଯୋନ୍ଯଦେଵଂପ୍ରପୂଜଯେତ୍ ଵୃଥା ଭଵତି ସା ପୂଜା ସ୍ନାନଦାନାଦିକଂଵୃଥା
ଯଦି କେହି ପ୍ରକୃତିକ୍ରମେ ପୃଥିବୀର ଲିଙ୍ଗକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରେ, ତେବେ ସେହି ପୂଜା, ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସବୁ ବ୍ଫଳ ହୁଏ।
ପାର୍ଥିଵାରାଧନଂପୁଣ୍ଯଂଧନ୍ଯମାଯୁର୍ଵିଵର୍ଧନମ୍ ତୁଷ୍ଟିଦଂପୁଷ୍ଟିଦଂଶ୍ରୀଦଂକାର୍ଯଂସାଧକସତ୍ତମୈଃ
ପୃଥିବୀର ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କଲେ ପୁଣ୍ୟ, ଧନ୍ୟତା ଓ ଆୟୁ ଦୀର୍ଘ ହୁଏ; ଏହା ଆନନ୍ଦ, ପୌଷ୍ଟିକତା ଓ ଧନ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧକମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଥାଲବ୍ଧୋପଚାରୈଶ୍ଚଭକ୍ତ୍ଯା ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ ପୂଜଯେତ୍ପାର୍ଥିଵଂ ଲିଂଗଂ ସର୍ଵକାମାର୍ଥସିଦ୍ଧିଦମ୍
ଯେଉଁ ଉପଚାର ମିଳିଥାଏ, ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୃଥିବୀର ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଓ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ କରେ।
ଯଃକୃତ୍ଵାପାର୍ଥିଵଂଲିଂଗେପୂଜଯେଚ୍ଛୁଭଵେଦିକମ୍ ଇହୈଵଧନଵାଞ୍ଛ୍ରୀମାନଂତେରୁଦ୍ରୋଭିଜାଯତେ
ଯିଏ ପୃଥିବୀର ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି କରି ଶୁଭ ବେଦିରେ ପୂଜା କରେ, ସେ ଏଠାରେ ଧନୀ ଓ ଶ୍ରୀମାନ୍ ହୁଏ, ପରେ ରୁଦ୍ର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ତ୍ରିସଂଧ୍ଯଂଯୋର୍ଚଯଂଲ୍ଲିଂଗଂକୃତ୍ଵାବିଲ୍ଵେନପାର୍ଥିଵମ୍ ଦଶୈକାଦଶକଂଯାଵତ୍ତସ୍ଯପୁଣ୍ଯଫଲଂଶୃଣୁ
ଯିଏ ଦିନର ତିନି ସମୟରେ ବିଲ୍ବପତ୍ର ଦେଇ ପୃଥିବୀର ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦଶ କିମ୍ବା ଏଗାର ଥର କଲେ କେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ତାହା ଶୁଣ।
ଅନେନୈଵ ସ୍ଵଦେହେନ ରୁଦ୍ରଲୋକେମହୀଯତେ ପାପହଂ ସର୍ଵମର୍ତ୍ଯାନାଂ ଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ପର୍ଶନାଦପି
ଏହି ଦେହରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ର ଲୋକରେ ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଏ; ମଣିଷମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୃଷ୍ଟି କିମ୍ବା ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ନଶିଯାଏ।
ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତଃ ସଵୈଜ୍ଞାନୀଶିଵ ଏଵ ନ ସଂଶଯଃ ତସ୍ଯଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣଭୁକ୍ତିର୍ମୁକ୍ତିଶ୍ଚ ଜାଯତେ
ସେ ଜୀବନେ ମୁକ୍ତ, ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଶିବ ନିଜେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ତାଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।
ଶିଵଂ ଯଃ ପୂଜଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ କୃତ୍ଵାଲିଂଗଂ ତୁ ପାର୍ଥିଵମ୍ ଯାଵଜ୍ଜୀଵନପର୍ଯଂତଂ ସ ଯାତି ଶିଵମନ୍ଦିରମ୍
ଯିଏ ପୃଥିବୀର ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି କରି ନିତ୍ୟ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଜୀବନ ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶିବଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଏ।
