ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ବୁଧବାରରେ ଦହି ଓ ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତାନ, ମିତ୍ର, ଜନାନୀ, ଓ ଏହାର ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଉନ୍ନତି ସଦା ହୁଏ। ଦୀର୍ଘାୟୁ ଆଶା କରୁଥିଲେ, ଗୁରୁବାରରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଏହି ପୂଜା ସୂତ, ବସ୍ତ୍ର, ଦୁଧ ଓ ଘିରେ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଭୋଗର ଲାଗି, ଶୁକ୍ରବାରରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଏକାଗ୍ରତାରେ ପୂଜା କରିବା ଓ ଷଡ୍ରସ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ଓଡ଼ିଆ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ। ଜନାନୀମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବା ପାଇଁ ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେବା ଓ ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଶନିବାରରେ ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ତିଳ ଦ୍ୱାରା ହୋମ, ଦାନ ଓ ତିଳ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ ଆରୋଗ୍ୟ ଦିଆଯାଏ। ପ୍ରତିଦିନ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା, ବିଶେଷ ପୂଜା, ସ୍ନାନ, ଦାନ, ପାଠ, ହୋମ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟିରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ତିଥି ଓ ନକ୍ଷତ୍ର ସଂଯୋଗ, ପ୍ରତି ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା, ସପ୍ତାହର ଦିନରେ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାତା ଜଗତ୍ପତି ଦେବତା ପ୍ରତ୍ୟେକ ରୂପରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏହି ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି—ଅନୁସାରେ ଏହା ସ୍ଥାନ, ସମୟ ଓ ଦାତା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ଦ୍ରବ୍ୟ, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଚାଳ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ଅନୁସାରେ ଦେବତା ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଶୁଭ ଆରମ୍ଭ, ଅଶୁଭ ଶେଷ, ଓ ଗୃହରେ ଜନ୍ମନକ୍ଷତ୍ରରେ ଗୃହସ୍ଥମାନେ ସୂର୍ୟ ଆଦି ଗ୍ରହମାନେ ପୂଜା କରି ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ଶ୍ରୀ ପ୍ରାପ୍ତି କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବେଦମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ତନ୍ତ୍ରପଦ୍ଧତିରେ ପୂଜା କରିଲେ ମଧ୍ୟ। ଏହା ସମସ୍ତ ଦିନରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଶୁଭ ଫଳ ଆଶା କରି କ୍ଷମତା ଅନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ। ଦରିଦ୍ରମାନେ ତପସ୍ୱାରେ, ଧନୀମାନେ ଧନରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଏହି ଧର୍ମ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହାପରେ, ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଛାୟା, ଜଳ, ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ଥିତି ଓ ପୁଣ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ ପାଉଥିଲେ। ଧନ ଥିବା ଲୋକ ଏହାକୁ ଭୋଗ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସମୟ ଅନୁସାରେ ଶୁଭ ଅଶୁଭ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନ ଉପଲବ୍ଧି ହୁଏ। ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ପାଠ କରିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା, ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ବଳିର ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହିପରେ, ବୈଦିକ କ୍ରିୟା—ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟାରେ ଫଳ ଦେଇଥିବା ଶୁଧ୍ଧ ଗୃହ ଓ ଅଞ୍ଚଳର ବିବରଣୀ ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ। ଏହାପରେ, ଗୋଶାଳା ଦଶଗୁଣା ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାପରେ ଜଳ ତୀର ଦଶଗୁଣା ଅଧିକ, ଏହାପରେ ବିଲ୍ବ, ତୁଳସୀ କିମ୍ବା ଅଶ୍ୱଠ ଗଛ ତଳ ଦଶଗୁଣା ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହାପରେ ଦେବଳୟ ଦଶଗୁଣା ଅଧିକ, ପୁନଃ ପବିତ୍ର ତୀର ଦଶଗୁଣା ଅଧିକ, ଏବଂ ପବିତ୍ର ତୀର ଅନ୍ତର୍ଗତ ନଦୀ ତୀର ଦଶଗୁଣା ଅଧିକ। ସାତ ଗଙ୍ଗା ତୀର ତାଠାରୁ ଦଶଗୁଣା ଶ୍ରେଷ୍ଠ—ଗଙ୍ଗା, ଗୋଦାବରୀ, କାବେରୀ, ତାମ୍ରପର୍ଣୀ, ସିନ୍ଧୁ, ସରୟୂ, ଓ ରେବା। ଏହାପରେ ସମୁଦ୍ର ତୀର ଦଶଗୁଣା ଅଧିକ, ଏବଂ ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଦଶଗୁଣା ଅଧିକ। ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନ ହେଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ମନ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥାଏ; ଏଠି ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ, ଦାନ ଓ କ୍ରିୟାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। କୃତ ଯୁଗରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ମିଳେ; ତ୍ରେତାରେ ତିନି-ଚତୁର୍ଥାଂଶ, ଦ୍ୱାପରରେ ଅର୍ଧାଂଶ, କଳିରେ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଓ ତାଠାରୁ କମ୍। ଶୁଧ୍ଧ ମନ ଥିଲେ ଶୁଭ ଦିନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ଦେଇଥାଏ; ଏହିପରି, ସୂର୍ୟ ଚଳନ ସମୟରେ ଫଳ ଦଶଗୁଣା ମିଳେ। ବିଷୁବ ଓ ଉତ୍ତରାୟଣ, ମୃଗଶିରା ପ୍ରବେଶ, ଚନ୍ଦ୍ର ଗ୍ରହଣ—ସମସ୍ତ ଦଶଗୁଣା ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ସୂର୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମୟ, ଏହି ସମୟରେ ସୂର୍ୟ ବିଷ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ହୁଏ, ଏହା ରୋଗ ଦୂର କରିଥାଏ। ଏହି ବିଷ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ସ୍ନାନ, ଦାନ, ପାଠ କରିବା ଉଚିତ, ଏହି ସମୟ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ। ଜନ୍ମନକ୍ଷତ୍ର ଓ ବ୍ରତ ଶେଷ ସମୟ, ସୂର୍ୟ ଗ୍ରହଣ ଭଳି; ଏବଂ ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ସାଙ୍ଗ ଏକ କୋଟି ସୂର୍ୟ ଗ୍ରହଣର ଫଳ ସମାନ। ତପସ୍ୱୀ, ଜ୍ଞାନୀ, ଯୋଗୀ, ତ୍ୟାଗୀମାନେ ଦେବପୂଜା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନେ ପାପ ନାଶ କରନ୍ତି। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯିଏ ଚବିଶ ଲକ୍ଷ ଗାୟତ୍ରୀ ଜପ କରିଛି, ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ଦେବାର ଯୋଗ୍ୟ। ଦାତାକୁ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କରିଥିବାରୁ 'ପାତ୍ର' ଶବ୍ଦ ଦିଆଯାଇଛି; ଏବଂ ଜପକାରୀକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିବାରୁ 'ଗାୟତ୍ରୀ' ଶବ୍ଦ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହିପରି, ଏହି ଜଗତରେ ଯିଏ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ ଅନ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଦେଇଥାଏ, ସେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଓ ବଳିରେ ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାର ଯୋଗ୍ୟ। ଗାୟତ୍ରୀ ଜପ ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ; ତେଣୁ ଦାନ, ପାଠ, ଅର୍ପଣ, ପୂଜା ଓ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦାନ ଦେବା ଓ ରକ୍ଷା କରିବାର ଯୋଗ୍ୟ। ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ବ୍ୟକ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ନାରୀ-ପୁରୁଷ, ଦାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯଥାସମୟରେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି ଉପଦେଶ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଚାହିଁ ଦିଆଯିବା ଦାନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ଦେଇଥାଏ; ପ୍ରଶ୍ନ ଉତ୍ତର ଦାନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ସେବାକୁ ଦିଆଯିବା ଦାନ ତାଙ୍କ ପାଦ ପ୍ରାପ୍ତିର ଫଳ ଦେଇଥାଏ; ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ କେବଳ ଜନ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯିବା ଦାନ, ଯଦି ସେ ଦରିଦ୍ର, ଦ୍ୱିଜମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଏହି ଜଗତରେ ଭୋଗ ପାଇଁ ଦିଆଯିବା ଧନ ଦଶ ବର୍ଷ ଫଳ ଦେଇଥାଏ; ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଦାନ ଦଶ ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଗାୟତ୍ରୀ ଜପରେ ଲିନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଦାନ ଦଶ ବର୍ଷ ସତ୍ୟଲୋକର ଫଳ ଦେଇଥାଏ; ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଦାନ ବୈକୁଣ୍ଠ ଦେଇଥାଏ। ଏହିପରି, ଶାସ୍ତ୍ରର ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା, ଦାନ, ଓ କ୍ରିୟା କରିବା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନରେ ଶୁଭ, ଆରୋଗ୍ୟ, ଭୋଗ, ଓ ମୋକ୍ଷ ଫଳ ଲାଭ ହୁଏ।