ଶିଵପୁରାଣମ୍

ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଦର୍ଶନାଦ୍ଯାଶ୍ଚମତାଵୈହ୍ଯଧିଦୈଵିକାଃ ଶଵଚାଂଡାଲପତିତସ୍ପର୍ଶାଦ୍ଯେଂତର୍ଗୃହେଗତେ

ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଏହା ପରି ଦେବତା ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ପୀଡ଼ା ଭାବିତ। ଘରକୁ ମୃତଦେହ, ଚଣ୍ଡାଳ କିମ୍ବା ପତିତ ଲୋକ ଛୁଇଁ ଯାଇଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖ ହୁଏ।

ଏତାଦୃଶେସମୁତ୍ପନ୍ନେଭାଵିଦୁଃଖସ୍ଯସୂଚକେ ଶାଂତିଯଜ୍ଞଂତୁମତିମାନ୍କୁର୍ଯାତ୍ତଦ୍ଦୋଷଶାଂତଯେ

ଏପରି ଭବିଷ୍ୟତ ଦୁଃଖର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯିଲେ, ତାହା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ଶାନ୍ତି ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଦେଵାଲଯେ ଽଥଗୋଷ୍ଠେଵାଚୈତ୍ଯେଵାପିଗୃହାଂଗଣେ ପ୍ରାଦେଶୋନ୍ନତଧିଷ୍ଣ୍ଯେଵୈଦ୍ଵିହସ୍ତେଯସ୍ଵଲଂକୃତେ

ଦେଉଳ, ଗୋଶାଳା, ଚୈତ୍ୟ କିମ୍ବା ଘରର ଆଙ୍ଗଣରେ, ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ସଜାଯାଇଥିବା ସ୍ଥାନରେ କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ଜାଗାରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯିବ।

ଭାରମାତ୍ରଵ୍ରୀହିଧାନ୍ଯଂପ୍ରସ୍ଥାପ୍ଯପରିସୃତ୍ଯଚ ମଧ୍ଯେଵିଲିଖ୍ଯକମଲଂତଥାଦିକ୍ଷୁଵିଲିଖ୍ଯଵୈ

ଆବଶ୍ୟକ ମାତ୍ରାର ଚାଉଳ କିମ୍ବା ଧାନ ରଖି, ସମତଳ କରି, ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପଦ୍ମ ଚିତ୍ରାଯିବା ଓ ତାହାକୁ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଆକୃତିରେ ଘେରିବା।

ତଂତୁନାଵେଷ୍ଟିତଂକୁଂଭଂ ନଵଗୁଗ୍ଗୁଲଧୂପିତମ୍ ମଧ୍ଯେସ୍ଥାପ୍ଯମହାକୁଂଭଂତଥାଦିକ୍ଷ୍ଵପିଵିନ୍ଯସେତ୍

ଏକ ଘଡ଼ାକୁ ସୂତାରେ ବାନ୍ଧି, ନୂତନ ଗୁଗୁଳ ଧୂପ ଦେଇ ଶୁଧ୍ଧ କରି, ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଘଡ଼ା ରଖିବା; ଏଭଳି ଚାରି ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ ରଖିବା।

ସନାଲାମ୍ରକକୂର୍ଚାଦୀନ୍କଲଶାଂଶ୍ଚ ତଥାଷ୍ଟସୁ ପୂରଯେନ୍ମଂତ୍ରପୂତେନପଞ୍ଚଦ୍ରଵ୍ଯଯୁତେନହି

ମନ୍ତ୍ର ପଠି ଶୁଧ୍ଧ କରାଯାଇଥିବା ପାଣି ଓ ପାଞ୍ଚ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ଏଠାରେ ଆଠଟି ଘଡ଼ା ପୂରିବା, ଏବଂ ଆମ୍ବ ଶାଖା ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଗଛର ଶାଖା ଲଗାଇବା।

ପ୍ରକ୍ଷିପେନ୍ନଵରତ୍ନାନିନୀଲାଦୀନ୍କ୍ରମଶସ୍ତଥା କର୍ମଜ୍ଞଂଚସପତ୍ନୀକମାଚାର୍ଯଂଵରଯେଦ୍ବୁଧଃ

ନୀଳମଣି ଆଦି ନବରତ୍ନକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ରଖିବା; କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ସହିତ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା।

ସୁଵର୍ଣପ୍ରତିମାଂ ଵିଷ୍ଣୋରିଂଦ୍ରାଦୀନାଂଚ ନିକ୍ଷିପେତ୍ ସଶିରସ୍କେମଧ୍ଯକୁଂଭେଵିଷ୍ଣୁମାବାହ୍ଯପୂଜଯେତ୍

ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କର ସୁନା ମୂର୍ତ୍ତି ରଖିବା; ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ମଧ୍ୟ ଘଡ଼ାରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଓ ବାହାରେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା।

ପ୍ରାଗାଦିଷୁଯଥାମଂତ୍ରମିଂଦ୍ରାଦୀନ୍କ୍ରମଶୋଯଜେତ୍ ତତ୍ତନ୍ନାମ୍ନାଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂଚନମୋନ୍ତେ ନଯଥାକ୍ରମମ୍

ପୂର୍ବ ଆଦି ଦିଗରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯଥାକ୍ରମେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବା, ଶେଷରେ ସେମାନଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ହବନ କରିବା।

ଆଵାହନାଦିକଂସର୍ଵମାଚାର୍ଯେଣୈଵକାରଯେତ୍ ଆଚାର୍ଯ ଋତ୍ଵିଜା ସାର୍ଧଂ ତନ୍ମାତ୍ରାନ୍ପ୍ରଜପେଚ୍ଛତମ୍

ଆବାହନ ଆଦି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଗୁରୁ ଦ୍ୱାରା କରାଯିବ; ଗୁରୁ ଓ ଋତ୍ବିଜମାନେ ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ।

କୁଂଭସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମେ ଭାଗେଜପାଂତେହୋମମାଚରେତ୍ କୋଟିଂଲକ୍ଷଂସହସ୍ରଂଵାଶତମଷ୍ଟୋତ୍ତରଂ ବୁଧାଃ

ଘଡ଼ାର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଜପ ସମାପ୍ତି ପରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ହବନ କରିବେ—କୋଟି, ଲକ୍ଷ, ହଜାର, ଶତ କିମ୍ବା ଏକଶଅଠ ଥର।

ଏକାହଂଵାନଵାହଂଵାତଥାମଂଡଲମେଵ ଵା ଯଥାଯୋଗ୍ଯଂପ୍ରକୁର୍ଵୀତକାଲଦେଶାନୁସାରତଃ

ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଏକ ଦିନ, ନଅ ଦିନ କିମ୍ବା ଚଳିଶି ଦିନ (ମଣ୍ଡଳ) ଯାଏଁ, ସମୟ ଓ ସ୍ଥାନ ଅନୁଯାୟୀ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ କରାଯିପାରିବ।

ଶମୀହୋମଶ୍ଚ ଶାଂତ୍ଯର୍ଥେ ଵୃତ୍ତ୍ଯର୍ଥେଚପଲାଶକମ୍ ସମିଦନ୍ନାଜ୍ଯକୈର୍ଦ୍ରଵ୍ଯୈର୍ନାମ୍ନାମଂତ୍ରେଣ ଵା ହୁନେତ୍

ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଶମୀ ଗଛର କାଠ ଦେଇ ହବନ, ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ପଳାଶ କାଠ ଦେଇ ହବନ କରିବା; ଇଂଧନ, ଚାଉଳ ଓ ଘିଅ ଦେଇ ନାମ ଓ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଆହୁତି ଦେବା।

ପ୍ରାରଂଭେଯତ୍କୃତଂଦ୍ରଵ୍ଯଂତତ୍କ୍ରିଯାଂତଂସମାଚରେତ୍ ପୁଣ୍ଯାହଂଵାଚଯିତ୍ଵାଂତେ ଦିନେସଂପ୍ରୋକ୍ଷ୍ଯଯେଜ୍ଜଲୈଃ

ଆରମ୍ଭ କରିବା ପରେ, ଯେଉଁ ଉପକରଣ ତିଆରି ହୋଇଛି, ସେହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଉଚିତ। ଶେଷରେ, ଶୁଭ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ଦେଇ, ସେଠାରେ ପାଣି ଛିଟିବା ଦରକାର।

ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯେତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଯାଵଦାହୁତିସଂଖ୍ଯଯା ଆଚାର୍ଯଶ୍ଚହଵିଷ୍ଯାଶୀତ୍ଵିଜଶ୍ଚଭଵେଦ୍ବୁଧାଃ

ତାପରେ, ଯେତେ ହୋମ ହୋଇଛି, ସେଉଁଠି ଯେତେ ଆହୁତି ଦିଆଯାଇଛି, ସେଉଁଠି ଗଣନା ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପଣ୍ଡିତମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବେ।

ଆଦିତ୍ଯାଦୀନ୍ଗ୍ରହାନିଷ୍ଟ୍ଵାସର୍ଵହୋମାଂତ ଏଵହି ଋତ୍ଵିଭ୍ଯୋଦକ୍ଷିଣାଂଦଦ୍ଯାନ୍ନଵରତ୍ନଂଯଥା କ୍ରମମ୍

ସମସ୍ତ ହୋମ ଶେଷରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଦି ଗ୍ରହମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପଣ୍ଡିତମାନେଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅନୁକ୍ରମରେ ଭୋଜନ ଓ ରତ୍ନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଦଶଦାନଂତତଃକୁର୍ଯାଦ୍ଭୂରିଦାନଂତତଃ ପରମ୍ ବାଲାନାମୁପନୀତାନାଂଗୃହିଣାଂଵନିନାଂଧନମ୍

ତାପରେ, ଦଶଟି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତା'ପରେ ତାହାଠାରୁ ବଡ଼ ଦାନ ଦେବା ଦରକାର: ଶିଶୁମାନେ, ଉପନୟନ ହୋଇଥିବା, ଗୃହସ୍ଥ ଓ ଅରଣ୍ୟବାସୀମାନେଙ୍କୁ।

କନ୍ଯାନାଂଚସଭର୍ତ୍ଃଣାଂଵିଧଵାନାଂତତଃପରମ୍ ତଂତ୍ରୋପକରଣଂସର୍ଵମାଚାର୍ଯାଯନିଵେଦଯେତ୍

ତା'ପରେ, କନ୍ୟାମାନେ, ବିବାହିତ ଜନମାନେ ଓ ବିଧବାମାନେଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ବ୍ୟବହୃତ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଇଦେବା ଦରକାର।

ଉତ୍ପାତାନାଂଚମାରୀଣାଂଦୁଃଖସ୍ଵାମୀଯମଃସ୍ମୃତଃ ତସ୍ମାଦ୍ଯମସ୍ଯପ୍ରୀତ୍ଯର୍ଥଂକାଲଦାନଂପ୍ରଦାପଯେତ୍

ଅପମୃତ୍ୟୁ ଓ ରୋଗର ମାଲିକ ଯମ ଭାବାଯାନ୍ତି। ସେହିପାଇଁ, ଯମଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ 'କାଳଦାନ' ଦେବା ଉଚିତ।

ଶତନିଷ୍କେଣ ଵା କୁର୍ଯାଦ୍ଦଶନିଷ୍କେଣ ଵା ପୁନଃ ପାଶାଂକୁଶଧରଂ କାଲଂ କୁର୍ଯାତ୍ପୁରୁଷରୂପିଣମ୍

ଶତ ନିଷ୍କ ବା ଦଶ ନିଷ୍କ ଦ୍ୱାରା, ପାଶ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଧରିଥିବା ମାନବ ଆକୃତିର କାଳଙ୍କ ଏକ ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ତତ୍ସ୍ଵର୍ଣପ୍ରତିମାଦାନଂକୁର୍ଯାଦ୍ଦକ୍ଷିଣଯାସହ ତିଲଦାନଂତତଃକୁର୍ଯାତ୍ପୂର୍ଣାଯୁଷ୍ଯପ୍ରସିଦ୍ଧଯେ

ସେହି ସୁନାର ପ୍ରତିମାକୁ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଦେଇ, ପରେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ତିଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଆଜ୍ଯାଵେକ୍ଷଣଦାନଂଚକୁର୍ଯାଦ୍ଵ୍ଯାଧିନିଵୃତ୍ତଯେ ସହସ୍ରଂଭୋଜଯେଦ୍ଵିପ୍ରାନ୍ଦରିଦ୍ରଃଶତମେଵଵା

