ସନତ୍କୁମାର ନିଜେ ଏହି ସମସ୍ତ ଉପଦେଶ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ ବ୍ୟାସ ମହାର୍ଷିଙ୍କୁ, ଏବଂ ଏହି ପବିତ୍ର ଉପଦେଶ ବ୍ୟାସ ସ୍ୱୟଂ ଆମକୁ କହିଥିଲେ। ଏବେ ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ ଉପଦେଶ ସାରାଂଶ ଭାବେ ତୁମକୁ ଦେଇଛି। ଏହି ଶିବ ପୁରାଣ ଏକ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି, ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିୟମ ଓ ଆଦେଶ। କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ କେବେ ବେଦ ଅଜ୍ଞାନୀ, ଅଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ଶିଷ୍ୟ, କିମ୍ବା ଅନାସ୍ଥିକଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯଦି ମୂଢ଼ତାବଶତଃ ଏହି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ, ତେବେ ଏହା ନରକରେ ପହଁଚାଇଦିଏ। ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ଓ ଶିଷ୍ଟ ଆଚରଣ ସହିତ ଏହି ପଥରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଉପଦେଶକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଅଧ୍ୟୟନ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି, ପ୍ରଭୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁଖ, ଧର୍ମର ଦ୍ୱାର, ତିନୋଟି ପୁରୁଷାର୍ଥ ଓ ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷ ଦାନ କରନ୍ତି। ପୁରାଣର ଏହି ମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଓ ମୁଁ, ଦୁଇଁଜଣେ, ପରସ୍ପର ଉପକୃତ ହେଲୁ। ଏବେ ମୋର ଅଭିଲାଷା ପୂରଣ ହୋଇଛି, ମୁଁ ବିଦାୟ ନେଉଛି। ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଦା ମଙ୍ଗଳ ରହୁ। ଯେତେବେଳେ ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତ ହେଲା, ମୁନିମାନେ ନିଜ ନିୟମ ପୂରଣ କରି, ଏହି ମହାଯଜ୍ଞର ଶେଷରେ, କଳିଯୁଗରେ ଯେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗରେ ଲିନ୍ନ, ସେମାନେ ବାରାଣସୀ ନିକଟରେ ନିଜ ଆଶ୍ରୟ ବନ୍ଦିଲେ। ପରେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂସାରିକ ବନ୍ଧନ ଠାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ଆଶାରେ, ପଶୁପତିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବାର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନ ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ, ସେମାନେ ଅପରିସୀମ ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କଲେ, ଯାହା କୌଣସି ଦୋଷରେ ଦୂଷିତ ନୁହେଁ। ଏହି ଶିବ ପୁରାଣ ଏଠି ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏହା ଉପକାରୀ, ଯଥାଯଥ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପାଠ କରିବା ଓ ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପଦେଶ କେବେ ଅନାସ୍ଥିକ, ଅଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ, କପଟୀ, ମହେଶଙ୍କୁ ଅନନ୍ୟଭାବେ ଭକ୍ତି ନ କରୁଥିବା, କିମ୍ବା ବାହ୍ୟଦୃଷ୍ଟିରେ ଧାର୍ମିକ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି ପୁରାଣକୁ କେବଳ ଏକଥର ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ, ପାପ ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଏ; ଅଭକ୍ତା ଭକ୍ତିରେ ଦୃଢ ହୁଏ, ଭକ୍ତା ତାଙ୍କର ଭକ୍ତିର ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପାଉଛନ୍ତି। ପୁନର୍ବାର ଶୁଣିଲେ ଏକ ସତ୍ୟ ଭକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏବଂ ଆଉ ଅଧିକ ଶୁଣିଲେ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ। ଏହି କାରଣରୁ, ଯେଉଁମାନେ ମୋକ୍ଷ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନଃପୁନଃ ଏହି ପୁରାଣ ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଏହି ପୁରାଣକୁ ପଞ୍ଚଥର ନିଷ୍ଠା ସହିତ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ, ଉଚ୍ଚତମ ଫଳ ପାଇବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ; ଏଭଳି କରିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏହା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ରାଜା, ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୈଶ୍ୟମାନେ ଏହି ପୁରାଣକୁ ସାତଥର ପଢ଼ି, ଶିବଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁ କୌଣସି ଲୋକ ଭକ୍ତି ଓ ଭକ୍ତିରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଏହି ପୁରାଣ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଜନ୍ମରେ ସମସ୍ତ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରନ୍ତି।