ଏହି ଶିବପୁରାଣର ଏକ ଉତ୍କଳିତ ଅଂଶରେ କହାଯାଏ— ଜଗତର ଭୋଗକୁ ନିମ୍ନ ମନି, ଜେଉଁ ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ଅସଙ୍ଗ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିପାରିବେ, ସେ ଭଲ। କିନ୍ତୁ ଯଦି କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ମୃତ୍ୟୁ ସମୀପରେ ବା ଅନେକ ଅଶୁଭ ସଙ୍କେତ ଦେଖି ଯୋଗ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ଚାହେ, ସେ ଶିବଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଆଶ୍ରୟ ନେବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ଥିବା ସମୟରେ, ଯଦି ଜଣେ ଦୃଢ ଚିତ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଜୀବନକୁ ଛାଡି ଦେଇଥାଏ, ରୋଗ ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଦେହ ଛାଡି ଦେଇଥାଏ। ଏହି ମୃତ୍ୟୁ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ହୋଇପାରେ— ଉପବାସ କରି, ନିଜ ଦେହକୁ ଶିବଙ୍କ ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରି, କିମ୍ବା ଶିବଙ୍କ ପବିତ୍ର ତୀରର ଜଳରେ ଦେହ ବିଲିନ କରି। ଯଦି ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ଶିବଶାସ୍ତ୍ରର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ରୋଗ ବା ଅନ୍ୟ କଷ୍ଟରେ ଅଭିଭୂତ ହୋଇ ଶିବଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଏଭଳି ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ— ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଏ, ଯେଉଁଠି ମନ ଶିବତତ୍ତ୍ୱରେ ଅବିଚଳ ରହି, ଉପବାସ ଆଦି ଉପାୟରେ ଦେହ ଛାଡି ଦିଏ। ଯଦି କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଶିବନିନ୍ଦାକାରୀକୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ନିଜ ଜୀବନ ଦେଇ ଦେଉଛି, କିମ୍ବା ନିଜେ କଷ୍ଟ ଭୋଗ କରି ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରିଛି, ସେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ। ଯଦି ଶିବନିନ୍ଦାକାରୀକୁ ହତ୍ୟା କରିପାରିନାହିଁ, ଏବଂ ନିଜେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଇଯାଏ, ସେ ଏକା ସହିତ ନିଜ ପ୍ରଜାତିର ୨୧ ପିଢି ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ଯିଏ ଶିବଙ୍କ ପାଇଁ କିମ୍ବା ଶିବଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନ ଦେଇ ଦେଉଛି, ମୋକ୍ଷ ମାର୍ଗରେ ତାଙ୍କ ପରି ସମାନ କିଏ ନାହିଁ। ଏହି ପ୍ରକାର ଉପାୟରେ ଯେତେ ଶୀଘ୍ର ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରାଯାଏ, ଏହା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଯଦି ଜଣେ ଷଡ୍ପଥ ପରିଶୁଧି ଲାଭ କରି ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରେ, ତାଙ୍କ ପରେ ପଶୁମାନଙ୍କ ପରି କୌଣସି ପିତୃକ୍ରିୟା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ। ଶିବଚରଣ କିମ୍ବା ଶିବଜ୍ଞାନାର୍ଥ ଜୀବନ ଦେଇ ଦେଉଥିବା ପାଇଁ, ନିଜ ପୁଅ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କାହା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅଶୁଚି କ୍ରିୟା ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଦେହକୁ ଭୂମିରେ ପୂତ କରିବା କିମ୍ବା ଶୁଦ୍ଧ ଅଗ୍ନିରେ ଦାହ କରିବା ଉଚିତ। ଅଥବା ଜଳରେ ବିଲିନ କରିବା, କିମ୍ବା ଶିବସ୍ଥାନରେ ତ୍ୟାଗ କରିବା, ଶୁଷ୍କ କାଠ ବା ମାଟି ଭାଗ ପରି ଦେହକୁ ଚାଡି ଦେବା, ଅର୍ପଣ କରି ଚାହିଁଥିବା କ୍ରିୟା କରିପାରିବେ। ଉତ୍ତମ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ, ଯେତେ ପାରିବେ, ଏବଂ ଶିବଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ସମ୍ପତ୍ତି ଶୈବମାନଙ୍କର, ତେବେ ଶୈବମାନଙ୍କୁ କିମ୍ବା ଶୈବ ପ୍ରଜାତିକୁ ଦେଇଦିଅ। ଏଭଳି ଉପମନ୍ୟୁଙ୍କ ଯାଦବଙ୍କଠାରୁ ଲାଭ କରିଥିବା ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଯୋଗ ନିମିଷୀୟ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରି, ଏବଂ ଏସବୁ ଉପସ୍ଥିତ ମହାନ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଆତ୍ମଜ୍ଞାନୀ ବାୟୁ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଆକାଶରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ପରେ, ପ୍ରଭାତେ, ନିମିଷ ଆଶ୍ରମର ତପସ୍ୱୀ ଋଷିମାନେ ଯଜ୍ଞ ଶେଷ କରି ସମ୍ମିଳିତ ଭାବେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଯାଇଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମା ସରସ୍ୱତୀ ନିଜେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ପବିତ୍ର ଏବଂ ମଧୁର ନଦୀ ଭାବରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ। ଏହି ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀକୁ ଦେଖି, ଋଷିମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଇ ଯଜ୍ଞ ଶେଷ କରି ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଦେବମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ପୂର୍ବ ଘଟଣାମାନେ ଚିନ୍ତା କରି, ତେବେ ସେମାନେ ବାରାଣସୀ ଦିଗରେ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ହିମବତ୍ ପାଦରୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ବହୁଥିବା ଭାଗୀରଥୀ ନଦୀକୁ ଦେଖି, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ତାହାର ତୀର ଛାଡି ଦେଲେ। ବାରାଣସୀ ପହଞ୍ଚି, ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ବହୁଥିବା ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କଲେ। ଏଉଁଠି ଅଭିମୁକ୍ତେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖି ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ପୂଜା କରି, ବିଦାୟ ନେବାକୁ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ, ସେମାନେ ଆକାଶରେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଆଲୋକ ଦେଖିଲେ। ସେଉଁଠି ଦିବ୍ୟ ଚମତ୍କାର ଆଲୋକ ଦେଖାଗଲା, ଯାହାର ଦୀପ୍ତି ଦଶ ମିଳିଅ ସୂର୍ଯ୍ୟର ସମାନ ଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ଦିଗଦିଗନ୍ତ ଆଲୋକିତ କରିଥିଲା। ଏହି ଦୀପ୍ତିରେ ଅନେକ ପାଶୁପତ ଋଷିମାନେ, ଯାହାଙ୍କ ଦେହ ଭସ୍ମରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ, ଏହି ଆଲୋକରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ବିଲିନ ହେଲେ। ଏହି ମହାତ୍ମା ତପସ୍ୱୀମାନେ ଏଭଳି ବିଲିନ ହେବା ସମୟରେ, ଏହି ଚମତ୍କାର ଆଲୋକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ନିମିଷୀୟ ଋଷିମାନେ ଏହା କଣ ତାହା ବୁଝିପାରିନାହିଁ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାବନ ଦିଗରେ ଯାତ୍ରା କଲେ। ସେମାନେ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ, ବାୟୁ, ଯିଏ ଜଗତର ପବିତ୍ରକାରୀ, ନିମିଷୀୟ ଋଷିମାନେ ପାଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହ ବାର୍ତ୍ତାଳାପ କରିଲେ। ବାୟୁ ତାଙ୍କ ମନରେ ଶିବ, ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ, ଏବଂ ଶିବର ଉପାସନା ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଏବଂ ବୁଝିବା ଶକ୍ତି ଦେଲେ, ଏବଂ ଯଜ୍ଞର ଦୀର୍ଘ କ୍ରମକୁ ଶେଷ କରିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଜଣାଇ, ଅନୁମତି ପାଇ ନିଜ ନିବାସକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସିଥିବାବେଳେ, ତୁମ୍ବୁରୁ ଏବଂ ନାରଦ, ଏକାପେକ୍ଷାରେ ଗୀତରେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରି ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଗୀତର ସୁର ଉପରେ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସହ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାବରେ ବସିଥିଲେ। ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସମୟ ନଥିବା ଦ୍ୱାରା, ଋଷିମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଟକି ଆଗ୍ରହରେ ବାହାରେ ବସିଗଲେ। ତାପରେ, ନାରଦ ତୁମ୍ବୁରୁ ସହ ସମତା ଲାଭ କରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ଏକାତ୍ମତାରେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ସେମାନେ ଏକାପେକ୍ଷା ଛାଡି, ଉତ୍ତମ ମିତ୍ରତା ଲାଭ କରି, ଅପ୍ସରା ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ପରେ, ନାରଦ ନକୁଳୀଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ ବୀଣା ରଖିବାକୁ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଘର ଛାଡି ସୂର୍ଯ୍ୟ ମেঘରୁ ନିକଳିବା ପରି ବିଦାୟ ନେଲେ। ନାରଦଙ୍କୁ ଦେଖି, ମୁନିମାନେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ଶିବଙ୍କ ଦର୍ଶନ ସୁଯୋଗ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।