ଏକ ସମୟର କଥା, ଜଣେ ଭକ୍ତ ନିଜ ପିତା ଓ ରାଜାଙ୍କୁ ନିରନ୍ତର ସେବା କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ହଜାର ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିଥିଲେ। ଏହିପରି କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ସେ ପବିତ୍ର ହେଲେ; ଯଦି ଏହା କରାଯାଏ ନାହିଁ, ତେବେ ଋଣୀ ରହିଯାଏ। ଏହି ଭକ୍ତ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରକୁ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ବେଳେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଏବଂ ଶିବଙ୍କୁ ମନେ ରଖିଲେ—ଯିଏ କମଳାସନରେ ବସିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଜଟାରେ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଶୋଭିତ। ସେ ଦେଖିଲେ ଦେବୀ ତାଙ୍କର ବାମ ଜଂଘା ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି, ଚାରିପାଖରେ ମହାଗଣବୃନ୍ଦ ରହିଛନ୍ତି, ଶିବଙ୍କର ହାତରେ ମୃଗ ଓ ପରଶୁ ଅଛି, ଏବଂ ଦୁଇ ହାତରେ ଭୟ ନାଶ ଓ ଵରଦାନ ଦେଉଛନ୍ତି। ସେ ସଦାଶିବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ, ଯିଏ ସଦା କୃପାମୟ ଓ ଅନୁଗ୍ରହଦାତା। ପ୍ରଥମେ ହୃଦୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ, ଭକ୍ତିଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିଲେ। ପୂର୍ବଦିଗ ଦେଖି, ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିର ସକାଳେ, ଦୈନିକ କର୍ମ ସମାପ୍ତ କରି, ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଏବଂ ପବିତ୍ର ମନରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଏକ ହଜାର ବାର ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ବେଳେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପାସନା ପାଇଁ ବିବାହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚୟନ କରିବା ଦରକାର, ଏବଂ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ ନିର୍ବାଚନ କରିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ଶମ୍ଭୁର ରୂପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ଏହାସହିତ, ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଅନୁସାରେ, ଇଶାନ, ତତ୍ପୁରୁଷ, ଅଘୋର, ବାମଦେବ ଓ ସଦ୍ୟୋଜାତ ରୂପେ ପଞ୍ଚ ଶିବଭକ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚୟନ କରିବା ଉଚିତ। ପୂଜା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଉପକରଣ ନେଇ, ଶିବଙ୍କ ପୂଜା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଦରକାର। ଯଥାବିଧି ପୂଜା ସମ୍ପନ୍ନ କରି, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିବେ। ନିଜ ପବିତ୍ର ଉପବୀତ ଦ୍ୱାରା, ଏକାଦଶ, ଏକଶତ ଏକ, କିମ୍ବା ହଜାର ବେଳେ ଅହୁତି ଦେବା ଉଚିତ, ଯେତେ ସମ୍ଭବ ସେହିଅନୁଯାୟୀ। ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ, କପିଳ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ନିଜେ ବା ଅନ୍ୟ ଶିବଭକ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଶତ ଆଠ ଅହୁତି ଦେଇପାରିବେ। ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଶେଷରେ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଏକ ଯୁଗଳ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଇଶାନ ଆଦି ରୂପରେ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଦରକାର। ସେମାନେ ଛିଟାଇଥିବା ପବିତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ଧୋଇଲେ, ତିନି ଶଠି କୋଟି ତୀର୍ଥସ୍ନାନର ଫଳ ତୁରନ୍ତ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ପରେ, ଦଶ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ, ଭକ୍ତିସହିତ ଗୁରୁ ଓ ତାଙ୍କର ଗୃହଣୀଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ, ଇଶାନ ଆଦି ଅନୁକ୍ରମରେ। ସମ୍ଭବ ଅନୁଯାୟୀ, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ, ବସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ପିଠା ମିଠା ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଅର୍ପଣ ଶେଷେ, ବଡ଼ ଭୋଜନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ; ପରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ମନ୍ତ୍ର ପାଠ ସମାପ୍ତ କରିବେ। ଏପରି ପ୍ରକ୍ରିୟା ନିୟମିତ ଭାବେ କରିଲେ, ଜଣେ ପ୍ରକୃତ ଉପାସକ ହୁଅନ୍ତି; ଏବଂ ପୁନଃ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ବେଳେ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ହୁଏ। ଅଟଳାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସତ୍ୟଲୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ବେଳେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକର ଅଧିପତ୍ୟ ଲାଭ କରିପାରିବେ। ଯଦି ମଧ୍ୟରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ଭୋଗ ଶେଷେ ପୃଥିବୀରେ ମନ୍ତ୍ରପାଠକ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ; ପୁନଃ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ବେଳେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ ଲାଭ କରିବେ। ପୁନଃ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ବେଳେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସଦୃଶତା ଓ ଅଧିପତ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ; ଏକ ଶତ କୋଟି ବେଳେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସକ୍ଷାତ ବ୍ରହ୍ମା ସମାନ ହେବେ। ଏପରି ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟରୂପୀ ବ୍ରହ୍ମା ସହ ଏକତା ଲାଭ କରି, ବ୍ରହ୍ମାର ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଭୋଗ କରିବେ। ଏକ ନୂତନ କଳ୍ପ ଆସିଲେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ; ପୁନଃ ତପସ୍ୟାର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଇ, କ୍ରମେ ମୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ପାତାଳରୁ ସତ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚୌଦ ଲୋକ ଏହିପରି ପୃଥିବୀ ଆଦି ପଞ୍ଚଭୂତରୁ କ୍ରମେ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ। ସତ୍ୟ ଉପରୁ ମାଟି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚୌଦ ଟି ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକ ଅଛି; ଭୂଲୋକରେ ବିଷ୍ଣୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵୈକୁଣ୍ଠ ନଗରରେ ବସିଛନ୍ତି। ସେଠି ବିଷ୍ଣୁ ମହାଭୋଗର ରୂପ ଏବଂ କ୍ରିୟାଶୀଳ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହ ବସିଛନ୍ତି, ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଏହାଉପରେ ଏକୋଣେଶ ଲୋକ, ଶୁଚି ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଅଶୁଚି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ। ଶୁଚି ଲୋକରେ, କୈଳାସ ଉପରେ, ରୁଦ୍ର ମହାମହିମା ସହ ବସିଛନ୍ତି; ଏହାଉପରେ ଛପନ୍ଟି ଶାନ୍ତ ଓ ଅହିଂସାପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ। ଅହିଂସା ଲୋକରେ, ଜ୍ଞାନ କୈଳାସ ନଗରେ, କ୍ରିୟାଶୀଳ ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତକୁ ଗୁପ୍ତ କରି ବସିଛନ୍ତି। ଏହାର ଶେଷରେ ଅଛି କାଳଚକ୍ର; ଏହାଉପରେ ଅଛି ଅଧିକ ଉଚ୍ଚ ଅଞ୍ଚଳ, ଯେଉଁଠାରେ ଶିବ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି, ଏଠାରେ କାଳକୁ ଚକ୍ରଧିପତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏଠି, ମହିଷ ଧର୍ମ ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ କାଳ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧନ କରନ୍ତି; ଏଠି ମିଥ୍ୟା, ଅପବିତ୍ରତା, ହିଂସା, କ୍ରୂରତା ରହିଥାଏ। ମିଥ୍ୟା ଓ ଚାରିପ୍ରକାର ଦୁଷ୍କୃତି, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଧାରଣ କରାଯାଏ, ନାସ୍ତିକ୍ୟ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ଦୁର୍ଜନ ସଙ୍ଗ ଓ ବେଦ ବାହ୍ୟ ଶବ୍ଦ ସଦା ରହିଥାଏ। କ୍ରୋଧ, କଳୁଷ ରଙ୍ଗ, ମହାମହିଷ ରୂପର ସଙ୍ଗ ରହିଥାଏ—ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମହେଶ୍ୱର ଗୁପ୍ତ ରହନ୍ତି। ଏହାଠାରୁ ତଳେ କାର୍ମିକ ଭୋଗ ଅଛି; ଉପରେ ଜ୍ଞାନ ଭୋଗ। ତଳେ କାର୍ମିକ ମୋହ; ଉପରେ ଜ୍ଞାନ ମୋହ। ତଳେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ କାର୍ମିକ ଭୋଗର ମାପ ମାୟା; ଉପରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଜ୍ଞାନ ଭୋଗର ମାପ ମାୟା। ଉପରେ ଅବିନାଶୀ ଭୋଗ ଅଛି; ତଳେ ନଶ୍ୱର। ତଳେ ଗୁପ୍ତି; ଉପରେ ଗୁପ୍ତି ନାହିଁ। ତଳେ ଦାମରେ ବନ୍ଧନ; ଉପରେ ବନ୍ଧନ ନାହିଁ। ତଳେ କାମ ଓ କର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ସଂସାର ଚକ୍ର। ଉପରେ ଅକାମ କାର୍ମିକ ଭୋଗ; ତଳେ ବିନ୍ଦୁ ଉପାସନାରେ ସଂସାର। ଯେଉଁମାନେ ନିର୍ବିକାର ରୂପରେ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପରକୁ ଯାଆନ୍ତି; ଶିବ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଥିବାମାନେ ତଳକୁ ଘୁରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ। ଶିବକୁ ଏକମାତ୍ର ଭାବେ ଉପାସନା କରୁଥିବାମାନେ ଉପରକୁ ଯାଆନ୍ତି; ତଳେ ଅନେକ ଜୀବାତ୍ମା, ଉପରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସମୂହ। ତଳକୁ ଯାଉଥିବାମାନେ ସଂସାରରେ ବନ୍ଧିତ; ଉପରେ ଥିବାମାନେ ପ୍ରକୃତ ମୁକ୍ତ।