ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ନିୟମିତ ଭାବେ, ଅପ desviations ଛଡ଼ା କରିବା ଉଚିତ। ଫଳ ଯଦି ଅଟଳ ରହେ, ତେବେ ଆଉ ଉତ୍ସାହ ଦେବାର ଆବଶ୍ୟକ କାହିଁକି? ତଥାପି, ମୁଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧନା ବିଷୟରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି—even ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ହେବା କିମ୍ବା ଅନେକ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହେବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ। ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ମୁକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ; ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ପୂଜିତ ହେଇଯାନ୍ତି, ଶୂନ୍ୟହସ୍ତ ଲୋକ କୁବେର ପରି ଧନୀ ହେଇଯାନ୍ତି। ଅଙ୍ଗବିକଳ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଆକର୍ଷଣୀୟ ହେଇଯାନ୍ତି, ବୃଦ୍ଧ ଯୁବକ ପରି ହେଇଯାନ୍ତି; ଶତ୍ରୁ ତୁରନ୍ତ ମିତ୍ର ହେଇଯାନ୍ତି, ବିରୋଧୀ ଦାସ ହେଇଯାନ୍ତି। ମରଣଶୀଳ ଅମର ହେଇଯାନ୍ତି, ବିଷ ଅମୃତ ହେଇଯାନ୍ତି; ସମୁଦ୍ର ଭୂମି ହେଇଯାନ୍ତି, ଭୂମି ସମୁଦ୍ର ହେଇଯାନ୍ତି। ତଳ ଉଚ୍ଚ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଇଯାନ୍ତି; ପାଦ୍ମବନ୍ଧ ଅଗ୍ନି ହେଇଯାନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନର ହ୍ରଦ ହେଇଯାନ୍ତି। ଜଙ୍ଗଲ ଉଦ୍ୟାନ ହେଇଯାନ୍ତି, ଉଦ୍ୟାନ ଜଙ୍ଗଲ ହେଇଯାନ୍ତି; ଦୁର୍ବଳ ହରିଣ ସିଂହ ପରି ହେଇଯାନ୍ତି, ସିଂହ ହରିଣଙ୍କର ଖେଳନା ହେଇଯାନ୍ତି। ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପ୍ରେମିକା ହେଇଯାନ୍ତି, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଧର୍ମ ହେଇଯାନ୍ତି, ବାଣୀ ଦାସୀ ହେଇଯାନ୍ତି, କୀର୍ତି ବେଶ୍ୟା ହେଇଯାନ୍ତି। ବୁଦ୍ଧି ସ୍ଵେଚ୍ଛାଶୀଳ ହେଇଯାନ୍ତି, ମନ ଅଟଳ ହେଇଯାନ୍ତି, ଶକ୍ତି ବଡ଼ ପବନ ହେଇଯାନ୍ତି, ଶକ୍ତି ଦ୍ୱିପଦ୍ଧା ହାତୀ ପରି ହେଇଯାନ୍ତି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଦୃଢ଼ ପ୍ରୟାସ ଦ୍ୱାରା, ଶତ୍ରୁ ପକ୍ଷର କାର୍ଯ୍ୟ ଅସମର୍ଥ ହେଇଯାନ୍ତି; ସମସ୍ତ ବିରୋଧୀ ମିତ୍ର ହେଇଯାନ୍ତି। ଶତ୍ରୁ ଜୀବନ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶବ ଭଳି ହେଇଯାନ୍ତି; ଆପଦ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ଲୋକ ମୁକ୍ତ ହେଇଯାନ୍ତି ଓ ଅମର ହେଇଯାନ୍ତି। ଅସଦା ଜିନିଷ ଖାଇଲେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ହେଇଯାନ୍ତି; ସର୍ବଦା ଉପଭୋଗ କଲେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ନୂତନ ଅନୁଭବ ହେଇଯାନ୍ତି। ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ୍ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମସ୍ତ ଫଳ ହସ୍ତେ ଫଳ ପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଇଯାନ୍ତି; ଅଣିମା ଦିବ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ମଧ୍ୟ ସଂଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ମିଳିଯାନ୍ତି। ଏଠାରେ ଆଉ କ’ଣ କୁହିବି? ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଓ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ ହେଲାପରେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ତ ନାହିଁ। ଏବେ ମୁଁ ଶୁଦ୍ଧ ଅପରଲୋକୀୟ ବିଧି ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି; ତିନି ଲୋକରେ ଏହା ସମାନ କାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ। ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏହି ବିଧି ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବିଶେଷ ଭାବରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଛି। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଲୋକପାଳମାନେ, ନବଗ୍ରହରେ ଉପକ୍ରମ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ବସିଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ କରିଛନ୍ତି। ଶ୍ୱେତାଶ୍ୱତର, ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ଦଧିଚି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଶିବଭକ୍ତ ଆମେ ଓ ଗଣପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନନ୍ଦୀଶ୍ୱର, ମହାକାଳ, ଭୃଙ୍ଗି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କରିଛନ୍ତି। ପାତାଳରେ ବସୁଥିବା ଦୈତ୍ୟମାନେ, ମହାନାଗ ଶେଷ, ସିଦ୍ଧ, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ରାକ୍ଷସ, ଭୂତ, ପିଶାଚ ମଧ୍ୟ କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି; ସମସ୍ତେ ଏହି ବିଧି କରିଛନ୍ତି। