ଏକ ସମୟରେ, ଭଗବତ୍ କୃଷ୍ଣ ଅତି ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଜ୍ଞାନ, କର୍ମ ଓ ଆଚରଣର ତତ୍ତ୍ୱ ଉତ୍କଳନ କରି ସାର ଭାବରେ ମୋତେ ବେଦ ସମାନ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଛନ୍ତି। ଏବେ, ମୁଁ ଏହାର ପୂର୍ବାପେକ୍ଷା, ଅଙ୍ଗ, ପ୍ରକ୍ରିୟା ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ଯୋଗ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ। ଯଦି ଯୋଗ ଉପାଦାନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଯାଏ, ତେବେ କିଛି ଏମିତି ବିଧି ଅଛି କି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ନିଜକୁ ବିନା ନଷ୍ଟ କରି ତୁରନ୍ତ ଏହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ? ଆପଣ ଏହାର ହେତୁ, ସମୟ, ବିଧି, ତଥା ତାର ଉନ୍ନତି-ପତନ ଓ ଭିନ୍ନତା ଏବଂ ସତ୍ୟ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତୁ।” ଏହାପରେ, ଶିବ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—“ହେ କୃଷ୍ଣ, ତୁମେ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଅତି ଉଚିତ ଭାବରେ କରିଛ, କାରଣ ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନର ଅର୍ଥ ଜାଣିଛ। ତେଣୁ, ମୁଁ ଏହାକୁ କ୍ରମିକ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶୁଣ। ଯେତେବେଳେ ମନର ଚଞ୍ଚଳତା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେବା ସହିତ ଏହି ମନ ଶିବରେ ଅଚଳ ହୋଇଯାଏ, ସଂକ୍ଷେପରେ ଏହାକୁ ‘ଯୋଗ’ କୁହାଯାଏ।