ଏହି କଥା ଆମ ଦେଶର ଏକ ପୁରାତନ କାଳର ଗାଥା, ଯେଉଁଥିରେ ଶିବଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରାଣ, ଶିବ ପୁରାଣ, ଏବଂ ତାହାର ସାମ୍ହିତାମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱ ରଖିଛନ୍ତି। ଯେହେତୁ ସମସ୍ତଙ୍କର ଲାଗି ଏହା ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଆଧାର, ତେଣୁ ସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ସମସ୍ତ ବୌଦ୍ଧିକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଅନ୍ତର୍ଗତ ମହାଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହି ପୁରାଣକୁ ଗାଥା କରିଥିଲେ। ଏହାର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଏତେ ଅଧିକ ଯେ, ଯେହେତୁ ଯେହିଁ ଲୋକ ଏହାକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ପଢ଼ିବେ, ସେମାନେ ଶିବଙ୍କର କୃପା ମାଧ୍ୟମରେ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ। ଯଦି କେହି ବୃକ୍ଷ କିମ୍ବା ବିଲ୍ବ ବୃକ୍ଷକୁ ପରିକ୍ରମା କରି ଏହି ଶିବ ସାମ୍ହିତାକୁ ପଢ଼ିଥାଏ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ-ହତ୍ୟାର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। କୌଣସି ପାପ ଯାହା ଏହି ସାମ୍ହିତା ନଷ୍ଟ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ, ସେଥିରେ ଶିବଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ। ଏହି ସାମ୍ହିତା, ଯାହା ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉପନିଷଦର ସାମୁଦ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଏବଂ କୁମାରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଛି, ସେଥିରେ ମଧୁର ନେକ୍ତରର ମାନସିକତା ଅଛି। ଯେହେତୁ ଯେହିଁ ଲୋକ ଏହାକୁ ଏକ ମାସ ଧରି ପଢ଼ିବେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ-ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ। ଏହି ସାମ୍ହିତାର ଏକ ମାତ୍ର ପଢ଼ାରେ ମଧ୍ୟ ଅଶୁଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ, ଅସୁଦ୍ଧ ଦାନ, କିମ୍ବା ମାଳିନ୍ୟ ଭରା କଥାର ଦୋଷ ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ଯେହିଁ ଲୋକ ଏହାକୁ ଶିବଙ୍କର ମନ୍ଦିର କିମ୍ବା ବିଲ୍ବ ବୃକ୍ଷର ତଳେ ପଢ଼ିବେ, ସେ ଏକ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଫଳ ପାଇବେ, ଯାହା କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ କରାଯିବା ଦୁର୍ଲଭ। ସେହିପରି, ଯେହିଁ ଲୋକ ଭକ୍ତିର ସହ ଏହାକୁ ପଢ଼ିବେ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବେ, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପୂର୍ବଜ ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆବାସକୁ ପହଞ୍ଚିବେ। ଏହି ଶିବ ପୁରାଣ, ଯାହା ବେଦର ସମାନ ଗୁରୁତ୍ୱ ରଖେ, ଏବଂ ଏହାର ସାମ୍ହିତାମାନେ ଅନେକ ଜଣଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ। ଏହି ସାମ୍ହିତାମାନେ ହେଉଛି ଭିଦ୍ୟେଶ୍ବର, ରାଉଦ୍ରୀ, ଶତରୁଦ୍ର, କୋଟିରୁଦ୍ର, ଉମା, କୈଳାସ, ଏବଂ ବାୟବୀୟ। ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା, ଶାନ୍ତି, ଏବଂ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଏହି ସାମ୍ହିତାମାନେ ଅନେକ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ବିଭାଜିତ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ଏହା ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଏକ ସେତୁ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା। ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ, ଏହାର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ। ସେହିପରି, ଏହି ସାମ୍ହିତା ଦ୍ୱାରା ଏକ ନୂତନ ଯୁଗର ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଲୋକମାନେ ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସେଥିରେ ମଧୁର ଭକ୍ତି ଓ ଜ୍ଞାନର ସହିତ ଏହାକୁ ଅନୁସରଣ କରିବେ। ସେଇପରି, ସମସ୍ତ ବୌଦ୍ଧିକ ମାନେ ଏହି ପୁରାଣକୁ ଶୁଣି, ଶିବଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦୋଷତାକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଏହାର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ଅନୁସରଣ କରିବାରେ ଆଗ୍ରହୀ ହେଲେ। ଏହିପରି ଯାହା ଶିବଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରାଣ, ସେଥିରେ ଭକ୍ତି, ଜ୍ଞାନ, ଏବଂ ବିରକ୍ତିର ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ। ଏହି କଥା ଆମ ପାଇଁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିକ୍ଷା ଓ ଦିଗଦର୍ଶନ ଦେଇଥାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆତ୍ମାର ମୁକ୍ତି ଓ ଶାନ୍ତିର ଅନୁଭବ କରାଏ।