ଏକ ଦିବ୍ୟ ରତ୍ନ ଅଙ୍କିତ ଦଣ୍ଡ ଓ ଶୁଭ୍ର ଚାମର ତଳେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଶୁଭ୍ର ପାରାସୋଲ ରେ, ଦେବୀ ସଙ୍ଗିନୀ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସିଥିଲେ ଶିବ। ତାଙ୍କର ତିନିଟି ଚକ୍ଷୁ, ଶ୍ରୀମୟ ରୂପ ଓ ତେଜ ରେ ଉଜ୍ୱଳ, ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗରିମାର ପ୍ରତିକ ଦୁର୍ଗ ରହିଛି। ଏହା ଦେଖି ପ୍ରତୀତ ହେଲା, ଯେଉଁ ଅଟୁଟ ଆଜ୍ଞା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର, ସେ ଆସିଛି; ଶିବଙ୍କର ବିଶ୍ୱ ଦୟା ଏଥିରେ ପ୍ରକାଶ ହେଉଛି। ସିଳାଦାଙ୍କ ପୁତ୍ର ନନ୍ଦି, ଶିବଙ୍କର ଦଳପତି, ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଶୂକର ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଏକ ଅନ୍ୟ ଶିବ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଛି। ସେ ଚାରି ହାତ, ଶ୍ରୀମୟ ଶରୀର, ଚନ୍ଦ୍ର ଶିର ଉପରେ ଅଳଙ୍କାର ଭାବେ ରହିଛି; ଗଳାରେ ସର୍ପ ରେଖା, ଶକ୍ତି ଓ ଶାସନ ଶରୀର ଭଳି ପ୍ରତିତି ଦେଖାଯାଉଛି। ମୁକ୍ତି ଏଠାରେ ଏକ ଦେହ ନେଇଛି, ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାନ ଏଠାରେ ରୂପ ନେଇଛି। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସହ ବିଭିନ୍ନ ଋଷିମାନେ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ସେ ନନ୍ଦିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଯୋଡି ହାତ ରେ ନମସ୍କାର କରି, ନିଜକୁ ନିଜ ପ୍ରଭୁ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଭୂମିରେ ଅବତରିଲା। ଋଷିମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ସ୍ତୁତି କରି, ନନ୍ଦିଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତାବ କଲେ—"ଏହି ଛଅ ଶ୍ରେଣୀ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ନଇମିଷ ଯଜ୍ଞରେ ନିମଗ୍ନ ଅଛନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଆସିଛନ୍ତି, ଆରମ୍ଭ ରୁ ଏହି ଇଚ୍ଛା ରଖିଛନ୍ତି।" ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ନନ୍ଦି ଏକ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନ କାଟି ଦେଲେ; ତାଙ୍କୁ ଶୈବ ନୀତି, ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ, ଯୋଗ ଦେଇ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ସନତ୍କୁମାର ଶ୍ରୀ ବ୍ୟାସଙ୍କୁ, ବ୍ୟାସ ମୋତେ, ଏବଂ ମୁଁ ଆପଣମାନେ ପାଇଁ ସାରାଂଶ ଭାବେ କହିଛି। ଏହି ପୁରାଣ ରତ୍ନ, ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନୀତି, ଅବେଦାନ୍ତୀ, ଅଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ଶିଷ୍ୟ, ଅନାସ୍ତିକ, ବିଶ୍ୱାସ ନଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଭ୍ରମ ରେ କହିଲେ ନରକ ଲାଭ ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ କ୍ରିୟା କରି, ଏହି ପଥ ରେ ଶୁଣିବା, ପଢିବା, ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାଗ୍ୟ, ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି, ତିନି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଓ ଶେଷ ରେ ମୋକ୍ଷ ପାନ୍ତି। ପୁରାଣ ପଥ ଦ୍ୱାରା, ଆପଣ ଓ ମୁଁ ପରସ୍ପର ଉପକୃତ ହେଲୁ; ଏବେ ମୋ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଲା, ମୁଁ ବିଦାୟ ନେଉଛି। ମାନ୍ୟ ମଙ୍ଗଳ ସବୁ ଦିନ ରହୁ। ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତ ହେଲାପରେ, ଋଷିମାନେ ନିଜ ନିୟମ ପୂରଣ କରି, କଳି ଯୁଗରେ ଲୋକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବିଷୟରେ ଆସକ୍ତ ହେବା ସମୟରେ, ବାରାଣସୀ ନିକଟରେ ନିବାସ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଗି, ପଶୁପତିଙ୍କ ଭକ୍ତି ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନ ଓ ଧ୍ୟାନ ରେ, ଅପରିମିତ ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କଲେ, ଅପରାଧ ରହିତ ଭାବେ। ଏହି ଶିବ ପୁରାଣ ଏବେ ସମାପ୍ତ ହେଲା; ଏହା ଉତ୍ତମ ଓ ଲାଭଦାୟକ, ସାଧାରଣ ଭାବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଓ ଏହି ଭଳି ଆଗ୍ରହ ରେ ଶୁଣିବା ଉଚିତ୍। ଏହା ଅନାସ୍ତିକ, ଅଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ, ବେଠିକ ଲୋକ, ମହେଶଙ୍କୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁନଥିବା, କୃତ୍ୟ ଦେଖାଉଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ପୁରାଣ ଏକଥା ଶୁଣିଲେ, ପାପ ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଏ; ଅଭକ୍ତ ଭକ୍ତି ଲାଭ କରେ, ଭକ୍ତ ଭକ୍ତିର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଉଛି। ପୁନଃ ଶୁଣିଲେ ତୁଷ୍ଟି ଭକ୍ତି ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ, ଆଉ ଅଧିକ ଶୁଣିଲେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ; ଏହିପାଇଁ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକ ଏହିପୁରାଣ ପୁନଃପୁନଃ ଶୁଣିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ପୁରାଣ ପାଞ୍ଚ ଥର ଭକ୍ତି ସହ ପଢିବା ଦ୍ୱାରା, ଉଚ୍ଚ ଫଳ ଲାଭ ହୁଏ; ଏହା ନିଶ୍ଚିତ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ରାଜା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଉତ୍ତମ ବୈଶ୍ୟ, ଏହି ପୁରାଣ ସାତଥର ପଢି ସିବଙ୍କର ଦର୍ଶନ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଭକ୍ତି ଓ ଭକ୍ତିର ଆଶାରେ ଏହି ପୁରାଣ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଜନ୍ମରେ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ମୁକ୍ତି ପାନ୍ତି। ଏହି ଶିବ ପୁରାଣ ଶିବଙ୍କର ପ୍ରିୟତମ, ଭୋଗ ଓ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା, ବେଦ ସମାନ, ଭକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି କରେ। ଯେଉଁ ଉଚ୍ଚାରଣକାରୀ ଓ ଶ୍ରୋତା, ତାଙ୍କର ପରିବାର, ସେବକ, ପୁତ୍ର, ମାତା ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶଂକର ନିତ୍ୟ ଶୁଭ ଦେଇଥିବା।