କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ରର ବୁଧବାର ଦିନରେ, ଯେଉଁ ଲୋକେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି ଏବଂ ଦଧି-ଭାତ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି। ଏହି କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ରର ଗୁରୁବାର ଦିନରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୂଜା କରି, ମଧୁ, ସୁନା ଓ ଘିଅ ଦାନ କଲେ ଲୋକଙ୍କର ଭୋଗବିଲାସ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ। ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଭୋଗ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଏହି ସମୟରେ ଯଦି କେହି ଅସନ୍ତାନା ଜନନୀ ସୁନା, ଚାଁଦି ଓ ଏହା ସଦୃଶ ବସ୍ତୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ରର ଶନିବାର ଦିନରେ ଦିଗ୍ପାଳମାନଙ୍କ ପୂଜା ଉଚିତ। ଏହି ସମୟରେ ଦିଗ୍ଗଜ, ସର୍ପ, ସେତୁ, ଏବଂ ତ୍ରୟମ୍ବକ, ରୁଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ପାପନାଶକଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ନିୟମ। ବ୍ରହ୍ମା, ଜ୍ଞାନଦାତା ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଓ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କ ପୂଜା କଲେ ରୋଗ, ଅକାଳମୃତ୍ୟୁ ଓ ଅପମୃତ୍ୟୁ ଶାନ୍ତି ହୁଏ। ଲୁଣ, କାଞ୍ଚ, ତେଲ, କଳା ଉଡଦ, ତିକ୍ତ ଫଳ, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଜଳ ଦାନ କରିବାରେ ମହତ୍ ବଳ ରହିଛି। ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଖଦ୍ୟ, ଦୁଇଟି ମାପରେ ଦାନ କଲେ ସ୍ୱର୍ଗଲାଭ ହୁଏ। ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମାସରେ ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କ୍ରମଅନୁସାରେ କଲେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ। ଚାଉଳ ଓ ହବିଷ ଖାଦ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଦାନକୁ ବିଶେଷ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଛି। ଏହି ମାସରେ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ମିଳେ। ପାପ ନାଶ, କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧି, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଧର୍ମ, ବେଦ ଜ୍ଞାନ ଓ ତାହାର ଠିକ୍ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଏହି ଦାନରେ ଲାଭ ହୁଏ। ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ମହାଭୋଗ, ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଏକତା, ବେଦାନ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ ହୁଏ; ଏହି ସବୁ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ ଚାଉଳ ଦାନର ଫଳ। ଏହି ମାସରେ ପ୍ରଭାତରୁ ତିନି ଦିନ କିମ୍ବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଯଦି ଭୋଗ ଚାହାଁନ୍ତି। ଏଠାରେ ମାସିକ ଅର୍ଚ୍ଚନାର ଅଲସତା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯେଉଁଯେଉଁ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଂଯୋଗ ରହିଥାଏ, ସେଠି ଧନୁର୍ମାସ ପାଳନ କରିବା ନିୟମ। ଧନୁର୍ମାସରେ ଏକ ମାସ ଉପବାସ କରିବା, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ବେଦମାତା ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବେ, ତାପରେ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସପ୍ତାକ୍ଷରୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ଏପରି ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରି, ଶରୀର ଶେଷରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳାମାନେ ଦିନେ ତିନିଥର ସ୍ନାନ ଓ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ସଦା ଜପ କରିଲେ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ମିଳେ; ଚାହିଁଥିବା ମନ୍ତ୍ର ସଦା ଜପ କଲେ ମହାପାପ ନିବୃତ୍ତି ହୁଏ। ଧନୁର୍ମାସରେ ବିଶେଷ ଭାବେ ଏକ ବଡ଼ ନୈବେଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ, ଏଥିରେ ଏକ ମାପ ଚାଉଳ ଓ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ କଳା ମରିଚ ଦେବା ଦରକାର। ସବୁ ବସ୍ତୁକୁ ବାରଟି ଗଣି, ଏକ କୁଡ଼ାଭ ମଧୁ ଓ ଘିଅ, ଏକ ଦ୍ରୋଣ ଡାଲ ଓ ବାର ପ୍ରକାର ଶାକ ଦେବା ଉଚିତ। ଘିଅରେ ତିଆରି କରା ଆଣ୍ଡା, ମିଠା, ଚାଉଳ ଏବଂ ଏହିପରି ବାର ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ, ବାର ପ୍ରସ୍ଥ ଦହି ଓ ଦୁଧ ଦେବା ଉଚିତ। ନାଡିଆ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ବାରଟି, ବାରଟି ପାନ ଗୁଆ ଓ ଛଅତିସଟି ପାନପତ୍ର ସହିତ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ। କର୍ପୁର, ଏଳାଚୀ ଗୁଣ୍ଡ, ପାଞ୍ଚ ସୁଗନ୍ଧି ଓ ପାନପତ୍ର ସହିତ ଏହି ମହାନୈବେଦ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ଏହି ମହାନୈବେଦ୍ୟ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରି, ଭକ୍ତମାନେ ତାଙ୍କର ବର୍ଗାନୁସାରେ ଦେବା ଉଚିତ। ପକା ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କଲେ ଭୂମିର ଶାସକ ହେବାର ଅଧିକାର ମିଳେ; ଏହି ମହାନୈବେଦ୍ୟ ଦାନ କଲେ ସ୍ୱର୍ଗଲାଭ ହୁଏ। ହଜାର ମହାନୈବେଦ୍ୟ ଦାନ କଲେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସତ୍ୟଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁ ଲାଭ କରନ୍ତି। ତିରିଶି ହଜାର ମହାନୈବେଦ୍ୟ ଦାନ କଲେ ଉଚ୍ଚତମ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ ଏବଂ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନାହିଁ। ଛଅତିସ ହଜାର ଦାନକୁ ଜନ୍ମ ନୈବେଦ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏହା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ମହାପୂର୍ଣ୍ଣତା ରହିଥାଏ। ଏହି ମହାପୂର୍ଣ୍ଣତା ଜନ୍ମ ନୈବେଦ୍ୟ ବୋଲି ମନ୍ୟ; ଏହା ଦାନ କଲେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନାହିଁ। ଉର୍ଜା ମାସର ଶୁଭ ଦିନରେ, ବିଶେଷ କରି ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ବିଷୁବ, ଜନ୍ମନକ୍ଷତ୍ର, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଇତ୍ୟାଦି ଯୋଗରେ ଏହି ଜନ୍ମ ନୈବେଦ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରତିବଛର ଜନ୍ମତିଥିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନ୍ମ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟ ମାସରେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁ ଦିନ ଜନ୍ମନକ୍ଷତ୍ର ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଏକାଠି ପଡ଼ିଥାଏ, ସେଠି ଦେବା ଉଚିତ। ସମାବେଶ, ଭୋଜନ କିମ୍ବା ବିଜ ରୋପଣ ସମୟରେ ଏହି ଜନ୍ମ ନୈବେଦ୍ୟ ହଜାରଥର କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ଦାନ କଲେ ଜନ୍ମ ଅର୍ପଣର ଫଳ ମିଳେ। ଜନ୍ମ ଅର୍ପଣ କଲେ ଶିବ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି ଓ ନିଜ ସାନିଧ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି; ଏହି ଜନ୍ମ ନୈବେଦ୍ୟ କେବଳ ଶିବଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ଶିବ ଯୋନି ଓ ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ଜନ୍ମର ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ; ତେଣୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଶିବଙ୍କ ଜନ୍ମର ପୂଜା କରିବା ନିୟମ। ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତ ବିନ୍ଦୁ ଓ ନାଦରେ ଅବସ୍ଥିତ; ବିନ୍ଦୁ ହେଉଛନ୍ତି ଶକ୍ତି, ଶିବ ହେଉଛନ୍ତି ନାଦ, ଏହି ଶିବ-ଶକ୍ତି ରୂପରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଅଛି। ବିନ୍ଦୁ ନାଦକୁ ଧାରଣ କରେ, ନାଦ ବିନ୍ଦୁକୁ ଧାରଣ କରେ; ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ବିନ୍ଦୁ-ନାଦ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ବିନ୍ଦୁ ଓ ନାଦ ଯେଉଁଠି ଅଛି, ସେଠି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ପ୍ରକାଶ ପାଏ; ଏହିପରି ପ୍ରକାଶରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ, ଏହାର କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଲିଙ୍ଗ ଯାହା ବିନ୍ଦୁ ଓ ନାଦରେ ତିଆରି, ସେଠି ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ; ବିନ୍ଦୁ ହେଉଛନ୍ତି ଦେବୀ, ଶିବ ହେଉଛନ୍ତି ନାଦ, ଏହିପରି ଶିବଲିଙ୍ଗ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ତେଣୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଶିବଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ମାତା ଦେବୀ ବିନ୍ଦୁ ରୂପେ, ପିତା ଶିବ ନାଦ ରୂପେ। ଦୁଇ ଜଣ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ପରମ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ; ଏହି ପରମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଶିବଲିଙ୍ଗର ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାତା, ଶିବ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ପିତା; ଦୁଇଁ ଜଣଙ୍କ ସେବା କଲେ କୃପା ବେଶି ହୁଏ।