ଏକ ଦିନ, ଶିବାରାଧନା ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦ୍ଧତି ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ନିୟମ ଦିଆଯାଇଲା। ଆରମ୍ଭରେ, ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହ ମନୋହର ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଦୀପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାରରେ ପୂଜା କରିବାକୁ କହାଯାଇଲା। ଅଂଗରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏକ ପଳା ଉପୟୋଗ କରିବା ଓ ଚମରା ପାଇଁ ଏଠିଏ ଏଗାର ପଳା ଅଂଗର ଦେବା ଉଚିତ। ଶିବଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ସୁଭ ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ ସୁନା ଓ ମଣିର ଫୁଲ, ନୀଳ ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଦ୍ମ, ଏବଂ ଅନେକ ବିଲ୍ବ ପତ୍ର ଦେବା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଛି। ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଲାଲ ଓ ଧଳା ପଦ୍ମ ଦେବା ସହିତ, କଳା ଅଗରୁ, କମ୍ଫର, ଘୃତ ଓ ଗୁଗୁଳ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଧୂପ ଦେବା ଉଚିତ। ପୂଜାରେ କପିଳା ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଦୀପ ଓ କମ୍ଫର ତନ୍ତୁ ଉପଯୋଗ କରିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ପଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ଷଡଂଗ ଓ ଆବରଣମାନେ ପୂଜିତ ହେବା ଦରକାର। ଦୁଧ, ଗୁଡ଼ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ପ୍ରସ୍ତୁତ ନୈବେଦ୍ୟ ଏକ ମହା ହୋମ ଅଂଶ ଅଟୁଟ ରହିଛି। ପାଟଳା, ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳ ଦେବା ଉଚିତ। ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଞ୍ଚ ସୁଗନ୍ଧି ବିଶିଷ୍ଟ ପାନ ଓ ସୁନା ଓ ମଣିର ଅଭୂଷଣ ଦେବା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଛି। ନୂତନ, ଚିତ୍ର, ଶୁଭ୍ର ଓ ମନୋହର ପୋଷାକ ଦେବା ସହିତ, ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ବାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ପୂଜାର ଫଳ ଅନୁଯାୟୀ, ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରର ଏକ ଲକ୍ଷ ଜପ କରିବା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମାନାଯାଇଛି, କିମ୍ବା ଏକ ଥର, କିମ୍ବା ତିନି ଥର ବେଶି କରାଯାଇପାରିବ। ଏହାର ଦଶମାଂଶ ହୋମ ରୂପେ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉପଚାର ପାଇଁ ୧୦୧ ହୋମ କରିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ବିନାଶ ଓ ଉଚ୍ଛାଟନ ଆଦି କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶିବଙ୍କ ଉଗ୍ର ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଶିବଲିଙ୍ଗ, ଶିବାଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୂର୍ତିରେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଶାନ୍ତ ରୂପକୁ ଶାନ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ପାଇଁ ପୂଜା କରିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ବିନାଶ ଆଦି କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଉପଯୋଗ ହେଉଥିବା ଚମଚ ଓ ଦଣ୍ଡ ଲୋହାର ହେବା ଉଚିତ, ଶାନ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧି କାର୍ଯ୍ୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁନାର ହେବା ଉଚିତ। ଦୂର୍ବା ଗ୍ରାସ, ଘୃତ, ଗାଈ ଦୁଧ, ମଧୁ ଓ ଘୃତ ମିଶିତ ନୈବେଦ୍ୟ କିମ୍ବା ଶୁଦ୍ଧ ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ଅଂଗିକାର କରିବା ପ୍ରସ୍ତାବ ରହିଛି। ମୃତ୍ୟୁ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଁ ତିଲ ଦେବା ଉଚିତ; ରୋଗ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଘୃତ ଓ ଦୁଧ, କିମ୍ବା ପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଅଂଗିକାର କରାଯାଇପାରିବ। ସମୃଦ୍ଧି ଅଭିଲାଷୀ ମହା ଦାରିଦ୍ର ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଅଂଗିକାର କରିବା ଉଚିତ; ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଚାହାଁଥିଲେ ଜାତୀ ଫୁଲ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଦେବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଘୃତ ଓ କରବୀର ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱିଜାତି ଆକର୍ଷଣ କରିପାରିବେ; ତେଲ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଛାଟନ, ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମୋହନ କରିପାରିବେ। ନିର୍ମୋହନ କାର୍ଯ୍ୟ ଆପଣ ଆଳ ଦ୍ୱାରା କରିପାରିବେ; ପ୍ରତିବାଦ କାର୍ଯ୍ୟ ରସୁଣ ଦ୍ୱାରା କରିପାରିବେ; ଘାତ କାର୍ଯ୍ୟ ଗଧା କିମ୍ବା ଉଠ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଦୁଇଟି ମିଶିତ ଦ୍ୱାରା କରିପାରିବେ। ବିନାଶ ଓ ଉଚ୍ଛାଟନ ପାଇଁ ରୋହୀ ବୀଜ ତିଲ ସହ ମିଶିତ ଦ୍ୱାରା ଦେବା ଉଚିତ; ଶତ୍ରୁତା ଓ ହଳ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତେଲ ଦେବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ରୋହୀ ବୀଜ ଓ ଲାଲ ଆଳ ଦ୍ୱାରା ଏକ ସେନାକୁ ବାନ୍ଧିବା ଓ ନିର୍ମୋହନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ। କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ତେଲ, ତିତି ଦାଳ ଓ କପାସ ବୀଜ କିମ୍ବା ହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଅଂଗିକାର କରିବା ଉଚିତ। ମସ୍ତର୍ଡ ଓ ତେଲ ଦ୍ୱାରା କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟ, ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ୱର ଶାନ୍ତି ଓ ଶୁଭ ଫଳ ପାଇଁ ଅଂଗିକାର କରିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ହୋମ ମଧୁ, ଘୃତ, ଦହି, ଦୁଧ ଓ ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଶୁଦ୍ଧ ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ। ଶାନ୍ତି, ପୋଷଣ, ବଶୀକରଣ ଓ ଆକର୍ଷଣ ପାଇଁ ସପ୍ତ ପ୍ରକାର ଜଳାନ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ବିଶେଷ ଭାବରେ ହୋମରେ ଉପଯୋଗ କରିବା ଦରକାର। ବିଲ୍ବ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଂଗିକାର କରିଲେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ, ଆକର୍ଷଣ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ଜୟ ଦିଆଯାଇଥାଏ। ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପଳାଶ, ଖଦିର ଓ ଏହା ପରି ଲକଡ଼ି ଉପଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ; କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ କରବୀର, ଅର୍କ ଓ କାଠ ଦ୍ୱାରା ଦେବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଶାନ୍ତ ଲୋକ ଶାନ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ; କିନ୍ତୁ ନିର୍ଦୟ ଓ କ୍ରୋଧୀ ମନ ଥିଲେ କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଅତି ଦୁର୍ଗମ ପରିସ୍ଥିତି ଆସିଲେ ଏକ ଆକ୍ରମଣକାରୀ ଉପରେ କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ। କିନ୍ତୁ ନିଜ ଦେଶର ଶାସକ, ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଧାର୍ମିକ କିମ୍ବା ଗୌରବାନ୍ବିତ ଲୋକ ଉପରେ କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟ ଆକ୍ରମଣକାରୀ ଉପରେ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଯଦି ସେ ଶିବଭକ୍ତ ଅଟୁଟ ରହିଛି। ଯଦି ନିଜ ଦେଶର ଶାସକ କିମ୍ବା ଶିବଭକ୍ତ ଉପରେ କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ, ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ତୁରନ୍ତ ଅଧଃପତିତ ହେବେ। ଏହି ଲାଗି, ନିଜ ଦେଶର ଶାସକ କିମ୍ବା ଶିବଭକ୍ତଙ୍କୁ କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତି କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଯଦି ନିଜ ଶୁଭ ଚାହାଁଥିବେ। ଅନ୍ୟ ଉପରେ ବିଧ୍ୱଂସ କିମ୍ବା ଏହା ପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଓ ପଶ୍ଚାତାପ ଭାବେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ଶିବଲିଙ୍ଗ ହେଉଥିବା ପଥର, ଦରିଦ୍ର କିମ୍ବା ଧନୀ, ସ୍ଵୟଂଭୂ ଲିଙ୍ଗ, ଋଷିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କିମ୍ବା ବେଦୀୟ ଲିଙ୍ଗ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିପାରିବେ। ସୁନା କିମ୍ବା ମଣି ଉପଲବ୍ଧ ନଥିଲେ, ମନସିକ ଭାବରେ କିମ୍ବା ପ୍ରତିକ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିପାରିବେ। କିଏ ଏକ ଅଂଶ କରିପାରିବେ, ଅନ୍ୟ ଅଂଶ କରିପାରିବା ଅସମ୍ଭବ ହେଲେ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ ଫଳ ମିଳିବ। ଯଦି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି ଫଳ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିନାହିଁ, ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନି ଥର ପୁନରାବୃତ୍ତି କରିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘଟଣାରେ ଫଳ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିବ। ପୂଜାରେ ଉପଯୋଗ ହେଉଥିବା ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବସ୍ତୁ, ଯେପରିକି ସୁନା ଓ ମଣି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ; ଏକ ଭିନ୍ନ ଦକ୍ଷିଣା ମଧ୍ୟ ଦେବା ଦରକାର।