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦେବତା ଦେବତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଥିତି, ବିଷ୍ଣୁ ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ଥିତି, ରୁଦ୍ର ରୁଦ୍ର ସ୍ଥିତି, ଇନ୍ଦ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ଥିତି ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ଏହିପରି ଗଣେଶ ମଧ୍ୟ ଏହି ବିଧି ଦ୍ୱାରା ଗଣେଶ ସ୍ଥିତି ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି—ଶିବଲିଙ୍ଗକୁ ଢାଣ୍ଡା ଚନ୍ଦନ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଇ, ଶୁଭ୍ର ଫୁଲ୍ଫୁଲି ଲୋଟସ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ନମସ୍କାର କରିଥିଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ପଦ୍ମାସନ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଶୁଭ୍ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ସମ୍ଭବ ହେଲେ ସୁନା କିମ୍ବା ମଣିରେ, କିମ୍ବା ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ। ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟରେ, ଅଙ୍ଗୁଳ ଆକାରର ଏକ ଶୁଭ୍ ଲିଙ୍ଗ ରଖିବା ଉଚିତ, ଏହା ସମସ୍ତ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ତିଆରି। ଡାହାଣ ପାଖରେ ରଖି, ବିଲ୍ୱପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଡାହାଣ ପାଖରେ ଅଗୁରୁ, ପଶ୍ଚିମରେ ରାସ୍ରିଂଗା ରଖିବା ଉଚିତ। ଉତ୍ତରରେ ଚନ୍ଦନ ଦେବା ଉଚିତ, ପୂର୍ବରେ ପୀତ ରଙ୍ଗ ଦ୍ରବ୍ୟ। ଏହାକୁ ବିଭିନ୍ନ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ରମ୍ୟ ଫୁଲ୍ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ପାଖରେ କଳା ଅଗୁରୁ ଧୂପ ଓ ଗୁଗୁଲ୍ ଦେବା ଉଚିତ। ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭିତ ପୋଷାକ ଦେବା ଉଚିତ। ଘିଁ ମିଶା ଖିର ଓ ଘିଁ ଦୀପ ଦେବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଦାନ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେଇ, ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ। ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦେବଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଓ ସ୍ତୁତି କରି, ଶେଷରେ ଶମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ଲିଙ୍ଗକୁ ସମସ୍ତ ଉପଚାର ଦେଇ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ଉଚିତ। ଶିବମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଶିବଲିଙ୍ଗକୁ ପ୍ରତିଦିନ ପୂଜା କରିଥିଲେ, ପାଞ୍ଚ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ତିଆରି ଏହି ଶୁଭ୍ ଲିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ପାପ ମୁକ୍ତ ହେଇ ଶିବଲୋକରେ ପୂଜିତ ହେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ପରମ ଗୁପ୍ତ ଶିବଲିଙ୍ଗର ମହାବ୍ରତ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି; ଏହା ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହା କେବଳ ଶିବଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ଯେପରି ଶିବ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ କହିଥିଲେ। ଦୈନିକ, ନିୟମିତ ଓ ଇଚ୍ଛିତ କାର୍ଯ୍ୟର ସଫଳତା ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି; ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଫଳ ତୁରନ୍ତ ମିଳିଯାନ୍ତି। ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଲିଙ୍ଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ; ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏହି ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହେଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହେଇଯାନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ହେଉ, ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଛାଡ଼ି ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥିତି କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ଆଉ କ’ଣ କୁହିବି? ଲିଙ୍ଗ, ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ଶିବ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଛି, ଏହା ହିଁ କାରଣ। ସର୍ବ ପ୍ରୟାସ ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ କିମ୍ବା ପରଲୋକରେ ଶିବଲିଙ୍ଗ କିମ୍ବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ, ସୁଖ ପାଇଁ। ଏହି ଲିଙ୍ଗ କ’ଣ? କିପରି ମହାନାଥ ଲିଙ୍ଗଧାରୀ? କିପରି ଶିବ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥିତି ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ କିପରି ଏହି ରୂପରେ ପୂଜିତ?