ରୋଗ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଘିଅ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଏକ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ, ଦରିଦ୍ର ହେଲେ କମେ କମେ ଏକ ଶତ ଜଣଙ୍କୁ।

ଵିତ୍ତାଭାଵେଦରିଦ୍ରସ୍ତୁଯଥାଶକ୍ତିସମାଚରେତ୍ ଭୈରଵସ୍ଯମହାପୂଜାଂକୁର୍ଯାଦ୍ଭୂତାଦିଶାଂତଯେ

ଯଦି ଅର୍ଥ ନାହିଁ, ତେବେ ଯେତେ ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେଉଁଠିକି ଉପାୟ କରିବା ଉଚିତ। ଭୂତ ଓ ଦିଗ୍ବନ୍ଧନ ପାଇଁ ଭୈରବଙ୍କର ବଡ଼ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।

ମହାଭିଷେକଂନୈଵେଦ୍ଯଂଶିଵସ୍ଯାନ୍ତେତୁକାରଯେତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଭୋଜଯେତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଭୂରିଭୋଜନରୂପତଃ

ଶେଷରେ, ଶିବଙ୍କୁ ମହାଅଭିଷେକ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ପ୍ରଚୁର ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ।

ଏଵଂକୃତେନଯଜ୍ଞେନଦୋଷଶାଂତିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ଶାଂତିଯଜ୍ଞମିମଂକୁର୍ଯାଦ୍ଵର୍ଷେଵର୍ଷେତୁଫାଲ୍ଗୁନେ

ଏଭଳି ଯଜ୍ଞ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଶାନ୍ତି ମିଳେ। ଏହି ଶାନ୍ତି ଯଜ୍ଞ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଫାଗୁଣ ମାସରେ କରିବା ଉଚିତ।

ଦୁର୍ଦର୍ଶନାଦୌ ସଦ୍ଯୋ ଵୈ ମାସମାତ୍ରେସମାଚରେତ୍ ମହାପାପାଦିସଂପ୍ରାପ୍ତୌ କୁର୍ଯାଦ୍ଭୈରଵପୂଜନମ୍

ଅଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖିଲେ, ସତ୍ୱରେ ବା ଅତିକମେ ଏକ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ। ବଡ଼ ପାପ ହେଲେ ଭୈରବଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦରକାର।

ମହାଵ୍ଯାଧିସମୁତ୍ପତ୍ତୌସଂକଲ୍ପଂପୁନରାଚରେତ୍ ସର୍ଵଭାଵେ ଦରିଦ୍ରସ୍ତୁ ଦୀପଦାନମଥାଚରେତ୍

ବଡ଼ ରୋଗ ଆସିଲେ, ପୁନି ସଂକଳ୍ପ କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ପରିସ୍ଥିତିରେ, ଯଦି ଦରିଦ୍ର ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ଅତିକମେ ଦୀପ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ତଦପ୍ଯଶକ୍ତଃ ସ୍ନାତ୍ଵାଵୈଯତ୍କିଂଚିଦ୍ଦାନମାଚରେତ୍ ଦିଵାକରଂନମସ୍କୁର୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରେଣାଷ୍ଟୋତ୍ତରଂଶତମ୍

ଏହା ମଧ୍ୟ ଯଦି ଶକ୍ତି ନଥାଏ, ସ୍ନାନ କରି, ଯେଉଁଠିକି ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେଉଁଠିକି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏବଂ ଦିନକରଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଏକ ଶତ ଆଠ ବାର ପ୍ରଣାମ କରିବା ଦରକାର।

ସହସ୍ରମଯୁତଂଲକ୍ଷଂକୋଟିଂଵାକାରଯେଦ୍ ବୁଧଃ ନମସ୍କାରାତ୍ମଯଜ୍ଞେନ ତୁଷ୍ଟାଃ ସ୍ଯୁଃ ସର୍ଵଦେଵତାଃ

ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଏକ ହଜାର, ଦଶ ହଜାର, ଲକ୍ଷ ବା କୋଟି ପ୍ରଣାମ କରିପାରନ୍ତି। ଏହି ପ୍ରଣାମ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦେବତା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।