ମୃଡେନାପ୍ରମିତାନ୍ଵର୍ଷାଞ୍ଛିଵଲୋକେହି ତିଷ୍ଠତି ସକାମଃ ପୁନରାଗତ୍ଯ ରାଜେନ୍ଦ୍ରୋଭାରତେଭଵେତ୍
ମାଟି ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ବର୍ଷ ଧରି ଶିବ ଲୋକରେ ଇଚ୍ଛାମତ କଳ୍ୟାଣ ଭୋଗ କରେ, ପୁନି ଭାରତରେ ରାଜା ହୁଏ।
ନିଷ୍କାମଃ ପୂଜଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ପାର୍ଥିଵଂଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍ ଶିଵଲୋକେ ସଦା ତିଷ୍ଠେତ୍ତତଃ ସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯଦି କେହି ନିତ୍ୟ ନିର୍ଲୋଭ ଭାବରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୃଥିବୀର ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ସଦା ଶିବ ଲୋକରେ ରହି, ପରେ ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଏକତା ପାଏ।
ପାର୍ଥିଵଂ ଶିଵଲିଂଗଂ ଚ ଵିପ୍ରୋ ଯଦି ନ ପୂଜଯେତ୍ ସଯାତିନରକଂଘୋରଂଶୂଲପ୍ରୋତଂ ସୁଦାରୁଣମ୍
ଯଦି କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୃଥିବୀର ଶିବ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରେନାହିଁ, ସେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶୂଳରେ ବିଧିତ ହୁଏ।
ଯଥାକଥଂଚିଦ୍ଵିଧିନାରମ୍ଯଂ ଲିଂଗଂ ପ୍ରକାରଯେତ୍ ପଞ୍ଚସୂତ୍ରଵିଧାନାଂ ଚ ପାର୍ଥିଵେନ ଵିଚାରଯେତ୍
ଯେପରି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଯେଭଳି ହେଉ, ଏକ ସୁନ୍ଦର ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଦେଇ ବିଚାର କରିବା ଉଚିତ।
ଅଖଣ୍ଡଂତଦ୍ଧିକର୍ତଵ୍ଯଂନଵିଖଣ୍ଡଂପ୍ରକାରଯେତ୍ ଦ୍ଵିଖଣ୍ଡଂତୁପ୍ରକୁର୍ଵାଣୋନୈଵପୂଜାଫଲଂଲଭେତ୍
ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟୁଟ ଅଛି, ତାହାକୁ ଏକାଟିଏ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଭାଗ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯଦି କେହି ଦୁଇ ଭାଗ କରି ତିଆରି କରେ, ସେ ପୂଜାର ଫଳ ପାଇବେ ନାହିଁ।
ରତ୍ନଜଂ ହେମଜଂ ଲିଂଗଂ ପାରଦଂ ସ୍ଫାଟିକଂ ତଥା ପାର୍ଥିଵଂ ପୁଷ୍ପରାଗୋତ୍ଥମଖଂଡଂ ତୁ ପ୍ରକାରଯେତ୍
ମଣି, ସୁନା, ପାରା, ସ୍ଫଟିକ, ମାଟି, କିମ୍ବା ଫୁଲ ଓ ମଣିରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଲିଙ୍ଗକୁ ସଦା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଅଖଣ୍ଡ ଭାବରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଅଖଂଡଂ ତୁ ଚରଂ ଲିଂଗଂଦ୍ଵିଖଂଡମଚରଂ ସ୍ମୃତମ୍ ଖଂଡାଖଂଡଵିଚାରୋଯଂ ସଚରାଚରଯୋଃ ସ୍ମୃତଃ
ଚଳିତ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ମନେ କରାଯାଏ; ଅଚଳ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ଭାବରେ ମନାଯାଏ। ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଭାଗ କଥା ଏହି ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଲୋକେ ମନେ ରଖନ୍ତି।
ଵେଦିକାତୁମହାଵିଦ୍ଯାଲିଂଗଂଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ ଅତୋ ହି ସ୍ଥାଵରେଲିଂଗେ ସ୍ମୃତାଶ୍ରେଷ୍ଠାଦିଖଂଡିତା
ବେଦିକା ଓ ମହାଜ୍ଞାନର ଲିଙ୍ଗ ହେଉଛନ୍ତି ମହେଶ୍ୱର। ଏହି କାରଣରୁ ଅଚଳ ଲିଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭାଗ କରାଯାଇଥିବା ଲିଙ୍ଗକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନାଯାଏ।